Hayashi DaN
คุณพี่ชายสุดหวาน

LOVE FANTASY-05- Sword and Destiny ตอนที่ 33 ปีศาจแห่งชะตากรรม...

ขอบคุณครับที่ติดตาม

ตอนที่ 33 ปีศาจแห่งชะตากรรม...

...

ความนิ่งเงียบถึงกับปกคลุมไปทั่วอาณาบริเวณที่สายตาของทุกคนต่างจับจ้องไปเป็นสายตาเดียวยังร่างที่เบื้องหน้า...
ยังร่างของชายชราอายุร่วม 100 ถึง 200 ปีที่นั่งอยู่บนบัลลังก์สีฟ้าครามแห่งสายธาร...
ชายชราที่มีในหน้าเรียวยาวราวกับหลอมรวมยังความชั่วร้ายและเจ้าเล่ห์เอาไว้ ดวงตาเรียวยาวคมกริบเป็นประกายสีเหลืองราวกับอสรพิษเจ้าปัญญาหรือมังกรที่แสนปราดเปรื่อง บนใบหน้ามีเครายาวสีขาวสะอาดยาวจรดปลายเท้าพอๆกับเส้นผมสีขาวเป็นประกายสีเงินที่ด้านหลัง มีเขาสีฟ้าที่เรียวสวย 2 อันแทงออกไปยังด้านหลังของพวกมังกรประดับอยู่ใต้มงกุลสีทองที่แสดงถึงตำแหน่งของจอมปีศาจมังกรที่เคยยกกองทัพอันมากมายบนขยี้ยังมหาทวีปแห่งนี้...
สวมใส่ยังชุดสีฟ้าอ่อนของเหล่าจอมเวท คาดเข็มขัดสีทองที่ดูทรงพลังนั่งอยู่บนบัลลังก์ที่เบื้องหน้าราวกับจะสะกดยังสายตาของทุกคนให้รับรู้ถึงพลังอำนาจอันยิ่งใหญ่ที่กดดันยังทุกคนจนแทบจะขยับกายหายใจไม่ออกตัดกับสายโซ่สีฟ้าอันแสนสวยสองเส้นที่รัดยังข้อมือทั้งสองข้างเอาไว้ราวกับนักโททำให้ใครๆหลายต่อหลายคนต่างทราบได้ดีว่า”ชายชราผู้นี้เป็นใครกัน”...
จอมปีศาจมังกรเรวาส...

“หึ...”จอมปีศาจมังกรเรวาสที่กวาดสายตาจ้องมองไปยังเทรุส คิสน่า เรกะ เซนัส โซฟี ดุ๊ก เอเรเน่ เอรอส พิมอสและพวกของเอฟเฟล เทเรีย บีริค เนลก้า ซีเรยและเหล่าอัศวินแห่งอัสก้าที่เหลืออีก 25 คนพลางส่งเสียงกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มที่ดูถูกนิดๆว่า“...มาแล้วหรือเหล่าข้าทาสของเอสเมน่าที่น่าชัง”

“...”ทุกคนต่างนิ่งเงยบไม่ส่งเสียงตอบอะไรออกมาพลางจับจ้องมองไปยังจอมปีศาจมังกรที่ครั้งหนึ่งเคยช่วงชิงยังตำแหน่งราชันย์ผู้ครองบัลลังก์แห่งวารีกับมังกรศักดิ์สิทธิ์-โอเชี่ยนดรากอน เจโน่ เอสเมน่า...
บุรุษผู้ครั้งหนึ่งเคยเป็นนายเหนือเหล่าสรรพสิ่งในสายน้ำทั้งปวง...

“หึ...หึ...หึ...”เรวาสที่ขยับยังฝ่ามือซ้ายที่มีสายโซ่แห่งวารีพันธนาการไว้ยกขึ้นมาเล็กน้อยในมือที่เงยขึ้นก็ปรากฏยังแก้วไวน์ที่ยกขึ้นมาจิบพร้อมทั้งกล่าวออกมาว่าอย่างดูถูกว่า“...ขอดื่มให้กับเหล่าผู้กล้าทั่งหลายที่สามารถจัดการยังลูกน้องข้าจนสามารถบุกเข้ามาถึงที่นี่ได้”

“เรวาส...”เอฟเฟลที่ไม่รอช้ารีบสาวเท้าก้าวเดินออกมายัง ณ เบื้องหน้าของทุกคนแล้วชักยังดาบที่เรียวสวยสีฟ้าชี้ไปยังใบหน้าของอีกฝ่ายพร้อมทั้งส่งเสียงกล่าวออกมาว่า“...ถึงเวลาที่แกจะต้องชดใช้ยังความผิดของแกที่ก่อไว้ในอดีตแล้ว...”เขายังกล่าวต่อมาอีกอย่างชัดเจนว่า“...ถึงเวลาตายของแกแล้ว”

เพราะความชั่วร้ายต่างๆที่เกิดขึ้นมาบนมาหทวีปเทลันเหนือแห่งนี้มันเกิดจากการบงการของจอมปีศาจมังกรที่เบื้องหน้าผู้นี้ทั้งนั้น...

“หึ...หึ...หึ...”เรวาสที่ส่งเสียงหัวเราะออกมาอย่างขบขันพลางจ้องมองไปยังเอฟเฟลราวกับมองดูยังเด็กน้อยที่เบาปัญหาแล้วส่งเสียงกล่าวออกมาอย่างชอบใจว่า“...ขนาดเอสเมน่ายังฆ่าข้าไม่ได้แล้วเด็กน้อยเช่นเจ้าจะสามารถทำอะไรได้...หึ...หึ...หึ”

“ชิ...”เอฟเฟลที่ได้ยินถึงกับเค้นเสียงออกมาอย่างไม่สบอารมณ์ถึงความเป็นจริงข้อนี้ เพราะขนาดราชันย์ผู้ครอบบัลลังก์แห่งสายน้ำผู้ยิ่งใหญ่-มังกรวารีศักดิ์สิทธิ์เอสเมน่ายังทำได้แต่กักขังอีกฝ่ายเอาไว้เท่านั้นเอง...

“เฮ้ย...”แต่อยู่ๆชายวัยกลางคนที่ตามพวกเทรุสมากลับส่งเสียงถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยใจพลางทิ้งกายลงไปนั่งยังโขคหินที่มั่นคงแห่งหนึ่งราวกับไม่มีที่นั่งที่ใดบนพื้นพสุธาจะเหมาะไปกว่า ณ ที่นี้ที่เขานั่งอีกแล้ว-สายตาสีเหลืองดูอ่อนโยนที่ท่อแววเห็นใจยังอีกฝ่ายยังส่งเสียงกล่าวต่อมาอีกว่า“...ที่เอสเมน่าไม่ฆ่าเจ้าก็เพราะไม่ต้องการที่จะฆ่าต่างหากล่ะ...” เพราะด้วยพลังของเอสเมน่าถ้าจะจัดการกับเรวาสจริงๆก็ไม่แตกต่างไปจากการจัดการกับปลาซิวปลาสร้อยตัวหนึ่งเท่านั้น-เขาจึงกล่าวต่อไปอีกว่า“...ที่ไว้ชีวิตไว้ เพราะต้องการให้เจ้าสำนึกผิดต่างหากล่ะ”

“...”เรวาสที่พึ่งจะจับจ้องมองไปยังชายวัยกลางคนที่นั่งลงไปบนโขดหินที่เบื้องหน้าแต่ดูมั่นคงและยิ่งใหญ่ราวกับราชันย์ผู้นั่งอยู่บนบัลลังก์แห่งพสุธานี้ถึงกับเพียงได้แต่ส่งเสียงกล่าวออกมาด้วยความตกใจว่า“...แก...”

“หึ...”แต่ชายวัยกลางคนที่เค้นเสียงขึ้นจมูกขัดยังคำกล่าวของเรวาสออกมาก่อนกับยิ้มออกมาอย่างเฉื่อยชาว่า“...ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันในตอนนี้ไม่มีอารมณ์จะยุ่งเกี่ยวกับปัญหาของเอสเมน่าหรอก”

“...”เรวาสนิ่งเงียบราวกับไม่ตอบอะไรออกมาพลางใช้ยังสายตาที่ครางแครงใจจับจ้องมองไปยังชายวัยกลางคนราวกับไม่ค่อยจะเชื่อถือสักเท่าไรนัก...จนชายวัยกลางคนที่ยิ้มออกมาราวกับจะเย้ยยังอีกฝ่ายพลางกวาดสายตาจ้องมองไปยังเทรุสแล้วจึงกล่าวออกมาอย่างเฉื่อยชาว่า“แค่คนเหล่านี้ก็สามารถจัดการกับแกได้แล้วไม่จำเป็นให้ฉันต้องลงมือหรอก”

“ฮือ...”เรวาสเค้นเสียงออกมาราวกับไม่ค่อยเชื่อถือเท่าไหร่นักพลางร้องออกไปว่า“...แกกล้าดูถูกข้าหรือ”

“งั้นมาพนั้นกันมั้ยล่ะ...”ชายวัยกลางคนที่ยิ้มออกมาอย่างมั่นใจพลางจับจ้องมองไปยังเรวาสที่เบื้องหน้าแล้วจึงส่งเสียงกล่าวออกมาอย่างชัดเจนว่า“...หากแกสามารถเอาชนะพวกเขาเหล่านี้ได้-ฉันจะคลายพันธนาของเอสเมน่ามอบยังอิสระให้แกสามารถออกไปจากถ้ำแห่งนี้ได้เอง”

“หึ...หึ...หึ...นับเป็นข้อเสนอที่น่าสนใจมาก...”เรวาสที่ได้ยินถึงกับจับจ้องมองไปยังสายโซ่แห่งวารีทั้ง 2 เส้นที่ล่ามยังมีซ้ายขวาเอาไว้พันธนาการยังมันไม่ให้สามารถออกไปจากถ้ำแห่งวารีนี้ได้จึงยื่นยังมือขวาออกไปยังด้านข้างของบัลลังก์ให้ปรากฏยังคทาสีฟ้าครามที่มีปลายแหลมเป็นคมดาบแห่งวารีสีฟ้าครามราวกับสามารถตัดยังทุกสิ่งทุกอย่างได้พลางทั้งใช้มือซ้ายยังที่ปลายดามตวัดฟันออกไปพลางร้องตะโกนออกไปว่า“...ตายซ่ะเถอะเจ้ามดปลวกทั้งหลาย”

“ครืน...”คลื่นแห่งสายธารที่เป็นราวกับกำแพงแห่งวารีที่สามารถกวาดล้างยังทุกสิ่งทุกอย่างถึงกับพุ่งตรงไปยังเอฟเฟลและเหล่าอัศวินทั้ง 25 แห่งอัสก้าราวกับจะซัดยังทุกคนให้จางหายไปในพริบตา...

แต่...
“ควับ...”เหล่าอัศวินผู้สวมเกราะสีขาวทั้ง 5 นายของกลับรีบกระโดดพุ่งเข้าไปขว้างยังเบื้องหน้าของเอฟเฟลไว้ย่างรวดเร็วพลางยืนฝ่ามือซ้ายที่วางเปล่าออกไปยังเบื้องหน้าแล้วส่งเสียงกล่าวออกมาทันทีว่า“ขอพระเจ้าพระผู้สรรคสร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานพรของพระองค์ผ่านแสงศักดิ์สิทธิ์แห่งการพิทักษ์ด้วยเถิด...กำแพงพิทักษ์แห่งแสง-กาเดี้ยน”

“วาว...วาว...วาว...วาว...วาว...”กำแพงแสงแห่งการพิทักษ์ของทั้ง 5 อัศวินที่กาผสานกันออกไปถึงกับก่อเกิดเป็นกำแพงแงศักดิ์ที่ยิ่งใหญ่และแข็งแกร่งยิ่งกว่าอาร์คกาเดี้ยนเสียอีกที่กำลังรับถึงการโจมตีของคลื่นน้ำที่เรวาสตวัดยังคทาแห่งวารีมา..

“เปรี้ยง...”หลังเสียงเกิดปะทะที่กำแพงวารีจางหายไปไม่สามารถฝ่าเข้ามาได้แล้วเหล่าอัศวินที่อยู่ด้านหลังของเอฟเฟลอีก 7 คนที่ไม่รอช้ารีบกระโดดพุ่งเข้าไปหายังเรวาสที่นั่งอยู่บนบันลังก์พร้อมทั้งตวัดยังคมดาบในมือขวาฟันลงไปทันที“...เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง”

เรวาสที่เพียงตวัดยังปลายไม้เท้าที่อาบยังคมมีดแห่งวารีตวัดรับตวัดซัดยังร่างของเหล่าอัศวินแห่งอัสก้าทั้ง 7 ที่บุกเข้ามาให้ต้องลอยกระเด็นแยกย้ายกันออกไป 7 มุมทิ้งร่างลงกำแพงถำที่กว้างราว 300 ถึง 400 เมตรในพริบตา-มันที่ยิ้มเยาะพลางจ้องมองไปยังเอฟเฟลแล้วหันไปกล่าวกับชายวัยกลางคนว่า“คิดถึงว่าการโจมตีของมดปลวกพวกนี้จะทำอะไรข้าได้”

“งั้นหรือ...”ชายวัยกลางคนยิ้มรับออกมาอย่างเฉื่อยชานิดๆก่อนที่จะได้ยินยังเสียงของบีริคที่ดังขึ้นมาว่า“ทุกคนลงมือได้”

“ครับ...” “ค่ะ...”เหล่าอัศวินที่ลอยกระเด็นลงไปตามมุมกำแพงของถ้ำต่างส่งเสียงตอบรับออกมาพร้อมๆกับพลางชูยังปลายดาบชี้ขึ้นไปด้านบนแล้วส่งเสียกล่าวออกมาว่า“...ขอพระเจ้าผู้สรรคสร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานพลังของพระองค์ผ่านพื้นพสุธาที่ยิ่งใหญ่ด้วยเถิด...ก้อนหิน-ร็อคซ์...” “...ขอพระเจ้าผู้สรรคสร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานพลังของพระองค์ผ่านสายวารีที่รินไหลด้วยเถิด...สายน้ำ-วอท...” “...ขอพระเจ้าผู้สรรคสร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานพลังของพระองค์ผ่านกระแสลมที่โชยพัดผ่านด้วยเถิด...สายลมเย็น-คลู...” “...ขอพระเจ้าผู้สรรคสร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานพลังของพระองค์ผ่านเปลวเพลิงที่ลุกโชนด้วยเถิด...เปลวไฟ-ไฟร์...” “...ขอพระเจ้าผู้สรรคสร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานพลังของพระองค์ผ่านประกายแสงที่สาดส่องด้วยเถิด...ลำแสง-ไลท์...” “...ขอพระเจ้าผู้สรรคสร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานพลังของพระองค์ผ่านห้วงความมืดมิดที่ปกคลุมยังทุกสิ่งด้วยเถิด...ความมืด-ดาร์ช...” “...ขอพระเจ้าผู้สรรคสร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานพลังของพระองค์ผ่านดวงวิญญาณทั้งมวลที่หลับใหลด้วยเถิด...การหลับใหล-ไลเดาน์...”แล้วเหล่าอัศวินแห่งอัสก้าทั้ง 7ที่ต่างร่ายเวทมนตราขั้นที่ 1 ทั้ง 7 สายใส่คมดาบต่างรีบแทงยังคมดาบในมือปักลงไปยังพื้นดินที่เบื้องหน้าทันทีพร้อมทั้งร้องตะโกนก้อนออกมาแทบๆจะพร้อมๆกันว่า“...อาณาเขตศักดิ์สิทธิ์-เซเว่นเอเรีย”

“เฟียว...เฟียว...เฟียว...เฟียว...เฟียว...เฟียว...เฟียว...”เสาสีเหลือง ฟ้า เขียว แดง ขาว ดำและม่วงทั้ง 7 เสาถึงกับพุ่งทยานขึ้นมาจากดาบที่ปักลงไปของเหล่าอัศวินทั้ง 7 ปกครองยังร่างพวกเขาเอาไว้ก่อนเกิดเป็นรูปดาว 7 แฉกขึ้นมาในพริบตา

“ครืน...”หลังจากที่ทุกคนสิ่งทุกกลับมานิ่งสงบอีกครั้งสั่นจากที่สั่นไหวทำเอาเทรุส เรกะ เซนัส โซฟี ดุ๊ก เอเรเน่ เฮรอลและพิมอส ที่ตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นถึงกับรู้สึกได้ถึงพลังอันมากมายหลั่งไหลเข้ามาในร่างกายจนรู้สึกได้ถึงร่างที่เตรียมเปี่ยมได้ด้วยพลังและเบาหวิวราวกับสายตาติดปีกบินไปได้อย่างง่ายดายจนชายหนุ่มอดที่จะร้องถามออกไปว่า“นี่มันอะไรกัน”

“เหมือนกับจะบินได้ก็ไม่ปาน”ดุ๊กร้องออกมาราวกับสามารถกระโดดเหยียบยังสายลมออกไปได้อย่างง่ายดาย...โซฟีถึงกับยิ้มออกมาพลางร้องออกมาว่า“พลังเวทพื้นคืนมาจนเต็มเลย”

“อืมม์...”เรกะที่ไม่รอช้ารีบขยับตัวสามารถต่อย เตะยังหมัดออกไปอย่างรวดเร็วในพริบตาราวกับจะกลายเป็นประกายแสงที่สายตาของผู้คนแทบจะมองไม่ทันเลย...พิมอนสถึงกับร้องออกมาทันทีว่า“เหมือนกับหลับมาเต็มอิ่มเลย”

“บ้าน่า...นี่มันอะไรกัน”เอเรเน่ร้องออกมาด้วยความตกใจถึงร่างกายที่สามารถเคลื่อนไหวไปมาราวกับใช้ยังเวทเพิ่มความสามารถมากมายพร้อมทั้งเวทพื้นพลังร่ายๆอย่างต่อเนื่องด้วยราวกับในอาณาเขตแห่งนี้ไร้ถึงความเหน็ดเหนื่อยใดๆ...เฮรอลที่ไม่รอช้ารีบง้าวยังคันธนูยิงไปยังร่างของเรวาสที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ที่ดูเหมือนกับโดนยังบรรยากาศอันหนักอึ้งกดทับอยู่ทันที

“เฟียว...”ลูกธนูพุ่งออกไปอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าฟาดตรงไปยังหัวใจของเรวาส...จอมปีศาจมังกรที่จ้อมองยังลูกธนูที่พุ่งเขามาอย่างนิ่งเฉยด้วยร่างที่สั่นไหวเล็กน้อยก่อนที่จะรวบรวมยังเรียวแรงทั้งมวลตวัดยังปลายคทาที่อาบคมหอกแห่งวารีปัดยังลูกธนูของเฮรอลทันที“...ครืน”

“หึ...หึ...หึ...”เรวาสที่หัวเราะออกมาพลางกล่าวออกมาอีกว่า“...มีของเล่นที่น่าสนุกด้วยหรือ...” เพราะในขนาดที่พวกของเทรุสเพิ่มพลังขึ้นกลับทำให้มันรู้สึกเหมือนราวกับที่โดนยังเวทลดความสามารถในเวลาเดียวกัน-เรวาสที่จ้องมองไปยังเอฟเฟลที่เหมือนกับเป็นหัวหน้าของเหล่าอัศวินแห่งอัสก้าทั้งหลายกลับลุกขึ้นมาพร้อมทั้งบังลังก์ด้านหลังที่พังทลายลงไปแล้วส่งเสียงกล่าวออกมาว่า“...ดูท่าข้าจะต้องเอาจริงบ้างสิน่ะ...ย๊าก...”หลังจากที่เรวาสร้องตะโกนออกมาอย่างดังลันพร้อมทั้งระเบิดพลังออกมาต่อต้านยังอาณาเขตของเซเว่นเอเรียนี้กลับยิ้มออกมาราวกับสามารถเคลื่อนไหวได้ดั่งปกติแล้วก็ส่งเสียงกล่าวออกมาอีกอย่างยิ้มเยาะว่า“...แล้วมาดูกันว่าระหว่างข้ากับพวกมดปลวกเช่นเจ้าใครจะหมดแรงลงไปก่อนกัน”

“...”เอฟเฟลที่นิ่งเงียบพลางทราบดีกว่าเรวาสที่เคลื่อนไหวเมื่อปกติในยามนี้ถ้าเมื่อเวทเซเว่นเอเรียสุดสิ้นจนทั้งพลังและความเร็วของทุกคนจะกลับไปเท่าเดิมในขนาดที่เรวาสจะมีพลังและเคลื่อนไหวได้เร็วขึ้น เพราะเวทเซเว่นเอเรียที่ใช้ในการสร้างอาณาเขตศักดิ์สิทธิ์ที่ทำให้ทุกคนได้เปรียบอยู่ในยาวนี้ก่อนพลังเวทอย่างมากมาย-เหล่าอัศวินแห่งอัสก้าทั้ง 7 คงทนได้ราวๆแค่ครึ่งชั่วโมงเท่านั้น...

“เฟียว...”เขาที่ไม่รอช้าจึงรีบแทงดาบออกไปอย่างรวดเร็วในพริบตา เพราะการต่อสู้มันขึ้นอยู่กลับเวลาเท่านั้น...
ถ้าหมดเวลาพวกตนจะต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้อย่างแน่นอนเลย...

“เปรี้ยง...”ยามที่คมดาบปะทะกับปลายหอกแห่งวารีของเรวาสถึงกับทำเอาร่างของเอฟเฟลต้องกระเด็นถอยหลังกลับมาถึง 6-7 ก้าวในพริบตาทำเอาเขารับรู้ถึงความแตกต่างระหว่างพลังของทั้งสองฝ่ายได้เป็นอย่างดี-ถึงกับมือขวาที่กุมชาไว้ถึงกับต้องชาเล็กน้อย...

ยังดีคมดาบของเขาอาบยังพลังแห่งวารีเช่นเดียวกันจึงสามารถรับถึงปลายหอกทีคมกริบของอีกฝ่ายได้...
แต่...

“ตายซ่ะเถอะ”เรวาสที่ส่งเสียงร้องพร้อมทั้งพพุ่งร่างเข้ามาหาอย่างรวดเร็วพร้อมทั้งตวัดยังปลายหอกแห่งวารีตรงปลายคทาตวัดหมายจะแทงใส่ยังหน้าอกของเอฟเฟลทันที...

“ขอพระเจ้าพระผู้สรรคสร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานพรของพระองค์ผ่านราชันย์ผู้ครอบบัลลังก์แห่งแสงมาพิทักษ์ข้าด้วยเถิด...ผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งแสง-อาร์คกาเดี้ยน”บีริคที่ไม่รอช้ารีบร่ายเวทเทพพิทักษ์แห่งแสงอาบประกายยังโล่ยักษ์ในมือซ้ายแล้วทะยานออกไปรับยังปลายหอกของเรวาสทันที

“โครม...”ปลายหอกถึงกับโดนยังโล่ที่อาบยังประกายแสงศักดิ์สิทธิ์ของบีริคที่ตั้งรับไว้ด้วยสองมืออย่างสุดแรงทันที-แม่ทัพใหญ่แห่งอัสก้าที่ไม่รอช้ารีบส่งเสียงร้องตะโกนออกมาอย่างดังลั่นทันที“เนลก้า”

“ค่ะ...”เนลก้าที่ไม่รอช้ารีบพุ่งร่างออกไปพร้อมทั้งลากยังดาบใบยักษ์ที่ยาวกว่าตัวเธอที่สูงราว 167 เซน กว้างกว่าเอวขนาด 24 นิ้วของเธอตวัดใส่ยังปลายหอกที่หยุดนิ่งของเรวาสในทันที

“เปรี้ยง...”ปลายหอกและคทาของเรวาสถึงกับถึงปัดกระเด็นออกไปในพริบตาถึงแรงที่เกิดจาดการโจมตีของเนลก้าเปิดยังช่องว่างตั้งแต่หัวไหล่ขวาถึงหว่างเอวซ้ายในทันที...

“ขอพระเจ้าผู้สรรคสร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานยังพลังของพระองค์ผ่านยังสายธารศักดิ์สิทธิ์เป็นสายฝนขับไล่ความชั่วร้ายด้วยเถิด...”ซีเรียที่ไม่รีบช้ารีบชี้ยังปลายนิ้วที่เรียวสวยตรงไปยังร่างของราชาปีศาจมังกรที่เองหน้าพร้อมทั้งส่งเสียงออกไปทันทีว่า“...สายฝนศักดิ์สิทธิ์-เรน”

“ซ่า...ซ่า...”สายน้ำมากมายที่ตกลงมาราวกับปลายเข็มถึงกับทิ่มแทงใส่ยังร่างของเรวาสนับไม่ถ้อน...แต่ราชาปีศาจมังกรที่เพียงยกยังปลายนิ้วชี้ซ้ายขึ้นไปชี้ยังหยาดน้ำที่เบื้องหน้าก็ทำเอาสายฝนที่ตกลงมาถึงกับหยุดนิ่งลงไปกลางนภากาศในพริบตา...

“หือ...”แต่เอฟเฟลที่สบโอกาสรีบพุ่งทะยานเข้าไปหายังเอวซ้ายของจอมปีศาจมังกรแล้วตวีดยังปลายดาบที่เรียวยาวฟันตัดผ่านตั้งแต่หว่างเอวออกไปถึงหน้าอกขวาทันที“เฟียว...”

“อ๊าก...”เรวาสส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นพร้อมทั้งร่างของเอฟเฟล เนลก้า ซีเรียและบีริคที่รีบถอยออกมาอย่างด้านหลังทันที-เจ้าชายหนุ่มยังส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นว่า“จัดการได้”

“ขอพระเจ้าผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งจงประทานพลังอำนาจของพระองค์ผ่านละอองแห่งสายน้ำมาเป็นคลื่นที่ตัดผ่านทุกสิ่งด้วยเถิด...คลื่นแห่งสายน้ำ-เวฟบซอร์ด”อัศวินสองคนที่ก้าวออกไปพลางชี้ปลายนิ้วไปยังเบื้องหน้าถึงกับส่งเสียงร่ายเวทมนตร์แห่งสายน้ำที่รุนแรงที่สุดโจมตีไปยังร่างของจอมปีศาจมังกรที่เบื้องหน้าทันที...เรวาสที่เห็นถึงคลื่นแห่งสายธารที่คมกริบพุ่งมายังตนถึงกับยิ้มเยาะออกมาว่า“เวทสายน้ำแค่นี้ทำอะไรข้าไม่ได้หรอก”

แต่...
ยังไม่ทันสิ้นเสียงของมันก็ปรากฏยังอัศวินแห่งอัสก้าอีกสองคนที่รีบทะยานออกมาพร้อมทั้งร่ายเวทอย่างรวดเร็วในพริบตา

“ขอพระเจ้าผู้สรรคสร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานยังคมดาบแห่งสายลมอันเย็นยะเยือกของพระองค์ฟาดฟันศัตรูแห่งช้าด้วยเถิด...คมดาบน้ำแข็ง-ไอซ์ซอร์ด”ประกายของคมดาบน้ำแข็งที่พุ่งอาบยังเวฟบซอร์ดที่อัศวินแห่งอัสก้าที่ใช้ไปในตอนแรกถึงกับช่วยเพิ่มยังขนาดและความแหลมคมของคมดาบน้ำแข็งให้พุ่งตรงใส่ยังร่างของเรวาสมากมายนับไม่ถ้วน...ก่อนที่เหล่าอัศวินแห่งอัสก้าอีก 4 คนที่รออยู่เห็นยังร่างของเรวาสอาบไปด้วยปลายดาบน้ำแข็งมากมายจนแทบจะแช่งแข็งยังร่างเอาไว้จึงรีบร่ายเวทออกไปทันที“ขอพระเจ้าผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานพรของพระองค์ผ่านพระเพลิงแห่งการพิพากษามาทำลายล้างศัตรูแห่งข้าด้วยเถิด...ไฟแห่งการทำลายล้าง-ไฟร์เยอร์บอมเบอร์”

“บรึม...บรึม...บรึม...บรึม...”ระเบิดไฟมากมายมหาศาลที่ระเบิดซ่อนทับกันนัดไม่ถ้วนถึงกับระเบิดใส่ยังร่างของเรวาสทันทีราวกับจะเผาผลาญมันจนดับสูญไปในพริบตา...แต่เอฟเฟลที่จ้องมองไปเห็นยังเงาร่างสีดำของจอมปีศาจมังกรที่เหมือนกับจะยืนอยู่ท่ามกลางเปลวเพลิงจึงรีบร้องสั่นการออกไปทันทีว่า“โจมตีอย่าหยุด”

“ครับ” “ค่ะ”อัศวินแห่งอัสก้าที่เหลืออีก 4 จาก 25 คนที่ไม่รอช้ารีบส่งเสียงร่ายเวทอย่างรวดเร็วทันที“ขอพระเจ้าผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานพรของพระองค์ผ่านพลังแห่งพสุธาอันยิ่งใหญ่มอบยังหอกแห่งพสุธาแทงทะลุร่างศัตรูข้าด้วยเถิด...หอกแห่งพสุธา-ลานซ์”

“เฟียว...”หอกแห่งพสุธาทั้งสองสายถึงกับพุ่งออกไปแทงยังเงาร่างขอองเรวาสที่อยู่ท่ามกลางเปลวเพลิงทันทีแล้วอัศวินที่เหลือยัง 2 คนสุดท้ายจึงรีบร่ายเวทต่อทันทีว่า“...ขอพระเจ้าผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานคลื่นความมืดมิดเผาผลาญเหล่าศัตรูแห่งข้าด้วยเถิด...ระเบิดไฟทมิฬ-ดาร์ชบอม”

“บรึม...บรึม...”เสียงของระเบิดเพลิงแห่งความมืดมิดถึงกับระเบิดผสานยังระบิดเพลิงของไฟร์เยอร์บอมเบอร์ในพริบตาราวกับดูดกลืนกินยังทุกสรรพสิ่งและร่างของเรวาสให้ตกหายไปในระเบิดแห่งเปลวไฟและความมืดมิดนี้ทันที...

“สำเร็จแล้ว”เนลก้าที่เห็นถึงกับส่งเสียงร้องออกมาอย่างดีใจที่เห็นยังร่างของเรวาสหายไปในเปลวระเบิดเพลิง...แต่ซีเรียที่คล้ายกับสังเกตเห็นถึงอะไรบ้างอย่างรีบส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นทันทีว่า“ท่านเอฟเฟลระวัง”

“กาส...”เสียงร้องคำรามออกมาอย่างดังลั่นของเรวาสดังขึ้นมพร้อมทั้งร่างของมันที่ปลดปล่อยยังพลังออกมาอีกครั้งทำเอาระเบิดเพลิงและทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่รอบๆตัวถึงกับสลายไปในพริบตาแล้วอัศวินแห่งอัสก้า 3 คนที่อยู่ใกล้ๆรีบกลางมือขวาออกไปพร้อมทั้งร่ายเวททันที“ขอพระเจ้าพระผู้สรรคสร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานพรของพระองค์ผ่านแสงศักดิ์สิทธิ์แห่งการพิทักษ์ด้วยเถิด...กำแพงพิทักษ์แห่งแสง-กาเดี้ยน”

“วาว...วาว...วาว...”กำแพงแสงแห่งการพิทักษ์ถึงกับกางขึ้นมาปกป้องยังร่างของเอฟเฟล เทเรีย บีริด ซีเรีย เนลก้าและทุกคนจากกระแสพลังและคลื่นทำลายทีระเบิดออกมาทันที...แต่เรวาสที่คล้ายกับพอจะเดาได้ถึงกับส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นว่า“ขอพระเจ้าผู้สรรคสร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานยังเกลียวคลื่นน้ำอันรุนแรงพุ่งทะยานออกไปแทงทำลายล้างยังเหล่าศัตรูแห่งข้าด้วยเถิด...เกลียวแห่งสายน้ำ-แกรนวอท”

“ครืน...”ประกายแห่งสายน้ำอันมากมายถึงกับปายังคทาในมือของเรวาสราวกับเพิ่มยังพลังอันมากมายมหาศาลแล้วมันที่ไม่รอช้ารีบพุ่งปาใส่ยังร่างของเอฟเฟลทันที...
แกรนอทเป็นเวทแห่งสายน้ำขั้นที่ 38 เรียกยังเกลียวคลื่นมารวมพลังพุ่งทะลวงออกไปทำลายศัตรู

“...เปรี้ยง”ปลายคทาแทงใส่โล่แห่งแสงกาเดี้ยนที่เหล่าอัศวินแห่งอัสก้าทั้ง 3 ที่กางออกถึงกับแตกกระจายออกไปในพริบตาพุ่งตรงไปยังร่างของเอฟเฟลทันที...บิริคที่ไม่รอช้ารีบเอาโล่ของตนไปขว้างยังเอฟเฟลไว้พร้อมทั้งทันทีพลางส่งเสียงกล่าวออกไปว่า“ขอพระเจ้าพระผู้สรรคสร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานพรของพระองค์ผ่านราชันย์ผู้ครอบบัลลังก์แห่งแสงมาพิทักษ์ข้าด้วยเถิด...ผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งแสง-อาร์คกาเดี้ยน”
ตามด้วยเหล่าอัศวินที่สามารถใช้ยังเวทแห่งแสงอีก 2 คนที่เหลืออยู่กลับพุ่งเข้ามายังด้านข้างของบีริคพร้อมทั้งยื่นมือออกไปยังเบื้องหน้าร่ายเวทอย่างรวดเร็วทันทีว่า“ขอพระเจ้าพระผู้สรรคสร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานพรของพระองค์ผ่านแสงศักดิ์สิทธิ์แห่งการพิทักษ์ด้วยเถิด...กำแพงพิทักษ์แห่งแสง-กาเดี้ยน”

“วาว...วาว...”ผสานกับพลังของบีริดกางโล่แห่งแสงขึ้นมาปกป้องยังทุกคนทันที...

แต่...

“เปรี้ยง...”ยามเมื่อปลายคทาที่อาบยังพลังของเรวาสพุ่งเข้ามาใส่ยังโล่ของบีริดที่พุ่งออกไปถึงกับแทงทะลุกระแทกยังพลังแห่งสายธารอันมหาศาลซัดใส่ยังพวกของเอฟเฟล เทเรีย เนลก้า บีริดและเหล่าอัศวินแห่งอัสก้าทั้ง 12 คนที่เหลือจนต้องกระเด็นไปตามๆกันในพริบตา

“หึ...แค่นี้เองหรือ...”เรวาสที่จ้องมองไปยังร่างของเอฟเฟลที่ทรุดลงไปยังพื้นขว้างยังเบื้องหน้าของเทเรียเอาไว้เพื่อปกป้องเธอยังกล่าวออกมาอีกว่า“...ถึงเวลาที่พวกตายจะต้องตายแล้ว”แล้วตวัดยังฝ่ามือซ้ายตวาดอย่างรวดเร็วให้คมหอกแห่งสายน้ำมากมาย-วอทลานซ์พุ่งใส่ยังร่างของเอฟเฟสทันที“ซ่า...ซ่า...ซ่า...”

“เฟียว...”เซนัสที่ไม่รอช้ารีบพุ่งร่างออกไปขว้างหน้ายังทุกคนในพริบตาพร้อมทั้งกางยังอาร์คกาเดี้ยนขึ้นมาพิทักษ์ยังทุกคนช่วยเหลือยังพวกของเอฟเฟลทันที...เรวาสที่เห็นเช่นนั้นคิดที่จะโจมตีอีกครั้งแต่เรกะที่พุ่งเข้ามากลับต่อยยังหมัดใส่ยังร่างของเรวาสบีบบังคับให้มันต้องเปลี่ยนเป็นกางเวทบาเรียแห่งสายธารป้องกันตัวเอาไว้แทน

“เฟียว...เฟียว...”ดุ๊กที่ไม่รอช้ารีบใช้ยังคมดาบสายลมเอ็กซ์คาลิเบอร์อาบยังคมมีดสั้นทั้งคู่ของตนฟันตัดยังเวทบาเรียของเรวสให้ขาดออกทันทีแล้วเทรุสที่ไม่รอช้ารีบพุ่งเข้าไปหายังร่างของมันพร้อมทั้งตวัดยังอาเทออนฟันออกไปอย่างสุดแรงพร้อมทั้งส่งเสียงร้องตะโกนก้องออกไปว่า“...เทรัสแฟรส”

“เปรี้ยง...”คมดาบอาเทออนที่ฟันออกไปถึงกับฟันตัดยังลำแขนขวาของเรวาสขาดออกเลยต่อไปยังซอกแขนขวากรีดผ่านไปยัวหัวใจของมันเลยออกไปยังหัวไหล่ซ้ายพร้อมทั้งร่างที่กระเด็นออกไปทันที

“ไชโย...สำเร็จแล้ว”โซฟีที่เห็นยังร่างของเรวาสลอยกระเด็นออกไปทรุดนอนกองอยู่กับพื้นจากการโจมตีของทุกคนถึงกับกระโดดส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นด้วยความดีใจ...ในขนาดที่เอเรเน่ก็ชูกำปั้นขึ้นมาสู่ท้องนภาจึงส่งเสียงกล่าวออกมาว่า“พวกเราชนะแล้ว”
ทั้งๆแต่ทั้งสองคนแทบจะยังไม่ได้ทำอะไรเลย...

“เชอะ...”แต่เอฟเฟลที่เห็นยังพวกของเทรุสยื่นมือมาช่วยถึงกับเค้นเสียงออกมาอย่างไม่พอใจพลางลุกขึ้นมาอย่างไม่สบอารมณ์-แต่ก่อนที่เขาจะกล่าวอะไรออกมาอีก...

“ทุกคนระวัง...”เซนัสที่จ้องมองไปยังร่างของเรวาสที่นอนกองอยู่ ณ เบื้องหน้าถึงกับส่งเสียงร้องออกมาอย่างรวดเร็วว่า“...เรวาสยังไม่ตาย”

“หือ...”ทำเอาทุกคนที่ได้ยินถึงกับจ้องมองไปยังร่างของเรวาสที่นอนอยู่ทันทีก่อนที่จะได้ยินยังเสียงของมันกล่าวออกมาว่า“ขอให้พระผู้เป็นเจ้าประทานพรของพระองค์ผ่านสายน้ำศักดิ์ชำระล้างยังบาดแผลและความเหนื่อยล้าไปจากกายข้าด้วยเถิด...สายธารชำระล้าง-ไลฟ์เทชั่น”

“วาว...”หลังจากที่ประกายสีฟ้าแห่งสายธารที่อาบยังร่างของเรวาสจางหายไปทุกคนก็เหฟ็นยังร่างของมันที่ค่อยๆลอยกลับขึ้นมายืนจ้องมองดูยังทุกคนด้วยสายตาที่ยิ้มเยอะอีกครั้งด้วยร่างที่เหมือนกับจะไร้ยังบาดแผลใดๆจากไลฟ์เทชั่นที่ชำระล้างยังทุกสิ่งไป...
รวมทั้งแขนที่ขาดก็กลับคืนมาสู่เช่นเดิมราวกับเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น...

“หมับ”มือขวาที่เคยขาดออกไปถึงกับกำมาอีกครั้งพร้อมทั้งคทาแห่งสายธารของมันที่กลับคืนมาอีกครั้งจ้องมองไปยังเทรุส เรกะ เซนัส ดุ๊กและพวกเอฟเฟสอีกครั้งด้วยสายตาที่สนใจพลางส่งเสียงกล่าวออกไปว่า“น่าสนใจจริงๆที่สามารถทำให้ข้าผู้นี้ล้มลงไปกองอยู่กับพื้นได้”

“ชิ...”เทรุสที่เค้นเสียงออกมาอย่างไม่สบอารมณ์พลางหันไปสบสายตากับดุ๊ก เรกะและเซนัสพลางกล่าวออกไปว่า“...พวกเราไปจัดการให้มันจบเถอะ”

“ควับ”แต่เอฟเฟลที่ก้าวออกมาขว้างยังเบื้องหน้าของเทรุสทุกคนไว้กลับชิงส่งเสียงกล่าวออกมาแทนว่า “ฉันจัดการเองได้ไม่ต้องให้พวกแกมาช่วยหรอก”

“ฉันไม่ได้ช่วยแก...”เทรุสที่ไม่พอใจจึงส่งเสียงกล่าวตอกกลับไปอย่างชัดเจนว่า“...แต่ช่วยยังเทเรียน้องสาวของฉันต่างหากล่ะ”

“งั้นก็ดี...”เอฟเฟลที่ไม่รอช้ารีบพุ่งเข้าไปคว้ายังร่างของเทเรียโยนใส่ยังร่างของเทรุสพลางส่งเสียงกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่เหมือนกับไม่สบอารมณ์สักเท่าไหร่ว่า“...งั้นก็ปกป้องเธอด้วย เพราะหลังจากนี้ฉันคงไม่มีเวลามาปกป้องเธอแล้ว”

แล้วจึงนำยังเนลก้า ซีเรีย บีริดและอัศวินแห่งอัสก้าที่เหลืออีก 12 นายก้าวออกไปเผชิญหน้ากับเรวาสที่ยืนรอคอยอยู่ทันที...ดุ๊กที่เห็นจึงเกาหัวอย่างเซ้งๆที่เอฟเฟลแม้แต่ในยามนี้ยังถือทิฐิอยู่ถึงหันไปถามยังทุกคนว่า“เอาไงดีล่ะ”

“ช่างเถอะ...ให้เจ็บตัวบ้างก็ดี”เอเรเน่ที่เคื่องๆขึ้นมาถึงกับกอดอกอย่างไม่พอใจนิดๆพลางสะบัดหน้าไปมองอีกทางทันทีในขนาดที่เซนัสก็หาวออกมาอย่างไม่สนใจ...เทรุสที่เห็นเช่นนั้นจึงพายังเทเรียถอยห่างออกมานั่งอยู่ใกล้ๆกับกันคิสน่าแล้วส่งเสียงกล่าวออกไปว่า“รอดูไปก่อนล่ะกัน” เพราะถ้าเกิดมีอะไรพวกของเทรุสจะรีบพุ่งเข้าไปช่วยเหลือพวกเอฟเฟลทันที...เรกะที่ได้ยินจึงรีบพยักหน้ารับพร้อมๆกับโซฟีที่โล่งใจยังไม่ต้องสู้ ได้แต่แอบภาวนาให้พวกของเอฟเฟลสามารถจัดการกับเรวาสไปเลยก็ดี...
เธอจะได้ไม่ต้องเสี่ยงตาย...

“...”ในขนาดที่เฮรอลซึ่งขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจอีกครั้งกับพิมอสที่นั่งกินยังเนื้อน่องหมูป่าราวกับจะตุนแรงเอาไว้ก่อน...ทำเอาคิสน่าที่นั่งอยู่ถึงกับยิ้มออกมาอย่างโล่งใจนิดๆที่เทรุสยังไม่ต้องสู้อีก เพราะส่วนลึกในหัวใจของเธอถึงกับรับรู้ได้ถึงความรู้สึกบางอย่างที่มันแปลกประหลาดขึ้นมา...

ราวกับรับรู้ได้ถึงเงาทมิฬอะไรบางอย่างที่แฝงเอาไว้ในร่างของเรวาสราวกับว่า”มันยังไม่ได้เอาจริงเลยสักนิด”...

“หึ...ไม่ต้องกังวลหรอก...”ชายวัยกลางคนที่คล้ายกับรับรู้ถึงความไม่สบายใจของคิสน่าถึงกับยิ้มให้พลางส่งเสียงกล่าวออกมาว่า“...เอสเมน่าไม่มีทางปล่อยให้เรวาสที่ชั่วร้ายออกไปจากถ้ำแห่งนี้ได้หรอก”แล้วหันไปมองยังเทเรียที่นั่งอยู่ไม่ห่าง เพราะเมื่อถึงเวลาที่จำเป็นจริงๆจอมเวทแห่งวารีที่ได้รับพลังและเป็นตัวแทนของมังกรวารีศักดิ์สิทธิ์ผู้ยิ่งใหญ่จะปรากฏกายออกมาจัดการกับเรวาสเอง...

“...”คิสน่าที่ฉุกใจคิดอะไรได้ถึงชะตากรรมบางอย่างถึงกับยิ้มรับออกมาเล็กน้อย เพราะเชื่อมันใจพลังอะไรบางอย่างที่แผ่ขยายออกมาจากหัวใจของเธออย่างไม่รู้ตัวของชายหนุ่มที่ยืนกุมยังดาบอาเทออนที่ยืนคอยพิทักษ์ยังทุกคนอยู่ ณ เบื้องหน้านี้ราวกับจะปล่อยให้ทุกสิ่งทุกอย่างก้าวเดินออกไปอย่างไม่หยุดยั้งราวกับเข็มนาฬิกาที่กำลังก้าวเดินต่อไปตามโลกหล้าที่ยังคงหมุนอยู่ต่อไปทันทีราวกับชะตากรรมที่ยังคงก้าวเดินไปอย่างไม่รู้ตัว...
เรื่องราวยังคงดำเนินต่อไปเฉกเช่นชะตากรรมที่ยังคงก้าวเดินต่อไปอีกอย่างไม่สามารถหยุดยั้งได้...
...โลกหล้ายังคงหมุนอยู่ต่อไปตามเข็มของนาฬิกา

Tags: (none)
ตั้งกระทู้เมื่อ 19 ธ.ค.57 เวลา 01:16:01 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 1 จากทั้งหมด 1 Reply

Hayashi DaN
คุณพี่ชายสุดหวาน

ละครโรงเล็ก ตอนที่ 33

เอฟเฟล      :      แกหรือเจ้าราชาปีศาจมังกรเรวาส

เรวาส      :      ใช่แล้ว ข้าคือราชาปีศาจมังกรเรวาสผู้ยิ่งใหญ่ ผู้ที่ครอบพลังแห่งสายธารผู้ที่เคยท้าทายยังพลังของราชันย์แห่งสายธารเอสเมน่า

โซฟี่      :      ว้ายน่ากลัวที่สุด

เรวาส      :      ใช่แล้ว...จงกลัวซ่ะ เพราะข้าคือที่สองแห่งสายธาร

โซฟี่      :      พวกเราหนีกันเถอะ

คิสน่า      :      ไม่จริงหรอก นั่นเป็นการจัดอันดับเมื่อหลายร้อยปีก่อน ปัจจุบันเรวาสตอนนี้อาจจะไม่ติดถึงหนึ่งในสิบแล้วก็ได้

เรวาส      :      เหล่ามนุษย์อันโง่เขลาจะมารู้อะไรกันถึงพลังที่ยิ่งใหญ่ของข้า

โซฟี่      :      นั่นสิ จอมราชาปีศาจมังกรเป็นถึงปีศาจในตำนานเชียวน่ะ

คิสน่า      :      เชื่อฉันเถอะ

เรกะ      :      อธิบายมาสิ

คิสน่า      :      อย่างน้อยที่สุดตอนนี้อันดับสองที่ชิงกันอยู่ก็น่าจะเป็นของจอมปราชญ์สาวฟลอน่าหรือไม่ก็องค์หญิงนีน่า นี่ยังไม่นับเจ้าหญิงที่สาบสูญแห่งป่าหลงทางหรือเหล่าลูกน้อยของท่านเอสเมน่าอีกน่ะ หรือจะแค่นับในหมู่มังกรก็ยังไม่รู้พอที่จะสู้กับเฟก้า รีวาอาซันที่เป็นลุงของฟลอน่าเลย แถมแถวๆนี้ยังมีผู้หญิงคนหนึ่งที่เก่งกว่าอยู่ด้วยสิ

เรวาส      :      นั่นมันคำเล่าลือที่โกหก (พูดแบบไม่กล้าสบตาใคร)

คิสน่า      :      หรือถ้าจะเอากันจริงๆถึงจะบอกว่าเป็นรองท่านเอสเมน่า แต่ถ้าเทียบพลังกันจริงๆก็ยังไม่เท่ากับปลายขี้เล็บของท่านเอสเมน่าเลยไม่ใช่หรือ

เรวาส      :      พวกแกทุกคนตายซ่ะเถอะ (ร้องด้วยความโกรธ)

      และแล้วการต่อสู้ระหว่างพวกเทรุสกับเจ้าราชาปีศาจมังกรจงเริ่มต้นขึ้น...

ความคิดเห็นที่ 1 ตอบเมื่อ 19 ธ.ค.57 เวลา 01:18:02 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 1 จากทั้งหมด 1 Reply
วิธีการใช้ Function ต่างๆ