Hayashi DaN
คุณพี่ชายสุดหวาน

ปาร์ตี้ผีอลเวง ปาร์ตี้สุดท้าย...

ขอบคุณครับที่ติดตาม

ปาร์ตี้สุดท้าย...

“คุณพ่อ-คุณแม่ค่ะ...”

ชายหนุ่มและหญิงสาวซึ่งได้จ้องมองมายังคุณนักฝันที่ส่งเสียงร้องเรียกออกไปถึงกับยิ้มรับกลับมาอย่างดีใจพร้อมทั้งยื่นมืออกไปรับยังหญิงสาวที่พุ่งเข้ามาโอบกอดด้วยความรักอันอบอุ่นและเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขทันที...

“หา...”

ทำเอาคุณนักรักและใครอีกหลายต่อหลายคนที่จ้องมองไปยังคุณนักฝันถึงกับร้องออกไปมาความตกใจ เพราะจากดูอายุของชายหนุ่มและหญิงสาวที่อย่างมากก็น่าจะแค่เป็นพี่ชายหรือพี่สาวของคุณนักฝันมากว่า...

หรือจะเป็นพ่อแม่ของคุณเด็กสาวก็ไม่แปลกอะไร...

“สวัสดีจ๊ะ...”

คุณแม่ของคุณนักฝันที่ยิ้มออกมาพลางกวาดสายตาจ้องมองดูยังลูกสาวของหล่อนถึงกับส่งเสียงกล่าวออกมาอย่างชัดเจนว่า
“...ไม่ได้เจอกันไม่นาน-โตเป็นสาวแล้วสิเรา”

“อืมม์...”

คุณพ่อของคุณนักฝันที่ยิ้มแย้มออกมาอย่างพอใจแล้วกวาดสายตาจ้องมองไปยังคุณนักฝันที่เบื้องหน้า คุณนักรักที่อยู่ใกล้และคุณเด็กสาวที่อยู่ไม่ห่างถึงกับส่งเสียงกล่าวออกมาว่า

“...มีครอบครัวที่สมบูรณ์แล้วด้วยสิ”

“เอ๋ะ...”

ทำเอาคุณนักฝันที่ได้ยินถึงกับต้องหน้าแดงขึ้นมาทั้งร่างและวิญญาณในพริบตาต้องรีบร้องปฏิเสธออกมาอย่างรวดเร็วและเอียงอายว่า

“...เปล่าน่ะค่ะ”

“มันไม่ใช่อย่างที่คิดน่ะครับ”

คุณนักรักที่ได้ยินถึงกับส่งเสียงร้องออกมาทันที เพราะทราบดีถึงความหมายของคุณพ่อและคุณแม่ของคุณนักฝันที่ยิ้มให้กับตน...คุณแม่ของคุณนักฝันที่ยิ้มออกมาอย่างอ่อนหวานและเจ้าเล่ห์นิดๆไม่ผิดกับบุตรสาวยังส่งเสียงกล่าวออกมาอีกว่า

“อะไรก็มีลูกด้วยกันแล้วไม่ใช่หรือ”

“หา...”

คุณหัวหายถึงกับร้องออกมาด้วยความตกใจพลางหันหัวจ้องมองไปยังคุณนักรัก คุณนักฝันและคุณเด็กสาวอย่างงงๆกับสิ่งที่ได้ยิน...คุณนักร้องที่ได้ยินถึงกับไม่แน่นอนก็ยังอดที่จะเค้นเสียงออกมาอย่างแค้นเคืองไม่ได้ว่า

“ชิ...”

“ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า...”

ท่ามกลางเสียงหัวเราะออกมาอย่างขบขันของคุณขี้เล่นที่ราวกับพบยังเรื่องราวที่สนุกสนานและน่าสนใจ...คุณนักฝันที่หน้าแดงจึงรีบกล่าวออกมาอย่างรวดเร็วทันทีว่า

“คุณเด็กสาวไม่ใช่ลูกของหนูน่ะค่ะ”

“งั้นหรือ”

พ่อของคุณนักฝันถึงกับส่งเสียงร้องออกมาด้วยความประหลาดใจ เพราะดูเหมือนกับตนไม่น่าที่จะคาดเดาผิดไปได้...แต่แม่ของคุณนักฝันที่มั่นใจเต็ม 100 % จึงส่งเสียงกล่าวออกมาอีกว่า

“คุณเด็กสาวเป็นลูกของหนูแน่นอนเลยอย่างไม่ต้องสงสัย...”

ทั้งยังกล่าวออกมาอีกว่า

“...มันก็เหมือนกับหนูที่เกิดขึ้นมาจากความรักที่บริสุทธิ์ของพ่อกับแม่ยังไงล่ะ”

“หมายความว่ายังไงค่ะ”

คุณนักฝันที่สงสัยจึงร้องถามยังพ่อและแม่ของเธอออกไป เพราะท่านทั้งสองไม่เคยเหล่าเรื่องนี้ให้เธอรู้มาก่อนเช่นกัน...พ่อของคุณนักฝันที่ยิ้มรับจึงค่อยๆเล่ายังความหลังออกมาอีกว่า

“สมัยที่พ่อยังมีชีวิตอยู่ก็ได้แต่หลงรักยังแม่ของคุณที่เป็นนักแสดงอยู่อย่างเงียบๆจนกระทั่งวันหนึ่งผลงานของพ่อก็ได้รับเลือกให้แม่ของลูกได้เป็นนางเอก...”

คุณแม่ของคุณนักฝันจึงเล่าต่อมาอีกว่า

“แม่ที่ได้อ่านยังงานของพ่อหนูก็ประทับใจจนหลงยังทุกถอยคำที่พรรณนาออกมาราวกับรู้สึกได้ถึงนางเอกในเรื่องคือตัวแม่เองและความรักที่พระเอกกล่าวก็คือคำรักที่พ่อบอกกับแม่ผ่านบทประพันธ์จนแม่อยากที่จะรู้จักถึงคนเขียนราวกับรอคอยยังผู้ชายคนนี้มาตลอดทั้งชีวิตจนกระทั้งวันที่แม่ได้เล่นเรื่องนี้จึงอยากจะไปพบยังนักเขียน...”

หยุดเล็กน้อยราวกับรอยยิ้มออกมาอย่างมีความสุขแล้วจึงกล่าวออกมาอีกว่า

“...แต่ในวันที่ก่อนที่แม่จะได้พบกับพ่อเป็นครั้งแรกกลับเกิดอุบัติเหตุขึ้นจนแม่ต้องตายไป”

“พ่อที่กำลังจะไปพบแม่ก็เห็นยังเด็กที่กำลังโดนรถชนจึงได้กระโดดเข้าไปช่วยจนตายไปเหมือนกัน...”

คุณพ่อของคุณนักฝันยังเล่าต่อไปอีกว่า

“...พอพ่อรู้สึกตัวอีกที่ก็พบยังร่างที่ไร้ลมหายใจกำลังนอนอยู่กับพื้นและเส้นทางที่ขาวที่จะต้องก้าวเดินไป แต่ก่อนตายพ่อก็อยากที่จะไปพบแม่ของลูกสักครั้งหนึ่งจนเลือกที่จะก้าวเดินออกไปยังที่ที่นัดพบและก็ได้เจอแม่ของลูกนั่งรอที่นั้น”

“ในตอนที่แม่ตายก็ยังรออยู่ที่นัดพบนั้น เพราะแม่เพียงแค่ต้องการพบกับพ่อของลูกสักครั้งหนึ่งเท่านั้น...”

คุณแม่ของคุณนักฝันยังกล่าวต่อมาอีกว่า

“...แต่ก็ไม่คิดว่าพ่อของลูกที่มาพบจะเป็นวิญญาณที่พึ่งตายเหมือนกัน-เราสองคนจึงใช้เวลาอยู่บนโลกนี้เที่ยวเล่นอย่างสนุกสนาน เพราะไม่รู้ว่าจะก้าวเดินไปตามเส้นทางสีขาวจะมีอะไรรอพวกเราสองคนอยู่จนกระทั่งวันหนึ่ง...”

“ลูกที่ค่อยๆปรากฏตัวขึ้นมาที่เบื้องหน้าของพวกเรา...”

คุณพ่อของคุณนักฝันที่ยิ้มออกมาอย่างมีความสุขแล้วจึงกล่าวออกมาอีกอย่างชัดเจนว่า

“...เป็นเด็กสาวที่งดงามและไร้เดียวสา เพียงแค่พ่อและแม่เห็นเพียงแค่แววเดียวก็รีบรู้ได้ทันทีถึงหัวใจ วิญญาณและความรักของพ่อและแม่ในช่วงที่ใช้เวลาอยู่ด้วยกันหลังความตายได้หล่อมรวมกันเป็นลูกขึ้นมา”

“ลูกเกิดขึ้นมาจากความรักที่บริสุทธิ์ของพ่อและแม่ที่มีให้ต่อกัน...”

คุณแม่ของคุณนักฝันที่กอดยังคุณเด็กสาวราวกับทราบดีว่า”เป็นหลานสาวของตนเอง”จึงกล่าวต่อมาอีกว่า

“...เหมือนกับที่เด็กคนนี้เกิดขึ้นมาจากความรักที่บริสุทธิ์ของลูกกับเขาคนนั้นยังไงล่ะ”

“จริงด้วย...”

คุณนักเที่ยวที่นั่งฟังอยู่นานจึงยิ้มพลางส่งเสียงกล่าวออกมาว่า

“...เมื่อเช้าที่ฉันตื่นขึ้นมาก็เห็นยังคุณเด็กสาวค่อยๆก่อตัวขึ้นมาระหว่างคุณนักรักที่สิงอยู่ในเตียงและคุณนักฝันที่ลอยอยู่บนเตียงก่อนที่จะโดนคุณนักฝันที่หลับอยู่จะกอดเข้าไปจนก่อเป็นร่างของคุณเด็กสาวที่สมบูรณ์ขึ้นมา”

“เชอะ...”

คุณนักร้องที่ได้ยินถึงกับเค้นเสียงออกมาเล็กน้อยพลางใช้ยังปลายหางตาที่เหมือนกับจะร้องไห้จ้องมองไปยังคุณนักรักแล้วจึงกล่าวออกมาอีกครั้งว่า

“...ผู้ชายไร้หัวใจ”

“มิล่ะน่า...”

คุณนักฝันที่ยิ้มออกมาอย่างมีความสุขจึงส่งเสียงกล่าวออกมาอีกว่า

“...หนูถึงไม่เคยจดได้เลยถึงความรู้สึกในยามที่มีชีวิตอยู่”

เพราะตั้งแต่หญิงสาวที่ขึ้นกำเนิดขึ้นมาก็เป็นวิญญาณแล้ว-ดวงวิญญาณที่บริสุทธิ์ที่สุดบนโลกหล้าใบนี้...

“ไม่หรอกจ๊ะ...”

แม่ของคุณนักฝันจึงกล่าวออกมาอีกว่า

“...เพราะว่าโลกใบนี้รักลูกมากกว่าใครๆคือได้ประทานยังลูกให้กับพ่อและแม่ยังไงล่ะ”

“ตั้งแต่ลูกที่เกิดขึ้นมาก็มีรูปร่างพอๆกับคุณเด็กสาวแล้ว เพราะวิญญาณอย่างพวกเรารูปกายจะแปรเปลี่ยนไปตามจิตใจ...”

คุณพ่อของคุณนักฝันยังส่งเสียงกล่าวออกมาอีกว่า

“...ตอนนี้ที่ลูกเติบโตเป็นสาวก็เพราะจิตใจของลูกเป็นสาวแล้วยังไงล่ะ”

“เพราะลูกกับเขารักกันอย่างบริสุทธิ์ใจ...”

แม่ของคุณนักฝันจึงกล่าวออกมาอีกว่า

“...หลานสาวของย่าจึงได้เกิดขึ้นมาได้ล่ะ”

“งั้นหรือครับ”

คุณนักรักที่ได้ยินถึงกับรู้สึกได้ถึงความสุขที่เอ่อล้มออกมาอย่างหัวใจอย่างไม่หยุดยั้งพลางหันไปมองสบสายตาคุณนักฝันที่กำลังมองมายังเขาพอดี...แต่คุณนักฝันที่คล้ายกับหน้าแดงขึ้นมาถึงกับรู้สึกอย่างแง่งอนขึ้นมาอย่างไม่สามารถสาเหตุจึงสะบัดหน้าไปอีกทางพลางเค้นเสียงออกมาว่า

“ชิ...”

“เมื่อมีเรื่องดีๆเราก็มาจัดงานปาร์ตี้กันเถอะ”

คุณเจ้าบ้านที่ฟังอยู่นานจึงรีบสั่งการยังคุณแม่บ้านกับคุณคนใช้กับงานเลี้ยงฉลองขึ้นมาทันที...คุณเจ้าสั่วที่ไม่รอช้ารีบกวาดมือเพียงเล็กน้อยอาหารมากมายที่ลูกหลานเซ่นไหว้มาก็มาปรากฏยังเบื้องหน้าทันที

“อาหารพร้อมแล้ว”

“เรามากินกันเถอะ”

คุณเจ้าที่ส่งเสียงร้องบอกทุกคนด้วยรอยยิ้มอย่างดังลั่นเช่นทุกครั้งที่มีของกิน...คุณขี้เล่นที่โค้งให้กับทุกคนแล้วจึงส่งเสียงกล่าวออกมาว่า

“ขอเชิญเข้าสู่งานปาร์ตี้ต้อนรับพ่อแม่ของคุณนักฝัน...”

พลางยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์แล้วกล่าวออกมาอีกว่า

“...และลูกของคุณนักฝัน”

“เอาไงดีล่ะครับ”

คุณนักรักที่เห็นยังทุกคนกำลังจัดงานอย่างสนุกสนาน-แม้แต่คุณนักร้องก็ก้าวขึ้นไปร้องเพลงบนเวทีที่คุณนักวาดได้สะบัดยังพู่กันขึ้นบนท้องฟ้าอย่างสยงามราวกับพลุดอกไม้ที่มีสีสันมากมายสวยงามนี้

“ไม่รู้สิ...”

คุณนักเที่ยวที่ยิ้มพลางส่งเสียงตอบออกมาว่า

“...คนที่นายจะต้องถามไม่ใช่ฉันน่ะ”

พลางจับจ้องมองยังคุณนักฝันที่ลอยหนีไปนั่งดูดาวและงานเลี้ยงบนหลังคาด้วยรอยยิ้มราวกับทราบดีว่า”คงจะได้เวลาที่ออกไปเที่ยวแดนไกล”แล้วสิ...

“เฟียว...”

คุณนักรักที่ไม่รอให้ใครต้องบอกอะไรอีกถึงกับลอยร่างขึ้นไปนั่งอยู่เคียงข้างยังคุณนักฝันแล้วร้องถามออกไปว่า

“มานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้ครับ”

“ฉันแค่มานั่งมองดูทุกคนที่กำลังสนุกเท่านั้น...”

คุณนักฝันที่คล้ายกับยังงอนๆอยู่นิดๆจึงหันมามองชายหนุ่มแล้วถามออกมาว่า

“..มีอะไรหรือ”

“เปล่าครับ...”

คุณนักรักที่ได้แต่ยิ้มออกมาพลางจับจ้องมองไปยังภาพของหญิงสาวที่เขารับยังเบื้องหน้าแล้วจึงค่อยๆลุกขึ้นมาพลางยืนมือไปให้กับหญิงสาวที่เบื้องหน้าแล้วจึงกล่าวออกมาอีกว่า

“...เต้นรำกับผมสักเพลงได้มั้ยครับ”

“คุณเต้นเป็นหรือ”

“ไม่เป็นครับ...”

คุณนักรักที่ฝืนยิ้มออกมาด้วยความหวังจ้องมองไปยังหญิงสาวที่เบื้องหน้าแล้วจึงกล่าวออกมาอีกว่า

“...แต่คุณก็สอนผมได้นี่ครับเหมือนกับที่สอนผมถึงเรื่องราวต่างๆมากมายบนโลกหลังความตายนี้”

“แล้วทำไมฉันต้องสอนคุณด้วยล่ะ”

คุณนักฝันที่จ้องมองไปยังชายหนุ่มที่เบื้องหน้าแล้วจึงส่งเสียงถามด้วยความรู้สึกที่ยังแง่งอนอีกนิดๆ...คุณนักรักที่ยิ้มรับต้องตอบกลับไปว่า

“เพราะคุณคือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ผมอยากจะเต้นรำด้วยตลอดไปน่ะครับ”

“งั้นก็โอ.เค.เลย”

คุณนักฝันที่ได้ยินถึงกับยิ้มรับออกมาอย่างอ่อนหวานพลางพายังชายหนุ่มเต้นรำก้าวเดินไปบนท้องฟ้าท่ามกลางเบื้องล่างเหล่าวิญญาณทั้งหลายที่กำลังร่วมงานเลี้ยงอย่างมีความสุขและคุณเจ้าของที่พึ่งจะกลับมาจากการเยี่ยมไข้คุณคนเก็บต้นฉบับที่ทำหน้างงๆราวกับว่า”ทำไมทุกคนถึงได้จัดงานเลี้ยงในยามนี้”กัน

“เออ...”

ท่ามกลางคุณนักรักที่กำลังเต้นรำอยู่กับคุณนักฝัน-เขาที่ลังเลใจสุดท้ายก็กล่าวกับหญิงสาวออกไปว่า

“...เราแต่งงานกันน่ะครับ”

“แต่งงานหรือ...”

คุณนักฝันที่ได้ยินถึงกับทำงานงงๆและเอียงอายจนหน้าแดงขึ้นมานิดๆ เพราะยังไงเธอก็มีคุณเด็กสาวกับคุณนักรักแล้วกล่าวออกมาว่า

“...ก็ได้นี่”

“จริงหรือครับ”

คุณนักรักส่งเสียงร้องออกมาด้วยรอยยิ้มและความยินดี...คุณนักฝันยังคงกล่าวออกมาอีกว่า

“ไหนๆเราก็มีคุณเด็กสาวด้วยกันแล้ว...”

หยุดเล็กน้อยแล้วจึงกล่าวออกมาอีกด้วยรอยยิ้มว่า

“...แต่มีข้อแม้อยู่หน่อยน่ะ”

“อะไรหรือครับ...”

คุณนักรักที่ได้ยินว่า”หญิงสาวมีข้อแม้”ถึงต้องขมวดคิ้วด้วยความหนักใจว่า”เธอจะหายังเรื่องแกล้งอะไรเขาอีกหรือปล่า”น่ะ...แต่คุณนักฝันที่ยิ้มออกมาอย่างอ่อนหวานถึงกับส่งเสียงกล่าวออกมาว่า

“แต่ต่อไปนี้คุณจะต้องเรียกฉันว่า’คุณที่รัก’น่ะ-คุณสามี”

“...”

คุณนักรักที่ฟังในครั้งเรียกถึงกับนิ่งเงียบลงไปเล็กน้อยก่อนที่จะยิ้มแล้วตอบรับออกไปว่า

“...ได้ครับ”

“งั้นก็ตกลง”

คุณนักฝันที่เปลี่ยนชื่อตัวเธอเองว่า”เป็นคนที่รัก”ถึงกับยิ้มออกมาอย่างอ่อนหวานพลางจับจ้องมองไปยังคุณนักรักที่เป็นคุณสามีที่เบื้องหน้าแล้วใช้ยังวงแขนทั้งสองกอดยังคอของเขารั้งลงมาพร้อมทั้งประทับยังรอยจูบลงไปอย่างมีความสุขยิ่ง

“อืมม์...”

คุณสามีที่ยิ้มรับออกมาอย่างมีความสุขแล้วจึงมองหน้ายังคุณนักฝันที่สมกับเป็นคุณนักฝันที่ชอบตั้งชื่อ-แม้ในยามนี้เธอจะเปลี่ยนเป็นคุณที่รักแล้วจึงกล่าวออกไปว่า

“แต่ผมเสียดายชื่อของคุณนักฝันน่ะ”

เพราะมันเป็นชื่อที่มีความหมายกับเขามากมายยิ่ง-ชื่อของหญิงสาวที่มอบยังเรื่องราวต่างๆหลังความตายนี้ให้กับเขา...

“ไม่ต้องห่วงหรอกน่ะ...”

คุณที่รักที่จับจ้องมองลงไปยังคุณเด็กสาวที่กำลังวิ่งเล่นและทานอาหารพร้อมทั้งแกล้งยังคุณหัวหายอย่างสนุกสนานและมีความสุขยิ่งพลางกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มว่า

“...นั่นไงล่ะ-คุณนักฝัน”

คุณสามีถึงกับส่งเสียงร้องถามออกมาด้วยความงงๆก่อนที่จะได้ยินยังคุณที่รักกล่าวออกมาอีกอย่างสนุกสนานและมีความสุขว่า

“เธอคือคุณนักฝันคนต่อไป...”

พลางสบสายตาของชายหนุ่มที่เบื้องหน้าอย่างมีความสุขแล้วจึงกล่าวออกมาอีกว่า

“...เพื่อหายังคุณนักรักของเธอยังไงล่ะ”

“อืมม์...”

คุณสามีพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้มพลางทั้งสบสายตาของหญิงสาวแล้วเต้นรำต่อไปอีกอย่างมีความสุขในงานปาร์ตี้ที่ยังดำเนินอยู่ต่อไป...คุณที่รักที่ยิ้มอย่างมีความสุขด้วยหัวใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักยิ่ง เพราะสำหรับเธอแล้ว-เธอรักยังโลกใบนี้ยิ่งพอๆกับโลกใบนี้ที่หลงรักเธอ...

โลกที่มีคุณสามีที่น่ารักคนนี้กับคุณนักฝันคนต่อไปอยู่...

“คุณสามีขา...”

แต่คุณนักร้องที่ได้ยินถึงกับรีบพุ่งเข้ามากอดพร้อมทั้งร้องยังคุณสามีทันทีทำเอาเขาที่โดนกอดถึงกับต้องหันไปหายังคุณที่รักเพื่อขอความช่วยเหลือทันที

“ช่วยด้วยครับ...”

“...”

แต่คุณที่รักในยามนี้กลับยิ้มออกมาอย่างมีความสุขและกลับไปกอดยังคุณนักฝันคนใหม่พากันเต้มรำอย่างมีความสุขท่ามกลางความอบอุ่นและรอยยิ้มของเหล่าผีทั้งหลายอย่างสนุกสนาน...

“ดีจริงๆที่ลูกสาวเรามีเพื่อนดีๆ”

คุณพ่อคุณนักฝันกล่าวออกมาในขนาดที่คุณแม่ของคุณนักฝันก็ยิ้มรับพร้อมตอบออกมาว่า

“ค่ะ”


ความตายดุจความฝัน ที่มิหวังลืมตาตื่น
ดั่งรักที่มิลืม      รอเพียงเราได้พบกัน
ดั่งรอวันฉันเธอ      ได้พบเจอบรรจบพลัน
ทั้งความรักความฝัน      ณ แดนฝันรักนิรันดร์

Tags: (none)
ตั้งกระทู้เมื่อ 19 ม.ค.58 เวลา 00:13:22 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 1 จากทั้งหมด 1 Reply
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 1 จากทั้งหมด 1 Reply
วิธีการใช้ Function ต่างๆ