Hayashi DaN
คุณพี่ชายสุดหวาน

LOVE FANTASY-05- Sword and Destiny มีต่ออีกหน่อยแห่งชะตากรรม...

ขอบคุณครับที่ติดตาม

มีต่ออีกหน่อยแห่งชะตากรรม...

“นี่มันอะไรกัน”เทรุสที่เห็นถึงทุกคนที่จากไปถึงกับต้องส่งเสียงร้องออกมาอย่างงๆและไม่เข้าใจถึงสิ่งที่เกิดขึ้นนอกไปจากรับรู้ถึงเหล่าหญิงสาวที่มากทั้งหลายเก่งกาจยิ่งกว่าพวกตนมากมายนัก...
เพียงแค่คนเดียวก็น่าที่จะจัดการยังเรวาสได้อย่างง่ายดายก็ว่าได้...
จึงกวาดสายตาจ้องมองไปยังทุกคนอย่างงงๆเห็นยังเอเรเน่ที่เหมือนกับไม่ยอมรับความพ่ายแพ้กลับหันมาส่งเสียงร้องถามออกมาทุกคนว่า

“แล้วเราจะเอาไงดีล่ะ”เพราะในยามนี้เรวาสที่โดนผนึกไว้อีกครั้งก็ทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างจบสิ้นลงไปแล้วทั้งชะตากรรมทั้งหลายที่ผูกมัดยังทุกคนไว้...

ทั้งหมดมีอิสระที่สามารถเลือกยังทางเดินได้ตามที่ต้องการแล้ว...เรกะเป็นคนแรกที่ไม่ยอมแพ้จากฝีมือของหญิงสาวที่มีเส้นผมสีทองและดวงตาสีน้ำเงิน-เงินถึงกับร้องออกไปว่า“ฉันจะตามพวกนั้นไป...”ทั้งยังกล่าวออกมาอีกอย่างชัดเจนว่า“...แล้วเอาชนะยั่ยนั้นให้ได้”

“ฉันก็จะไปเหมือนกัน...”ดุ๊กที่ส่งเสียงกล่าวออกมาอย่างรวดเร็วว่า“...ฉันไม่มีทางยอมที่จะปล่อยให้สาวๆสวยๆมากมายเหล่านั้นหนีไปหรอก”

“โธ่...”โซฟีที่ได้ยินถึงกับร้องออกมาด้วยความน้อยใจพลางก้าวเดินไปหยิกหลังของดุ๊กอย่างไม่สบอารมณ์ทันที เพราะดูเหมือนว่าความรักของเธอยังคงไม่สมหวังอีกเช่นเคย...ในขนาดที่เทรุสหันกลับไปมองยังคิสน่าว่าจะเอาไง-หญิงสาวที่จ้องมองไปยังท้องฟ้าทางด้านทิศตะวันออกเฉียงใต้กลับยิ้มพลางกล่าวออกไปว่า“ไปที่หมู่บ้านเรรีน่าก็ดีเหมือนกัน...”พลางยิ้มออกมาอย่างน่ารักและเจ้าเล่ห์นิดๆอีกว่า“...เพราะดูเหมือนกับว่ามีเรื่องสนุกๆรออยู่เหมือนกันน่ะ”

“อืมม์...งั้นฉันไปด้วย...”เทรุสที่ยิ้มรับราวกับตั้งใจแล้วว่าจะติดตามยังหญิงสาวไปทุกหนทุกแหง เพราะเธอคือเทพธิดาประจำหัวใจเขาจึงกวาดมองไปยังเซนัสที่เหมือนกับกวาดสายตาดูรอบๆถ้ำเห็นถึงอะไรบางอย่างอย่างเงียบงั้นถึงกับร้องถามออกไปว่า“...แล้วนายล่ะ”

“อะไรหรือ”เซนัสส่งเสียงร้องถามออกมาเหมือนพึ่งกับรู้สึกตัว...ทำเอาเรกะที่สงสัยจึงรีบกระโดดออกไปดูเห็นถึงผนังที่เบื้องหน้ามีผลึกแร่สีน้ำเงิน-เงินที่สวยงามประดับไว้พร้อมทั้งตัวอักษรที่สลักด้วยของมีคมว่า“ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้ง...เซนัส...”ท้ายข้อความยังลงมืออีกว่า“...จากอาจารย์”

เธอจึงร้องถามออกไปว่า“...นี่เป็นข้อความของอาจารย์นายหรือ”

“อืมม์...”เซนัสที่ยิ้มรับถึงการเส้นทางอันยาวนานของเขาคล้ายจบลงแล้วถึงการตามหายังความฝันของตนเองและท่านอาจารย์รุ่นก่อนราวกับไม่คิดที่จะไปไหนอีกหรือทำอะไรอีก-เขาอยากที่จะกลับบ้านไปนอนเฉยๆอยู่สักปี 2 ปีเลยทีเดียวจึงร้องบออกไปว่า“...กลับไปนอนดีกว่า”

“นั่นสิกลับบ้านดีกว่า”พอดีกับพิมอสที่คิดถึงภรรยาก็ส่งเสียร้องออกมาอีกคน...สร้างยังความไม่พอใจให้กับเรกะเป็นอย่างยิ่งที่เซนัสคิดที่จะแยกตัวออกไป

“คิก...คิก...”คิสน่าที่เห็นถึงกับขี่ยังไม้เท้ารูปกุญแจของเธอลอยเข้าไปกระซิบที่ข้างหูของเรกะแล้วกล่าวออกไปว่า“...ถ้าจะรอเซนัสให้จีบละก้อ-ชาติเธอไม่มีทางสมหวังอย่างแน่นอนเลย”

“นี่เธอ...”เรกะที่หน้าแดงถึงกับหันไปร้องด่ายังเทพธิดาสาวด้วยความไม่พอใจ-แต่สิ่งที่เห็นกลับเป็นรอยยิ้มที่เจ้าเล่ห์ของอีกฝ่ายถึงกับได้แต่คันหัวออกมาอย่างเซ้งๆร้องออกมาว่า“...รู้แล้วน่า...”ก่อนที่จะหันไปยังเซนัสแล้วร้องเรียกออกไปทันที“...เซนัส”

“หือ...”เซนัสเพียงส่งเสียงตอบออกมาอย่างรับรู้...เรกะที่ไม่กล้าสบสายตาจึงกล่าวออกมาว่า“นายจะไม่ไปกับความเราหรือ”

“ไปไหน”เซนัสถามกลับมาอย่างงงๆเหมือนกับไม่รู้รับถึงการตกลงใจของทุกคน...เรกะจึงกล่าวออกไปว่า“ก็ตามแม่พวกนั้นไปไง”

“ตามไป...”เซนัสที่ทวนคำกลับไปอย่างไม่เข้าใจ เพราะไม่รู้ถึงเหตุผลจึงกล่าวออกไปว่า“...ทำไมกัน”

“ฉันจะไปท้าสู้กับแม่พวกนั้นอีกครั้งหนึ่ง”เรกะส่งเสียงตอบออกไปอย่างชัดเจน...แต่เซนัสที่คล้ายกับไม่คิดอะไรจึงร้องถามออกมาว่า“แล้วทำไมฉันต้องไปด้วย” เพราะจริงๆแล้วเขาจะต้องกลับไปดูแลยังอาเนสและพวกเด็กที่บ้านอีก-ยังมีอะไรให้ต้องจัดการอีกเยอะหลังจากหลับไปสักตื่นหนึ่ง...

“ก้อ...ก้อ...”เรกะที่หน้าแดงเข้มถึงกับไม่สนใจยังสายตาของใครหลายต่อหลายคนส่งเสียงร้องออกมาทันทีว่า“...ฉันรักนาย...อยากให้นายไปด้วย-พอใจมั้ย”

“หา...”เซนัสที่ได้ยินถึงกับส่งเสียงร้องออกมาอย่างแทบจะไม่เชื่อถือ-เขาที่คิดจะร้องอะไรออกมากลับเจอยังเรกะที่จูบปิดเขาไว้เป็นการพิสูจน์ก่อนที่จะถอยร่างสะบัดหน้าที่แดงกล่ำไปอีกทางพลางส่งเสียงออกมาอย่างไม่สบอารมณ์อีกครั้ง“ชิ...”

“เออ...”เซนัสที่ขบคิดเล็กน้อย-เขาที่ชอบเรกะเช่นเดียวกันและขี้เกียจจะไปจีบสาวที่ไหนบวกกับเหล่าตามร่างของหญิงสาว 5 ถึง 6 คนที่พึ่ง จากไปก็มีแร่ไลท์ออโรล่าที่เขาตามหาจึงถพยักหน้าตอบรับออกไปว่า“...ฉันไปด้วยก็ได้”

“เชอะ...”เรกะที่ลอบยิ้มถึงกับเค้นเสียงตอบกลับมาพลางสะบัดหน้าหันไปมองทางอื่นอย่างอายๆ...ทางด้านเอเรเน่ที่ยิ้มจึงรีบล้วงยังไฟสัญญาณเรียกยังอาริสให้นำยังสกายวิงลงมารับยังทุกคนพลางส่งเสียงร้องออกมาทันทีว่า“พวกเรารีบตามไปกันเถอะ”

“เฮ้ย...”เฮรอลเสียงถอนหายใจออกมาพลางมองไปยังเอเรเน่ที่เอาแต่ใจด้วยความหนักใจก่อนที่ตัดสินใจจะตามยังเธอไปอย่างช่วยไม่ได้...อาริสที่นำสกายบูลลงมาถึงกับยิ้มรับแล้วส่งเสียงร้องบอกยังทุกคนว่า“ฉันมารับแล้วค่ะทุกคน”

---------------------------------------
“เฟียว...”หลังจากที่สกายบูลแล่นตัดผ่านขอบฟ้าออกไปทิ้งเพียงร่างของเอฟเฟล บีริด เนลก้าและเหล่าอัศวินแห่งอัสก้าไว้ยังด้านหลังเท่านั้น...

พิมอสที่ตอนแรกไม่คิดไปก็ต้องตามไปด้วย เพราะเมื่อทุกคนไป-เขาที่ร่วมเดินทางมากับทุกคนจะให้แยกตัวไปคนเดียวก็ยังไงอยู่และอีกอย่างบ้านกับภรรยาสุดที่รักก็ไม่หนีไปไหนหรอก...

บีริดที่เห็นเช่นนั้นจึงร้องถามออกไปว่า“แบบนี้ดีแล้วหรือครับ”

“อืมม์...”เอฟเฟลที่จ้องมองยังสกายวิงบินออกไปถึงกับฝืนยิ้มออกมาด้วยรอยยิ้มที่เศร้าๆได้แต่กล่าวออกไปว่า“...ฉันมีหน้าที่ที่ต้องพื้นพู่ยังรานัสและอัสก้ากลับมาให้รุ่งเรื่องอีกครั้งกลับการต่อสู้ในครั้งนี้คงไม่มีเวลาไปไหนอีกแล้วล่ะ”

“งั้นหรือครับ”บีริดได้แต่พยักหน้ารับด้วยความเห็นใจถึงภาระหน้าที่ที่เจ้าชายหนุ่มได้แบกรับเอาไว้...เนลก้าที่ได้ยินจึงยิ้มออกมาอย่างดีใจลอบตกลงใจว่า”จะอยู่เคียงข้างเขาตลอดไป”...

“ฉันจะอยู่เคยช่วยเหลือองค์ชายเองค่ะ”ซีเรียรีบส่งเสียงกล่าวออกมาตัดหน้าเนลก้าทันทีและเอฟเฟลที่พยักหน้ารับถึงกับกล่าวออกมาอย่างเบาๆว่า“ขอบใจ”

“ชิ...”ทำเอาเนลก้าถึงกับต้องเค้นเสียงออกมาด้วยความไม่สบอารมณ์นิดๆอย่างช่วยอะไรไม่ได้...
-----------------------------------------

ท่ามกลางยามราตรีที่สกายวิงพุ่งทะยานตัดยังขอบฟ้ามุ่งหน้าไปยังกำแพงแสงแห่งพระเจ้าที่แตกออกหมายจะตามยังรถม้าของเหล่าหญิงสาวที่แล่นไปตามสายรุ้งที่ทอดผ่านไป...

“อืมม์...”คิสน่าที่คล้ายนั่งอยู่บนระเบียงคล้ายกับรับรู้ถึงโซฟีที่แอบย่องเข้าไปหาดุ๊กถึงกับยิ้มออกมาพลางส่งเสียงกล่าวออกมาอย่างน่ารักและเจ้าเล่ห์ว่า“...ขอให้สำเร็จน่ะ”

แต่ภาพของดุ๊กที่ถึงจะชอบโซฟีแต่ยังไม่ละทิ้งความเจ้าชู้จึงรีบพยายามถอยหนีการรุกไล่ของโซฟีอย่างกล้าๆกลัวๆถึงกับต้องยิ้มออกมาอีกครั้งหนึ่ง...เทรุสที่ไม่ทราบว่าแอบมายืนอยู่ด้านหลังของเธอเมื่อไหร่ถึงกับส่งเสียงกล่าวออกมาว่า“คุณยิ้มอะไรกันน่ะ-คิสน่า”

“หือ...”คิสน่าที่ยิ้มรับถึงกับหันไปมองยังชายหนุ่มแล้วร้องถามออกไปว่า“...มีอะไรหรือ”

“ผมแค่อยากมาอยู่กับคุณเท่านั้น...”เทรุสส่งเสียงตอบออกมาพร้อมทั้งก้าวเข้ามาเท้ามือทั้งสองลงไปยังราวระเบียงสกายวิงถึงกับร้องถามออกไปว่า“...อยากอยู่กับคุณตลอดไปเท่านั้น-คิสน่า”

“...”ทำเอาเทพธิดาผู้ลิขิตถึงชะตากรรมของผู้คนและความรักมากมายที่ได้ยินคำนี้ถึงกับต้องหน้าแดงถึงกับแกล้งหันหน้าไปมองยังทางอื่นแล้วร้องออกมาว่า“...ทำมัยล่ะ”

ทั้งๆที่หัวใจของเธอคล้ายทราบยังคำตอบแห่งชะตากรรมนี้อยู่แล้ว...

“ผมรักคุณ...”เทรุสที่จ้องมองไปยังใบหน้าของเธอ-สบสายตาเข้าไปในแววตาสีม่วงมรกตที่เรียวสวยของเทพธิดาแห่งชะตากรรมที่เบื้องหน้าแล้วจึงกล่าวออกไปว่า“...คิสน่า”

“บ้าน่า...”คิสน่าที่หน้าแดงขึ้นมาด้วยความเอียงอายถึงกับทราบแล้วว่า”ทำไมถึงไม่สามารถมองเห็นถึงอนาคตของชายหนุ่มได้เช่นเฉกเดียวกับอนาคตของเธอเอง”...

เพราะอนาคตของเขาคืออนาคตของเธอด้วย...

เธอที่เงยหน้ามองไปยังท้องฟ้าที่รอคอยอยู่ ณ เบื้องหน้าที่เธอไม่สามารถมองเห็นถึงชะตากรรมได้ตอนไปจากความหวังที่พลันวาดฝันขึ้นมาไว้ในใจเท่านั้นถึงกับร้องตอบออกไปว่า“...ใครรักนายกัน”

“ในอนาคตจะมีทายาทของอาเทออนมาเกิดในท้องของคุณ...”เทรุสที่ยิ้มพลางกล่าวออกไปอีกว่า“...นี่เป็นอนาคตที่คุณเห็นไม่ใช่หรือ”

“บ้า...”คิสน่าทถึงกับสะดุ้งขึ้นมาด้วยความตกใจทันที เพราะไม่คิดว่าเขาจะจดจำยังสาเหตุที่เธอใช้พลังของอาเทออนเพื่อสังหารยังเรวาสไปถึงกับหน้าแดงขึ้นมาในพริบตารีบแกล้งตัวออกไปว่า“...ไม่จำเป็นต้องเป็นลูกของนายเสียหน่อย”

“ไม่หรอก...”เทรุสที่ยิ้มรับถึงกับส่งเสียงกล่าวออกมาอย่างชัดเจนว่า“...จะต้องเป็นลูกของผมอย่างแน่นอน”

“ไม่...”คิสน่าที่คิดจะส่งเสียงกล่าวอะไรออกมากลับถูกยังริมฝีปากของเทรุสปิดลงมาทันทีก่อนที่เธอที่ไม่ว่าอะไรเพียงหลับตาลงไปราวกับยอมรับถึงสิ่งที่ชะตากรรมและหัวใจของเธอสิขิตมานี้...

ไม่มีใครสามารถลิขิตยังชะตากรรมและหัวใจของเทพธิดาแห่งชะตากรรมได้นอกไปจากเทพธิดาแห่งชะตากรรมเอง...

หากวันนั้นเธอไม่มองเห็นยังเทรุส...
หากวันนั้นเธอไม่ออกจากวิหารของพระเจ้า...
หากวันนั้นเธอไม่มาค้นหายังเทรุส...
...วันนี้เธอคงไม่รักเขา

“พี่ค่ะ...”แต่ออยู่กลับมีเสียงของเทเรียดังขึ้นมาทำเอาเทรุสที่ได้ยินถึงกับต้องรีบหันกลับไปมองด้วยความตกใจทันทีถึงกับร้องออกไปว่า“เทเรีย...”

“ควับ...”แต่เทเรียที่ก้าวเข้ามาจูบยังเทรุสอีกคนก่อนที่จะถอนยังริมฝีปากออกไปทำเอาเทรุสที่งงๆได้แต่ร้องถามออกไปด้วยความตกใจว่า“...ทำอะไรน่ะ”

“คิสน่า...”แต่เทเรียที่คล้ายกับไม่เห็นยังชายหนุ่มอยู่ในสายตากลับหันไปจ้องมองยังเทพธิดาแห่งชะตากรรมที่เบื้องหน้าถึงกับส่งเสียงกล่าวออกมาว่า“...ฉันไม่ยอมท่านพี่ให้เธอแน่”

“หือ...”เมื่อคิสน่าที่พยักหน้าอย่างรับรู้แล้วเทเรียจึงกล่าวออกมาอย่างไม่ยอมแพ้ว่า“ท่านเอสเมน่าบอกว่าหญิงสาวทุกคนมีพลังที่สามาถเปลี่ยนแปลงยังอนาคตได้-ฉันจึงจะขอท้าทายยังชะตากรรมที่ถูกลิขิตไว้...”เทเรียที่ตัดสินใจละทิ้งตำแหน่งรัชทายาทแห่งวาเลนเซียให้น้องชายซึ่งเป็นชะตากรรมของเธอเพื่อเลือกยังพี่ชายและชายหนุ่มยังกล่าวออกมาอีกอย่างชัดเจนว่า“...ฉันไม่ยอมแพ้เธอแน่”

ไม่ยอมแพ้ยังชะตากรรมที่กำหนดไว้...

“...”คิสน่าที่ยิ้มรับจึงส่งเสียงตอบกลับมาว่า“...ฉันยินดีรับคำท้า”

“เออ...”ท่ามกลางเทรุสที่ร้องออกมาด้วยความตกใจที่เหมือนกับทำอะไรไม่ถูก เพราะเขารักเทเรียในฐานะน้องสาวมาตลอด-แต่ในความรักนี้ยังมีความรักอีกอย่างแฝงเอาไว้เมื่อรับรู้ถึงความจริง...

“ช่วยด้วย...”ก่อนที่จะได้ยินยังเสียงร้องของดุ๊กดังขึ้นมาพร้อมทั้งใบหน้าที่โดนยังโซฟีจูบลงไปอย่างหลบหนีถึงหัวใจของตนไม่พ้น...เซนัสที่เห็นถึงกับได้แต่ส่ายหน้า เพราะสำหรับเรื่องของความรัก-เขาก็เอาตัวไม่รอดเช่นเดียวกัน...

เหล่าชายหนุ่มทั้งหลายถึงกับหนักใจในเรื่องของความรัก-ส่วนเหล่าหญิงสาวทั้งหลายกลับยิ้มออกมาอย่างมีความสุขยิ่ง...

“อืมม์...”พิมอสถึงกับนั่งดื่มเหล้าอย่างมีความสุขยิ่งทันทีราวกับรู้สึกอิจฉายังเหล่าหนุ่มสาวทั้งหลายอยู่นิดๆ

“ไปกันเลย...”อาริสที่ขับยังสกายวิงบินยังกำแพงแสงของพระเจ้าที่แตกร้าวออกไปถึงกับส่งเสียงร้องบอกยังทุกคนทันที-ทำเอาทุกคนที่หันไปมองยังท้องฟ้าที่กว้างใหญ่ของดินแดนใหม่ที่รอคอยยังการเดินทางของทุกคนอยู่ด้วยรอยยิ้มแห่งความหวังทันทีราวกับปล่อยยังทุกสิ่งทุกอย่างให้ก้าวเดินไปอย่างไม่หยุดยั้งราวกับหัวใจที่กำลังก้าวเดินต่อไปตามโลกหล้าที่ยังคงหมุนอยู่ต่อไปเหมือนดั่งชะตากรรมที่ยังคงก้าวเดินไปอย่างไม่รู้ตัว...
เรื่องราวยังคงดำเนินต่อไปเฉกเช่นชะตากรรมที่ยังคงก้าวเดินต่อไปอีกอย่างไม่สามารถหยุดยั้งได้...
...โลกหล้ายังคงหมุนอยู่ต่อไปตามแต่หัวใจจะนำพา

Tags: (none)
ตั้งกระทู้เมื่อ 21 พ.ค.58 เวลา 00:47:35 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 1 จากทั้งหมด 1 Reply

Hayashi DaN
คุณพี่ชายสุดหวาน

สิ่งที่อ่านต่อไปนี้ไม่เกี่ยวกับส่วนที่เป็นเนื้อเรื่องหลัก-เพียงแต่อยากเขียนขึ้นมาเท่านั้น


ละครโรงเล็ก ตอนที่ 38

พาน่า      :      ไชโย...จบแล้ว

ดิวน่า      :      ใช่แล้ว...ภาคต่อไปชั้นจะกลับมาเป็นนางเอกอีกเสียที

แคทน่า      :      ไม่มีทางหรอก...ฉันต่างหากที่เป็นนางเอก

เอน่า      :      หยุด...ไม่ต้องเถียงกัน นางเอกไม่ใช่พวกเธอหรอก...แต่เป็นฉันต่างหาก

อายน่า      :      หยุดเลย...นางเอกคนใหม่กำหนดแล้วเป็นธาตุไฟต่างหาก

พาน่า      :      ไม่ใช่ธาตุดินต่างหาก

ทีน่า      :      ฟลอน่าเธอเป็นอะไรกลับนิ่งเงียบไม่ทะเลาะกับทุกคนด้วยหรือ

ฟลอน่า      :      เปล่า...ฉันแค่สนใจพระเอกภาคใหม่ต่างหากล่ะ

พาน่า      :      มีอะไรน่าสนใจหรือ

      แต่ฟลอน่ากลับนิ่งเงียบไม่ตอบอะไรออกมานอกจากหน้าแดง

บีน่า      :      ก็พระเอกภาคใหม่เป็นฝ่ายรับสมบูรณ์แบบยิ่งกว่าอาเรสหรือริวโน่เสียงอีกไงล่ะ

ทุกคน      :      เธอนี่มันโรคจิต (พลางจ้องมองไปยังฟลอน่า)

ฟลอน่า      :      ไม่ใช่น่ะ

บีน่า      :      แล้วพบกันใหม่น่ะค่ะ (โดยไม่สนใจยังทุกคนที่เหลือ)

ความคิดเห็นที่ 1 ตอบเมื่อ 21 พ.ค.58 เวลา 00:49:44 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 1 จากทั้งหมด 1 Reply
วิธีการใช้ Function ต่างๆ