Hayashi DaN
คุณพี่ชายสุดหวาน

LOVE FANTASY-05- Sword and Destiny ตอนที่ 37 เหล่าสัตว์ประหลาดที่แสนสวยและน่ารักทั้ง 7 แห่งชะตากรรม.

ขอบคุณครับที่ติดตาม

ตอนที่ 37 เหล่าสัตว์ประหลาดที่แสนสวยและน่ารักทั้ง 7 แห่งชะตากรรม...

“เฟียว...”ประกายแสงของอาเทออนตวัดตัดผ่านยังทุกสิ่งทุกอย่างที่ขว้างหน้าออกไปอย่างไม่หยุดยั้งตลอดทั้งร่างของเรวาสทำเอาทุกคนที่เห็นถึงกับต้องมองไปตามๆกันด้วยความตกใจเป็นอย่างยิ่ง เพราะไม่คิดว่าคิสน่าจะสามารถใช้ถึงพลังของอาเทออนได้...
พลังที่มีแต่ทายาทของผู้ที่สืบทอดยังดาบอาเทออนเล่มนี้เท่านั้นจึงจะสามารถใช้ได้...

“บ้าน่า...”เรวาสคำรามร้องเสียงดังลั่นมาอย่างไม่เชื่อถือพร้อมทั้งประกายเส้นสายที่ทอดจากหัวไหล่ตัดผ่านไปยังหัวใจลงไปสู่เอวขวาสีแดงฉานเบาบางราวกับรอยเส้นด้ายก่อนที่หยาดโลหิตที่ค่อยๆรินไหลออกมาตามเส้นที่ขยายออกแล้วร่างทอดบนของเรวาสที่ค่อยๆเลื่อนไหลลงไปล่วงอยู่ ณ พื้นเบื้องล่างอย่างช่วยอะไรไม่ได้...

“หมับ...”ประกายตาสีเหลืองที่จับจ้องมองไปยังหญิงสาวอย่างไม่เชื่อถือจากร่างที่พยายามจะใช้ยังมือขวาที่เหลืออยู่พยุงกายขึ้นมาแล้วถามออกไปแทบทุกคนด้วยความสงสัยว่า“...ทำไมเจ้าจึงสามารถใช้ยังอาเทออนได้”

ใช้ถึงพลังของดาบที่สามารถตัดยังทุกสิ่งทุกอย่างได้...
ใช้ได้ถึงพลังที่มีแต่ทายาทแห่งอาเทออนเท่านั้น...

“ควับ...”ทำเอาทุกคนที่ได้ยินถึงกับหันมายังเธอเพียงสายตาเดียวแม้กระทั่งเทรุสทก็เป็นหนึ่งในนั้นที่อยากจะร้องถามออกไป...คิสน่าที่ยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยนพลางส่ายหน้าแล้วตอบออกมาว่า“ฉันไม่สามารถใช้พลังของอาเทออนได้หรอก...”เทพธิดาแห่งชะตากรรมยังกล่าวออกมาอีกว่า“...และคนที่ใช้ก็ไม่ใช่ฉันด้วย”

“ใครกัน”เรวาสส่งเสียงร้องถามออกมาอย่างไม่เชื่อถือ เพราะมันมั่นใจดีว่าเห็นถึงผู้ที่ตวัดยังอาเทออนคร่ายังชีวิตของตนในครั้งนี้จนทำให้ไม่สามารถคืนชีพได้-ทำให้มันที่กำลังจะตายและพ่ายแพ้ถึงกับต้องการยังคำตอบนี้ให้ได้...
มันตายเพราะอะไร...
ใครกันที่เป็นผู้ฆ่ามัน...
...หรือพระเจ้าผู้สรรคสร้างทุกสรรพสิ่งประสงค์จะให้มันตายจนยืมร่างของเธอฆ่ามันกัน

“ฉันมองเห็นผู้คนที่ครอบครองพลังดาบอาเทออน...”คิสน่าที่จับจ้องสายตามองไปยังเทรุสที่ยืนอยู่ ณ เบื้องหน้าพร้อมทั้งเอามือซ้ายทราบยังหัวใจของตนแล้วส่งเสียงตอบออกมาอย่างชัดเจนว่า“...ในอนาคตอันใกล้จะมาเกิดในร่างนี้และฉันจึงของยืมยังพลังของเขามาใช้จัดการคุณ”

“...”ทำเอาทุกคนที่ได้ยินถึงกับต้องนิ่งเงียบไปในทันที มีเพียงแค่พวกเรกะ โซฟีและเทเรียที่เข้าใจยังความหมายนี้ถึงกับต้องหน้าแดงขึ้นมาในพริบตา เพราะทราบดีว่า”ใครเป็นเจ้าของพลังของอาเทออนนี้”...
และไม่คิดว่า”คิสน่าจะกล้าพูดมันออกมา”...

“ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า...”เรวาสที่ได้ยินถึงหงายร่างลงไปนอนเงยหน้ามองดูยังท้องฟ้าเบื้องบนที่ถูกยังสายฟ้าของอาคาเทลทลายลงมาแล้วส่งเสียงกล่าวออกมาว่า“...สิ่งที่ข้าปรารถนาช่างห่างไกลแต่จริงๆ”

ยังตำแหน่งของราชันย์ผู้ครอบบัลลังก์แห่งสายธารทั้งปวง...
...บัลลังก์ของเอสเทน่า

“เปรี้ยง...”ก่อนที่จะระเบิดอันดังลั่นจะดังขึ้นมาทำเอาทั่วทั้งพิภพถึงกับต้องสั่นสะเทือนไปในพริบตา...คิสน่าที่คล้ายกับเห็นถึงรับรู้ถึงอะไรบางอย่างถึงกับต้องร้องออกมาด้วยความตกใจว่า“บ้าน่า...”ทั้งยังกล่าวออกมาอีกว่า“...เป็นไปไม่ได้”

“อะไร...”โซฟีส่งเสียงร้องออกมาออกมาพร้อมทั้งทุกคนที่จ้องมองมายังเธอเป็นสายตาเดียว...เทรุสถึงกับหันไปร้องถามยังหญิงสาวที่เบื้องหน้าทันทีว่า“เป็นอะไรหรือเปล่า-คิสน่า”

“ฉันไม่เป็นอะไรหรอก...”คิสน่าที่จับจ้องมองไปยังท้องฟ้าทางด้านทิศตะวันออกเฉียงใต้แล้วส่งเสียงกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่เหมือนกับไม่เชื่อยังสิ่งที่รับรู้และสัมผัสได้ว่า“...แต่กำแพงแสงของพระองค์แตกแล้ว”

“หา...” “บ้าน่า...”ทำเอาทุกคนที่ได้ยินถึงกับต้องร้องออกมาด้วยความตกใจทันที-โดยเฉพาะเซนัส เพราะกำแพงแสงแห่งพระเจ้าที่ใช้ยังดาบอาเทออนตัดแบ่งยังดินแดนออกเป็นส่วนต่างๆถึงกับแตกแยกออกมาอย่างงั้นหรือ...
กำแพงที่ไม่มีเวทมนตร์หรือศาตราวุธใดๆสามารถทำลายลงได้...
...อาจจะมีแต่พลังของอาเทออนที่อาจจะทำได้

“...เป็นไปไม่ได้หรอก”เซนัสถึงกับส่งเสียงร้องออกมาอย่างไม่เชื่อถือในสิ่งที่ได้ยิน-แต่ผู้ที่กล่าวกับเป็นคิสน่าที่ไม่เชื่อก็ไม่ได้ด้วยสิ...

“เป็นไปได้สิ...”คิสน่าส่งเสียงกล่าวออกมาอีกครั้งด้วยสีหน้าและแววตาที่จริงจังผิดกับทุกครั้งเป็นหารแสดงและยืนยันว่า”สิ่งที่เธอกล่าวเป็นความจริง”ไม่ได้ล้อเล่นใดๆ....ทำเอาชายวัยกลางคนที่ฉุกใจคิอะไรได้ถึงกับต้องส่งเสียงร้องออกมาทันทีว่า“แย่ล่ะสิ...”เขาที่คิดจะหลบไปไหนยังร้องบอกทุกคนว่า“...หากมีใครถามถึงบอกว่าไม่เคยพบฉันน่ะ...”

แต่...

“ฮี้...”แต่ก่อนที่ชายวัยกลางคนจะสามารถได้ขยับตัวหลบหนีหายไปไหนกลับปรากฏยังสายรุ้งสีเหลือง ฟ้า เขียว แดง ขาว ดำและม่วงทอดลงมายังเบื้องหน้าของทุกคนพร้อมทั้งม้าที่งดงามสีขาวดำคู่หนึ่งที่มีปีกคนละข้างจะวิ่งตามสายรุ่งที่ทอดผ่านลากยังรถม้าลงมาจอดยังเบื้องหน้าของทุกคนท่ามกลางผนังถ้ำที่พังทลายลงไปเห็นถึงขอบฟ้าอันแสนสวยงามอย่างชัดเจนยิ่ง...

“ไชโยถึงเสียที...”เสียงร้องของหญิงสาวท่าทีเหมือมทอมบอย ไว้ผมที่เริ่มยาวเล็กน้อยลงมาปกต้นคอสีส้ม สวมใส่ยังเกราะอัศวินสีขาวที่งดงามซึ่งทำหน้าที่คนขับยังร้องบอกอีกว่า“...ถึงแล้วล่ะ-ทุกคน”

“อืมม์...”หญิงสาวผมที่ดำและดวงตาสีดำข้างกับสีชมพูข้างที่ก้าวลงมาจากรถม้าเป็นคนแรกกลับกวาดสายตาจ้องมองไปรอบๆแล้วส่งเสียงกล่าวออกมาว่า“...ไหนล่ะดาบของพระเจ้าที่ถูกทิ้งไว้ที่นี่”

“นั่นยังไงล่ะ”เสียงของหญิงสาวที่มีผมสีม่วงและดวงตาสีม่วงที่ดูงดงามราวกับวิญญาณถึงกับส่งเสียงกล่าวออกมาพลางชี้ยังดาบที่อยู่ในมือของเทรุสที่กำลังงงๆอยู่ทันที...แล้วหญิงสาวผมสีทอง ดวงตาสีน้ำเงิน-เงินที่งดงามสง่าที่ประครองยังร่างของหญิงสาวผมสีฟ้าดวงตาสีเขียวก้าวลงมาจากรถม้าราวกับองค์รักษ์ยังกล่าวต่อมาอีกว่า“รีบๆเอาแล้วก็รีบกลับกันเถอะ”

“เชอะ...”แต่หญิงสาวผมสีฟ้าดวงตาสีเขียวที่แกล้งเชิดปากทำเป็นแง่งอนอย่างน้อยใจแล้วกล่าวออกมาว่า“...พอแต่งงานกับอาเรสแล้วไม่ยอมที่จะอยู่ห่างกันเลยน่ะ...”ทั้งยังกล่าวต่อมาอีกว่า“...เราโกรธมีน่าแล้ว”

“ขอโทษค่ะ-ท่านนีน่า”ทำเอาหญิงสาวผมสีทอง ดวงตาสีน้ำเงิน-เงินถึงกับต้องรีบส่งเสียงออกไปด้วยความร้อนรนทันที...หญิงสาวผมสีฟ้าดวงตาสีเขียวที่ยิ้มจึงแกล้งแลบสิ้นออกมาด้วยรอยยิ้มแล้วกล่าวว่า“เราล้อเลียนน่า...ขอโทษทีน่ะ-มีน่า”

“อย่ามั่วแต่เล่นสิ...”อยู่ๆเสียงของหญิงสาวที่มีเส้นผมสีดำและดวงตาสีดำซึ่งก้าวลงมาจากรถอีกคนก็ก้าวออกมาว่า“...รีบไปเอาดาบแล้วจะได้รีบกลับไปหาท่านริวโน่กันเถอะ”

“ค่ะ...”ทำเอาเหล่าหญิงสาวที่เหนือต่างลงเสียงตอบรับออกมาทันทีพร้อมทั้งหญิงสาวที่มีดวงตาและเส้นผมสีน้ำเงิน-เงินที่ก้าวลงมาจากรถม้าอีกคนก็ก้าวเดินตรงมายังเทรุสราวกับทราบเป้าหมายดีอย่างไม่รอช้าทำเอาเทรุสที่งงๆถึงกับส่งเสียงร้องถามออกไปว่า“เธอคิดจะทำอะไร”

“รีบๆเอามา-ชั้นจะได้รีบๆกลับ”หญิงสาวมีดวงตาและเส้นผมสีน้ำเงิน-เงินส่งเสียงกล่าวออกมาอย่างเซ้งๆท่ามกลางสีหน้าของเทรุสที่งงๆกับความเอาแต่ใจนี้พลางรีบตอบออกไปว่า“ทำไมฉันต้องให้พวกเธอด้วย”

“รีบๆให้ไปเถอะน่า”ชายวัยกลางคนที่ทราบว่าหนีไม่พ้นจึงส่งเสียงกล่าวออกไปอย่างเซ้งๆทำให้เทรุสและทุกคนต้องหันไปมองดูอย่างงงๆ-เขาที่เห็นสีหน้าของคิสน่าที่พยักหน้ารับหมายจะให้มอบไปให้ยิ่งทำเอาเขาต้องยิ่งงงขึ้นไปอีก...

แต่...

“ควับ...”อยู่ๆหญิงสาวที่มีดวงตาและเส้นผมสีน้ำเงิน-เงินที่มีรอช้ารีบควบยังดาบในมือของเทรุสไปอย่างง่ายดายจนต้องร้องออกไปอย่างลืมตัวว่า“บ้าน่า...”

“หือ...”แต่หญิงสาวผมสีดำและตาสีดำที่คล้ายกับสังเกตอะไรกลับมารับยังอาเทออนได้สะบัดดูเล็กน้อยแล้วกล่าวออกมาว่า“...น่าแปลก-นอกจากมีความคมที่แตกต่างจากดาบทั่วๆไปแล้วกลับไม่มีอะไรพิเศษเลย...นี่มันอะไรกัน”

“ผู้ที่จะดาบเล่นนี้ได้จะต้องเป็นสายเลือดแห่งของอาเทออนเท่านั้น”อยู่ๆหญิงสาวที่มีดวงตาและเส้นผมสีม่วงก็ตอบออกมาราวกับรับรู้อะไรอยู่ก่อนแล้ว...ทำเอาหหญิงสาวที่มีดวงตาและเส้นผมสีน้ำเงิน-เงินจึงกล่าวออกมาว่า“หรือว่าข่าวของเอน่าจะผิดอีก”

“มันไม่น่าจะจริงไม่ใช่หรือ เพราะข่าวครั้งนี้เป็นพาน่าบอกมาเองน่ะ...”หญิงสาวที่มีดวงตาและเส้นผมสีดำกล่าวออกมาด้วยความสงสัยก่อนที่จะมีเสียงร้องออกมาว่า“...หรือว่าครั่งนี้เราโดนพาน่าหลอกกัน”

“แต่ข่าวของพาน่ามันน่าเชื่อถือได้...”หญิงสาวที่มีดวงตาและเส้นผมสีน้ำเงิน-เงินพลางจับจ้องมองมายังขายวัยกลางคนแล้วส่งเสียงกล่าวออกมาว่า“...เพราะฟลอน่าเป็นคนยืนยันด้วยอีกคนไม่ใช่หรือ”

ก่อนที่สายตาของทั้งสองจะจับจ้องมองไปยังหญิงสาวคนสุดท้ายที่มีเสียงผมและดวงตาสีฟ้าที่แอบซ่อนตัวอยู่บนรถม้าด้วยความหวาดกลัว

“...”ทำเอาสายตาของเหล่าหญิงสาวมากมายทั้ง 7 ต่างจับเธอเป็นสายตาด้วย...แล้วหญิงสาวที่มีผมสีดำดวงตาสีดำข้างชมพูข้างจะรีบเข้าไปคว้าคอของเธอลากออกมาพลางกล่าวออกมาว่า“หมายความว่าไงกัน-ฟลอน่า”

“เออ...ขอโทษค่ะ...”หญิงสาวที่มีผมสีฟ้าและดวงตาสีฟ้าส่งเสียงขอโทษออกมาว่า“...ฉันโดนพาน่าบังคับน่ะค่ะ”

“แย่แล้ว-ท่านริวโน่ตกอยู่ในอันตราย” “เรารีบกลับกับเถอะ”หญิงสาวผมที่มีดวงตาและผมสีดำส่งเสียงกล่าวออกมาพร้อมๆกับหญิงสาวที่มีดวงตาและผมสีน้ำเงิน-เงินพลางโยนยังอาเทออนทิ้งไปยังเบื้องหน้าของเทรุสอย่างไม่สนใจใยดีอะไร...ท่ามกลางความงงๆของทุกคนแต่กลับทำเอาเรกะที่คล้ายรู้สึกไม่พอใจรีบกระโดดออกไปยังเบื้องหน้าของทุกคนพลางส่งเสียงร้องออกไปว่า“เดี๋ยวก่อน...”เมื่อเห็นยังเหล่าหญิงสาวทั้งหลายที่ต้องการจะรีบกลับขึ้นรถม้าหันกลับมาแล้วเธอจึงกล่าวออกไปว่า“...แบบนี้มันหมายความว่าไง”

“ขอโทษน่ะค่ะ...”แล้วหญิงสาวที่มีเส้นผมสีฟ้าดวงตาสีเขียวที่ดูงดงามราวกับเจ้าหญิงก็รีบก้าวออกมาขอโทษแทนทุกคนทันที...แต่เรกะที่คล้ายกับไม่พอใจจึงรีบร้องออกมาว่า“อธิบายมาหน่อยสิ”

“ว้าย...”แต่น้ำเสียงที่ดังทำเอาหญิงสาวที่มีเส้นผมสีฟ้าดวงตาสีเขียวตกใจจนต้องร้องออกมา...หญิงสาวที่มีเส้นผมสีทองดวงตาสีน้ำเงิน-เงินจึงก้าวเข้ามาร้องถามว่า“คิดจะทำอะไรท่านนีน่ากัน”

“จะเอาเรื่องหรือไง”เรกะที่เห็นยังอีกฝ่ายหาเรื่องถึงกับยิ้มรีบออกมาอย่างไม่ยอมแพ้ราวกับอยากที่จะสู้กับอีกฝ่ายเพื่อความสะใจ...แต่อยู่ๆหญิงสาวผมสีส้มที่ทำหน้าที่ขับรถม้าถึงกับกระโดดลงมาอย่างรวดเร็วพลางส่งเสียงร้องออกมาว่า“รอเดี๋ยวค่ะ-ท่านมีน่า...”เธอที่ขว้างหน้าไว้จึงกล่าวออกมาอีกว่า“...แค่นี้ฉันน่าจะพอจับการได้”

“งั้นหรือ”หญิงสาวที่มีเส้นผมสีทองดวงตาสีน้ำเงิน-เงินที่พยักหน้ารับราวกับไม่ต้องการที่จะลงมือเองกลับยิ่งสร้างยังความไม่พอใจเป็นอย่างยิ่งให้กับเรกะจึงรีบกระชากเสียงออกไปว่า“นี่พวกเธอ...ดูถูกกันหรือ”แล้วต่อยหมัดออกไปใส่ยังหญิงสาวที่มีเส้นผมสีทองดวงตาสีน้ำเงิน-เงินที่เบื้องหน้าด้วยความไม่พอใจทันที เพราะดูยังไงหญิงสาวผมส้มก็น่าจะเป็นเพียงแค่เด็กขับรถม้าเท่านั้นเอง...แต่หญิงสาวผมสีส้มกลับสะบัดมือบัดยังหมัดของเรกะและส่งเสียงกล่าวออกมาว่า“ฉันจะเป็นคู่มือให้กับเธอเอง”

“ชิ...”เรกะที่ค่อนเสียงออกมาอย่างไม่สบอารมณ์พลางหันไปมองยังหญิงสาวที่มีเส้นผมสีส้มแล้วต่อยหมัดใส่หน้าท้องออกไปอย่างสุดแรงทันที

“เปรี้ยง...”

“โอย...”หญิงสาวที่มีเส้นผมสีส้มทรุดลงไปก้มท้องพลางส่งเสียงร้องออกไปว่า“...เล่นทีเผลอนี่”

แต่เรกะที่ไม่สนใจจึงหันไปมองยังหญิงสาวที่มีเส้นผมสีทองดวงตาสีน้ำเงิน-เงินแล้วถามออกไปว่า“ตาเธอแล้ว”

“จริงๆเลยน่ะ-โมก้า”ทำเอาหญิงสาวที่มีเส้นผมสีทองดวงตาสีน้ำเงิน-เงินต้องส่ายหน้าอย่างเซ้งๆ เพราะด้วยระดับฝีมือของทั้งสองน่าจะพอๆกันไม่จำเป็นต้องให้เธอลงมือเองแท้ๆ แต่เพราะความประมาทของหญิงสาวผมสีส้มจึงทำให้เธอต้องสั่งสอนอีกฝ่ายจึงส่งเสียงกล่าวออกมาว่า“เข้ามาสิ”

“ไม่ตั้งท่าหรือ”เรกะส่งเสียบงถามออกไปแต่กลับไปคำตอบที่ชวนให้ไม่น่าพอใจกลับมาอีกว่า“สำหรับเธอไม่จำเป็นหรอก”

“นี่เธอ...”เรกะที่ร้องออกไปมาอย่างไม่ใจถึงกับต่อยหมัดออกไปอย่างสุดแรงด้วยความโกรธทันที...แต่กลับถูกยังหญิงสาวที่มีเส้นผมสีทองดวงตาสีน้ำเงิน-เงินปัดอย่างง่ายดาย“เปรี้ยง...”

“มังกรคู่พิฆาต...”เรกะที่ไม่รอช้ารีบต่อยยังหมัดที่สองออกไปทันที...แต่ก็โดนยังหญิงสาวที่มีเส้นผมสีทองดวงตาสีน้ำเงิน-เงินใช้มือขวาข้างเดิมปัดไปอีก“เปรี้ยง...”

“มังกรทะยานสี่ทิศ...”เรกะที่ต่อยหมัดออกไปอย่างรวดเร็วถึง 2 หมัดและพุ่งเข้าไปตวัดยังศอกอีก 4 พร้อมทั้งร้องออกไปว่า“...แปดมังกรพลิกกาย...”และกระโดดลอยขึ้นมาใช้ปลายเท้าถีบใส่อีกฝ่ายถึง 8 ครั้งพลางร้องบอกออกไปว่า“...สิบหกมังกรเหยียบเมฆา”

“...เปรี้ยง”แต่กลับยังถูกฝ่ามือขวาของหญิงสาวที่มีเส้นผมสีทองดวงตาสีน้ำเงิน-เงินปัดอย่างง่ายดายทำเอาเรกะที่เงื้อหมัดต่อยออกไปอย่างสุดแรงพลางส่งเสียงร้องออกไปว่า“...สิบเจ็ดมังกรฟ้าทลายโลกา”ตามด้วยหมัดสุดท้ายที่หมายจะเผชิญศึกทันที-แต่กลับถูกปัดอย่างง่ายดายอีกครั้งทำเอาเธอต้องร้องออกไปด้วยความตกใจ“...หา”

“การโจมตีของเธอมีช่องว่างมากเกินไป...”หญิงสาวที่มีเส้นผมสีทองดวงตาสีน้ำเงิน-เงินส่งเสียงกล่าวออกมาพร้อมทั้งตวัดยังฝ่ามือขวาที่อาบยังประกายแสงสว่างสีขาวพุ่งไปกระแทกยังหน้าอกของเรกะจนสว่างจ้าราวกับปากมังกรกลืนกินทุกสิ่งพร้อมทั้งส่งเสียงกล่าวออกมาว่า“...มังกรคำราม”

“เปรี้ยง...”ราวของเรกะถึงกับลอยกระเด็นออกไปทันทีอย่างไม่มีทางสู้เลยท่ามกลางสายตาของทุกคนที่ไม่คิดว่าเรกะจะแพ้ง่ายๆถึงเพียงนี้...ดุ๊กที่เห็นจึงพุ่งร่างออกไปหมายจะพิสูจน์ยังฝีมือของหญิงสาวที่มีเส้นผมสีทองดวงตาสีน้ำเงิน-เงินพลางต่อยหมัดออกไปพลางร้องออกไปว่า“คมมีดวายุ...”

“เปรี้ยง...”แต่อยู่ๆหญิงสาวผมสีดำดวงตาสีดำข้างชมพูข้างที่มาขว้างหน้าและต่อยยังหมัดที่อาบประกายแสงของความมืดซัดยังดุ๊กกระเด็นไปชนใส่ยังเรกะที่คิดจะลุกขึ้นมาจนล้มไปอีกครั้งทันที-เธอที่จ้องมองไปยังทั้งสองยังส่งเสียงกล่าวออกมาอย่างเซ้งๆว่า“อยู่ไปก็ไม่มีประโยชน์-รีบๆกลับกันเถอะ”

“เสียเวลาจริงๆ”หญิงสาวที่มีเส้นผมและดวงตาสีดำกล่าวออกมาอย่างไม่สนใจอะไรพร้อมๆกับหญิงสาวที่มีดวงตาและเส้นผมสีน้ำเงิน-เงินที่พยักหน้า...ท่ามกลางเสียงของโซฟีที่หันไปร้องถามยังคิสน่าว่า“นี่มันอะไรกัน-คิสน่า”

เพราะไม่คิดว่าทั้งเรกะและดุ๊กจะพ่ายแพ้อย่างง่ายดายถึงเพียงนี้ทั้งๆที่ทั้ง 2 ยังไม่เอาจริงด้วยซ้ำไป...คิสน่าที่ยิ้มพลางจับจ้องมองไปยังหญิงสาวทั้งสองที่เผชิญหน้าและจึงกล่าวออกไปว่า“...จะไม่ให้แพ้ได้ยังไงล่ะก็ในเมือทั้งสองคือท่านพาราดินกับท่านผู้กล้าแห่งความมืดที่เก่งเก่งกาจยังไงล่ะ”

“หือ...”ทำเอาเซนัสที่ได้ยินถึงกับต้องร้องออกมาด้วยความตกใจ-เขาที่พอจะเดาได้แล้วว่า”พวกเธอเป็นใครกันบ้าง”...หญิงสาวผมสีฟ้าดวงตาสีฟ้าจึงรีบกล่าวออกมาทันทีว่า“นี่เรารีบจัดการให้เสร็จกันเถอะ-ท่านเอสเมน่า”

“อืมม์...”แล้วทุกคนจึงได้สังเกตเห็นยังของเด็กสาวผมสีฟ้าอ่อนยาวสลวยถึงพื้น สูงประมาณ 101 เซน ผู้มีใบหน้าที่งดงามสวยซึ่ง ดวงตากลมโตสีฟ้าอ่อน จมูกโค้งสวยเล็กน้อยหว่างคิ้วที่เรียวโค้งสวยและบนปากที่เรียวบางสีชมพูอ่อนๆกลีบดอกกุหลาบ เธอสวมอยู่ในเสื้อแขนสั้นและกางเกงขาสั้นรัดรูปสีฟ้าอ่อนก่อนที่จะคลุมทับด้วยผ้าคลุมไหล่ยาวปกปิดหัวไหล่ทั้งสองและด้านหลังสีขาวสะอาด สวมปลอกแขนรัดที่ข้อมือและรองเท้าบูทสีฟ้าอ่อนหุ้มแค่ข้อเท้า-ราวกับพวกนักเดินทางหญิงสาวผมสีฟ้าที่รีบกระโดดลงมาจากรถม้ารีบเอามือจับชายเสื้อของชายวัยกลางคนไว้ราวกับจะไม่ปล่อยให้หนีไปไหนอีก-เธอที่ลากยังชายวัยกลางคนอย่างไม่ยินยอมเท่าไหร่นักมายังร่างครึ่งท่อนที่รอความตายของเรวาสแล้วกล่าวออกมาอีกอย่างน่ารักและไร้เดียวสาว่า“...ยอมรับความพ่ายแพ้หรือยังล่ะ-เรวาส”

“ข้าพ่ายแพ้เจ้าแล้ว-เอสเมน่า”คำกล่าวของเรวาสที่กล่าวออกมาถึงกับทำเอาพวกเทรุสทุกคนที่ได้ยินถึงกับต้องส่งเสียงร้องออกมาด้วยความตกใจทันที เพราะทราบแล้วว่า”เด็กสาวที่มาพร้อมกับเหล่าหญิงสาวทั้งหลายเป็นใครกัน”...เอสเมน่า-ราชันย์ผู้ครอบบัลลังก์ที่ยิ่งใหญ่แห่งสายวารีที่ไม่แตกต่างไปจากเด็กสาวตัวน้อยกลับควักมือเรียกยังเทเรียให้เข้าไปหาพร้อมทั้งกล่าวออกมาว่า“ขอแรงหน่อยสิ-พี่สาว”

“ค่ะ...”ทำเอาเทเรียที่น่ารักด้วยความตกใจรีบก้าวเข้าไปหาทันที เพราะไม่คิดว่าเอสเมน่าจะเรียกเธอเข้าไปหา...แล้วในยามที่เรกะกำลังลุกขึ้นมา-เอสเมน่าจึงกล่าวออกมาอีกว่า“ช่วยร่ายเวทสะกดให้เรวาสหลับไหลหน่อยสิ”

“แต่ว่า...”เทเรียที่คิดจะปฏิเสธออกไป เพราะเธอทำให้แต่ใช้ได้แต่เวทง่ายๆเท่านั้น...แต่เอสเมน่ากลับกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มว่า“หญิงสาวทุกคนมีพลังเวทที่ยิ่งใหญ่จนสามารถเปลี่ยนแปลงยังชะตากรรมได้น่ะ...จำได้”

พร้อมๆกับร่างของเธอที่รู้สึกได้ถึงพลังแห่งสายธารที่แผ่ขยายออกมาจากเด็กสาวที่ด้านข้างพร้อมทั้งคำร่ายเวทจึงรีบกล่าวออกมาทันทีว่า“...ขอพระเจ้าผู้สรรคศร้างทุกสรรพสิ่งปรดจงประทานพลังของพระองค์ผ่านท่านเอสเมน่าผู้ครองบัลลังก์แห่งสายธารอย่างรินไหลมอบถึงนิทรารมณ์อันแสนสุขให้แก่ดวงวิญญาณนี้ด้วยเถอะ...สายวารีแห่งการนิทรา-เอสทาน่า”

“วาว...”หลังประกายแสงสีฟ้าที่สว่างไสวร่างของเรวาสก็โดนสะกดให้กลายเป็นก้อนหินสีฟ้ารูปมังกรที่มีพลังของสายธารสะกดไว้...เอสเมน่าที่ยิ้มออกมาอย่างอ่อนหวานแล้วจึงกล่าวออกมาว่า“ไว้เจอกันอีกร้อยปีน่ะ”

เพราะด้วยพลังเวทอันน้อยนิดของเทเรียคงพอสะกดอีกฝ่ายไว้ได้สัก 100 ปีสำหรับสำนึกผิดอย่างแน่นอนเลย...หญิงสาวผมและดวงตาสีม่วงที่เห็นเช่นนั้นจึงพยักหน้ากล่าวกับทุกคนว่า“พวกเรารีบกลับไปท่านริวโน่กันเถอะ”

“อืมม์...”ทำเอาหญิงสาวผมและดวงตาสีดำกับหญิงสาวผมและดวงตาสีน้ำเงิน-เงอินรีบพยักหน้ารับทันที...ส่วนหญิงสาวผมสีทองดวงตาสีน้ำเงิน-เงินก็รีบนำยังคนที่เหลือกลับขึ้นมารถม้าหมายจะรีบกลีบไปหายังอาเรสที่รักเหมือนกันแล้วหญิงสาวผมสีส้มที่ทำหน้าทีขับรถออกไปทันที...

“เราก็ไปกันเถอะ...”แล้วชายวัยกลางคนที่ไม่รอช้าจึงรีบหันไปกล่าวกับเอสเทน่าว่า“...เอสเมน่า”

“ค่ะ...เซชาร์ค...”เอสเมน่ายิ้มตอบรับออกมาอย่างอ่อนหวานน่ารักทำเอาทุกคนที่ทราบถึงตัวตนที่แท้จริงของชายวัยกลางคนด้วยความตกใจยิ่ง เพราะไม่คิดว่าราชันย์แห่งพสุธาและวารีจะมาปรากฏอยู่ ณ เบื้องหน้าสายตาของตนในยามนี้แล้วในนี้ก่อนที่จะได้รินยังเสียงที่ไพเราะราวกับวารีรินไหลว่า“...เส้นด้ายเรียงร้อยซึ่งชะตากรรมและหัวใจ หลอมรวมรักทั้งจอมปราชญ์และขโมย ทั้งสุดยอดแห่งอาจารย์กับนักสู้ ตลอดจนเจ้าชายกับเจ้าหญิงภายใต้เหล่าอัศวินผู้ทักษ์ร่วมแรงรักฟันฝ่าซึ่งทุกสิ่งเพื่อทายาทแห่งสายธาร...”ก่อนที่ทั้งสองจะออกเดินทางต่อไป

...หากเซชาร์คเดินทางเพื่อจดบันทึกเรื่องราวแห่งพสุธา-เอสเมน่าก็ออกเดินทางเพื่อขับร้องบทเพลงแห่งวารี

Tags: (none)
ตั้งกระทู้เมื่อ 21 เม.ย.58 เวลา 00:26:00 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 1 จากทั้งหมด 1 Reply

Hayashi DaN
คุณพี่ชายสุดหวาน

สิ่งที่อ่านต่อไปนี้ไม่เกี่ยวกับส่วนที่เป็นเนื้อเรื่องหลัก-เพียงแต่อยากเขียนขึ้นมาเท่านั้น

ละครโรงเล็ก ตอนที่ 37

เทเรีย      :      บ้าน่าทำมัยเธอถึงใช้พลังของอาเทออนได้

คิสน่า      :      อยากรู้หรือ…พวกเธอลองทายดูสิ

โซฟี      :      เพราะเธอเป็นเทพธิดาใช่มัย

คิสน่า      :      ไม่ใช่

เรกะ      :      หรือเธอสามารถใช้พลังทุกอย่างได้

คิสน่า      :      ไม่ใช่

เทเรีย      :      หรือจริงๆแล้วเธอคือนักปราชญ์สาวเอเมรัล วาเลนเซียในอดีตใช่มัย

คิสน่า      :      ไม่ใช่...คิดไปไกลแล้ว

เทเรีย      :      งั้นเป็นเพราะอะไรล่ะ

คิสน่า      :      เพราะจริงๆแล้วฉันคือลูกของเธอกับเทรุสต่างหากล่ะ

โซฟี       :      หา

เรกะ      :      จริงหรือ

เทเรีย      :      เป็นความจริงใช่มัน

คิสน่า      :      โกหกจ๊ะ...จริงๆแล้วเพราะฉันคือนางเอกต่างหากล่ะ

      เท่ากับเป็นการทำลายยังฝันของเทเรียได้ในพริบตาด้วยรอยยิ้มที่แสนเจ้าเล่ห์แสนกลของแม่เทพธิดาแห่งชะตากรรมผู้น่ารักคนนี้...

ความคิดเห็นที่ 1 ตอบเมื่อ 21 เม.ย.58 เวลา 00:27:41 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 1 จากทั้งหมด 1 Reply
วิธีการใช้ Function ต่างๆ