Hayashi DaN
คุณพี่ชายสุดหวาน

LOVE FANTASY-05- Sword and Destiny ตอนที่ 35 การร่วมแรงแห่งชะตากรรม...

ขอบคุณครับที่ติดตาม

ตอนที่ 35 การร่วมแรงแห่งชะตากรรม...

“เฟียว...”หางอันใหญ่โตและรุนแรงของเรวาสตวัดออกมาฟาดยังร่างของเทรุสและเอฟเฟลที่พุ่งเข้าไปถึงกับกระเด็นลอยออกไปชนใสยังกำแพงที่ด้านหลังทันที“โครม...”

“ชิ...”เทรุสที่เค้นเสียงร้องออกมาอย่างไม่พอใจถึงกับรีบเงยหน้ามองขึ้นไปด้านบนยังร่างของเจ้ามังกรที่ใหญ่โต ณ เบื้องหน้าเห็นถึงเงาอันดำทมิฬซึ่งปกคลุมยังร่างตนไว้...

...

เรวาสที่เห็นยังเทรุสที่ทรุดร่างอยู่เบื้องหน้าถึงกับยิ้มเยาะออกมาอย่างชั่วร้ายยกขาหน้าหมายที่จะเหยียบยังร่างของชายหนุ่มให้แหลกไปกับพื้นพสุธาทันที“เปรี้ยง...”

“เทรุส...” “พี่เทรุส...” คิสน่ากับเทเรียถึงกับส่งเสียงร้องออกมาด้วยความตกใจยิ่งก่อนที่จะเห็นยังประกายดาบสายหนึ่งพุ่งทะยานขึ้นไปพร้อมทั้งร่างของเทรุสที่ตวัดยังคมดาบกระโดดขึ้นไปยังใบหน้าของเรวาสแล้วตวัดยังคมของอาเทออนตัดใส่กลางหน้าผากของมันอย่างสุดแรง

“อ๊าก...”ท่ามกลางเสียงร้องคำรามออกมาอย่างดังลั่นเอฟเฟลที่รีบวิ่งเข้าไปตามผนังถ้ำถึงกับกระโดดพุ่งแทงยังคมดาบที่อาบยังเวทวารีทะยานผ่านไปอย่างรวดเร็วพร้อมทั้งร้องตะโกนออกไปว่า“...ไอด์ซอร์ด”

“กรร...”เรวาสที่ร้องออกมาอย่างโกรธแค้นถึงกับตวัดยังหางฟาดออกไปยังร่างของพิมอสกับบีริดที่เอาโล่ตั้งรับไว้จนกระเด็นออกไปชนยังดุ๊กที่อยู่ด้านหลังจนล้มลงไปนอนกองอยู่กับพื้นอีกครั้ง...เรกะที่เห็นถึงปลายหางตวัดมาถึงเธอและที่ด้านหลังยังมีโซฟี เอเรเน่และเฮรอลอยู่จึงถ่ายพลังลงสู่ปลายเท้าทั้งสองข้างตั้งหลักอย่างมั่งคงต่อยยังหมัดทั้งสองออกไปทั้งบน ล่างพลางส่งเสียงร้องออกไปว่า“มังกรคู่สะท้านพสุธา”

“เปรี้ยง...”แรงปะทะที่รุนแรงถึงกับทำเอาหางของเจ้าเรวาสและร่างของเรกะถึงกับต้องกระเด็นลอยไปคงละทิศละทางแต่ก็พอที่จะสร้างยังความปลอดภัยให้กับเอเรน่าและเฮรอสทั้งสองคน...เอเรเน่ที่ไม่รอช้าจึงรีบกระโดดตวัดยังฟันใส่ยังหน้าอกของเรวาสเป็นแผลยาวทันที“เฟียว...”

“อ๊าก...”เรวาสที่ดวงตาแดงกล่ำถึงกับจ้องมองมายังร่างของเด็กสาวที่ยังลอยอยู่กลางอากาศถึงกับยกขาหน้าขวาตบใส่ร่างของเธออย่างรุนแรง

“โครม...”ร่างของเอเรเน่ถึงกับกระเด็นล่วงลงไปตกยังพื้นอย่างรุนแรงจนเฮรอลถึงกับส่งเสียงร้องออกมาด้วยความตกใจยิ่งว่า“เอเรเน่...”เจ้าชายน้อยที่ไม่รอช้ารีบง้างคันธนูยิงใส่ยังขาหน้าซ้ายของเจ้ามังกรที่หมายจะตะปบลงมาอีกครั้งเพื่อบดขยี้ยังร่างของเด็กสาวทันที...เรวาสที่คล้ายกับมองเห็นถึงกับสะบัดยังหลังมือปัดยังลูกธนูออกไปอย่างง่ายดายพลางจ้องมองไปยังเจ้าชายน้อยด้วยความโกรธแค้น

“...”แล้วตะปบยังกรงเล็บลงไปใส่ร่างของเขาแทน...ทำเอาเฮรอลต้องรีบกระโดดหลบอย่างรวดเร็ว“ขอให้พระผู้เป็นเจ้าประทานพรของพระองค์ผ่านสายน้ำศักดิ์ขับไล่ยังบาดแผลแห่งความเหนื่อยล้าออกไปด้วยเถอ"...สายน้ำแห่งการชำระล้าง-ไลฟ์วิชั่น...”เซนัสที่ร่ายเวทรักษษบาดแผลให้กับเรกะ เอเรเน่ ดุ๊ก พิมอสและบีริดอย่างรวดเร็วในพริบตาถึงเวทรักษาหมู่ก่อนที่จะพุ่งร่างออกไปตวัดยังปลายเตะเตะใส่ลำตัวของเรวาสอย่างรุนแรงจนทำเอาลำตัวที่ตั้งตระหง่านของมันถึงกับงอทันทีพลางส่งเสียงร้องออกไปว่า“...ลูกเตะทลายภูผา...”

ยามเมื่อเห็นถึงลำคางของเรวาสที่งอลงมาถึงกับต่อยหมัดใส่ออกไปอย่างสุดแรงพร้อมทั้งส่งเสียงร้องออกไปอีกว่า“...เพลงหมัดเบิกนภา”

“เปรี้ยง...”เพียงการโจมตีอย่างรุนแรงของเซนัสถึงกับทำเอาร่างของเรวาสถึงกับลอยกระเด็นล้มลงไปนอนกองเงยกับพื้นในพริบตาก่อนที่เขาจะทิ้งร่างลงไปขว้างเบื้องหน้าของเทรุสที่คิดจะตวัดดาบอาเทออนทันที...

...
พลางขว้างมือขว้างเอาไว้ทันที...

“กรร...”เรวาสที่ร้องคำรามออกมาอย่างโกรธแค้นพลางลุกขึ้นมาจับจ้องมองไปยังเซนัสแล้วส่งเสียงถามออกไปว่า“...ทำไมนักบวชอย่างแกถึงมีพลังโจมตีรุนแรงอย่างนี้กัน”

เพราะมันเห็นถึงเซนัสที่ใช้เวทป้องกันและรักษาทุกคนจึงเข้าใจว่าเป็นพวกนักบวชที่ไม่มีอะไร-แต่กลับโจมตีได้รุนแรงพอๆกับเรกะและเหนือกว่าทุกคน...
แถมยังมีความไวกว่าดุ๊กอีกด้วย...

“หาว...”เซนัสที่หาวออกมาเล็กน้อยเพียงส่งเสียงกล่าวออกมาอย่างเซ้งๆว่า“...ที่ฉันต้องเป็นนักบวช เพราะทีมนี้ไร้นักบวชต่างหากล่ะ”

“แก...”เรวาสที่ได้ยินถึงกับคำรามออกมาด้วยความโกรธแค้นที่โดนตบตามาตลอดจึงรีบตะปปยังกรงเล็บพุ่งลงไปใส่ยังร่างของเซนัสที่อยู่เบื้องหน้าทันที

“ควับ...”ทำเอาเซนัสต้องรีบกระโดดถอยไปยังด้านหลัง...แต่เรวาสที่ยังไม่ยอมแพ้ถึงกับพ่นยังคลื่นน้ำออกมาทันที“...ครืน”

“ขอพระเจ้าพระผู้สรรคสร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานพรของพระองค์ผ่านราชันย์ผู้ครอบบัลลังก์แห่งแสงมาพิทักษ์ข้าด้วยเถิด...ผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งแสง-อาร์คกาเดี้ยน”เซนัสที่ไม่มีทางเลือกจึงต้องรีบกางยังกำแพงแสงแห่งเทพพิทัษก์ปกป้องยังการโจมตีทันทีก่อนที่จะได้ยินยังเสียงของเรวาสร่ายเวทสวนออกมาว่า“ขอพระเจ้าจงประทานพลังอำนาจผ่านวิญาญาณมังกรที่หลับใหลอยู่ภายในละอองแห่งสายน้ำแปรเปลี่ยนมาเป็นเกลียวคลื่นซัดสาดศัตรูแห่งข้าด้วย...คลื่นมังกรแห่งสายนที-วอนดรากอน”

“ครืน...”คลื่นน้ำที่พ่นออกมาของเรวาสถึงกับแตกกระจายออกมาเป็นมังกรแห่งสายน้ำ 5 หัวพุ่งเข้าใส่ยังกำแพงอาร์ดกาเดี้ยนของเซนัสทันที“เปรี้ยง...”

“บ้าน่า...”เซนัสส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นด้วยความตกใจก่อนที่จะโดนยังวอนดรากอนทั้ง 5 ซึ่งทำร้ายยังกำแพงอาร์คกาเดียนพุ่งเข้าใส่อย่างรุนแรงจนกระเด็นไปชนยังกำแพงถ้ำที่ด้านหลังอย่างสุดแรงพร้อมทั้งทรุดลงไปกระอักยังเลือดออกมา...

“...บ้าชะมัด...”เซนัสถึงกับร้องออกมาอย่างไม่สบอารมณ์ เพราะนี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เขาจะต้องบาดเจ็บหนักถึงเพียงนี้-แต่เขากลับมีบ่นออกมาได้ไม่นานนักก็เห็นยังเรวาสก้มหน้าลงมาอย่างรวดเร็วหมายจะใช้ยังคมเขี้ยวที่แหลมคมบดขยี้เขาทันที...“...คงหนักเกินไปสิน่ะกับมังกรระดับบีบวกนี่”

เขาเค้นยิ้มเหมือนกับจะตัดใจว่า”ไม่สามารถสู้ได้แล้ว”...

“อย่าพึ่งตัดใจสิ...”เรกะที่พุ่งเข้ามาขว้างไว้ถึงกับส่งเสียงร้องออกมาอย่างไม่พอใจใส่หมัดต่อยลงไปยังพื้นที่เปิดหน้าจนระเบิดออกมาเป็นเศษหินมากมายพุ่งขึ้นมาใส่ยังใบหน้าของเรวาสที่ก้มลงมาก่อนที่จะหันไปกล่าวกับเซนัสด้วยความไม่พอใจว่า“...เรายังไม่แพ้เสียหน่อย”

“เฮ้ย...”เซนัสที่ได้แต่ถอนหายใจออกมาอย่างเซ้งๆพลางยิ้มแล้วกล่าวออกมาว่า“...นั่นสิน่ะ”

“วาว...”แล้วรีบใช้ยังไลฟ์ชั่นที่เป็นเวทขั้นสูงว่าไลฟ์รักษาบาดแผลของตนพลางจับจ้องมองไปยังเทรุสที่พุ่งเข้าไปตวัดดาบฟันใส่ยังขาซ้ายของเรวาสเพื่อสกัดและโจมตีมันไว้...ส่วนดุ๊กที่ไม่รอช้ารีบกระโดดลอยขึ้นไปบนเหนือร่างของเรวาสแล้วตวัดยังมีดสั้นคู่ฟันลงมาอย่างรุนแรงพร้อมทั้งร่ายเวทอย่างรวดเร็วทันที“ขอพระเจ้าผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานพลังของพระองค์ผ่านสายลมที่หมุนวนตัดยังร่างศัตรูของข้าด้วยเถิด...เกลียวมีดแห่งสายลม-ทอร์นาโด”

“เฟียว...”พายุแห่งสายลมที่คมกริบดังใบมีดที่พร้อมจะหั่นยังทุกสิ่งถึงกับหมุนวนกรีดตัดผ่านยังร่างของเรวาสไว้อย่างรวดเร็วทันที...
ทอร์นาโดเป็นเวทธาตุสายลมขั้นที่ 18 เรียกยังพายุหมุนขนาดใหญ่ที่เหนือกว่าสตอมโจมตีศัตรู...“ขอพระเจ้าผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานเปลวไฟอันร้อนแรงแห่งหมู่มังกรมาพิฆาตยังศัตรูแห่งข้าด้วยเถิด...”
โซฟีที่ไม่รอช้ารีบร่ายเวยจนปรากฏยังวงเวทย์ขนาด 4 ถึง 5 เมตรสีแดงเพลิง 2 วงที่ด้านซ้ายและขวาด้านบนของเธอขึ้นมาในพริบตาพร้อมทั้งเปลวเพลิงที่ลุกโชนราวกับหัวมังกรสองตัวก็ปรากฏออกมา-โซฟียังร้องออกมาอย่างดังลั่นว่า“...เพลิงมังกรพิฆาต-ดรากอนไฟเยอร์”

“พรึบ...”เปลวเพลิงจากเจ้ามังกร 2 ตัวถึงกับพ่นออกไปใส่ยังพายุทอร์นาโดที่เบื้องหน้าจนก่อเกิดเป็นเสาเปลวเพลิงแห่งอันยิ่งใหญ่ราวกับเพลิงปีศาจเผาผลาญยังร่างของเรวาสที่อยู่ภายในทันที...

“กรร...”เรวาสที่อยู่ภายในเสาแห่งเปลวเพลิงถึงกับส่งเสียงร้องคำรามออกมาอย่างดังลั่นพร้อมกางปีกสะบัดออกมาอย่างรุนแรงจนพัดยังเสาแห่งเปลงเพลิงให้จางหายออกไปในพริบตาเผยยังร่างที่เต็มไปด้วยบาดแผลจากคมมีดแห่งสายลมมากมายและบาดแผลจากไฟที่ไหม้ทั่วร่างไปหมดกำลังจ้องมองมายังทุกคนที่เบื้องล่างด้วยความโกรธแค้นยิ่งและกระพือปีกลอยร่างขึ้นไปด้านบนประมาณ 3 ถึง 40 เมตรราวกับจะเว้นยังระยะห่างระหว่างพวกของเทรุสเอาไว้ให้ให้สามารถโจมตีถึง...“ขอพระเจ้าจงประทานพลังอำนาจผ่านวิญาญาณของมหามังกรที่หลับใหลอยู่ภายในกลางท้องทะเลแปรเปลี่ยนมาเป็นเกลียวคลื่นพิโรธพิฆาตศัตรูข้าด้วย...มหามังกรแห่งสายท้องนที-วอนดราโดเน่”

“คลื่น...”สายน้ำที่ชั่วร้ายถึงกับปรากฏออกมาเป็นมังกรขนาดยักษ์ 8 หัวพุ่งลงมาโจมตีใส่ยังพวกของเทรุส เรกะ เซนัส โซฟี ดุ๊ก เอเรเน่ เฮรอส เอฟเฟล พิมอส เนลก้า บีริดและทุกคนที่อยู่ ณ เบื้องล่างทันที...
วอนดราโกเน่เป็นเวทแห่งสายน้ำขั้นที่ 67 ที่รุนแรงยิ่งกว่าวอนดราโกใช้เรียกยังมังกรแห่งสายน้ำโจมตีศัตรูอย่างบ้าคลั้ง...

“ทุกคนรีบใช้เวทป้องกันเร็วเข้า”เซนัสที่เห็นจึงส่งเสียงบอกยังทุกคนอย่างรวดเร็วทำเอาซีเรีย พิมอสและบีริดรีบนำยังเหล่าอัศวินแห่งอัสก้าทั้งหลายรีบชูโล่ในมือขึ้นไปพร้อมทั้งส่งเสียงร่ายเวทออกไปอย่างรวดเร็วแข็งกับเวลาทันที“ขอพระเจ้าพระผู้สรรคสร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานพรของพระองค์ผ่านราชันย์ผู้ครอบบัลลังก์แห่งแสงมาพิทักษ์ข้าด้วยเถิด...ผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งแสง-อาร์คกาเดี้ยน”

“ขอพระเจ้าพระผู้สรรคสร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานพรของพระองค์ผ่านแสงศักดิ์สิทธิ์แห่งการพิทักษ์ด้วยเถิด...กำแพงพิทักษ์แห่งแสง-กาเดี้ยน”

“ขอพระผู้เป็นเจ้าโปรดประทานพรของพระองค์ผ่านสายน้ำศักดิ์สิทธิ์มาพิทักษ์ด้วยเถิด...สายน้ำแห่งการปกปัก-บาเรีย”

“ขอพระเจ้าผู้สรรคสร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานยังสายลมของพระองค์โพยพัดมาปกป้องยังข้าด้วยเถิด...สายลมแห่งการพิทักษ์-วินด์ชิลด์”

“ขอพระเจ้าผู้สรรคสร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานยังปราการแห่งพสุธาขึ้นมาปกป้องยังข้าด้วยเถิด...กำแพงแห่งพสุธา-ชิลด์”

“วาว...”เพียงพริบตาเดียวเหล่ากำแพงพิทักษ์ที่เหล่าอัสวินทั้งเหล่าสร้างขึ้นมาป้องกันยังเจ้ามังกร 8 หัว-วอนดราโกเน่ที่พุ่งโจมตีลงมาอย่างรุนแรงจนสามารถยันเอาไว้ได้อยู่...เซนัลที่ไม่ได้ใช้เวทอาร์คกาเดี้ยนหรือเวทป้องกันใดๆผิดกับทุกครั้งจึงร้องสั่งไปยังโซฟีว่า“โซฟีเตรียมร่ายเวทที่รุนแรงที่สุดยิงมันให้ตกลงมา...”เขาที่ไม่รอช้ารีบส่งเสียงบอกยังทุกคนอีกว่า“...ทุกคนรอโจมตีหลังจากที่เรวาสโดนเวทของโซฟี-ส่วนเทรุสใช้อาเทออนตอนที่มันกำลังจะคืนชีพเพื่อตัดยังสายสัมพันธ์ของพวกมังกรออกไป”

“อืมม์...”เทรุสและทุกคนพยักหน้ารับทันที เพราะมีแต่วิธีนี้เท่านั้นจึงจะสามารถกำจัดยังเรวาสได้-มีแต่พลังของอาเทออนที่สามารถตัดยังทุกสิ่งจึงจะสามารถฆ่ายังเรวาสได้...

“...”เซนัสที่ยิ้มรับได้แต่หวังว่าสิ่งที่ตนคาดคิดไว้จะเป็นจริงจึงเงยหน้าขึ้นไปมองยังร่างของเรวาสที่กำลังรวบร่วมพลังทั้งมวลใช้วอนดราโกเน่เพื่อทลายยังกำแพงที่พวกของพิมอสและเหล่าอัศวินแห่งอัสก้าที่สร้างขึ้นมาจนร้องบอกออกไปทันทีว่า“...เอเรเน่ เฮรอสใช้อาคาเทล”

“ค่ะ...” “ครับ...” ทั้งสองที่ตอบรับถึงกับเงยหน้าชี้ปลายนิ้วไปร่างของเจ้ามังกรยักษ์ที่ลอยอยู่บนเหนือถ้ำพร้อมทั้งส่งเสียงกล่าวออกมาอย่างรวดเร็วว่า“ขอพระเจ้าจงประทานพลังและอำนาจของพระองค์ผ่านสายฟ้าศักดิ์สิทธ์ทำลายล้างสิ่งชั่วร้าย...สายฟ้าศักดิ์สิทธิ์-อาคาเทล”

“เปรี้ยง...”สายฟ้าศักดิ์สิทธิ์สีน้ำเงิน-เงินทั้งสองสายที่ผสานรวมกันถึงกับฝ่าลงมายังร่างของเรวาสที่ลอยอยู่เหนือทุกคนจนล่วงลงมาให่ทันที...เซนัสที่ไม่รอช้าจึงส่งเสียงกล่าวออกมาว่า“โซฟีจัดการเลย”

“อืมม์...”โซฟีที่ไม่รอช้าถึงกับเงยหน้าขึ้นไปมองยังร่างของเรวาสที่กำลังล่วงลงมาถึงกับตัดสินใจใช้ยังพลังเวททั้งมวลที่เธอมีอยู่ลองร่ายยังเวทที่เธอคิดว่าน่าจะใช้ได้ดูจึงกำมือซ้ายไว้ที่หน้าอกแล้วชูฝ่ามือขวาเลงไปยังร่างของเจ้ามังกรยักษ์ที่อยู่เหนือขึ้นไปแล้วกล่าวออกมาอย่างรวดเร็วว่า“...ขอพระเจ้าพระผู้สรรคสร้างยังทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานยังพลังของพระองค์ผ่านยังองค์ราชันย์ผู้สถิตอยู่ ณ บัลลังก์แห่งเปลวเพลิงมอบยังละอองลมหายใจแห่งความร้อนแรงลุกโชนเป็นประกายไฟชำระล้างยังศัตรูแห่งข้าให้หมดสิ้นไปด้วยเถิด...”พลางกำมือขวาลงไปพร้อมทั้งกล่าวออกไปว่า“...ระเบิดพิฆาตมังกร-ดรากอนบอมเบอร์”

“บรึม...ม”ระเบิดเพลิงแห่งความร้อนแรงเล็กๆนับไม่ถ้วนถึงกับระเบิดออกมาพร้อมๆกับจนทวีความรุนแรงราวกับจะกลืนกินยังร่างของเรวาสที่ลอยอยู่ให้ล่วงลงมายังพื้นในสภาพที่บาดเจ็บทันที...

ดรากอนบอมเบอร์เป็นเวทธาตุไฟขั้นที่ 40 เป็นการเรียกระเบิดเพลิงเล็กๆจำนวนนับไม่ถ้วนระเบิดซ้อนทับกันอย่างไม่หยุดยั้ง...

“กรร...”เรวาสที่คล้ายกับร่างเต็มไปด้วยบาดแผลมากมายที่ค่อยๆชูหัวขึ้นมาจากพื้นอย่างโกรธแค้น-มันที่ปีกทั้งสองโดนเผาผลาญขาดไปถึงกับจ้องมองไปยังโซฟีและทุกคนอย่างโกรธแค้นยิ่ง เพราะไม่คิดว่าจะได้รับบาดเจ็บสาหัสถึงเพียงนี้...
แต่ยังไม่เพียงพอที่จะฆ่ายังมันได้...

“เฟียว...”เรวาสที่ไม่สามารถบินได้ถึงกับเลี้ยวร่างพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว...เรกะที่เห็นถึงกับเค้นเสียงออกมาด้วยรอยยิ้มที่พอใจนิดๆ“เชอะ...”แล้วพุ่งร่างวิ่งเข้าไปหายังเรวาสอย่างรวดเร็วไม่สนใจถึงมันที่ชะโงกหัวขึ้นพร้อมทั้งก้มลงมาหมายที่จะกัดกินยังร่างของนักสู้สาวให้หลายไปในคมเขี้ยว...

“ควับ...”แต่เรกะที่วิ่งเข้าไปกลับกระโดดลอยขึ้นไปเหนือยังกลางดวงตาทั้งสองของมันแล้วต่อยยังหมัดขวาใส่ยังจุดอ่อนเพียงหนึ่งเดียวของเหล่ามังกรทั้งหลายพร้อมทั้งส่งเสียงร้องออกไปว่า“หมัดพิฆาตมังกร”

“เปรี้ยง...”เสียงระเบิดขึ้นมาอย่างดังลั่นจากหมัดของเรกะที่กระแทกยังกระโหลกหัวของเรวาสแทบจะหักไปจนร่างของมันที่หยุดชะงักถึงกับต้องชูหัวขึ้นไปด้วยความเจ็บปวดพร้อมทั้งเลือดที่ไหลออกมาอย่างเป็นทางยาวพร้อมทั้งร่างของเรกะที่แตะสัมผัสยังพื้น...ดุ๊กที่ไม่รอช้า-เขาที่อาบยังมีดสั้นไปด้วยเวทสายลมเอ็กคาริเบอร์ถึงกับวิ่งพุ่งไปยังร่างของเรวาสแล้วตวัดยังมีดสั้นคู่ฟันออกไปพร้อมทั้งส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นว่า“คมเขี้ยวราชันย์”

“เฟียว...”คมดาบแห่งสายลมที่คมกริบถึง 2 สายที่พุ่งออกไปตัดยังหน้าอกและหัวไหล่ซ้ายของเรวาสจนหยาดโลหิตไหลออกมาเป็นทางยาว...เอฟเฟลที่อาบยังดาบที่เรียวยาวของตนด้วยเวทแห่งสายน้ำเวปซอร์ดที่เบาบางสามารถตัดได้ยังทุกสิ่งถึงกับพุ่งร่างแทงดาบออกไปราวกับดาวตกพร้อมทั้งส่งเสียงร้องออกไปว่า“เวปเมเทียร์”

“เฟียว...”ร่างและคมดาบของเอฟเฟลที่พุ่งออกไปราวกับลูกศรถึงกับแทงทะลุยังลำคอของเรวาสิดไปอย่างรุนแรงจนไม่มีสิ้นใดๆสามารถหยุดยั้งได้ทิ้งยังบาดแผลที่ยิ่งใหญ่ให้กับมัน-เจ้ามารมังกรวารีที่โกรธแค้นชัยังสายตาจับจ้องมองไปยังทุกคนแล้วตวัดยังหางตีกวาดใส่ทุกคนทันที“เปรี้ยง...”

“อ๊าก...”ทำเอาพิมอสและเหล่าอัศวินที่อยู่ใกล้ถึงกับถึงหางของมันหวดกระเด็นออกไปในทันที...ซีเรียที่ไม่รอช้ารีบกางมือไปยังเบื้องหน้าพร้อมทั้งส่งเสียงร้องออกไปว่า“ขอพระเจ้าพระผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดประทานพลังของพระองค์ผ่านยังประกายแสงจากท้องนภามาเป็นสายโซ่พันธนาการศัตรูแห่งข้าด้วยเถิด...สายโซ่แห่งแสงสวรรค์-เฮเว่นเชน”

“เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...”ประกายแสงมากมายฟาดลงมายังร่างของเรวาสในพริบตาราวกับเป็นสายโซ่พันธนาการมันเอาไว้ด้วยเวทแห่งแสงระดับที่ 31 นี้...เนลก้าที่พุ่งวิ่งตรงไปยังเท้าขวาของเจ้ามังกรยักษ์ที่เบื้องหน้าซึ่งอยู่ใกล้ถึงกับตวัดยังดาบในมือฟันออกไปอย่างสุดแรง“เฟียว...”

“อ๊าก...”เรวสาส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นพร้อมทั้งทรุดร่างเหมือนจะล้มลงมาด้านหน้า...เรกะที่ไม่รอช้ารีบพุ่งเข้าไปหายังท่อนหางที่พุ่งมาถึงกับม้วนตัวกระโดดใช้เท้าซ้ายถีบออกไปอย่างสุดแรงหยุดยั้งการโจมตีนี้เอาไว้“มังกรสะบัดหาง”

“ตายซ่ะเถอะ...ดาบพิฆาตมังกร”เนลก้าที่พุ่งตามหลังมันถึงกับกระโดดขึ้นตวัดยังดาบยักษ์ในมือฟันลงไปยังท่อนหางของเรวาสจนขาดสะบั้นออกไปทันที

“อ๊าก...”เรวาสที่เจ็บปวดถึงกับส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นราวกับจะพ่นยังสายน้ำออกมาในยังทุกคนอีกครั้ง...เฮรอลที่ไม่รอช้ารีบร่ายยังอาคาเทลลงมาสถิตที่ปลายศรพร้อมทั้งยิงใส่ปากของมันจนระเบิดก้องทันที

“เปรี้ยง...”เอเรเน่ที่กระโดดลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าพร้อมทั้งเรียกยั้งอาคาเทลให้ฟาดลงมาพร้อมทั้งตวัดดาบฟันลงไปอย่างสุดแรงพร้อมทั้งร้องออกไปว่า“อาคาเทลซอร์ด”

“อ๊าก...”เรวาสส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นพร้อมทั้งสะบัดยังมือขวาตบยังร่างของเอเรเน่ที่ลอยอยู่ให้ล่วงลงไปทันที...ทำเอาเฮรอลที่วิ่งเข้าไปรับถึงกับต้องส่งเสียงร้องถามออกไปว่า“เป็นไงบ้าง”

“ไม่เป็นไร”เอเรเน่ส่งเสียงตอบรับกลับมาอย่างมึนๆ-จากการโจมตีของเรวาสถึงจะไม่รุนแรงนัก เพราะมันที่บาดเจ็บ-แต่ก็พอที่จะทำให้เธอมึนๆได้เหมือนกัน...ทางด้านของดุ๊กที่ไม่รอช้ารีบประกอบยังมืดสั้นฟันตัดลงไปยังมือขวาที่เหลืออยู่ข้างเดียวของมันจนขาดสะบัดทันทีพลางส่งเสียงร้องถามยังเซนัสออกไปอีกว่า“ยังอีกหรือ”

ในขนาดที่เอฟเฟลซึ่งพุ่งเข้าไปหายังเรวาสก็แทงยังคมดาบเป็นรูปสามเหลี่ยมใส่ยังหัวใจของเรวาสพร้อมทั้งเซนัสที่รอคอยยังโอกาสนี้อยู่จึงชี้ปลายนิ้วของเขาไปยังร่างของมันแล้วร่ายยังเวทสุดท้ายนี้เพื่อปลิดชีวิตมันทันที“ขอพระเจ้าพระผู้สรรคสร้างถึงทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานพลังและอำนาจของพระองค์ผ่านราชันย์แห่งแสงศักดิ์สิทธ์ประทานยังสายฟ้าแห่งทำลายล้างสิ่งชั่วร้ายด้วยเถอะ...สายฟ้าพิฆาต-อาคาเทออน”

“เปรี้ยง...”เสียงและแสงของมหาสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์สีน้ำเงิน-เงินที่ยิ่งใหญ่กว่าอาคาเทลถึงกับฟาดลงมายังร่างของเรวาสถึงกับเผาผลาญร่างของมันให้ค่อยๆดับสูญลงไปในพริบตาท่ามกลางสายตาของทุกคนที่ตกตะลึง เพราะแค่อาคาเทลที่ถือว่าเป็นเวทในตำนานที่พระเจ้าจะมอบให้กับผู้ที่เป็นผู้กล้าแล้ว...
ไม่มีใครคิดว่าจะได้เห็นถึงเวทที่อยู่เหนือตำนานยิ่งกว่า...
...สายฟ้าศักดิ์สิทธิ์ที่เหนือกว่าสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์

“บ้าน่า...”เรวสาที่กำลังดิ้นทุรนทะรายอยู่ท่ามกลางประกายของสายฟ้าสีน้ำเงิน-เงินอันงดงามที่ฟาดลงมาถึงกับส่งเสียงร้องออกมาอย่างเจ็บปวดยิ่งว่า“...ทำไมมนุษย์ชั้นต่ำอย่างพวกแกจำสามารถใช้ยังสายฟ้านี้ได้กัน...”

“เฮ้ย...”เซนัสที่จ้องมองไปยังร่างที่ค่อยดับสูญของเรวาสถึงกับส่งเสียงกล่าวออกไปว่า“...อย่าดูถูกมนุษย์ให้มากนักสิ”

“ไม่...มันจะต้องไม่จบอย่างนี้แน่นอน...”ถึงร่างของเรวาสจะสลายหายไปจนหมดสิ้นแต่สิ่งที่ยังคงเหลืออยู่ ณ เบื้องหน้าของทุกคนในยามนี้คือดวงวิญญาณมังกรที่ได้รับยังความอมตะของไวโอเลบ็ตดรากอน-มังกรผู้ยิ่งใหญ่ที่ประทับอยู่บนบัลลังก์แห่งหมู่มวลวิญญาถึงกับส่งเสียงกล่าวออกมาว่า“...ข้ายังไม่ยอมตายง่ายๆหรอก”

“เทรุส...จัดการเลย”เซนัสที่ไม่รอช้า-เขาที่รอเวลานี้จึงรีบร้องบอกยังเทรุสออกไปทันที...เทรุสที่ทราบดีถึงโอกาสที่มีเพียงหนึ่งเดียวที่ทุกคนทั้งเรกะ เซนัส โซฟี ดุ๊ก เอเรเน่ เฮรอล พิมอส เอฟเฟล ซีเรีย เนลก้า บีริดและเหล่าอัศวินแห่งอัสก้าทั้งหลายสร้างมาให้นี้ถึงกับพุ่งเข้าไปหายังดวงวิญญาณของเรวาสที่กำลังจะคืนชีพขึ้นมาอีกครั้งพร้องทั้งตวัดดาบออกไปอย่างสุดแรง ส่งเสียงร้องออกไปอย่างดังลั่น“อาเทออน”

“เฟียว...”คมดาบที่ฟันออกไปยังดวงวิญญาณของมันอย่างจับถึงกับนำพายังดวงวิญญาณมังกรของเรวาสดับสูญไปจากโลกนี้ตลอดกาล...
กับการใช้ยังดาบอาเทออนครั้งสุดท้ายของเทรุสนี้...

“บ้าที่สุด...”นี่คือเสียงสุดท้ายของเรวาสที่ร้องบออกออกมาก่อนที่จะได้ยินยังเสียงของเซนัสที่อ้าปากหาวแล้วกล่าวออกมาอย่างเซ้งๆอีกครั้งว่า“ฉันบอกแล้วไงว่าอย่าดูถูกมนุษย์นัก”

“ไชโย...”เอเรเน่ที่เห็นถึงทุกคนสามารถจัดการยังเรวาสได้แล้วถึงกับกระโดดส่งเสียงร้องออกมาอย่างดีใจทันทีข้างๆยังโซฟีที่ใช้พลังเวทจนหมดแรงทรุดนั่งลงไปยังด้านข้าง...เทเรียที่เห็นยังพี่ชายของเธอสามารถจัดการกับเรวาสได้แล้วจึงวิ่งออกไปกระโดดกอดคอของเขาพร้อมทั้งส่งเสียงร้องออกมาอย่างดีใจว่า“สำเร็จแล้วค่ะ-พี่เทรุส” เพราะนอกจากจะช่วยเหลือยังทุกคนบนมหาทวีปแห่งนี้แล้วยังช่วยปลดปล่อยยังคำสาปแห่งชะตากรรมของเธอด้วย...

“...”เอฟเฟลที่แทบจะหมดแรงจาการต่อสู้ต้องให้เนลก้าช่วยประคองไว้แลซีเรียร่ายเวทพื้นพลังถึงกับไม่สามารถที่จะเข้าไปกระชากยังร่างของเทเรียออกมาได้จึงต้องสะบัดหน้าไปอีกทางอย่างไม่สบอารมณ์ยิ่ง“...เชอะ”

“เป็นไงล่ะ...”เรกะที่ในยามนี้กำลังยืนนวดข้อมือขวาที่ปวดแป๋ปๆอยู่ถึงกับหันไปยิ้มกับคิสน่าที่นั่งหลบอยู่ด้านข้างพลางกล่าวแซวออกไปว่า“...ถึงกับต้องนั่งขมวดคิ้วด้วยความกังวลเลยหรือ” เพราะเธอที่เห็นยังคิสน่าที่ขมวดคิ้วด้วยความหนักใจถึงกับต้องแซวๆออกไป...แต่คิสน่าที่จ้องมองผ่านยังร่างของเทเรียที่กอดคอเทรุสออกไปยังบัลลังก์ของเรวาสที่ด้านหลังถึงกับต้องเผลอกล่าวออกมาด้วยความตกใจอย่างลืมตัวว่า“ไม่ใช่...”

“อะไรหรือ”เรกะส่งเสียงร้องถามออกไปด้วยความสงสัยพลางจับจ้องมองไปยังหญิงสาวที่นั่งอยู่...คิสน่าที่มองพลางยังทุกคนที่ทรุดลงไปนั่งอย่างหมดแรงเสียส่วนมากหลังจากผ่านยังศึกที่หนักหน่วงมาถึงกับต้องกล่าวออกมาอย่างแทบจะไม่เชื่อถึงสิ่งที่หัวใจของเธอรับรู้ผ่านดวงวิญญาณในฐานะของเทพธิดาแห่งชะตากรรมว่า“...เรวาสยังไม่ตาย”

“หา...”ท่ามกลางเสียงร้องออกมาด้วยความตกใจของเรกะที่ทำเอาทุกคนถึงกับต้องหันมามองยังคิสน่าเป็นสายตาเดียว-นักสู้สาวถึงกับส่งเสียงร้องถามออกมาอีกว่า“...เธอหมายความว่าไงกัน”

“เรวาสที่พวกนายฆ่า...”ชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่บนโขดหินใต้ๆกับคิสน่าถึงกับส่งเสียงกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มที่เหมือนกับไม่ทุกไม่ร้อนอะไรว่า“...เป็นเพียงแค่ส่วนของมังกรเท่านั้น...”

“...”ท่ามกลางทุกคนที่นิ่งเงียบถึงกับต้องหันไปมองยังบัลลังก์สีฟ้าครามที่ด้านหลังปรากฏให้เห็นถึงร่างของชายหนุ่มอายุประมาณ 30 ถึง 40 ปีที่สวมใส่ยังเสื้อกั้กเผยยังกล้ามเนื้อที่หน้าอกสีฟ้าคราม คาดเข็มขัดสีน้ำเงินเหนือยังกางเกงแพรขายาวสีฟ้าคราม รองเท้าสีน้ำเงินเข้ม ที่แขนทั้งสองยังสวมปลอกแขนทองคำที่ประดับด้วยเพชรสีฟ้าดั่งสายธารที่กำลังจ้องมองมายังทุกคนด้วยสายตาที่เห็นกับจะยิ้มเย้า...
เขาเป็นชายหนุ่มที่มีใบหน้าราวกับเรวาสเหมือนเป็นคนๆเดียว เพียงแต่เยาว์วัยกว่ามาก มีเส้นผ้าสีฟ้าอ่อนๆที่ยาวถึงกลางหลังพร้อมทั้งทุกคนที่ได้ยินน้ำเสียงของชายวัยกลางคนกล่าวต่อมาว่า“...แต่ยังคงเหลือชีวิตส่วนที่เป็นปีศาจอยู่”

...
ท่ามกลางความเงียบที่ทุกคนไม่สามารถกล่าวอะไรออกมาได้อีกนั้น เพราะทราบดีถึงชะตากรรมอันแสนเลวร้ายที่กำลังรอคอยยังทุกคนอยู่ ณ เบื้องหน้าในยามนี้...
เพราะในยามนี้ทุกคนแทบจะไม่มีแรงเหลือพบที่จะสู้กับจอมปีศาจเรวาสที่เบื้องหน้านี้อีกแล้ว-ทุกคนได้ใช้ยังทุกสิ่งทุกอย่างเหลือสิ้นลงไปกับเจ้ามังกรวารีเรวาสนั้นไปจนแทบหมดสิ้นแล้ว...
เซนัส โซฟี เอเรเน่และเฮรอสใช้พลังเวทไปจนหมดสิ้นแล้ว...
เรกะกับดุ๊กก็เหลือแรงอยู่ไม่มาก...
พิมอสกับบีริดและพวกก็ได้รับบาดเจ็บพร้อมทั้งหมดแรง...
เอฟเฟลก็แทบจะไม่สามารถขยับตัวได้จากพลังเวทและพลังกายที่หมดลง...
...และ
เทรุสได้ฟันดาบสุดท้ายของอาเทอนออนออกไปแล้ว...

“หึ...”จอมปีศาจเรวาสที่ในยามนี้ไร้ยังสายโซ่แห่งวารีของเอสเมน่าพันธนาการไว้กลับหัวเราะออกมาแล้วค่อยๆลุกก้าวเดินตรงมายังเบื้องหน้าของทุกคนราวกับราชสีห์ผู้ยิ่งใหญ่ที่เยื้องย่างเข้าไปหาหมู่ลูกแกะทั้งหลายพร้อมทั้งกำยั้งมือขวาให้ปรากฏยังคมเคียวแห่งสายธารยืดยาวออกมาราวกับพญามัจจุราชพลางส่งเสียงกล่าวออกมาราวกับหยอกล้อยังทุกคนว่า“...เรามาต่อยกสุดท้ายกันเถอะ”เพราะถ้ามันตายครั้งนี้คงไม่สามารถพื้นคืนชีพขึ้นมาอีก...
...ถ้าน่ะ

แต่ในขนาดที่พวกเทรุสในยามนี้จะเหลือเรียวแรงอีกมากมายแค่ไหนกัน-มากพอที่จะทนต่อการตวัดคมเคี้ยวเพียงครั้งแรกหรือเปล่า...

“เทเรียถอยไป”เทรุสที่เห็นถึงเรวาสที่จ้องมองมายังตนถึงกับรีบผลักร่างของเทเรียออกไปทันทีพลางทั้งรีบกระชากดาบมั่น...เรวาสที่เห็นถึงเทรุสเตรียมพร้อมที่จะตายแล้วจึงยิ้มออกมาราวกับจดจำได้ถึงชายหนุ่มที่ตวัดยังคมดาบขาดยังดวงวิญญาณอมตะของตนไปถึงกับพุ่งเข้าไปหาพร้อมทั้งส่งเสียงร้องออกมาว่า“เริ่มจากแกก่อนก็ดีเหมือนกัน”

“ย๊าก...”เทรุสที่ส่งเสียงร้องออกไปอย่างดังลั่นพร้อมทั้งพุ่งเข้าไปหายังเรวาสราวกับจะปล่อยให้ทุกสิ่งทุกอย่างก้าวเดินออกไปอย่างไม่หยุดยั้งราวกับเข็มนาฬิกาที่กำลังก้าวเดินต่อไปตามโลกหล้าที่ยังคงหมุนอยู่ต่อไปทันทีราวกับชะตากรรมที่ยังคงก้าวเดินไปอย่างไม่รู้ตัว...

เรื่องราวยังคงดำเนินต่อไปเฉกเช่นชะตากรรมที่ยังคงก้าวเดินต่อไปอีกอย่างไม่สามารถหยุดยั้งได้...
...โลกหล้ายังคงหมุนอยู่ต่อไปตามเข็มของนาฬิกา

Tags: (none)
ตั้งกระทู้เมื่อ 20 ก.พ.58 เวลา 01:20:28 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 1 จากทั้งหมด 1 Reply

Hayashi DaN
คุณพี่ชายสุดหวาน

สิ่งที่อ่านต่อไปนี้ไม่เกี่ยวกับส่วนที่เป็นเนื้อเรื่องหลัก-เพียงแต่อยากเขียนขึ้นมาเท่านั้น

ละครโรงเล็ก ตอนที่ 35

เรวาส      :      ทำไมคนที่เก่งที่สุดอย่างแกจึงเป็นนักบวชล่ะ

เซนัส      :      เพราะทุกคนเลือกอาชีพไปหมดแล้วอย่างเทรุสเป็นนักดาบ ดุ๊กเป็นขโมย เรกะเป็นนักสู้ โซฟี่เป็นจอมเวท พิมอลเป็นอัศวิน เฮรอลเป็นนักธนู เอเรเน่เป็นผู้กล้าจึงเหลือแค่นักบวชให้ฉันยังไงล่ะ

เรวาส      :      เหตุผลแค่นี้หรือ (น้ำเสียงตกใจสุดๆ)

เซนัส      :      ใครบอกว่าแค่นี้ล่ะ มันเป็นเหตุผลที่สำคัญที่สุดเลย เพราะการกำหนดอาชีพและสร้างคาแรคเตอร์ตัวละครเป็นสิ่งสำคัญมากเลย ไม่เชื่อลองย้อนเวลาไปดูเกมดรากอนเควสกับไฟนอลสิ

เรวาส      :      แต่ไม่เห็นจำเป็นจะต้องเป็นนักบวชที่แสนอ่อนแอเลย มันผิดคาแรคเตอร์ไปเยอะเลย

เซนัส      :      ใครว่าล่ะ นักบวชนี้เหมาะที่สุดแล้ว เวลาสู้ก็อยู่แนวหลัง แต่เป็นคนที่เก่งที่สุด เพราะจะต้องตายเป็นคนสุดท้ายต่างหากล่ะ ถ้านักบวชตายก่อนเพื่อน เกมก็โอเวอร์ในไม่ช้าอย่างแน่นอน

เรวาส      :      แต่ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงก็ยังเหลือจอมปราชญ์ที่เก่งทุกอย่างพอๆหรือเหนือกว่าผู้กล้าอยู่ไม่ใช่หรือ

เซนัส      :      นั่นสิลืมไป...งั้นต่อไปฉันคือจอมปราชญ์เซนัสแล้วกัน (ราวกับพึ่งจะคิดได้)

      ทำเอาทั้งเรวาสและทุกคนที่ได้ยินถึงกับต้องนิ่งเงียบไปตามๆกัน

ความคิดเห็นที่ 1 ตอบเมื่อ 20 ก.พ.58 เวลา 01:25:32 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 1 จากทั้งหมด 1 Reply
วิธีการใช้ Function ต่างๆ