คุกกี้คามุิอิ
sakito spirit

ชีวิตที่มองพระจันทร์ + ;) + กระบองเพชรสวมวิญญาณ

ชีวิตที่มองพระจันทร์

ตื่น

หืม กลางคืนเป็นใจจริงๆ เพลงไม่ต้องการเยอะของเจมส์ก็ดังมาจากท้องฟ้ายามเที่ยงคืน ถ้าผ่านไปมันก็เป็นวันใหม่แล้วสินะ

ผมขยี้ตาจากการตื่นอย่างไม่มีเหตุผล ผมออกมายืนบนระเบียงชั่นที่สองของบ้านตัวเอง พ่อกับแม่หลับไม่ตื่น เอ่อ ไม่ใช่เป็นศพนะ แขนสองข้างผมวางบนระเบียง สายตาผมจ้องไปยังพระจันทร์ ผมคิดถึงแฟน ดวงดาวล้อมรอบพระจันทร์นึกถึงบุคคลที่มาจีบเธอ แต่ผมโชคดี ผมคือแฟน

มีคำคมอมหวานซึ้งจิต

เพราะมีคนให้ความเชื่อว่า ถึงจะไม้ได้อยู่ใกล้กัน แต่เราได้มองฟ้าเดียวกัน มองพระจันทร์ยามราตรีที่สวยงดงาม เหมือนเธอ อืม ผมเปรียบเปรยอย่างโรแมนติค ผมชอบนะ แบบพี่ป้าง นครินทร์ในชุดฉลองครบรอบ 30 ปีของเทปซีดี Sony ซึ่งจัดจำหน่ายด้วย mga ใช่เปล่านะ เขาบอกว่า เวลากลางคืน คือ ความโรแมนติคของความรัก

ผมคิดไปอีก กลางคืนที่ไม่ใช่เที่ยงคืน สักหนึ่งทุ่มสองทุ่ม ผู้คนบางคนเขายังไม่ได้นอน เขาอาจจะมีอะไรกันในเวลานี้ แล้วผลอยหลับด้วยความหมดเรี่ยวแรงไป

ตอนนี้เธอกำลังมองดาวเหมือนผมไหม ผมมองพระจันทร์ดู มองไปแล้วผมไม่เห็นกระต่ายตำโมจิบนนั้น เพราะผมอยู่ในโลกใบกลมๆ ถ้าเป็นไปได้ กล้องจุลทรรศน์ที่กาลิเลโอชาวอิตาลี่สร้างมา อาจจะเห็นผิวของดวงจันทร์สวยเหมือนเธอ เห็นกระต่ายน้อยประจำดวงจันทร์

กระต่ายมองพระจันทร์เพราะอะไร อันนี้อาจมาจากนิยายปรัมปรา คงเป็นเพราะเนื้อคู่อยู่ที่นั่น และหนังสือโชคชะตา เขานับถือให้กระต่ายชมจันทร์เป็นปีเถาะที่งดงามกว่าเถาะอย่างอื่น ปีเถาะที่ไม่งดงามคือ กระต่ายตื่นตูม ชีวิตมีแต่เรื่อง มีแต่วิ่งหนีภัยต่างๆ


และผมก็ทะลึ่งนะ กระต่าย Playboy ล่ะ มันไม่เห็นมีเลยในหนังสือ อะโด่เอ๊ย ไหนบอกให่แม่มาขอ ให้เราก็รอ ร้อ รอซะจนอ่อนใจ


โบร่วววว

เสียงหมาหอน


อ้าว แย่ล่ะ กลางคืนไม่ใช่แค่ความโรแมนติค มันเป็นความน่ากลัวของผีดุ

จะกลับไปคุมโปงหลับหรือจะชมดาวต่อล่ะเนี่ย

เดี๋ยวนะ ผมเห็นแล้ว เครื่องบิน อ๋อ สุภาษิต หมามองเครื่องบิน เอ๊ะ หมาของผม มันกำลังบอกผมว่า หมามองเครื่องบิน

แง !!!!!!!

=================================
เรื่องสั้น สั้นจริงๆนะเนี่ย ^^''

;)

ผม เด็กมัธยมปีที่สาม คลุกคลีอยู่กับหนังสือ ผลการเรียนเป็นหนึ่งในห้าสิบของระดับ นั่นคือผมอยู่ห้องคิงห้องต้นๆที่เป็นที่รวมคนขยัน ผมไม่ใช่หัวกะทิเพียงแต่พยายามอ่านหนังสือ และมีไอคิวพอที่จะทำข้อสอบได้คะแนนดี

ผมไม่ยุ่งกับใครเลยนะ เพราะชีวิตผมไม่เหมือนใคร ถ้าใครเขารู้เรื่องชีวิตผม เขาจะไม่เอาไปนินทาหรือ

วันนี้ที่นั่งและโต๊ะของผม ไอ้เพื่อนคนหนึ่ง จู่ๆก็เอาหน้าเข้ามาใกล้หนังสือที่สองมือผมถืออ่าน

"แสยะยิ้มทำไมวะ"ผมแอบสังเกตเพื่อนได้ เพราะลมหายใจสะกิดกระดาษหนังสือ

"แหม นายขยันซะ เอาที่หนึ่งไปเลยดีไหม"เพื่อนผมมันไม่ได้อิจฉาหรอก แต่มันคงเห็นผมไม่ยุ่งกับใคร มันก็จะมายุ่งกับผม

"ฉันพยายามแล้วนะ ฉันได้ 3.7 ถ้าเก่งจริง พวกหมอน่ะ 3.8 ล่ะวะ"ผมบอกมันไป ว่าผมไม่ถึงขั้นที่จะเรียกว่าเก่ง

"้เราหัวทึบเราได้ 3.8 ว่ะ"

"เอ่อ เอ็งก็ยิ้มได้สินะ เพราะเกรด และ คะแนนถึงระดับนั้นแล้วหนิ"ผมพยายามจะบอกมันว่าผมกับมันไม่ใช่คู่ต่อสู้ในตอนนี้ "ผู้หญิงของเราน่ะ ที่หนึ่ง 3.96 ไม่ใช่ว่าพลาดวิชาพลานามัย เขาพลาดงานประดิษฐ์ไปสินะ"

"อะแฮ่ม"มันกระแอมแถมแสยะยิ้ม"ฉันจะฉุดเขาลงมาเป็นรองล่ะ" มันนึกคิดว่า การเรียนครั้งนี้ มันจะเป็นที่หนึ่ง

"ทำเป็นคิดได้ ดูต่อไปนะ แกคงจะยิ้มไม่ออกนะ ไอ้ยอดคน"ผมกลับมาอ่านหนังสือเรียน ผมพยายามเรียนก็สงสัยตัวเองว่า 3.7 มานาน เมื่อไหร่จะ 3.8 3.9 ได้ สงสัยผมต้องขอพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์หน้าโรงเรียน

และผมก็ได้ออกจากห้องในเวลาเลิกเรียนตอนบ่าย ผมมายังรูปปั้นพระพุทธรูปประจำโรงเรียนผม
"สาธุ ขอให้ผมสมองดี"

"การเรียนไม่เกี่ยวกับสมองดีหรอก"

ผมหันซ้ายหันขวา เสียงมาจากไหน

"เธอต้องนึกถึงหลัก คนเราเท่าเทียมกัน"

ผมรู้ตัวว่าเป็นคำพูดของรูปปั้นพระพุทธรูป เสียงนั้นสวรรค์บันดาลให้ผมได้ยิน

"ไปเกิดใหม่เถอะนะ"

โอ๊ะ

ไอ้เพื่อนผมมันแสยะยิ้มให้กับพรที่ผมได้ยิน

"ยิ้มทำไมฟะ ไอ้คนเก่ง"ผมประชดประชัน คืนนี้ผมจะไม่ทำอะไรแล้วนอกจากอ่านหนังสือเรียน

ผมขอนอนพักผ่อนหลังจากสามทุ่ม ผมฝันถึงรอยยิ้มเพื่อนคนนั้น

"อั๊วจะเป็นยอดคน"เพื่อนคนนั้นบอกผม มันแสยะยิ้มให้ผม"ลื้อจะต้องตกใจ"

กาลเวลาผ่านไปสี่ปี

ตอนนี้ผมเป็นนิสิตเกษตรศาสตร์คณะวิทยาการคอมพิวเตอร์ครับ

เหตุการณ์สอบเข้ามหาวิทยาลัยของเพื่อนผม ม้นบอกว่า สอบจุฬาสี่คณะแล้วไม่ติด

"ไหนนายบอกว่าจะเป็นยอดคน ทำไมอยู่เฉยๆ"

"ฉันกลัวรามคำแหง"

"อ๋อ ฉันมีคติ ความพยายามอยู่ที่ไหน ศิลาาจารึกอยู่ที่นั่น"

"แกอย่ามายิ้มเยาะฉันสิ ฉันหัวทึบที่ว่า 3.8 น่ะ แต่สอบจุฬาไม่ติด เลยต้องลำบาก"

"ไม่เป็นไรเพื่อน มหาลัยรามคำแหงมีชื่อในด้านความพยายามว่ะ เพราะรามคำแหงไม่ใช่ว่าจบง่ายๆนะเว้ย เขาเข้มงวดกับการสอบจริงๆ ว่างๆฉันจะสมัครให้นายก็ได้"

เพื่อนผมซึม ผมแสยะยิ้ม

=======================

กระบองเพชรสวมวิญญาณ

ถึงบ้าน

"กลับมาแล้วค่ะ"

ฉันชื่อ น้ำแข็ง เป็นสาวโรงเรียนมัธยมปลายเอกชนชื่อดังในเรื่องค่าเทอมเป็นแสน ถ้าฉันไม่ตั้งใจเรียนกับที่นี่ ฉันก็เสียดายเงินพ่อแม่น่าดู อ๋อ อยากบอก ไม่ใช่คนหัวดีนะคะ ก็ต้องพยายามสิคะ

ฉันถอดรองเท้านักเรียนบาจาบริษัทรองเท้าที่โด่งดังไว้ในที่เก็บสองชั้น ชั้นบนมีรองเท้าน้องชาย น้องชายฉันอยู่ระดัประถมหก เขาเดินมาหาฉัน ลงบันไดมาด้วยเสียงฝีเท้าอันนุ่มนิ่ม

"พี่น้ำฮะ กระบองเพชรห้องพี่มันมาอยู่ที่ห้องผมได้ไง"

คำถามนี้ไม่ทันให้ฉันตั้งตัว เรื่องประหลาดเหรอ "พี่ไม่ทราบ พี่ไม่ได้เป็นคนย้ายมันนะ"

"ผมว่ามันน่าจะอยู่ข้างนอกดีกว่านะฮะ ผมจะได้ไม่ต้องรับผิดชอบ"

"อือ จ้ะๆ พี่จะเก็บไว้ริมหน้าต่างห้องพี่"

คุณแม่ทำอาหารเย็นในห้องครัว "น้ำแข็ง ลูกชอบสตูไหม"

"ค่ะ"ฉันตอบรับแบบอัตโนมัติ เพราะอะไร เพราะว่าอาหารที่แม่ทำเปรียบได้กับเชฟดังในฝรั่งเศส หุหุ ชมเกินไป อาหารที่แม่ทำอร่อยทุกอย่าง ไม่ว่าจะอาหารไทยหรือต่างชาติ เพราะว่าแม่ดูวิธีทำที่ซอง ซะงั้น = =

แล้วอาหารเย็นก็ได้รับประทานจนเกลี้ยง น้องชายฉันทานไข่เจียวอย่างเอร็ดอร่อยหมดเกลี้ยง

"หนูขอขึ้นไปที่ห้องหนูนะคะ" ฉันกล่าวกับแม่

"จ้ะอย่าลืมทำการบ้านล่ะจ๊ะ"แม่เตือนหน้าที่ที่นักศึกษาต้องรู้

พอฉันก้าวขาตรงบันไดก็หยุด เพราะว่าลืมกระบองเพชรที่ปลูกในถ่วยเล็กมันวางไว้ตรงที่เก็บรองเท้า ฉันหยิบมันอย่างทะนุถนอม"เกือบลืม แหะๆ"

ที่ห้องสี่เหลี่ยมของฉัน เตียง โต๊ะ หน้าต่าง ที่พื้นเป็นสีครีมโซดา(เขียวอย่างหนึ่ง) นี่มันห้องโนบิตะหรือเปล่า? ฉันสงสัย

ฉันวางกระบองเพชรไว้ที่หัวนอน การบ้านขี้เกียจทำ เลยมีเวลามองกระบองเพชร

ฉันจะมองดูมันทุกคืน มันมีรูปร่างกลม หนามแหลมของมันยิ่งดูยิ่งสง่า

"ถ้าฉันเป็นเจ้า ฉันคงสุขสบาย"

ทำไมนะ ชีวิตกระบองเพชรทำให้ฉันอิจฉา

และแล้วคืนนี้ ฉันผลอยหลับไป มีคนมาปลุกฉันให้ตื่น ทำให้ฉันหาวแล้วบ่น

"แม่ มีอะไรคะ อุ๊ย หนูต้องทำการบ้าน"

"แม่ แม่อะไรกัน ฉันเอง" เสียงผู้ชายคนหนึ่ง สวมหมวกสวมเสื้อผ้าคาวบอยตะวันตก

"พี่บาส พี่บาสที่เสียไป ทำไมพี่ปรากฏตัวได้"

"ฉันหรอเสียชีวิต เข้าใจอะไรผิดล่ะ ที่นี่คือ ม้านั่งริมบาร์"

"แต่หนูขอบอกนะ ว่าหนูไม่เคยรักพี่นะ พี่วุ่นวายกับหนูมามากพอแล้ว แล้วที่นี่มันอะไรกัน ทำไมฉันยังใส่ชุดนักศึกษาอยู่ล่ะ" ฉันสับสนกับสิ่งรอบกาย

"เข้าไปในบาร์กันก่อนไหมน้ำ"พี่บาสบอกเหมือนวางแผน

และฉันก็ไม่เห็นอะไรในบาร์ ในนี้ว่างเปล่า แต่สิ่งที่อยู่ข้างมุมของห้องคือ สภาพศพไร้วิญญาณของชายหนุ่ม

"ไม่จริง พี่เบิ้ล พี่คนนี้ที่เสียไปด้วยอุบัติเหตุไฟฟ้าดูด"

"เธอรักเขา เขาไม่รักเธอ แต่ฉันขอบอกอะไรให้ ไฟดูดอะไร ข่าวลือเท่านั้น ฆาตรกรรมต่างหาก"

"พี่เบิ้ลถูกใครฆ่า"

"พี่เบิ้ลถูกพี่บาสฆ่าเองล่ะ และพี่อยากให้เรื่องราวจบด้วยเราสอง มาสิจ๊ะ"มันวิ่งไล่ฉัน ฉันวิ่งหนีไปนอกบาร์ ไกลออกไป ไกลออกไป

พี่บาสส่งเสียงดังไล่ฉัน"จำไว้ ไม่รักฉัน รักผู้ชายที่มันรักเธอสิ ไอ้เบิ้ลมันเป็นเกย์"

ณ ทะเลทราย

แฮก แฮก

"ทะ ทะเลทรายเหรอ นี่ฉันหลงทาง ที่นี่มัน ร้อน ร้อนจัง หิวน้ำ"

รอบกายเป็นทรายร้อนระอุ ฉันเดินไปเจอกระบองเพชร "น่ารัก ถ้าฉันมีกล้องฉันจะถ่ายรูป แต่ก่อนอื่น ฉันไม่มีอุปกรณ์"

ฉับพลัน "หิวน้ำ"

"ใครพูดกับฉัน หรือว่า..." ใช่แล้ว กระบองเพชรบอกว่าหิวน้ำ

"ตายแล้ว ที่นี่มันไม่มีอะไรเลยนะ ฝนจ๋า ฝนจงตก"ฉันอธิษานไปงั้นๆ แดดส่องกลางหน้าผาก เหงื่อไหล เสื้อผ้าโทรม ถ้าที่นี่มีโอเอซิสอยู่ ฉันจะได้รักษาชีวิตกระบองเพชร

"เธอชอบกระบองเพชรเหรอ"เจ้ากระบองเพชรมีรูปร่างวงรี มันมีแขนสองแขน ไร้ขา มันคงอยู่อย่างนี้มาหลายสัปดาห์ ไม่มีน้ำให้

"จ้ะ ฉันชอบกระบองเพชร"ฉันตอบคำถามให้สิ่งที่ฉันรัก"หลังจากที่พี่เบิ้ลเสียไป ฉันก็มีแต่กระบองเพชรนี่แหละที่ช่วยรับฟังเรื่องราวของฉัน คุณกระบองเพชรคะ หนูอยากทราบคำตอบของพี่เบิ้่ลค่ะ เผื่อคุณกระบองเพชรผู้วิเศษจะบอกได้ พี่เบิ้ลชอบใคร"

"ฉันไม่รู้หรอก เพราะฉันไม่ได้สุขสบายยอย่างที่เธอคิด ฉัน หิว กระหายน้ำจนทนไม่ไหวแล้ว "

ภาพตรงหน้าฉัน ปรับเปลี่ยนกระบองเพชรเป็นร่างพี่เบิ้ลล้มนอนคว่ำเหมือนสลบ

"ผะ พี่เบิ้ล พี่เป็นอะไรหรือเปล่า"

"เป็นวิญญาณที่สิงอยู่กับกระบองเพชร ฉะฉะฉัน...."เบิ้ลหมดเรี่ยวแรงพูด พูดอย่างเชื่องช้า

"วิญญาณสิงในกระบองเพชร กะ กระบองเพชร ทำไม ทำไมน่ากลัว"

"น้ำแข็ง ตื่นๆ"อ๊ะ เสียงคุณแม่หนิ "น้ำแข็งโวยวายอะไรคนเดียว ตีสี่ยันตีห้า รู้ไหม แม่นอนไม่ค่อยหลับก็เลยมา"

"แม่ แม่จ๋า หนูกลัวกระบองเพชร"ฉันโผเข้ากอดแม่ ตัวสั่นไปหมด

"พี่สาวครับ พี่เอากระบองเพชรมาไว้ห้องผมอีกแล้วนะครับ"น้องชายฉันที่ตื่นมาก็เจอเรื่องประหลาด

ฉันหันกลับไปดูหัวเตียง กระบองเพชรไม่อยู่ ปริศนานี้ไขไม่ออก "พี่ไม่ได้ทำอะไรเลยนะ"

"พี่ครับ แต่นอกจากถ้วยกระบองเพชรแล้ว มีข้อความจากไหนไม่รู้ เป็นกระดาษถูกถ้วยกระบองเพชรทับเอาไว้"

ฉันรับกระดาษนั้นมาอ่าน

"รักนะ สุดหล่อ"

ฉันแทบช็อค ข้อความจากกระบองเพชร ในฝันพี่เบิ้ลบอกว่าสิงอยู่ในกระบองเพชรหนิ ถ้างั้น วิญญาณเบิ้ลมาบอกให้รู้ว่า ตัวตนที่แท้จริง เขารักน้องชายฉัน เขาเป็นเกย์

===================================


Tags: (none)
ตั้งกระทู้เมื่อ 09 ก.ค.58 เวลา 15:46:17 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ Last ]
ยังไม่มีใครตอบกระทู้นี้
วิธีการใช้ Function ต่างๆ