Hayashi DaN
คุณพี่ชายสุดหวาน

LOVE FANTASY-05- Sword and Destiny ตอนที่ 36 ดาบแห่งชะตากรรม...

ขอบคุณครับที่ติดตาม

ตอนที่ 36 ดาบแห่งชะตากรรม...

“โครม...”เสียงกระแทกดังขึ้นมาอย่างดังลั่นพร้อมทั้งร่างของเทรุสที่พุ่งกระเด็นไปชนใส่ยังกำแพงถ้ำอย่างไม่สามารถทำอะไรได้ ถึงเรียวแรงและพลังที่แตกต่างกันมากจนเกินไป...
ระหว่างมนุษย์กับปีศาจ...
ระหว่างมดปลวกกับมังกร...

“ชิ...”เทรุสใช้มือเช็ดยังคาบเลือดที่ไหลออกมาจากปากพลางลุกเค้นเสียงออกมาอย่างไม่สบอารมณ์แล้วลุกขึ้นวิ่งตามหลังยังเอฟเฟลและดุ๊กเข้าไปร่วมกันตวัดยังคมดาบและมีดในมือฟันใส่ยังร่างของเรวาสที่อยู่เบื้องหน้าทันที

“เปรี้ยง...ง”เสียงคมอาวุธสัมผัสกันอย่างดังลั่น...เรวาสที่ตวัดยังคมเคียวเพียงครั้งเดียวก็สามารถกวาดยังคมดาบของทุกคนถึงกับเบนออกไปอย่างง่ายได้-ยามเมื่อคมเคียวตวัดกลับมาอีกครั้งราวกับเสี้ยวจันทร์ถึงกับกรีดผ่านนังหัวไหล่ของเทรุส ลำแขนของเอฟเฟลและต้นขาของดุ๊กจนทั้ง 3 ต้องกระเด็นถอยหลังออกไปพร้อมทั้งทิ้งยังหยาดโลหิตกระจายเป็นเส้นสายแห่งความเจ็บปวด“อ๊าก...”

“หึ...”เรวาสที่เค้นหัวเราะกลับพุ่งร่างเข้ามาพร้อมทั้งคมเคี้ยวที่ตวัดใส่ยังร่างของทั้ง 3 ราวกับจะเกาะเกี่ยวกระชากยังดวงวิญญาณทั้งสามลงไปสู่ปรโลกทันที...

“ย๊าก...”เรกะที่พุ่งร่างออกไปยังเบื้องหน้าขว้างยังเรวาสไว้อย่างรวดเร็วพร้อมทั้งต่อยยังหมัดซ้ายออกไปอย่างสุดแรง...เรวาสที่เห็นเพียงตวัดยังปลายนิ้วชี้ซ้ายเพียงนิ้วเดียวปัดยังหมัดซ้ายของนักสู้สาวอย่างง่ายดาย“ผัวะ...”

“...”แต่เรกะที่คล้ายกับคาดเดาเอาไว้แล้วถึงกับต่อยยังหน้าอกของเรวาสอย่างสุดแรงพร้อมทั้งส่งเสียงร้องออกไปว่า“หมัดมังกรพิฆาต”

“เปรี้ยง...”แต่สันมือซ้ายของเรวสาที่ตวัดกลับมากลับฟันใส่ยังข้อมือของเธออย่างสุดแรงจนเรกะถึงกับต้องกัดฟันแน่นด้วยความเจ็บปวด“ชิ...”

“หึ...”แต่เรวาสที่เค้นหัวเราะออกมากลับตวัดยังคมเคียวหมายจะตวัดผ่านยังร่างของเรกะทำเอาเธอต้องรีบกระโดดถอยหลังออกมาทันที...

“...หนีไม่พ้นหรอก”เรวาสกระโดดตามมาอย่างรวดเร็วพร้อมทั้งยื่นมือซ้ายออกมากระชากยังหัวของเรกะกลับไปหมายจะใช้ยังคมเคียวทำเอานักสู้สาวไม่สมารถหลบได้...

“เฟียว...”แต่เซนัสที่ไม่รอช้ารีบกระโดดพุ่งร่างถีบใส่ยังหน้าอกของเรวาสอย่างสุดแรงปานสายฟ้าฟาดก่อนที่อีกฝ่ายจะตวัดยังคมเคียวออกมาจนร่างต้องกระเด็นออกไป...เรวาสที่ไม่ยอมแพ้ยังตวัดคมเคียวสวนกลับมากรีดผ่านใส่ยังหว่างเอวของเซนัสเป็นเกิดบาดแผลขึ้นมาจางๆสายหนึ่ง...

“โอ๊ย...”เซนัสที่ช่วยยังเรกะไว้ได้ทันแต่ก็ได้รับบาดเจ็บจนต้องเผลอร้องออกมา...เรกะที่เห็นถึงบาดแผลถึงกับส่งเสียงร้องถามออกไปว่า“เป็นอะไรมั้ย”

“ไม่เป็นไร”เซนัสส่งเสียงร้องออกมาพร้อมทั้งจ้องมองไปยังร่างของเรวาสที่ค่อยๆทรงกายลุกขึ้นมาอย่างไม่เป็นอะไร เพราะกระโจมตีเมื่อครู่ของเขาเพียงแค่ทำให้อีกฝ่ายเสียหลักกระเด็นออกไปเท่านั้น...
ไม่ได้สร้างยังอาการบาดเจ็บใดๆ...

“เฟียว...”เฮรอลที่ไม่รอช้ารีบยิงธนูใส่ยังเรวาสที่อยู่ ณ เบื้องหน้าในพริบตา...แต่เรวาสที่เพียงสะบัดมือเล็กน้อยก็สามารถปัดยังลูกธนูให้เบนออกไปเหมือนกับไม่มีค่าอะไรให้สนใจ

“ย๊าก...”เอเรเน่กับเนลก้าที่รอโอกาสอยู่ถึงกับรีบพุ่งเข้าไปหาจอมปีศาจที่เบื้องหน้าอย่างรวดเร็วพลางตวัดยังคมดาบฟันออกไปทันที...เรวาสที่เพียงใช้หางตาจ้องมองไปยังทั้ง 2 อย่างเย็นชาเพียงตวัดยังคมเคียวเล็กน้อยก็สามารถกระแทกยังร่างของทั้งคู่ให้กระเด็นออกไปทันที“โอ๊ย...”

“ตายซ่ะเถอะ”เทรุสที่ล้มขึ้นมาได้ถึงกับวิ่งเข้าไปหายังเรวาสอีกครั้งหนึ่งพร้อมทั้งดุ๊กและเรกะ เซนัสที่บุกเข้าไปอีกครั้งหนึ่ง...เอฟเฟลที่ไม่รอช้าจึงรีบวิ่งเข้าไปพร้อมทั้งตวัดดาบพลางส่งเสียงร้องออกไปว่า“ทุกคนบุก”

“ครับ...” “ค่ะ...”เหล่าอัศวินแห่งอัสก้าทั้งหลายถึงกับส่งเสียงร้องตอบรับออกมาอย่างดังลั้นพลางชักอาวุธวิ่งบุกเข้าไปหายังเรวาสจากทุกทิศทุกทางทันทีราวกับจะทุ่มยังทุกสิ่งทุกอย่างภายใต้การโจมตีในครั้งนี้...เรวาสที่เห็นเพียงยิ้มออกมาอย่างเย็นชาแล้วตวัดยังมือซ้ายขึ้นพลางส่งเสียงกล่าวออกมาว่า“...ขอพระเจ้าจงประทานยังสายน้ำซัดสาดยังเหล่าศัตรูแห่งข้าจากทุกทิศทุกทางด้วยเถิด...คลื่นน้ำพิโรษ-วอนไฮดราร่า”

“ครืน...”คลื่นน้ำที่รุนแรงถึงกับพุ่งออกมาจากรอบๆร่างของเรวาสซัดใส่ยังเทรุสและทุกคนที่พุ่งเข้าไปทุกทิศทุกทางจนกระเด็นไปชนใส่ยังผนังถ้ำที่อยู่ด้านหลังอย่างรุนแรงทันที...
วอนไฮดราร่าเป็นเวทธาตุน้ำขั้นที่ 37 ใช้สำหรับเรียกยังคลื่นน้ำซัดสาดใส่ยังศัตรูรอบๆร่างของผู้ใช้อย่างรุนแรง

“ขอพระเจ้าพระผู้สรรคสร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานพรของพระองค์ผ่านราชันย์ผู้ครอบบัลลังก์แห่งแสงมาพิทักษ์ข้าด้วยเถิด...ผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งแสง-อาร์คกาเดี้ยน”ซีเรียที่พุ่งออกมาขว้างยังเบื้องหน้าของทุกคนถึงกับร่ายเวทปกป้องยังทุกคนไว้ทันที...เรวาสมี่เห็นถึงกับเค้นรอยยิ้มออกมา“...”

“ครืน...”แต่กระแสคลืนกลับรุนแรงขึ้นจนกระแทกทำลายยังกำแพงแสงของซีเรียจนแตกกระจายซัดใส่ยังร่างของเธอเข้าอย่างจังเป็นคนแรก...เอฟเฟลที่เห็นถึงกับส่งเสียงร้องออกไปว่า“ซีเรีย-ระวัง”

“กรี๊ด...”ท่ามกลางเสียงกรีดร้องของซีเรียคลืนน้ำก็กลบยังเธอและทุกคนไปจนหมดสิ้น...

ท่ามกลางการต่อสู้ที่เหนือกับจะสิ้นสุดลงไปชั่วระยะเวลาหนึ่งกลับมีเพียงร่างของเรวาสที่ยืนอยู่คนเดียวกลางถ้ำที่กำลังยิ้มเยาะยังทุกคนแล้วกล่าวออกมาว่า“...มีฝีมือแค่นี้เองหรือ-ช่างน่าผิดหวังจริงๆ”

“กรอด...”เทรุสที่เห็นถึงกับกัดฟันแน่นด้วยความโกรธแค้นพลางพยายามลุกขึ้นมาอย่างยากลำบากพลางจับจ้องมองไปยังเรวาสที่เบื้องหน้าพร้อมทั้งส่งเสียงร้องออกไปว่า“พวกเรายังไม่ยอมแพ้หรอก”

“ใช่แล้ว...”ดุ๊กส่งเสียงร้องออกมาพร้อมทั้งลุกขึ้นมาอย่างยากลำบากพร้อมๆกับเรกะ เซนัส เอเรเน่ เฮรอส พิมอส เอฟเฟล เนลก้า ซีเรีย บีริดและเหล่าอัศวินแห่งอัสก้าประมาณ 7 ถึง 8 คนที่ยังพอมีแรงลุกขึ้นมาต่อสู้ไหว...เรวาสที่จ้องมองไปถึงกับยิ้มเยาะยังทุกคนพลางกล่าวออกมาว่า“งั้นก็จงแสดงให้ดูหน่อยเหล่ามดปลวกทั้งหลายว่าจะสามารถทำอะไรข้าได้หรือไม่”

“ย๊าก...”เทรุสที่ส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นพร้อมทั้งแทงยังคมดาบออกไปอย่างสุดแรงทั้ง 4 สายพลางส่งเสียงร้องออกไปว่า“...เทรัสเทเทียร์”

“เปรี้ยง...”เรวาสเพียงตวัดยังคมเคียวก็สามารถปัดยังการโจมตีนี้ของเทรุสได้อย่างง่ายดายพลางจ้องมองไปยังดุ๊กที่บุกเข้ามาอีกคนจึงตวัดยังปลายเท้าเตะใส่ท้องของเทรุสจนลอยกระเด็นออกไปชนใส่ยังดุ๊กปลิวออกไปทันทีก่อนที่จะตวัดยังคมเคียวฟันใส่เอฟเฟลจนกระเด็นตามหลังออกไปทันทั“อ๊าก...ก”

“ย๊าก...”เรกะที่ร้องออกมาอย่างดังลั่นพร้อมทั้งต่อยหมัดออกไปอย่างรุนแรงพร้อมทั้งส่งเสียงร้องออกไปอย่างดังลั่นว่า“...มังกรทลายภูผา...”แล้วต่อยหมัดซ้ายตามไปอย่างรุนแรงต่อยออกไปอีกพร้อมทั้งร้องออกไปว่า“...มังกรคู่พิฆาต...”และพุ่งร่างเข้าไปพร้อมทั้งฟันยังศอกซ้ายขวาอย่างรวดเร็วพลางกล่าวออกไปว่า“...สี่มังกรม้วนกาย...”แล้วกลับตัวตวัดยังส้มเท้าซ้ายตีไปตามด้วยขวา ซ้าย ขวาพลางร้องออกไปว่า“...แปดมังกรสะบัดหาง...”ตามด้วยยืนตั้งหลักแล้วต่อยยังหมัดออกไปยังเบื้องหน้าอย่างรวดเร็วถึง 8 หมัดซ้อนในพริบตาพลางร้องออกไปว่า“...สิบหกมังกรถล่มโลกา...”ก่อนที่จะปิดด้วยหมัดสุดท้ายที่เรกะกำหมัดแน่นย่อกายแล้วต่อยหมัดขวาขึ้นไปยังปลายคางของเรวาสอย่างสุดแรวงพร้อมทั้งร้องออกไปว่า“...สิบเจ็ดมังกรทะยานฟ้า”

“เปรี้ยง...”ถึงทุกหมัดของเรกะจะเข้าเป้าอย่างชัดเจนจนหมัดสุดท้ายแต่ร่างของเรวาสที่รับไปเต็มๆถึงกับเพียงเซเล็กน้อยก่อนที่จะใช้หางตามองมายังเรกะแล้วพลางกล่าวออกมาอย่างเย้ยๆนักสู้สาวว่า“...จบแค่นี้เองหรือ”

ราวกับพลังและการโจมตีทั้งมวลของเรกะที่ทุมลงไปกลับไม่สามารถทำอะไรยังจอมปีศาจที่อยู่ ณ เบื้องหน้านี้ได้เลยนอกจากทิ้งไว้ยังรอยบาดแผลจากการช้ำและถลอกที่กำปั้นและศอกของเธอเท่านั้น...
ไม่สิ...

เรกะที่จ้องมองไปยังเรวาสที่เบื้องหน้าถึงกับกระโดดถอยหลังออกไปราวกับจะรวมยังพลังอีกครั้งแล้วพุ่งร่างออกไปพร้อมทั้งต่อยยังหมัดสุดท้ายออกไปใส่ยังร่างของเรวาสให้กระเด็นออกไปอย่างสุดแรง“...มังกรร้ายผ่านทาง”

“โครม...”ร่างของเรวาสที่กระเด็นไปชนใส่ยังกำแพงถ้ำถึงกับลุกขึ้นมาอีกครั้งเหมือนกับไม่มีอะไรเลยพลางจ้องมองไปยังหมัดของสองของเรกะที่บาดเจ็บจากการโจมตีถึงกับยิ้มพลางส่งเสียงกล่าวออกไปว่า“มีเรียวแรงแค่นี้เองหรือ”

เพราะถึงหมัดของเรกะจะรุนแรงปานไหนก็ตาม-แต่กลับไม่สามารถโจมตีทะลุผ่านผิวกายอันแข็งแกร่งของเรวาสเข้าไปได้...

“ฉันจัดการเอง...”ดุ๊กที่ส่งเสียงร้องตะโกนออกมาอย่างดังลั่นพร้องทั้งพุ่งร่างเข้าไปหายังเรวาสที่เบื้องหน้าแล้วตวัดยังคมมีดสั้นที่อาบยังเวทคมดาบสายลมเอ็กคาลิเบอร์ตวัดฟันใส่ร่างของจอมปีศาจที่เบื้องหน้าอย่างไม่หยุดยั้งจนเกิดยังกระแสลมที่พัดพริ้วรุนแรงราวกับพายุพลางส่งเสียงร้องตะโกนออกไปว่า“...คมมีดมังกรพายุ...”

“เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...”เสียงคมมีดมากมายฟันใส่ร่างของเรวาสนับไม่ถ้วนจนกระทั้งดุ๊กที่ประกอบยังมีดสั้นคู่ก่อเกิดเป็นคมมีดแห่งสายลมขนาดใส่ฟันลงมาอย่างสุดแรงพร้อมทั้งส่งเสียงร้องออกมาว่า“...พิฆาต”

“...เปรี้ยง”เป็นการสิ้นสุดถึงการโจมตีนี้...

...

เรวาสที่ยืนเนื่องอยู่ ณ เบื้องหน้าเพียงจ้องมองไปยังดุ๊กที่โจมตีด้วยความเร็วสูงจนจบสิ้นราวกับไม่มีเป็นเลยถึงกับส่งเสียงกล่าวออกมาอย่างเย็นชาว่า“...จบแล้วซิน่ะ”

“บ้าน่า...”ดุ๊กส่งเสียงร้องออกมาด้วยความตกใจ เพราะไม่คิดว่าคมมีดที่คมกริบอาบยังเวทสายลมของตนจะไม่สามารถฟันถึงผิวหนังที่แข็งแกร่งของเรวาสที่เบื้องหน้าเข้าไปได้เลย...
...อย่าว่าแต่หมัดของเรกะเลย

ก่อนที่จะโดนยังเรวาสตวัดยังเท้าถีบใส่หน้าท้องจนต้องลอยกระเด็นออกไปนอนกองท่ามกลางสายตาของทุกคนที่ตกตะลึงถึงความแตกต่างกันมากเกินไปนี้ระหว่างพวกตนและจอมปีศาจที่ยืนอยู่ ณ เบื้องหน้า...

“ฉันไม่ยอมแพ้หรอก”เอฟเฟลที่ส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นพุ่งเข้าไปในยังคมดาบที่เรียวยาวอาบถึงพลังเวทแห่งสายน้ำที่สามารถตัดได้ยังทุกสิ่งฟันใส่ยังร่างของเรวาสอย่างสุดแรง

“เปรี้ยง...”แต่คมดาบที่ตวัดยังผ่านกลับไม่สามารถตัดผ่านยังผิวกายที่แข็งแกร่งของจอมปีศาจที่เบื้องหน้าได้ท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงขององค์ชายแห่งอัสก้าที่ต้องมองไปอย่างตกละตึงถึงความอ่อนด้อยของตนเอง...เรวาสที่ก้มมองลงไปยังเอฟเฟลถึงกับยิ้มเย้าส่งเสียงกล่าวออกไปว่า“มีฝีมือแค่นี้เองหรือ”

“หากดาบนั้นฟันไม่เข้า...”เทรุสที่พุ่งร่างตามาอย่างรวดเร็วถึงกับตวัดยังคมดาบฟันใส่ยังร่างของเรวาสออกไปอย่างสุดแรงพร้อมทั้งส่งเสียงร้องออกไปว่า“...งั้นฉันเอง”

“เปรี้ยง...”คมดาบของอาเทออนที่ฟันลงไปยังร่างของเรวาสจนกระเด็นถอยหลังออกไปถึง 2 ก้าวเต็มๆถึงกับปรากฏยังรอยแผลสายหนึ่งที่ลึกประมาณ 5 ถึง 6 นิ่วยาวจากหัวไหล่ซ้ายไปถึงเอวขวาท่ามยังความตกตะลึงให้กับเรวาสที่จ้องมองดูยังหยาดโลหิตของตนรินไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย

“บ้าน่า...”มันที่ร้องออกมาพลางจับจ้องมองไปยังดาบในมือของเทรุสถึงกับส่งเสียงออกไปว่า“...อาเทออน...”ก่อนที่จะส่งเสียงหัวเราะออกมาพลางกล่าวออกไปว่า“...หึ...หึ...หึ...มิน่าล่ะจึงสามารถตัดถึงผิวกายของข้าได้...”แล้วจอมปีศาจที่เกร็งหน้าอกและหน้าท้องเพียงเล็กน้อยบาดแผลที่ยาวถึงกับสมานและจางหายไปใจพริบตาพลางจับจ้องมองไปยังเทรุสอย่างดูถูกกล่าวออกปว่า“...แต่ไม่มีครั้งที่สองหรอก”

เพราะหากเรวาสเอาจริงแล้วจะไม่มีช่องว่างใดๆให้คมดาบของอาเทออนสัมผัสกายได้อีกเป็นครั้งที่สองอย่างเด็ดขาด...

“ไม่หรอก...”ดุ๊กที่ลุกขึ้นมาพลางส่งเสียงกล่าวออกมาอีกว่า“...ยังมีพวกเราอยู่”

เพราะถึงเขาจะไม่ชอบที่ต้องยกบทเด่นๆให้กับชายหนุ่มไป-แต่ในยามนี้จึงมีแต่ต้องสร้างยังโอกาสให้กับเทรุสสามารถใช้ยังอาเทออนที่คมกริบตัดยังร่างของอีกฝ่ายเท่านั้น

“อืมม์...”เรกะที่พยักหน้ารับพร้อมทั้งเอเรเน่ เฮรอล ซีเรีย เนลก้า พิมอส บีรีดและโซฟีที่ตัดสินใจจะลุกขึ้นมาสู้อีกครั้งกับความหวังที่ปรากฏมาในครั้งนี้...เซนัลที่เห็นถึงความหวังและความเชื่อมั่นกลับมายังทุกคนอีกครั้งจึงยิ้มออกมาเล็กน้อย เพราะยังมิใช่ไร้ยังหนทางชนะ...

“...ย๊าก”เรกะที่พุ่งเข้าไปยังรวดเร็วถึงกับตวัดยังปลายเท้าเตะใส่ยังหน้าอกของเรวาสที่อยู่เบื้องหน้าซึ่งไม่แตกต่างไปจากแผ่นเหล็กกล้าสักเท่าไหร่...

“...”เรวาสที่เหมือนกับไม่รู้สึกอะไรเพียงยิ้มออกมาอย่างเย้ยๆนักสู้สาวราวกับไม่เห็นถึงการโจมตีของเธออยู่ในสายตา...เรกะที่คล้ายกับไม่สนใจถึงกับพุ่งร่างเข้าไปประชิดยังจอมปีศาจที่เบื้องหน้าแล้วต่อยยังหมัดใส่ยังร่างของอีกฝ่ายอย่างสุดแรง

“เปรี้ยง...”หมัดแรงที่ต่อยออกไปถึงกับทำเอาร่างของเรวาสแทบจะไม่รู้สึกอะไรจึงตามไปด้วยหมัดที่สอง...“...เปรี้ยง...”
สามและสี่...“...เปรี้ยง...เปรี้ยง...”
ห้า หก เจ็ดอย่างไม่หยุดยั้ง...“...เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...”

ราวกับเธอและเรวาสที่เบื้องหน้าจะต้องตายไปข้างหนึ่ง-แต่จอมปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ที่จ้องมองยังหมัดมากมายของเรกะที่ต่อยมองยังใบหน้า ลำคอ หน้าอก หน้าท้อง หัวใจ ลิ้นปี่อย่างไม่รู้สึกอะไรนอกไปจากความรำคานใจเท่านั้นจึงยกยังมือขวาที่มียังคมเคียวหมายจะตวัดกวาดยังนักสู้สาวให้หายไปทันทีจากสายตาทันที“ไส้หัวไป...”

แต่เซนัสที่ไม่รอช้าถึงกับพุ่งเข้าไปถีบยังข้อมือขวาของเรวาสอย่างแม่นยำจนจะกระเด็นออกไปยังด้านหลังแล้วผลิกร่างลงมาสบสายตาของนักสู้สาวด้วยรอยยิ้ม...เรกะที่สบสายตาถึงกับเชิดปากไม่ส่งเสียงกล่าวอะไรออกไปพลางต่อยยังหมัดโจมตีในยังเรวาสไม่หยุดยั้งแทนความรู้สึกที่ซ่อนเร้นเอาไว้

“เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...”ถึงสองหมัดและอีกสองศอกพร้อมทั้งกล่าวออกไปว่า“...มังกรเลี้ยววารี...”

“เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...”ส่วนเซนัสที่กระโดดลอยขึ้นไปใช้ปลายเท้าถีบโจมตีผสานลงมาถึง 4 ครั้งซ้อนก็กล่าวออกมาว่า“...พยัคฆ์เหยียบเมฆา...”

เท่ากับบีบให้เรวาสไม่สามารถโจมตีสวนกลับมาได้แล้วทิ้งร่างลงไปยังด้านหลังกลับตัวประกอบยังฝ่ามือทั้งสองกระทบไปยังด้านหลังของจอมปีศาจอย่างแผ่วเบาพร้อมทั้งร้องออกไปว่า“...พยัคฆ์ขับขาน”

ทางด้านเรกะที่ฉวยเวลาเดียวกับประกอบยังฝ่ามือทั้งสองออกไปกระทบยังหน้าท้องของเรวาสก็ร้องออกไปว่า“...มังกรคำราม”

“เปรี้ยง...”ก่อนที่จะเกิดยังเสียงที่ดังสนั่นขึ้นมาราวกับระเบิดขึ้นมา ณ ร่างของเรวาสจากฝ่ามือที่ประกอบไปอย่างแผ่วเบาของเรกะและเซนัสทั้งสองที่โจมตีผสานกันจะกระแทกยังร่างของทั้งสองให้กระเด็นถอยออกมาคงละ 3-4 ก้าวทันทีพร้อมทั้งร่างของจอมปีศาจที่กระเด็นล้มลงไปในทันที...

“หึ...”เรวาสที่ลุกขึ้นมาพร้อมทั้งหยาดโลหิตที่มุมปากถึงกับยิ้มพลางกล่าวออกมาว่า“...ใช้ได้นี่...”พลางจ้องมองไปยังเรกะและเซนัสก่อนที่จะกล่าวต่อไปว่า“...แต่ไม่มีโอกาสที่สองหรอก”

รวมถึงเทรุสด้วยทำเอาทุกคนที่ต่างไม่ละยังความหวังจอมมองไปยังจอมปีศาจที่อยู่ ณ เบื้องหน้าทันทีราวกับจะทุ่มเทยังพลังและแรงกายทั้งมวลไปจนหมดสิ้น...

“ย๊าก...”เสียงร้องคำรามดังขึ้นมาพร้อมทั้งร่างของเทรุส เรกะ เซนัส ดุ๊ก เอเรเน่ เฮรอส เอฟเฟลและเนลก้าถึงกับพุ่งเข้าไปหายังเรวาสที่พุ่งเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้ง...เรวาสกลับพุ่งสวนเข้ามาหาทุกคนกับกวาดยังคมเคียวใส่ยังเรกะกับเซนัสที่เบื้องหน้าก่อน

“เปรี้ยง...”แต่พิมอสกับบีริดที่พุ่งเข้ามาขว้างกลับเอาโล่รับการโจมตีนี้ไว้ให้เรกะกับเซนัสที่กระโดดเข้าไปต่อยและเตะใส่ยังร่างของเรวาสทันที

“เปรี้ยง...เปรี้ยง...”เทรุสที่ตามไปพร้อมทั้งเอฟเฟลรีบตวัดยังคมดาบฟันออกไปทันที

“ควับ...”แต่เรวาสที่เห็นถึงกับพลิกหลบอย่างง่ายดายก่อนที่จะโดนยังลูกธนูของเฮรอสยิงออกไปใส่ยังหัวไหล่จนต้องหยุดไปชะงักลงไปชั่วพริบตา...และในพริบตาเดียวนี้เอเรเน่ที่ไม่รอช้ารีบพุ่งตวัดดาบฟันใส่ยังกลางหลังของอีกฝ่ายทันที

“เปรี้ยง...”

“แก...”เรวาสที่ได้รับบาดแผล เพราะการโจมตีนี้ถึงกับคำรามออกมาอย่างดังลั่นด้วยความโกรธแค้นหมายจะหันไปตะปบยังกรงเล็บใส่ยังร่างขององค์หญิงตัวน้อยทันที...

แต่..

“คมดาบเขี้ยววายุ...”ดุ๊กที่พุ่งเข้ามาถึงกับตวัดยังมีดสั้นคู่ฟันใส่ยังลำแขน หน้าอกและร่างของท่อนของเรวาสจนต้องกระเด็นถอยไปยังด้านหลังทันที...เนลก้าที่รอโอกาสอยู่ถึงกับตวัดยังดาบยักษ์ฟันใส่ยังด้านหลังของเรวาสอย่างสุดแรงทันที

“เปรี้ยง...”ทำเอาเรวาสถึงกับต้องชะงักลงไปอีกครั้ง...ซีเรียที่ไม่รอช้ารีบร่ายเวทอย่างรวดเร็วทันที“ขอพระเจ้าพระผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดประทานพลังของพระองค์ผ่านยังประกายแสงจากท้องนภามาเป็นสายโซ่พันธนาการศัตรูแห่งข้าด้วยเถิด...สายโซ่แห่งแสงสวรรค์-เฮเว่นเชน”

“เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...”ประกายแสงมากมายฟาดลงมาเป็นสายโซ่หยุดยั้งร่างของเรวาสไว้...เทรุสกับเอฟเฟลที่พุ่งกลับมาจากแทงดาบใส่ยังร่างของเรวาสอย่างสุดแรง“...สแควร์เวฟบ” “...เทรัสสแมท” ใส่ยังร่างของเรวาสอย่างแม่นยำและรุนแรงทันทีทำเอาร่างของจอมปีศาจถึงกับต้องหยุดนิ่งลงไปในพริบตา-แต่ก่อนที่ทุกคนจะได้ส่งเสียงใดออกมาเรวาสกับส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่น“ย๊าก...”พร้อมทั้งยืดอกปลดปล่อยยังพลังออกมาทำให้เทรุส เอฟเฟลต้องชะงักถอยหลังออกไปยังทุกคนที่พุ่งเข้ามาแล้วเรวาสที่ไม่รอช้ารีบตวัดยังคมเคียวกวาดใส่ยังทุกคนใส่พริบตา“มูนเวฟบ...”

“เปรี้ยง...”ทำเอาทุกคนถึงกับต้องกระเด็นออกไปตามคมเคียวทันที...แต่เทรุสและทุกคนที่ไม่ยอมแพ้ถึงกับต้องรับลุกขึ้นและบุกเข้าไปอีกครั้ง-ส่วนโซฟีที่เทียบจะไม่เหลือยังพลังเวทใดๆและไม่ได้มีเรี่ยวแรงมากมายเช่นทุกคนจึงรอคอยยังโอกาสเพียงน้อยนิดแล้วจึงทุ่มเทพลังร่ายเวทสุดท้ายออกไปทันที“ขอพระเจ้าผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประธานคลื่นความร้อนเผาผลาญเหล่าศัตรูแห่งข้าด้วยเถิด...ระเบิดเพลิง-ไฟร์บอม“

“บรึม...”ระเบิดแห่งเปลวเพลิงถึงกับพุ่งออกไปโจมตีใส่ยังร่างของเรวาสพร้อมทั้งโซฟีที่ทรุดลงไปอย่างหมดแรงทันที...เรวาสที่อยู่ท่ามกลางเปลวเพลิงถึงกับตวัดยังคมเคียวเพียงเล็กน้อยก็สามารถขับไล่ยังเปลวเพลิงไปได้จนหมดสิ้นเผยให้เห็นถึงร่างที่มีคาบดำๆของเปลวไฟจับจ้องมองมายังโซฟีอย่างโกรธแค้นแล้วตวัดยังคมเคียวฟาดใส่อย่างระยะไกลพร้อมทั้งส่งเสียงร้องออกไปว่า“มูนโซนิค”

“เปรี้ยง...”ถึงโซฟีจะสามารถรีบลุกและหลบได้และความรุนแรงถึงกับระเบิดอย่างพื้นดินจนร่างของเธอต้องกระเด็นออกมานอนกองอยู่ข้างๆคิสน่าในพริบตา...คิสน่าที่จ้องมองไปเห็นยังการต่อสู้ที่พวกเทรุสไม่มีหนทางชนะที่เบื้องหน้าถึงกับต้องขมวดคิ้วด้วยความหนัดใจ เพราะถึงพวกเทรุสจะบุกเข้าไปสักกี่ครั้งก็ทำได้แต่สร้างยังบาดแผลเพียงผิวเผินเท่านั้น...
ในขนาดที่กระโจมตีแต่ละครั้งของเรวาสกลับยิ่งทำให้ทุกคนทั้งบาดเจ็บและเหนื่อยล้ายิ่งขึ้น...
...ผลการต่อสู้นี้จึงขึ้นอยู่ที่เวลาที่พวกเทรุสไม่มีแรงลุกขึ้นมาเท่านั้น

“เออ...พี่เทรุส...”เทเรียที่อยู่ด้านข้างถึงกับส่งเสียงร้องออกมาอย่างสิ้นหวังทั้งน้ำตาเมื่อเห็นยังเทรุสต้องถูกคมเคียวซัดกระเด้นออกมาอีกครั้ง-แต่เขาที่ไม่สนใจยังบาดแผลกลับจับดาบอาเทออนวิ่งเข้าไปอีก...
สิ่งที่เธอทำได้มีแต่ต้องมองดูยังการต่อสู้นี้ไปจนถึงจุดจบสุดท้ายอันสิ้นหวังเท่านั้น ด้วยความที่ไร้ยังพลังจะสามารถเปลี่ยนแปลงมันได้...

“ไม่คิดที่จะทำอะไรหรือ...”อยู่ๆเสียงของชายวัยกลางคนก็ดังขึ้นมาทำเอาคิสน่าที่ทราบดีว่าอีกฝ่ายกำลังกล่าวกับเธอจึงหันไปมองด้วยความตกใจ...ชายวัยกลางคนที่ยิ้มจึงกล่าวต่อไปว่า“...ถ้าเป็นเธอก็ไม่แน่น่ะ”

“แต่เทพธิดาแห่งชะตากรรมไม่สามารถเข้าไปยุ่งเกี่ยวเรื่องราวของมนุษย์ได้...”คิสน่าตอบออกไปทั้งรอยยิ้มที่เต็มฝืนแล้วกล่าวออกไปว่า“...ท่านก็ทราบไม่ใช่หรือค่ะ”

“แต่เธอได้เข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องราวของมนุษย์มากมายแล้วไม่ใช่หรือ...”ชายวัยกลางคนที่ยิ้มยังกล่าวต่อไปอีกว่า“...ตั้งแต่ลงมาพบยังเทรุส”

“...”ทำเอาคิสน่าที่ได้ยินถึงกับต้องอึ้งลงไปทันที เพราะเธอที่สงสัยว่าทำไมถึงมองไม่เห็นยังอนาคตของเทรุสเพียงผู้เดียวจึงตัดสินใจละทิ้งหน้าที่ลงจากวิหารของพระเจ้ามาดูยังเทรุสอย่างใกล้ชิด-เท่ากับเป็นการยุ่งเกี่ยวกับเรื่องราวของเทรุสและทุกคนที่อยู่รอบๆข้างเขาอย่างไม่รู้ตัว...
เพราะถึงการที่เธอปรากฏตัวกลับทำให้วิถีชีวิตของผู้มากมายต้องเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมเพียงเล็กน้อยก็ตาม-แต่ก็ถือได้ว่าเปลี่ยนแปลงไปแล้ว...

“เธอสามารถช่วยพี่เทรุสได้หรือ...”เทเรียที่คล้ายกับพอจะเดาๆได้ถึงกับรีบมาขอร้องคิสน่าทั้งน้ำตาว่า“...ช่วยพี่เทรุสและทุกคนด้วยเถอะ...”

“...”เมื่อเห็นยังคิสน่าถึงกับต้องขมวดคิ้วที่เรียวสวยด้วยความลังเลราวกับยากที่จะตัดสินใจ-เทเรียจึงกล่าวออกไปว่า“ได้โปรดช่วยพี่เทรุสและทุกคนด้วยเถอะค่ะ...”ทั้งยังกล่าวต่อมาอีกอย่างอับจนปัญญาว่า“...ทั้งที่ฉันก็อยากช่วยแต่กลับไร้ยังพลังแต่ความสามารถ”

“เออ...”ในขนาดที่คิสน่าซึ่งจ้องมองไปยังกระต่อสู้ที่พวกของเทรุสในยามนี้เสียเปรียบลงไปเรื่อย เพราะเหลือเพียงแค่เทรุส เอฟเฟล เรกะ เซนัสและดุ๊กเท่านั้นที่ยังเหลือสามารถยืหยัดอยู่ได้-ส่วนเอเรเน่กลับโดนกระแทกจนสลบลงไปอยู่ในวงแขนของเฮรอสที่กำลังอุ้มพาหลบหนีอยู่ พิมอสกับบีริดที่รับการโจมตีก็กระเด็นได้รับบาดเจ็บจนแทบไม่มีเรี่ยวแรงที่จะลุกขึ้นมาแล้ว...โซฟีที่ไม่เหลือยังพลังเวทใดๆอีกได้ยินยังบทสนทนาถึงกับรีบเข้ามาขอร้องคิสน่าอีกคนว่า“ช่วยทุกคนด้วยน่ะ-คิสน่า”

เพราะเธอทราบดีว่าคิสน่าต้องมีความจำเป็นอะไรที่ไม่สามารถลงมือได้เช่นเดียวกับการต่อสู้ทุกครั้งที่ผ่านมา-แต่ครั้งนี้มันไม่เหมือนกัน...
หากคิสน่าไม่ช่วย-พวกตนและทุกคนบนโลกนี้จะต้องดับสูญอย่างแน่นอนเลย...

“คือว่า...”ในขนาดที่หญิงสาวยังลังเลราวกับไม่สามารถตัดสินใจได้กลับได้ยินยังเสียงของชายวัยกลางคนกล่าวออกมาอีกว่า“ถ้าตัดสินใจลำบากก็ลองทำตามสิ่งที่หัวใจของเธอบอกดูสิ”

“...”ทำเอาคิสน่าที่ได้ยินถึงกับต้องนิ่งเงียบลงไปในพริบตาพลางกวาดยังประกายตาที่เรียวสวยสีเขียวมรกตที่เรียวสวยจ้องมองไปยังเทรุสที่วิ่งเข้าไปยังเรวาสโดยปราศจากความลังเลใดๆอีกแล้วจึงก้าวเดินออกไปตามสิ่งที่หัวใจกำลังนำทางยังชะตากรรมของเธอ...

“มูนอีแคซิส”คมเคียวของเรวาสที่ตวัดออกมาถึงกับทำเอาทุกคนกระเด็นออกมาล้มลงมานอนกองกับพื้นทันที...เทรุสที่ได้รับบาดเจ็บถึงกับทรงกายขึ้นมาก่อนที่จะทรุดลงไปใส่ยังดาบปักไปยังพื้นที่เบื้องหน้าจ้องมองไปยังเรกะ เซนัสที่ทรงกายขึ้นมานั่งได้แต่ไม่มีแรงพอที่จะลุกขึ้นอีกได้แต่มองไปยังร่างของเรวาสที่อยู่เบื้องหน้าทุกคนด้วยความโกรธแค้นที่ไม่สามารถทำอะไรได้...

“หึ...”เรวาสที่เค้นเสียงหัวเราะออกมาราวกับจะเยอะเย้ยยังทุกคนพลางส่งเสียงกล่าวออกมาว่า“...มีปัญญาทำให้ข้าสนุกได้เพียงแค่นี้หรือเหล่ามดปลวกทั้งหลาย”

“...”ทำเอาเทรุสและทุกคนที่ได้ยินถึงกับนิ่งเงียบลงไปด้วยความไม่พอใจรีบทรงกายที่แค่สัมผัสก็ลุกแล้วขึ้นมาอย่างไม่ยอมแพ้ทันที-แต่ก่อนที่เทรุสหรือใครจะพุ่งออกไปกลับมีมือที่เรียวสวยข้างหนึ่งมากุมมือที่จับยังอาเทนออนของเขาไว้...

“คิสน่า...”เทรุสถึงกับหันไปมองยังหญิงสาวที่กุมมือของเขาไว้ด้วยความประหลาดใจทันที เพราะตลอดเวลาเธอไม่เคยคิดที่จะร่วมต่องสู้หรือขัดขว้างเลย...

“อืมม์...”แต่คิสน่าที่ยิ้มรับถึงกับกล่าวออกไปอย่างทีเล่นทีจริงว่า“...ใช่ฉันเอง”

“เออ...”ในขนาดที่เทรุสคิดจะกล่าวออกไปออกไปกลับมีเสียงที่เป็นเชิงดูถูกของเรวาสดังขึ้นมาว่า“แค่มนุษย์ผู้หญิงตัวจ๋อยอย่างเจ้าจะเอาชนะอะไรข้าได้...”มันที่ไม่เห็นยังหญิงสาวอยู่ในสายตายังกล่าวต่อไปอีกว่า“...อย่างมากก็ทำให้ข้าต้องเปลื้องแรงสะบัดยังมืออีกครั้งเท่านั้นเอง”

“งั้นหรือ...แต่ฉันว่าไม่มั้ง...”คิสน่าที่ยิ้มรับถึงกับจ้องมองไปยังเรวาสที่เบื้องหน้าอย่างไร้ถึงความหวาดกลัวใดๆ เพราะด้วยพลังของเธอที่มีอยู่ก็น่าที่จะจัดการกับอีกฝ่ายได้ละมั่ง-ก่อนที่จะประกายตาสีเขียวมรกตของเธอจะมองเห็นถึงอนาคตอะไรบ้างอย่งถึงกับต้องร้องออกไปด้วยความตกใจ“...บ้าน่า”

“เป็นอะไรหรือคิลน่า...”ในขนาดที่เทรุสร้องถามออกไปด้วยความเป็นห่วงและสายตาของทุกคนที่จ้องมองมายังเธอด้วยความสงสัย...เรวาสที่ยิ้มเยาะกลับส่งเสียงกล่าวออกไปว่า“เป็นไงล่ะยอมแพ้แล้วหรือ”

“เปล่าหรอก...”คิสน่าที่คล้ายกับมองเห็นถึงอะไรถึงกับยิ้มออกมาอย่างมีความสุขและมั่นใจพร้อมทั้งส่งเสียงกล่าวออกไปว่า“...ฉันแค่มองเห็นถึงอนาคตที่สามารถเอาชนะคุณได้ต่างหากล่ะ”

“อนาคตนั้นมันไม่มีหรอก...”เรวาสที่ส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นพร้อมทั้งตวัดยังคมเคียวหมายจะสังหารยังหญิงสาวทันที...แต่คิสน่าที่กุมมือของเทรุสและอาเทออนถึงกับพุ่งออกไปเคียงข้างเขาแล้วตวัดพลางดาบออกไปอย่างสุดแรงพร้อมทั้งส่งเสียงร้องออกไปทันทีว่า“อาเทออน...”

ประกายเสียงตัดผ่านยังทุกสิ่งออกไปราวกับวกับจะปล่อยให้ทุกสิ่งทุกอย่างก้าวเดินออกไปอย่างไม่หยุดยั้งราวกับเข็มนาฬิกาที่กำลังก้าวเดินต่อไปตามโลกหล้าที่ยังคงหมุนอยู่ต่อไปทันทีราวกับชะตากรรมที่ยังคงก้าวเดินไปอย่างไม่รู้ตัว...
เรื่องราวยังคงดำเนินต่อไปเฉกเช่นชะตากรรมที่ยังคงก้าวเดินต่อไปอีกอย่างไม่สามารถหยุดยั้งได้...
...โลกหล้ายังคงหมุนอยู่ต่อไปตามเข็มของนาฬิกา

Tags: (none)
ตั้งกระทู้เมื่อ 23 มี.ค.58 เวลา 00:18:01 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 1 จากทั้งหมด 1 Reply

Hayashi DaN
คุณพี่ชายสุดหวาน

สิ่งที่อ่านต่อไปนี้ไม่เกี่ยวกับส่วนที่เป็นเนื้อเรื่องหลัก-เพียงแต่อยากเขียนขึ้นมาเท่านั้น

ละครโรงเล็ก ตอนที่ 36

      หลังการต่อสู้ที่ทุกคนต่างแทบไม่มีแรงเหลือแล้ว

เรวาส      :      ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า...ในที่สุดผู้ชนะก็คือข้า

เทรุส      :      บ้าที่สุด...พวกเราไม่มีทางชนะมันได้แล้วหรือ

เรวาส      :      แน่นอนอยู่แล้ว เพราะข้าไม่มีทางแพ้หรอก

คิสน่า      :      ไม่หรอก...คุณกำลังจะโดนกำจัดอย่างแน่นอน

เรวาส      :      ไม่มีทางเป็นไปได้หรอก

คิสน่า      :      เป็นไปได้สิ

เรวาส      :      น้ำหน้าอย่างพวกเจ้าจะเอาอะไรมาจัดการข้าได้

คิสน่า      :      ได้สิ เพราะคนเขียนต้องการจบและอยากเขียนเรื่องแล้ว...อาเทออน

      แล้วคิสน่าก็ตวัดอาเทออนฟันใส่ยังเรวาสเป็นการปิดฉาก...

ความคิดเห็นที่ 1 ตอบเมื่อ 23 มี.ค.58 เวลา 00:20:52 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 1 จากทั้งหมด 1 Reply
วิธีการใช้ Function ต่างๆ