Hayashi DaN
คุณพี่ชายสุดหวาน

LOVE MAGIC FANTASY-04 : 501-Division ตอนที่ 32 เปิดศึกทัพงูสวรรค์

ภาคนี้อาจมีฉากที่ไม่เหมาะสม และการบรรยายตัวละครที่มากไปหน่อย ถ้าไม่ชอบก็อ่านข้ามๆไปได้น่ะครับ เพราะไม่อยากที่จะตัดออกครับ...ขอบคุณที่ติดตามครับ

ตอนที่ 32 เปิดศึกทัพงูสวรรค์

“เฟียว...”

ท่ามกลางสายลมหนาวที่หิมะโปรยปรายลงมาราวกับคำสาบแห่งการล้างแค้นของหญิงสาวที่หัวใจแตกสลายผสานกับเสียงร่ำร้องของร่างสีขาวที่เลี้ยวผ่านเกลียวหญ้าที่สาดประกายสายตาสีแดงกล่ำร้ำร้องขู่คำรามบ้าคลั้งด้วยความอาฆาต...

“ฟ่อ...”

“ย๊าก...”

กรีนที่นำคนในหน่วยของตนต่อสู้กับฝูงงูที่ไหลบ่าเข้ามาอย่งไม่หยุดยั้งราวกับสายน้ำถึงกับส่งเสียงร้องลั่นออกมาพลางตวัดยังดาบยักษ์ในมือของตนฟันใส่เหล่างูประมาณ 7 ถึง 8 ตัวที่พุ่งเขามาต้องขาดกระเด็นจนฝนโลหิตตกกระเซ็นเปลี่ยนยังหญ้าเป็นสีแดงฉานก่อนที่จะได้ยินยังเสียงกรีดร้องสายหนึ่ง

“กรี๊ด...”

เขาที่หันกลับไปมองยังมิลลิเดียกับพาราสส่งเสียงร้องออกมาจึงรีบตวัดยังดาบใหญ่ในมือกวาดไปยังฝูงงูที่พุ่งเข้าไปหมายจะโจมตีเหล่าหญิงสาว

“เฟียว...”

แล้วพุ่งกายเข้าไปขว้างยังเบื้องหน้าปกป้องยังหญิงสาวทั้งสองคนของกลุ่มเอาไว้-เขาที่กวาดสายตาจ้องมองไปยังรถม้าที่จอดอยู่ด้านหลังจึงส่งเสียงกล่าวออกไปว่า

“ขึ้นไปหลบบนรถม้าเร็วเข้า...”

แล้วสั่งวการต่อไปอีกอย่างรวดเร็วอีกว่า

“…อัลชู กาบ้า ทีก้า เลโน่ปกป้องรถม้าไว้”

“ครับ...”

ทั้ง 4 ต่างส่งเสียงตอบรับออกมาอย่างรวดเร็วแล้วรีบวิ่งไปล้อมรถม้าทั้ง 4 ทิศจากฝูงงูที่บุกเข้ามาอย่างบ้าคลั้งช่วยเหลือยังฟาแรนท์ เซรูเวีย ราชีก้า เจราล์ดทั้ง 4 คนที่เป็นพลธนูและนักบวชกับจอมเวทให้ขึ้นไปบนรถม้าอย่างรวดเร็ว...

“ควับ...”

ทันทีที่ตั้งหลักมั่น-ฟาแรนท์ที่ไม่รอช้าก็รีบกวาดไม้เท้าไปยังเบื้องหน้าพร้อมทั้งร่ายเวทมนตร์อย่างรวดเร็วทันที

“ขอพระเจ้าผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานเพลิงของพระองค์แด่ข้าด้วยเถิด...เปลวเพลิงแห่งไฟ-ไฟร์”

เปลวไฟลูกหนึ่งถึงกับพุ่งออกไปใส่ยังฝูงงูที่พุ่งเข้ามาทางด้านซ้ายของรถม้าทันที...ทีก้าที่เป็นเด็กหนุ่มวัยสิบสี่ปีซึ่งรับผิดชอบด้านนั้นถึงกับส่งเสียงร้องออกมาทั้งรอยยิ้มทันทีว่า

“ขอบใจ”

“ไม่เป็นไร”

ฟาแรนท์ส่งเสียงกล่าวออกมาเล็กน้อยก่อนที่จะได้ยินเสียงร้องขึ้นมาอย่างเจ็บปวดดังก้องขึ้นมา...สายตาของทุกคนจึงหันไปมองยังกาบ้าที่รับผิดชอบยังด้านขวาของรถม้าทันที-ร่างของนักรบหนุ่มที่ใช้ดาบเหล็กกลับปรากฏยังฝูงงูนับร้อยรุมกัดกินอยู่ได้แต่ตวัดดาบไปมาอย่างบ้าคลั้งจนลืมตัว...

“อัลชูรีบไปช่วยเร็ว”

กรีนสั่งการอัลชูที่อยู่ใกล้ๆตนเข้าไปช่วยเหลือยังกาบ้าทันทีส่วนตนจึงรับหน้าทีปกป้องยังด้านหน้าของรถม้าต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง...อัลชูที่พุ่งเข้าไปใกล้ยังร่างของกาบ้าเห็นยังร่างของเขาที่ส่งเสียงของความช่วยเหลือ

“ช่วยด้วย...”

ก่อนที่จะล้มลงไปสิ้นใจตายต่อหน้าอย่างที่ไม่ทันได้ทำอะไร...อัลชูที่โกรธแค้นยังฝูงงูจึงรีบตวัดยังคมขวานสงครามในมือฟาดลงไปยังพื้นอย่างสุดแรงพร้อมทั้งส่งเสียงร้องตะโกนก้องออกไปว่า

“ขวานทลายภูผา”

“เปรี้ยง...”

ยามเมื่อคมขวานฟาดลงไปอย่างสุดแรงทำเอาพื้นพสุธาถึงกับพังทลายลงไปเป็นทางยาวทำให้ฝูงงูมากมายถึงกับพลัดลงไปในรอยแผ่นดินที่แยกออกทันทีราวกับพิภพถล่มด้วยความโกรธแค้นของเทพเจ้า...ราชีก้า เจราล์ดที่อยู่บนรถม้าก็ยิงลูกธนูในฝูงงูอย่างไม่หยุดยั้ง

“เฟียว...เฟียว...เฟียว...”

แต่ฝูงงูที่ไหลทลักเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้งยัง 4 ทิศ 8 แปดกลับล้อมยังรถม้าจนไม่สามารถขับขยับหนีได้ไปไหน...งูอีก 5 ถึง 6 ต่าพุ่งผ่านขึ้นมาบนรถม้าอย่างรวดเร็วหมายที่จะกัดใส่ยังร่างของมิลลิเดีย...ฟาแรนท์ที่เห็นเช่นนั้นจึงรีบพุ่งกายเข้าไปขยับยังไม้เท้าฟาดในยังเจ้างูที่พุ่งเข้ามา 2 ตัวพลางยกเท้าเหยียบลงไปยังงูอีกตัวแล้วส่งเสียงกล่าวกับเซรูเวียไปว่า

“รีบร่ายเวทป้องกันรถม้าเร็วเข้าสิ”

“อืมม์...”

เซรูเวียส่งเสียงกล่าวออกมาเล็กน้อยพลางร่ายเวทในขนาดที่อีกฝ่ายก็เอาไม้เท้าตีใส่งูที่เหลืออีก 3 ตัวทันว่า

“ขอให้พระผู้เป็นเจ้าโปรดประทานพรของพระองค์ผ่านสายน้ำศักดิ์สิทธิ์มาพิทักษ์ด้วยเถิด...สายน้ำแห่งการปกปัก-บาเรีย”

ปรากฏยังปรากฏแสงสีฟ้าของสายน้ำขึ้นมาปกป้องยังรถม้าของทุกคนในพริบตาทำเอาทุกคนโล่งใจขึ้นมาเล็กน้อยก่อนที่จะเห็นยังร่างของฟาแรนท์ล้มลงไป เพราะถูกงูกัดเข้าเขี้ยวหนึ่งที่ต้นขา...เซรูเวียที่เห็นเช่นนั้นจึงรีบพุ่งร่ายเข้ามาหายังฟาแรนท์ที่ล้มลงแล้วรับร่ายเวยออกไปอย่างรวดเร็วทันทีว่า

“ขอให้พระผู้เป็นเจ้าโปรดประทานพรของพระองค์ผ่านสายน้ำศักดิ์สิทธิ์ชำระล้างยังคำสาบและพิษอันช่วยร้ายด้วยเถิด...สายน้ำแห่งการชำระล้าง-โฮลีวอน”

“วาว...”

สิ้นแสงสีฟ้าจากปลายไม้เท้าก็ปรากกยังสีหน้าของฟาแรนท์ที่ดีขึ้นมาทำเอาเหล่าหญิงสาวและทุกคนที่อยู่บนรถม้าโล่งใจไปตามๆกัน

...โฮลี่วอน เป็นเวทสายน้ำขั้นที่ 7 ช่วยขับไล่ยังคำสาบและแก้พิษ

แต่กรีนที่กวาดสายตาจ้องมองไปยังเบื้องหน้ากลับไม่เห็นยังหนทางที่จะไปต่อจึงรีบตวัดยังดาบของตนฟันออกไปอย่างสุดแรงพลางส่งเสียงร้องตะโกนออกไปว่า

“ฟอลคอนแอร์โร่”

คลื่นดาบรูปนกสีเขียวถึงกับพุ่งทลายออกไปราวกับลูกธนูพุ่งฝ่าฝูงงูมากมายเปิดยังเส้นทางเบื้องหน้าออกไปในพริบตาราวกับสายน้ำที่ถึงแหวกออก...กรีนจึงรีบส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นทันทีว่า

“พวกเรารีบไปเร็ว”

“ครับ”

“ค่ะ”

ทุกคนต่างส่งเสียงตอบรับออกมาพร้อมทั้งรีบเคลื่อนยังรถม้ามุ่งไปสมทบกับหน่วยของพวกเทลน่า รัลเรย์และโซฟานล่าทันที...
----------------------------------------------

“หมัดเพลิงพสุธา...”

บากี้ที่ใช้มือเปล่าต่อยใส่ยังฝูงงูมากมายออกไปอย่างไม่สนใจยังคมเขี้ยวของมันที่กัดสนออกมาทำเอาเหล่างูมากมายที่พุ่งเข้ามาถึงกับถูกแรงเสียดสีลุกไหม้ในพริบตา...ทางด้านหลังยัสที่ใช้กรงเล็บคู่ที่พุ่งผ่านฝูงงูออกไปราวกับสายลมทิศยังร่างของงูที่ถูกหั่นออกมาเป็นชิ้นๆในพริบตาล่วงลงไปราวกับใบไม้ล่วง

“ตุบ...ตุบ...ตุบ...”

แต่ฝูงงูยังไม่หยุดอยู่แค่นั้นยังคงโหมกระหน่ำบุกเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้งราวกับจะกลืนกินยังทั้งสองไปจากโลกหล้า...ริวนันที่เห็นเช่นนั้นจึงตวัดยังคมดาบในมือของตนอย่างรีวดเร็วหมายที่จะก้าวเข้าไปช่วยพลางส่งเสียงร้องออกไปว่า

“รอเดี๋ยว...”

แต่...

บากี้ที่เห็นเช่นนั้นจึงส่งเสียงร้องลั่นออกมาว่า

“ไม่ต้อง...”

ยัสที่ยิ้มออกมาเล็กน้อยยังส่งเสียงกล่าวออกมาว่า

“นายปกป้องสาวๆไว้เถอะ”

เพราะในยามนี้ริวนันและนารอนกับเกทที่เป็นหญิงสาวกำลังช่วยพิทักษ์ยังรถม้าที่พวกรอน รูก้า เอสเทล เอนเต้ บาบาร่าและราตี้ทำนั่งหวาดกลัวจนตัวสั่นอยู่-โดยมีทีฟาที่อยู่บนรถม้าถึงจะกลัวๆ-แต่ก็ยังคงใช้หน้าไม้ยิงยันเอาฝูงงูที่พุ่งเข้ามาใส่อยู่...จนทำเอาชายหนุ่มไม่สามารถปลีกตัวเข้ามาช่วยได้

“...”

บากี้กับยัสเพียงส่งเสียงตายิ้มกันเล็กน้อยราวกับรู้ใจกัน...ยัสเพียงส่งเสียงกล่าวออกมาว่า

“นึกไม่ถึงเลยว่าเราจะมาได้แค่นี้”

“อืมม์...”

บากี้ส่งเสียงตอบรับพลางทั้งพยักหน้าพร้อมทั้งตวัดยังหมัดต่อยยังฝูงงูที่พุ่งเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้งจนลุกเป็นไฟพร้อมทั้งส่งเสียงกล่าวออกไปว่า

“...ไปซ่ะ-ไม่ต้องห่วงพวกเรา”

“ไปซ่ะ...”

ยัสส่งเสียงร้องออกมาโดยที่ไม่คิดก้าวเข้าไปบนรถม้า-ล่วงเวลาให้ฝูงงูไม่สามารถติดตามยังรถม้าไปได้เพื่อช่วยเหลือยังทุกคน-ก่อนที่เขาจะพุ่งร่างตวัดยังคมกรงเล็บมากมายหั่นยังฝูงงูเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยอีกมากมายล่วงลงไปในพริบตาแล้วค่อยๆหยุดยั้งลงไป...โดยมีบากี้ที่ค่อยตวัดหมัดต่อยออกไปใส่ยังงูมากมายที่พุ่งเข้ามากัดยังสองแขนจนดำคล้ำไปด้วยคมเขี้ยวและพิษ...

“พรึบ...”

แต่หมัดที่ต่อยออกไปยังคงเผาผลาญงูมากมายให้ล้มตาย...ส่วนยัสที่แข็งใจก็รีบลุกขึ้นโดยไมใสนใจยังขาที่ถูกงูกัดมากมายตวัดยังกรงเล็บฟันใส่งูที่พุ่งเข้ามาอีกอย่างไม่หยุดยั้ง

“ตุบ...ตุบ...”

“เฟียว...เฟียว...”

ทีฟาที่อยู่บนรถม้ายังคงช่วยยิงลูกธนูฝูงงู๔เพื่อช่วยเหลือทั้งสองอย่างไม่หยุดยั้ง...ส่งนเกทที่ต้องถอยขึ้นไปบนรถม้ายังตวัดดาบทองคำในมือตวัดใส่ฝูงงูพลางหันมาส่งเสียงกล่าวกับรูก้าว่า

“รีบใช้เวทพิทิกษ์รถม้าเร็วเข้า”

“ค่ะ...”

รูก้าที่ตั้งสติได้จึงรีบส่งเสียงกล่าวออกไปว่า

“...ขอพระเจ้าผู้สรรคสร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานยังสายลมของพระองค์โพยพัดมาปกป้องยังข้าด้วยเถอะ...สายลมแห่งการพิทักษ์-วินด์ชิลด์”

สิ้นเสียงของเธอก็ปรากฏยังสายลมสีเขียวที่โชยพัดรอบๆยังรถม้าทันทีจนทำเอาฝูงงูไม่สามารถเข้าใส่ยังรถม้าได้อีก...เกทยังหันไปสั่งกับเอลเทลอีกว่า

“พวกงูไม่มีแล้ว-รีบร่ายเวทโจมตีเร็วเข้าสิ”

“ค่ะ…”

เอสเทลที่ไม่รอช้าจึงรีบตวัดยังม้เท้าในมือร่ายเวทมนตร์ออกไปอย่างรวดเร็วทันที

“ขอพระเจ้าผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานถึงเปลวพระเพลิงแห่งความมืดมิดขึ้นมาผลาญเผายังศัตรูแห่งข้าด้วยเถิด...เปลวเพลิงสีดำ-ดาร์ชไฟร์”

“พรึบ”

เปลวเพลิงแห่งความมืดถึงกับพุ่งออกไปยังฝูงงูเบื้องหน้าทำเอางูมากมายถูกแผดเผาจนปิดยังช่องทางขึ้นสายตาให้ริวนันที่เห็นเช่นนั้นจึงรีบตวัดยังคมดาบของตนไปยังรวดเร็วใส่ฝูงงูด้วยคลื่นดาบให้แตกกระจายขาดออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยทันที

“เฟียว...

เขาที่ไม่รอช้าจึงรีบพุ่งร่างเข้าไปหายังบากี้กับยัสเพื่อช่วยเหลือทั้งสองทันที...แต่...

แต่...

กว่าที่ริวนันจะเข้าไปถึงทั้งสองที่ยืนหยัดต่อสู้กับฝูงงูต่างสิ้นใจตายไปโดนที่ไม่ยอมล้มอยู่แล้ว-สร้างยังความตกใจให้กับเขาจึงนิ่งเงียบลงไปในพริบตา

“ฟ่อ...”

งูส่งสียงร้องคำรามออกมาอย่างดังลั่นพร้อมทั้งพุ่งเข้ามาหมายจะกัดยังริวนัน...

“เฟียว...”

แต่เกทที่เป็นห้วงริวนันกลับพุ่งตามไปตวัดยังคมดาบฟันใส่งูสองตัวนั้นในพริบตาพร้อมทั้งส่งเสียงร้องถามออกมาด้วยความเป็นห่วงว่า

“ไม่เป็นอะไรใช่มั้ย”

“ไม่เป็นไร”

ริวนันได้แต่ฝืนยิ้มรับตอบกลับตวัดยังคมดาบฟันใส่งูที่พุ่งเข้ามาหมายจะกัดยังเกทช่วยชีวิตเธอเอาไว้...เกทก็ไม่รอช้ารีบตวัดยังคมดาบของตนเพื่อปกป้องยังริวนันเหมือนกัน

“เฟียว...”

“ฟ่อ...”

แต่ฝูงงูที่บ้าคลั่งยังไม่หยุดแค่นั้น-มันยังพุ่งร่างเข้ามาร่ายล้อมรถม้าและพวกของริวนันกับเกทไว้ทุกสิ่งทุกทางราวกับจะเข่นฆ่ายังทุกคนให้หมดสิ้น...ริวนันที่เห็นเช่นนั้นจึงคงตวัดดาบหันพิงกับเกทส่งเสียงกล่าวออกไปว่า

“ขอโทษน่ะ-ที่ต้องพาเธอกลับเข้ามาตกอยู่ในอันตราย”

แต่เกทที่พิงยังแผ่นหลังของชายหนุ่มราวกับเสพรับถึงความอบอุ่นนี้ไว้-เธอที่ตวัดยังคมดาบฟันใส่งูที่พุ่งเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้งยังยิ้มแล้วส่งเสียงกล่าวออกมาว่า

“ไม่เป็นไร...”

ทั้งยังกล่าวต่อไปด้วยใบหน้าที่แดงขึ้นมาเล็กน้อยว่า

“...แค่มีนายอยู่ด้วยก็พอแล้ว”

“ฟ่อ...”

แต่ฝูงงูที่ส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นพร้อมทั้งพุ่งเข้ามาหมายที่จะกัดกินยังทุกสิ่งทุกอย่างไปให้หายกลืนกินไปในความแค้นนี้...ริวนั้นกับเกทเพียงสบสายตาแล้วยิ้มออกมาเล็กน้อยพร้อมทั้งตวัดยังคมดาบฟันออกไปอย่างไม่หยุดยั้ง เพราะมีชีวิตอยู่ต่ออีกครู่หนึ่งก็ยิ่งดี...

“เฟียว...”

แค่คลื่นงูยังคงบุกถาโถนเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้งจนทำเอาทั้งสองแทบจะสิ้นหวัง...แต่อยู่ก็ไปยังยังเสียงร้องอย่างดังลั่นขึ้นมาว่า

“ซีน่อนแฟรต”

“เปรี้ยง...”

พร้อมทั้งเหล่างูมากมายที่แตกกระจายออกปรากฏยังร่างของราเมล เทลน่า รัลเรย์ โซฟานล่า กรีน กาเบล เลออนที่พุ่งเข้ามาช่วยทั้ง 2 คน...ราเมลที่สบสายตาจ้องมองไปยังริวนันจึงส่งเสียงกล่าวออกไปว่า

“เป็นอะไรมั้ย”

“ไม่เป็นไรครับ”

ริวนันส่งเสียงตอบรับออกมาพร้อมทั้งรวมยิ้มที่มั่นใจก่อนที่จะรวมกลุ่มทั้งทุกคนฟันฝ่ายังฝูงงูออกไป...แต่อยู่ๆทุกคนก็ไปยังเสียงของเอสเทลร้องออกมาอย่างดังลั่นว่า

“กรี๊ด...”

ไม่ต้องบกก็ทราบว่า”งูได้ปลุกเข้าไปโจมตียังรถม้าอีกครั้งหนึ่งแล้ว”ในจังหวะที่กำแพงพิทักษ์อ่อนหล้าลงไป...เกทที่ตกใจรีบส่งเสียงร้องออกมาทันทีว่า

“พวกเรารีบกลับไปช่วยทุกคนกันเถอะ”

“ไม่ต้องห่วงหรอก...”

เทลน่าส่งเสียงกล่าวออกมาพร้อมทั้งรอยยิ้มนิดๆ-เธอที่ตวัดยังดาบเลเบียแทงออกไปใส่ฝูงงูนับสิบๆตัวจะทะลวงเป็นเส้นทางให้ทุกคนก้าวเดินผ่านออกไปได้ยังส่งเสียงกล่าวออกมาอีกว่า

“...มีคนไม่ช่วยแล้ว”

ยังไม่ทันสิ้นเสียงของเธอก็ปรากฏยังเสียงของลูกธนูมากมายที่พุ่งออกไป

“เฟียว...เฟียว...เฟียว...เฟียว...”

นอตันและฟรอเดียตลอดจนซันเต้ ราเครุ ราชีก้า เจราล์ด บั๊ดที่ยิงธนูไปช่วยเหลือพร้อมทั้งนำยังรถม้าของพวกตนเข้าไปใกล้ๆ...นอตันที่กระโดดข้ามไปยังรถม้าของหน่วยที่ 7 ของริวนันจึงส่งเสียงร้องถามออกไปว่า

“เป็นอะไรหรือเปล่า”

“ไม่เป็นไรค่ะ

เอสเทลที่หน้าแดงถึงกับส่งเสียงตอบออกมาอย่างมั่นใจ-ท่ามกลางเหล่าหญิงสาวมากมายที่ยิ้มออกมานิดๆอย่างรู้ทัน...

เมื่อมีคนอยู่ร่วมกลุ่มกันมาก-กำลังใจและความมั่นใจก็คล้ายกับเพิ่มขึ้นมา...

เมื่อพวกของเทลน่า ราเมล รันเรย์ โซฟานล่าและทุกคนกลับมาสมทบ...เรนนี่จึงที่ช่วยดูแลคนเจ็บจึงส่งเสียงร้องถามออกมาว่า

“เป็นอะไรหรือเปล่า”

“ไม่เป็นไร”

ราเมลส่งเสียงต้องรับออกไปเล็กน้อยพร้อมทั้งรอยยิ้มก่อนที่จะสบยังสายตาของเทลน่าและตวัดดาบร่วมกับเหล่านักรบทั้งหลายบุกอออกไปยังเบื้องหน้าเพื่อไปช่วยเหลือยังหน่วยอื่นๆที่แยกๆย้ายกันอยู่ต่างจุดต่างๆทันที
-------------------------------------------------

ทางด้านหน่วยของเวก้าที่กำลังรับศึกหนักอยู่กับฝูงงู...ถึงกับถูกล้อมอยู่ทุกด้านอย่างไม่มีทางที่จะหนีออกไปได้...

เวก้ากับโฮมส์ต่างตวัดดาบปกป้องเหล่าหญิงสาวทั้งหลายที่ตกใจและหวาดกลัวงูจนเข่าอ่อนอยู่อย่างไม่หยุดยั้ง...แต่ฝูงงูที่บุกโจมตีอย่างบ้าคลั้งกลับพุ่งเข้ามาไม่หยุดยั้งเข้าใส่ยังเหล่าหญิงสาวจากทุกทิศทุกทาง...

“กรี๊ด...”

เมริเอลส่งเสียงกรีดร้องออกมาอย่างตกใจทำอะไรถูกเข่าอ่อนทรุดลงไป...ในขนาดที่คาโทริที่พอแข็งใจยังตวัดดาบฟันใส่งูตัวหนึ่งอย่างกล้าๆกลัวๆจนสามารถจัดการงูไปได้แต่ตัวเดียวเท่านั้น

“ฟ่อ...”

ในขนาดที่งูอีกหลายสิบตัวต่างยังคงพุ่งเข้าไปหาอย่างไม่หยุดยั้ง...บิลฟอร์ดที่ไม่รอช้าจึงรีบใช้หน้าไม้ของตนซึ่งสามารถบรรจุได้ 5 ดอกยิงออกไปช่วยเหลือยังเหล่าหญิงสาวทันที

“ฉึก...ฉึก...ฉึก...”

ลูกดอกปักฆ่างูไปได้เพียงแค่ 3 ตัวเท่านั้น...อัสรันที่พุ่งเข้าไปจึงตวัดยังดาบเปลวเพลิวของตนจัดการกับงูไปอีก 3 ถึง 4 ตัวในพริบตา

“พรึบ...พรึบ...พรึบ...”

สายตาของเขาที่เห็นยังงูสองตัวกำลังจะพุ่งเข้าไปกัดยังยูนิกับซารอนจนรีบส่งเสียงร้องออกไปว่า

“ยูนิ ซารอนระวัง”

“กรี๊ด...”

สองสาวที่เห็นเช่นนั้นจึงส่งเสียงร้องออกมาพร้อมทั้งหลับตาลงไปอย่างหวาดกลัว...แต่นักบวชหนุ่มนาลูซัลที่เห็นเช่นนั้นจึงรีบตวัดยังดอกกุหลาบปักยังงูทั้งสองตัวให้ติดยังพื้นตายคาทีทันที-เขาที่ไม่รอช้าจึงรีบร่ายเวทออกมาอย่างรวดเร็วว่า

“ขอให้พระผู้เป็นเจ้าโปรดประทานพรของพระองค์ผ่านสายน้ำศักดิ์สิทธิ์มาพิทักษ์ด้วยเถิด...สายน้ำแห่งการปกปัก-บาเรีย”

“วาว...”

สิ้นเสียงของเขาก็ปรากฏยังปราการแห่งสายน้ำขึ้นมาปกป้องยังเหล่าหญิงสาวทั้งหลายไว้อย่างรวดเร็ว...เวก้า โฮม์ส อันรันและบิลฟอร์ดจึงรีบถอยกลับมาอยู่ภายในบาเรียทันที

“กรี๊ด...”

ก่อนที่ทุกคนจะได้ยินยังเสียงกรี๊ดร้องของเคนี่ที่เป็นกองเสบียงดังขึ้นทำตกใจไปตามๆกัน-ทุกคนเห็นยังหญิงสาวกำลังตกอยู่ท่ามกลางวงรอบของงูที่มุ่งเป้าไปยังเธอที่อยู่นอกบาเรียแห่งสายน้ำเพียงลำพัง...โคมะที่เห็นเช่นนั้นจึงรีบพุ่งร่างเข้าไปช่วยอย่างรวดเร็ว-เขาตวัดยังคมดาบสั่นฟันใส่งูมากมายวิ่งไว้คว้ายัวงร่างของหญิงสาวแล้วกระโดดเหยียบขึ้นไปบนต้นไม้แล้วร้องตะโกนว่า

“บิลฟอร์ดรับ”

แล้วโยนร่างของเคนี่ข้ามฝูงงูไปกลางบาเรียให้กับบิลฟอร์ดรับทันที...ฝูงงูที่เห็นเช่นนั้นจึงฝูงกัดยังร่างของชายหนุ่มก่อนที่จะกลืนกินร่างของเขาไปจนหมดสิ้น...

“บ้าที่สุด...”

เวก้าส่งเสียงร้องออกมาอย่างโกรธแค้น-เขากับโฮมส์ที่พุ่งออกไปเพื่อช่วยเหลือถึงกับต้องถอยหลังกลับเข้ามาอย่างรวดเร็วคอยปกป้องทุกคน...รอการช่วยเหลือจากหน่วยอื่นๆที่กำลังเข้ามาสมทบ
--------------------------------------------------

หน่วยของมาเทลและเอริคที่อยู่ใกล้กับจึงช่วยเหลือกัน...โดยมีครีนูซีนกับนาตาชาที่ข่มยังความกลัวร่ายเวทมนต์บาเรียและกาเดี้ยนปกป้องยังทุกคนไว้...

แต่...เมลเฮน กิเรียมและโมลต้าทั้ง 3 คนที่สูงวัยกลับสละยังชีวิตของตนเพื่อช่วยเหลือยังทุกคนเอาไว้-ส่วนทางด้านของเอฟรันที่คุมหน่วยเข้ามาช่วยเอริคน้องสาวที่มีเซรอยู่เคียงข้างก็ต้องสูญเสียยังจีสต์ที่เป็นนักรบและอัสเรย์ที่เป็นพลธนูไป...

ส่วนหน่วยอื่นๆที่รวมตัวกันได้ เพราะอยู่ตรงกลางวงจึงไม่ประสบยังความสูญเสียใดๆยกเว้น...หน่วยของเอลวินที่ประสบปัญหามากที่สุดเนื่องจากไม่มีนักบวชทำให้ต้องสู้พลางถอยพลางจนเหลืออยู่แต่เธอกับคอนลัดด์ที่เป็นเด็กหนุ่มทำหน้าที่กองเสบียงเท่านั้น

...วอลเตอร์ กอร์กอนตายไป เพราะช่วยเหลือคอนลัดด์ในสามารถเข้าไปหลบอยู่กางบาเรียของหน่วยอื่นได้

ส่วนเอลวินที่สวมเกราะดำยังคงตวัดดาบสีดำอยู่ท่ามกลางฝูงงูอย่างไม่หวาดกลัวอะไรจนงูที่อยู่ในบริเวณนั้นถึงกับตายไปจนหมดสิ้นราวกับเผชิญหน้ากับเทพแห่งความตาย...

ซีน่อนที่เห็นถึงกองทัพของตนถึงกับตกอยู่ภายใต้ฝูงงูมากมายที่บุกมาอย่างไม่หยุดยั้งถึงกับกระโดดลงไปพร้อมทั้งตวัดยังคมดาบแทงลงไปกลางพื้นดินแล้วตวัดออกมาอย่างสุดแรงพร้อมทั้งส่งเสียงร้องออกมาว่า

“ซีน่อนแกรนด์”

“ครื่น...”

พื้นพสุธาถึงกับทลายลงไปตัดยังเส้นเป็นทางแยกออกไปนับ 2 ถึง 3 เมตรทำเอาฝูงงูมากมายที่พุ่งเข้ามาถึงกับล่วงลงไปในพริบตา-เขาที่ไม่รอช้าจึงรีบร้องสั่งการออกมาอย่างรวดเร็วว่า

“ทุกหน่วยมารวมกันเร็วเข้า”

“ครับ...”

“ค่ะ...”

“อืมม์...”

เมื่อเห็นทุกคนมาร่วมกลุ่มกันอยู่แล้วเขาจึงรีบสั่งการรันที่ลอยตัวตามลงมาว่า

“รีบร่ายเวทกำแพงเพลิงเร็วเข้า”

“...”

รันที่พยักหน้ารับเล็กน้อยแล้วจึงร่ายเวทมนตร์กันดรากอนออกไปอย่างรวดเร็ว-เพียงพริบตาเดียวก็ปรากฏยังกำแพงแห่งขนาดมหึมาที่ยินใหญ่กว่ากันดซดลพุ่งขึ้นมาจะรอยแยกของแผ่นดินที่ถูกยังคมดาบของซีน่อนแยกออกไปในพริบ-กลืนกินยังฝูงงูนับร้อยที่ตกลงไปยังด้านล่างและงูอีกนับฟันที่พุ่งขาดยังรอยแยกขึ้นมาถึงกับหายไปในพริบตา...ยามเมื่อเห็นยังอาริเซียที่วิ่งเข้ามาพร้อมกับโรเซร่าจึงรีบส่งเสียงร้องออกมาอย่างรวดเร็วว่า

“อาริเซียรีบร่ายเวทพิทักษ์เร็วเข้า”

“ได้...”

อาริเซียส่งเสียงตอบรับออกมาเล็กน้อยพร้อมทั้งกวาดยังคทาในมือไปยังเบื้องหน้าพร้อมทั้งส่งเสียงกล่าวออกมาอย่างรวดเร็วทันที

“...ขอพระเจ้าผู้สรรคสร้างจงประทานพรของพระองค์ผ่านราชันย์ผู้ครอบบัลลังก์แห่งแสงมาพิทักษ์ข้าด้วยเถิด...ผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งแสง-อาร์คกาเดียน”

เพียงพริบตาก็ปรากฏยังบาเรียแห่งแสงสว่างที่มีอาณาเขตกว้างใหญ่ขึ้นมาพิทักษ์และปกป้องยังทุกคนไว้ในพริบตา...กางกลั้นยังฝูงงูนับพันไว้ยังเบื้องหน้าไม่ให้สามารถผ่านเข้ามาได้

“ฟ่อ...”

ฝูงงูที่ไม่สามารถผ่านเข้ามาได้ถึงกับส่งเสียงร้องขู่คำรามออกมาอย่างโกรธแค้นและอาฆาต...ซีน่อนที่เห็นเช่นนั้นจึงส่งเสียงกล่าวออกไปอย่างรวดเร็วว่า

“พลธนูยิง...”

“ครับ...”

”ค่ะ...”

เหล่าพลธนูส่งเสียงตอบรับออกมาทันทีแล้วยิงลูกธนูมากมายออกไปในพริบตา...

“เฟียว...เฟียว...เฟียว...เฟียว...เฟียว...”

ฝูงงูตามล้มตายลงไปกว่าครึ่ง...ซีน่อนที่ไม่รอช้าจึงรีบส่งเสียงร้องสั่งการออกไปอย่างดังลั่นแข่งกับเวลาว่า

“พวกจอมเวทร่ายเวทเร็วเข้า”

“ค่ะ...”

“ครับ...”

จอมเวททั้งหลายส่งเสียงตอบรับออกมาทั้งยังกล่าวต่อไปอีกว่า

“...ขอพระเจ้าผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประธานคลื่นความร้อนเผาผลาญเหล่าศัตรูแห่งข้าด้วยเถิด...ระเบิดเพลิง-ไฟบอม”

“...ขอพระเจ้าผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานสายลมพัดขับไล่ศัตรูแห่งข้าด้วยเถิด...สายลมพายุหมุน-สตอม”

“...ขอพระเจ้าผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานเพลิงของพระองค์แด่ข้าด้วยเถิด...เปลวเพลิงแห่งไฟ-ไฟร์”

“...ขอพระเจ้าโปรดประทานพลังอำนาจของพระองค์ผ่านราชันย์แห่งสายลมมาเป่าปัดลมหายแห่งความเย็นยะเยือกด้วยเถอะ...สายลมเย็นจงโชยพัด-คูล”

“...ขอพระเจ้าผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานถึงกำแพงแห่งเปลวเพลิงขึ้นมาพิทักษ์โจมตีศัตรูข้าด้วยเถิด...กำแพงพิทักษ์แห่งไฟ-กันโซโล”

“...ขอพระเจ้าผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานถึงเปลวพระเพลิงแห่งความมืดมิดขึ้นมาผลาญเผายังศัตรูแห่งข้าด้วยเถิด...เปลวเพลิงสีดำ-ดาร์ชไฟร์”

“...ขอให้พระผู้เป็นเจ้าโปรดประทานพรของพระองค์ผ่านสายน้ำศักดิ์สิทธิ์ซัดชำระความชั่วร้ายด้วยเถิดด้วย...คลื่นน้ำซัดสาด-เวฟบ”

“...ขอพระเจ้าผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานถึงมือแห่งพสุธาโจมตีศัตรูแห่งข้าด้วยเถิด...หมัดแห่งพสุธา-ร็อดแฮนด์”

“...ขอพระเจ้าผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานสายน้ำซัดสาดยังศรใส่หอกใส่ยังศัตรูแห่งข้าด้วยเถิด...หอกแห่งสายธาร-วอทลนซ์”

“...ขอพระเจ้าผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานสายฟ้าของพระองค์ลงมาทำลายล้างศัตรูด้วยเถิด...ประกายแสงจากฟากฟ้า-ธันเดอร์”

“...ขอพระเจ้าผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานประกายแสงของพระองค์กำจัดศัตรูแห่งข้าด้วยเถิด...ประกายแสงโจมตี-ไลท์นิ่ง”

“...ขอพระเจ้าผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานพาประกายแสงอันมืดมิดพิฆาตศัตรูแห่งข้าด้วยเถิด...แสงแห่งความมืด-ดาร์ชไลท์”

“...ขอให้พระผู้เป็นเจ้าโปรดประทานพรของพระองค์ผ่านสายน้ำศักดิ์สิทธิ์จงมาชำระความชั่วร้ายด้วยเถิดด้วย...สายน้ำแห่งฟากฟ้า-เรน”

“...ขอพระเจ้าผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานประกายแสงของพระองค์พิฆาตข้าเหล่าแห่งข้าด้วยเถิด...ประกายแสงโจมตี-ไลท์นิ่งแฟรต”

“...ขอพระเจ้าจงประทานพลังและอำนาจของพระองค์ผ่านความมืดมิดนิจรันดรที่สามารถบดบังแม้แสงตะวันมาพันธนาการศัตรูของข้าด้วยเถอะ...สายโซ่พันธนาการแห่งความมืด-ดาร์ชเชน”

สิ้นเสียงของวินดี้ โบนัส ฟาแรนท์ ชิน เซเรน เอสเทล เมริเอล อาโทรอม เรเค็น กัลเซีย ลูเต้ โนล โมกัลป์ อาเดล และไครบ์ก็ปรากฏยังเวทมนตร์มายมกายทั้งเปวลเพลิงที่ลุกขึ้นมาจนระเบิดทั้งคลื่นความร้อน กำแพงเพลิง พายุ สายฟ้าฟาด ลำแสงแห่งความมืด คลื่นน้ำ ไอเย็น หอกน้ำแข็งและสายฝนกวาดล้างยังฝูงงูที่เหลืออยู่ไปจนหมดสิ้นไป...รอยที่เห็นเช่นนั้นจึงส่งเสียงถอนหายใจออกมาอย่างโล่งใจ

“เฮ้ย...”

เขายังส่งเสียงกล่าวออกมาอีกว่า

“...เรียบร้อยซ่ะที”

แต่กลับเห็นยังทุกคนต่างนิ่งเงียบลงไปส่งเสียงกล่าวอะไรออกมา-จึงพลางกวาดสายตาจ้องมองผ่านยังเกล็ดหิมะที่โปรยปรายไปยังเบื้องหน้าเห็นยังเงาของอะไรบางอย่างที่พุ่งเข้ามา...

“ครื่น...”

พื้นพสุธาถึงกับสั่นไหวขึ้นมาอีกครั้งก่อนที่จะปรากฏยังร่างของูยักษ์สีขาวตัวขนาด 3 ถึง 40 เมตรที่กำลังชูคอแลบลิ้นอ้าคมเขี้ยวอันใหญ่โตขึ้นมาหมายที่จะกลืนกินยังทุกคนไปจนหมดสิ้นทันที

...

ทุกคนต่างนิ่งเงียบจ้องมองไปยังเบื้องหน้าเตรียมพร้อมสำหรับรับศึกในครั้งต่อไป-ที่กำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้านี้...

“ควับ...”

เพียงพริบตาเดียวก่อนที่ทุกคนจะคาดคิดเจ้างูยักษ์ก็ฟาดหางตวัดฟาดในบาเรียอย่างรุนแรงจนกระทั่งทำเอาประกายบาเรียถึงกับดังลั่นออกมาในพริบตา

“เปรี้ยง...”

ก่อนที่ร่างของมันจะกระเด็นออกไปในครั้งฟาดลงไปยังพื้นจนพื้นพสุธาถึงกับสั่นสะเทือน...โรเซร่าที่เห็นเช่นนั้นจึงตวัดยังคมดาบเลเบียของเอออกมาอย่างรวดเร็วและพุ่งแทงออกไปอย่างสุดแรงพลางส่งเสียงร้องออกไปว่า

“โรเซร่าแอร์โร่”

“เฟียว...”

ประกายคมดาบที่คมกลีบถึงกับพุ่งทะยานตรงไปยังลำคอของเจ้างูขาวจนทะลวงออกไปยังด้านหลังไปในพริบตาพร้อมทั้งร่างของมันที่ล้มลงไปราวกับภูเขาหิมะถล่ม-ที่ดูเหมือนราวกับจนจบลง...

แต่...

อเล็กซ์ที่เอานิ้วชี้และนิ้วกลางดันยังแว่นตาตรงกลางขึ้นมาเล็กน้อยพร้อมทั้งส่งเสียงกล่าวออกมาว่า

“มันพึ่งเริ่มขึ้นมาต่างหากล่ะ”

ยังไม่ทันสิ้นเสียงของอเล็กซ์ที่กล่าวออกมาในสายตาของทุกคนก็ปรากฏยังเงาร่างของหญิงสาวผู้หนึ่งค่อยๆก้าวเดินมาเรื่อยผ่านยังสายลมหิมะที่หนาวเย็นที่ตกลงมาอย่างไม่หยุดยั้ง...ซีน่อนที่เห็นเช่นนั้นจึงส่งเสียงกล่าวออกไปว่า

“มาแล้วซิน่ะ...”

สายตาของเขาจับจ้องมองไปยังหญิงสาวที่ก้าวมาหยุดเดินยังเบื้องหน้าจนกระทั้งเห็นเธอค่อยๆตวัดชักดาบที่ข้างเอวออกมา-ซีน่อนที่ปรากฏยังสีหน้าที่ตกใจจึงรีบหันไปหาอาริเซียส่งเสียงร้องออกไปว่า

“...อาริเซียรีบสลายบาเรียซ่ะ”

“เฟียว...”

แต่ช้าไปแล้วเมื่อคมดาบของหญิงสาวที่เบื้องนอกกลับเร็วยิ่งกว่า-เธอที่ตวัดฟันใส่บาเรียอย่างรวดเร็วยิ่งจะกระทั่งบาเรียแห่งแสงสว่างถึงกับแตกสลายออกไปในพริบตา...

“เปรี้ยง...”

“กรี๊ด...”

อาริเซียที่ส่งเสียงร้องออกมาเล็กน้อยหลังจากที่คลื่นดาบของอีกฝ่ายทำร้ายยังบาเรียจนกระทั่งเธอได้ผลกระทบจากบาเรียถูกทำร้ายจนร่างของหญิงสาวต้องกระเด็นออกไปด้านหลังอย่างเสียหลัก...รันที่เห็นเช่นนั้นจึงรีบพุ่งไปรับยังร่างของอาริเซียไว้อย่างรวดเร็วทันที

“ควับ...”

แต่หญิงสาวที่ตวัดดาบทำร้ายบาเรียกลับไปรอช้า-เธอยังรีบพุ่งร่างเข้ามาอาริเซียอย่างรวดเร็วแล้วตวัดยังคมดาบอีกครั้งหมายที่จะแทงยังร่างของอาริเซียและรันทันที...

“เพล่ง...”

แต่โรเซร่าที่พุ่งเข้ามาขว้างยังเบื้องหน้าของเบื้องหน้าของอาริเซียเอาไว้พร้อมทั้งใช้ยังดาบเลเบียในมือของเธอรับยังคมดาบของอีกฝ่ายเอาไว้...

...

ท่ามกลางความนิ่งเงียบสายตาของผู้คนนับร้อยต่างจับจ้องมองไปยังโรเซร่าและหญิงสาวผู้นั้นทันที

“หึ...”

หญิงสาวที่ก้าวถอยหลังออกไปเล็กน้อยเพียงเค้นเสียงออกมาเล็กน้ยอย่างเย็นชาแต่เจ็บปวดในหัวใจผู้ที่ได้ยินยิ่งนัก-เธอที่กวาดสายตาจ้องมองไปยังโรเซร่าพลางส่งเสียงอันไพเราะราวหัวใจแหกสลายออกมาว่า

“...โรเซร่า-กุหลาบน้ำแข็งพันปีกลางทะเลทรายที่ร้อนระอุหรือ”

“อืมม์...”

โรเซร่าเพียงเค้นเสียงตอบรับออกมาเล็กน้อยพลางกวาดสายตาจ้องมองไปยังหญิงสาวที่เบื้องหน้าอย่างชัดเจนก่อนที่จะส่งเสียงกล่าวต่อไปว่า

“...แม่ทัพงูสวรรค์แห่งเฟลริว...”

ทั้งยังส่งเสียงกล่าวยังชื่อของหญิงสาวออกไปอย่างชัดเจนว่า

“...ซีเน่ ไฮดร้า”

“ฮึ...”

หญิงสาวหรือซีเน่ ไฮดร้าเค้นเสียงตอบรับออกมาเล็กน้อยพลางปล่อยให้สายลมที่หนาวเหน็บโชยพัดยังเส้นผมยาวสีฟ้าอ่อนจนแทบของของเธอพริ้วไสวในสายลม...

เธอเป็นหญิงสาวสวยผมสีฟ้าอ่อนรับกับดวงตาสีเขียวเข้มที่เรียวยาว คิ้วเรียวสวย จมูกโด่งเป็นสั่นสีขาว ริมฝีปากเรียวบอบบางสวยแต่ออกจะซีดไปเล็กน้อยเพราะสายลมหนาว...

...ดูสมกับเป็นกุหลาบที่สวยงดงามราวกับน้ำแข็ง

สวมใส่ยังชุดเสื้อแขนสั้นและกระโปร่งสั้นสีฟ้าอ่อนทับด้วยเกราะปกกันอก บ่า ลำแขน เอวสีเขียวอ่อนคาดเข็มสีดำ สวมรองเท้าเกราะสีเขียวอ่อนใช้ดาบที่เรียวสวยสีเขียวมรกต-ซีน่าเพียงกวาดสายตาจ้องมองไปยังโรเซร่าเล็กน้อยโดยไม่กล่าวอะไร

“...”

โรเซร่าเพียงนิ่งเงียบสบยังสายตาสีฟ้าอ่อนกลับไปด้วยประกายตาสีเขียวมรกตเท่านั้น-ไม่ส่งเสียงกล่าวอะไรออกมา...

แต่ทุกคนทราบดีว่า”นี่เป็นความเงียบสงบก่อนที่พายุจะบังเกิด”-การต่อสู้ของทั้งสองกำลังจะเริ่มขึ้นในไม่ช้าและรุนแรนยิ่ง...

...ของหญิงสาวที่มีความรักทั้งสอง

...หนึ่งสู้เพื่อล้างแค้นให้กับชายหนุ่มอันเป็นที่รัก

...อีกหนึ่งสู่เพื่อปกป้องยังชายหนุ่มอันเป็นที่รักยิ่ง


Tags: (none)
ตั้งกระทู้เมื่อ 25 มิ.ย.55 เวลา 04:11:20 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 1 จากทั้งหมด 1 Reply

Hayashi DaN
คุณพี่ชายสุดหวาน

สิ่งที่อ่านต่อไปนี้ไม่เกี่ยวกับส่วนที่เป็นเนื้อเรื่องหลัก-เพียงแต่อยากเขียนขึ้นมาเท่านั้น

ละครโรงเล็ก ตอนที่ 32
      
ชิน      :      ครั้งนี้ก็เอริคกับเซรอีกหรือ

เซย์      :      ครั้งที่แล้วก็ริวนันกับเกทและเวก้ากับยูนิและคาโทริ

รอย      :      รู้สึกแผนจะช่วยเหลือหญิงงามท่ามกลางอันตรายจะไม่เวิร์กเสียแล้วสิ

ชิน      :      งั้นก็เหลืออีกแผนหนึ่ง

รอย      :      อะไรหรือ

เซย์      :      ก็แผนจีบสาวที่อกหักหรือคนรักตายไงล่ะ

      แล้วก็มีหญิงสาวสวยในชุดกระโปร่งสีฟ้าอ่อนเดินเข้ามาด้วยทีท่าที่เศร้าสร้อย

ชิน      :      เป็นอะไรหรือเปล่า

เซย์      :      มีอะไรให้ช่วยหรือเปล่า

หญิงสาวปริศนา            :      งั้นก็ช่วยไปตายซ่ะ

รอย      :      เธอชื่ออะไรหรือ

หญิงสาวปริศนา            :      ซีเน่ ไฮดร้า

      ทุกคนถึงกับนิ่งเงียบไปทันที เพราะดูเหมือนจะไปจีบหญิงสาวที่อันตรายสุดๆแล้วสิ

ความคิดเห็นที่ 1 ตอบเมื่อ 25 มิ.ย.55 เวลา 04:12:08 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 1 จากทั้งหมด 1 Reply
วิธีการใช้ Function ต่างๆ