Hayashi DaN
คุณพี่ชายสุดหวาน

LOVE MAGIC FANTASY-04 : 501-Division ตอนที่ 22 ทัพมังกรทมิฬ

ภาคนี้อาจมีฉากที่ไม่เหมาะสม และการบรรยายตัวละครที่มากไปหน่อย ถ้าไม่ชอบก็อ่านข้ามๆไปได้น่ะครับ เพราะไม่อยากที่จะตัดออกครับ...ขอบคุณที่ติดตามครับ

ตอนที่ 22 ทัพมังกรทมิฬ

รุ่งอรุณสาดส่องลงมาจากแผ่นฟ้าพร้อมดวงตะวันอันร้อนแรงกล้าที่ท่อแสงและทั้งสงครามที่กำลังเปิดฉากขึ้นอีกครั้งณ ป้อมปราการสุดชายแดนเฟรย์ลิเซียแห่งนี้...

...สมรภูมิฟอลคอน

“ทุกคนพร้อม...”

ซีน่อนซึ่งยืนอยู่เบื้องหน้าของเหล่านักรบทั้ง 74 นายรวมถึงนอตันที่หายจากบาดเจ็บก็ได้เข้าร่วมในสงครามครั้งนี้ด้วย...ราเมล เทลน่า เรนนี่ รัลเรย์และทุกคนต่างส่งเสียงตอบรับออกไปอย่างดังลั่นว่า

“ครับ...”

“ค่ะ...”

“วันนี้เราจะต่อสู้เพื่อรักษาป้องแห่งนี้ไว้ให้จงได้”

ซีน่อนส่งเสียงกล่าวออกมาอีกครั้งท่ามกลางของเหล่าทหารทั้งหลายที่ต่างส่งเสียงร้องรับออกมาอย่างกระหึ่มไปทั่วป้อมแห่งนี้ทันที

“...เฮ่”

“ดีมาก...”

ซีน่อนที่ได้ยินถึงพยักหน้าตอบรับกลับมาด้วยรอยยิ้ม-เขาที่หันหลังกลับไปยังบานประตูของป้อมพร้อมทั้งโบกมือให้นายทหารเปิดประตูป้อมออกทันที

“...เคลื่อนพล”

แล้วควบม้านำหน้ากองกำลังของตนและพลทหารของป้อมประมาณห้าร้อยกว่านายออกไปเตรียมพร้อมรบยังทัพด้านนอกทันที...

รอการบุกโจมตีของแม่ทัพหอกมังกรพสุธาทมิฬ-เดราส โดรากอน...

“เฮ้อ...”

เทลน่าที่กวาดสายตาจ้องมองไปยังป้อมปราการที่เบื้องหน้าของเฟลริวที่มีนามว่า”เฟวรัล”ถึงกับส่งเสียงถอนหายใจออกมาอย่างหนักใจเล็กน้อย-ถึงแม่ทัพผู้เก่งกาจที่สุดแห่งเฟลริวผู้นี้...

แม่ทัพอันดับ 1 ของเฟลริว...

เพราะเมื่อ 5 ปีก่อนการที่ซีนอนและเหล่าอัศวินแห่งเฟลย์ลิเซเรียภายใต้การนำของจอมทัพกาลิออนที่สามารถบุกเข้าไปยังพระราชวังแห่งเฟลริวจนสามารถนำชัยชนะกลับมาได้นั้น เพราะกองทัพของเดราสผู้นี้กำลังติดพันยังสงครามอยู่อีกด้านหนึ่งกับ 3 สุดยอดนักรบแห่งเฟลย์ลิเซียอันประกอบด้วย...

รัน-จอมเวทย์ปริศนา...

อเล็กซ์-เสนาธิการปีศาจ...

และ...อาริเซีย-นักบวชสาวผู้งดงามท่ามกลางทะเลสาบแห่งความตาย...

เมื่อ 5 ปีก่อนทั้ง 3 สามารถทำได้เพียงแค่ถ่วงเวลากองทัพของเดราสและเหล่าอัศวินแห่งเฟลริวผู้เก่งกาจนี้ไว้ได้เพียงแค่ 3 วันเท่านั้นโดยแลกกับกองทัพถึง 3 กองทัพที่ต้องดับสิ้นไป

แต่เหล่าแม่ทัพทั้ง 12 ของเฟลริวที่เก่งกาจถึงจะสลัดหลุดยังทั้ง 3 กับต้องเผชิญหน้ากับอัศวินที่เก่งที่สุดของเฟรย์ลิเซียเพียงลำพังจนสามารถเอาชนะได้-เดราสที่รอดชีวิตเพียงคนเดียวสามารถมุ่งหน้ากลับไปยังปราสาทของเฟลริวเพื่อปกป้องยุวกษัตริย์ตัวน้อยได้...แต่สิ่งที่รอเดราสอยู่เบื้องหน้าเมื่อ 5 ปีก่อนคือซีน่อนที่สามารถเอาชนะเหล่าอัศวินทั้งร้อยของเฟลริวได้ขว้างทางอยู่...

แต่ก่อนที่การต่อสู้ของทั้ง 2 ซึ่งได้รับบาดเจ็บสาหัสและเห็ดเหนื่อยยิ่งกำลังจะเริ่มต้นขึ้น...กาลิออนที่เหลือเพียงหนึ่งเดียวกลับสามารถจับยังยุวกษัตริย์องค์นั้นและประกาศยังชัยชนะได้

...การศึกระหว่างซีน่อนกับเดราสจึงยุติลงก่อนที่จะเริ่มขึ้น

“เธอกลัวหรือไง-เทลน่า”

โซฟาลล่าที่ขี่ม้าอยู่เคียงข้างกับเทลน่าได้ยินเสียงถอนหายใจของเธอจึงถามออกมาเล็กน้อยราวกับยิ้มเยาะ...เทลน่าที่ไม่พอใจหันไปมองยังอีกฝ่ายทันที-เห็นได้ยังมือซ้ายที่จับสายบังเหียนม้าของโซฟาลล่าที่กำลังสั่นๆจึงสวนออกไปทันทีว่า

“เธอซิกลัว-โซฟาลล่า”

“หือ...”

โซฟาลล่าที่ได้ยินเทลน่าสวนกลับมาเช่นนั้นถึงกับหน้าเสียเล็กน้อยก่อนที่เธอจะเห็นยังมือของเทลน่าที่จับสายบังเหียนก็สั่นๆเหมือนกันจึงกล่าวออกไปว่า

“...เธอสิกลัว”

“เธอสิกลัว”

เทลน่าส่งเสียงสวนกลับมาทันที...โซฟาลล่าที่ได้ยินถึงกับส่งเสียงกล่าวออกมาทันทีว่า

“เธอต่างหากล่ะ”

“ไม่มีทาง...”

เทลน่าที่พยายามจะควบคุมยังมือของตนไม่ใช่สั่นสะท้าน-ปากเธอยังกล่าวต่อมาอีกว่า

“...ฉันไม่เคยกลัวอะไร”

“ไม่เคยกลัวอะไร...”

โซฟาลล่าที่คล้ายกับฉุกใจคิดอะไรขึ้นมาได้ถึงกับยิ้มออกมาอย่างชั่วร้ายเจ้าเล่ห์นิดๆแล้วกล่าวออกมาอีกว่า

“...แค่กลัวหนูกับวิ่งหนีกระต่ายจนหางจุกตูดนี่น่ะ”

“หา...”

เทลน่าที่ได้ยินถึงกับส่งเสียงร้องออกมาอย่างตกใจทันที-เธอยังรีบถามออกไปว่า

“...เธอรู้ได้ยังไงกัน”

“หมายความว่าเป็นเรื่องจริงสิน่ะ”

โซฟาลล่าส่งเสียงกล่าวออกมาเล็กน้อยอย่างผู้ชนะพลางกับยิ้มออกมาอย่างเยาะเย้ยนิดๆ...เทลน่าที่หน้าแดงหันหน้าไปทางอื่นทันทีพร้อมทั้งบ่นออกมาเบาๆว่า

“ฝากเอาไว้ก่อนเถอะ”

แล้วจึงกวาดสายตาจ้องมองไปยังราเมลที่เป็นเพียงคนเดียวที่ทราบยังความลับนี้ของเธออย่างอาฆาตแค้น-หากเขาไม่ปากโป้งออกไปล่ะก้อ...โซฟานน่าไม่มีทางที่จะได้รู้อย่างเด็ดขาด

“แล้วเมื่อไหร่จะเอาคืนล่ะ”

โซฟาลล่าที่ควบม้าอยู่เคียงข้างเทลน่าส่งเสียงกล่าวออกมาอีกครั้งหนึ่ง...เทลน่าจึงสวนกลับไปทันทีว่า

“เป็นเธอก็หนีเหมือนกันแหละ”

“เออ...”

โซฟาลล่าถึงกับต้องนิ่งเงียบไปทันที เพราะถ้าเป็นเธอก็หนีเหมือนกัน-เพียงแต่เพื่อรักษาหน้าของตนไว้จึงส่งเสียงกล่าวออกไปทันทีว่า

“...ไม่มีทางหรอก”

...ด้วยน้ำเสียงที่ไม่เต็มเสียงสักเท่าไหร่

“เชอะ...”

เทลน่าได้แต่เค้นเสียงออกมาอย่างไม่เชื่อถือสักเท่าไหร่นัก-แต่ก่อนที่โซฟาลล่าจะกล่าวอะไรออกมาอีก...รัลเรย์ที่อยู่ใกล้ๆจึงส่งเสียงกล่าวออกมาว่า

“นี่เงียบๆหน่อยสิ...”

เธอที่กวาดสายตาอันเย็นชาจึงมองมายังทั้งสองคนแล้วกล่าวต่อมาอีกว่า

“...คนกำลังต้องการสมาธิ”

“หือ...”

เทลน่ากับโซฟาลล่าเพียงส่งเสียงออกมาเล็กน้อยอย่างสงสัย-พวกเธอที่กวาดสายตาจ้องมองไปยังรัลเรย์ที่เห็นยังมือของเธอที่จับอยู่บนสายบังเหียนถึงกับสั่นไหวเล็กน้อยถึงกับส่งเสียงหัวเราะออกมาทันที

“...ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า”

ไม่มีคิดว่า”รัลเรย์ที่ทั้งเก่งกาจและกล้าหาญที่สุดก็ยังต้องสั่นด้วยความหวาดกลัว”...

“พวกเธอหัวเราะอะไรกัน”

รัลเรย์ที่หน้าแดงขึ้นมาเล็กน้อยถึงกับส่งเสียงร้องออกมาทันที...เทลน่าที่จ้องมองไปยังรัลเรย์ถึงกับส่งเสียงกล่าวออกมาว่า

“ก็หัวเราะเธอไงล่ะ”

โซฟาลล่ายังกล่าวต่อไปอีกว่า

“ใครจะคิดว่าเธอที่ปกติมักทำหน้าเย็นชาก็จะกลัวเป็นเหมือนกัน”

“ฉันก็เป็นคนน่ะ…”

รัลเรย์ส่งเสียงออกมาเล็กน้อยก่อนที่จะรู้สึกได้ยังความหวาดกลัวจางหายไปจากหัวใจของตนถึงกับส่งเสียงหัวเราะออกมาทันที่

“...ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า”

“...ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า”

เทลน่ากับโซฟาลล่าที่ได้ยินยังเสียงหัวเราะของรัลเรย์ถึงกับลืมยังความหวาดกลัวแล้วส่งเสียงหัวเราะออกมาอีกครั้งทำเอาบรรยากาศที่เหล่านักรบทั้งหลายต่างพากันหวาดกลัวและประหม่าอยู่ถึงกับลืมเลือนความรู้สึกอันตรึงเคลียดเหล่านั้นไปจนหมดสิ้น...ซีน่อนที่เห็นเช่นนั้นจึงยิ้มออกมาเล็กน้อยไม่กล่าวอะไรออกมา เพราะทราบดีว่า”การศึกครั้งนี้มันแตกต่างไปจากทุกครั้ง”-อย่างที่ครั้งก่อนๆแทบจะเทียบไม่ได้เลย...
เพราะเหล่าแม่ทัพคนอื่นเมื่อเทียบกับแม่ทัพหอกมังกรพสุธาทมิฬ-เดราส โดรากอนแล้ว...

ชัยชนะเหล่านั้น-มันไม่มีค่าเลย...

สายตาของซีน่อนที่จับจ้องมองไปยังเบื้องหน้าถึงกับยิ้มออกมาเล็กน้อยอย่างเชื่อมั่น เพราะถึงแม้จะต้องตาย-เขาก็จะต้องรักษายังป้อมฟอลคอนแห่งนี้และจะหยุดยั้งการบุกของเดราสไว้เพื่อรอยังกองทัพใหญ่ของกาลิออนที่มาพร้อมทั้งท่านผู้กล้าและเหล่าอัศวินอีกนับ 5,000 นายที่กำลังมุ่งหน้าตรงมา

“ครืน...”

ยามเมื่เห็นยังบานประตูป้อมของฝ่ายตรงข้ามค่อยๆเปิดออกมา...ซีน่อนที่จ้องมองไปยังเบื้องหน้าด้วยดวงตาที่ไม่ยอมกระพริบเพียงส่งเสียงกล่าวออกมาเล็กน้อยว่า

“ไปกันเถอะ...”

แล้วส่งเสียงร้องตะโกนออกมาอย่างดังลั่นว่า

“...ทุกคน”

“ครับ...”

“ค่ะ...”

เหล่านักรบและอัศวินทั้งหลายกว่า 574 ชีวิตต่างส่งเสียงตอบรับออกมาอย่างทันที...เมื่อเห็นยังกองทัพของฝ่ายตรงข้ามที่บุกวิ่งตรงเข้ามายังเบื้องหน้าอย่างรวดเร็วจึงรีบส่งเสียงร้องสั่งการออกมาอีกครั้งว่า

“...เตรียมพร้อม”

“เฮ่...”

เหล่านักรบทั้งเหล่าต่างส่งเสียงร้องออกมาอย่างรวดเร็วและดังลั่นพร้อมเพรียงกันทันที-ทุกคนต่างกระชับอาวุธในมือแน่นเพื่อเตรียมรับมือกับสงครามที่กำลังจะอุบัติขึ้นมาต่อไปนี้...
------------------------------------------

“ครืน...ครืน...”

ท่ามกลางพื้นพสุธาที่กำลังสั่นไหวจนเหนือกับโลกหล้ากำลังจะถูกถล่มทลายลงไปในพริบตา...ซีน่อนที่กวาดสายตาจ้องมองไปยังกองทัพของเฟลริวที่วิ่งพุ่งเข้ามาถึงรัศมี 300 เมตรสุดท้ายต่างรีบตวัดยังคมดาบของตนจากซ้ายไปขวาอย่างรวดเร็วพร้อมทั้งส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นว่า

“ซีน่อนเวบฟ...”

“เฟียว...”

ท่ามกลางคลื่นคมดาบของซีน่อนที่พุ่งตรงไปยังกองทัพของฝ่ายตรงข้ามที่เบื้องหน้าซึ่งกำลังพุ่งเข้ามา-เขายังส่งเสียงร้องออกมาทันทีอีกว่า

“...พลธนูยิง”

“ค่ะ...”

“ครับ...”

ฟรอเดีย ซันเต้ ราชีก้า เจราล์ด ริน ชาชา ราเครุ ซารอน บิลฟอร์ด เมลเฮน นอตัน ฟราว บั๊ดและเหล่าธนูที่อยู่บนกำแพงป้อมปราการต่างส่งเสียงตอบรับออกมาแล้วระดมยิงธนูออกไปยังเบื้องหน้าทันที

“เฟียว...เฟียว...เฟียว...”

ซีน่อนที่ไม่รอช้าจัดสั่งการเหล่าจอมเวทย์ออกไปในพริบตาทันทีว่า

“จอมเวทย์โจมตีได้”

“ครับ...”

“ค่ะ...”

วินดี้ โบนัส ฟาแรนท์ ชิน เซเรน เอสเทล เมริเอล อาโทรอมที่ส่งเสียงตอบรับยังตวัดไม้ดาบและดาบเวทมนตร์ในมือทั้งกล่าวต่อไปอีกว่า

“ขอพระเจ้าผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประธานคลื่นความร้อนเผาผลาญเหล่าศัตรูแห่งข้าด้วยเถิด…ระเบิดเพลิง-ไฟบอม

“ขอพระเจ้าผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานสายลมพัดขับไล่ศัตรูแห่งข้าด้วยเถิด...สายลมพายุหมุน-สตอม”

“ขอพระเจ้าผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานเพลิงของพระองค์แด่ข้าด้วยเถิด...เปลวเพลิงแห่งไฟ-ไฟร์”

“ขอพระเจ้าโปรดประทานพลังอำนาจของพระองค์ผ่านราชันย์แห่งสายลมมาเป่าปัดลมหายแห่งความเย็นยะเยือกด้วยเถอะ...สายลมเย็นจงโชยพัด-คูล”

“ขอพระเจ้าผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานถึงกำแพงแห่งเปลวเพลิงขึ้นมาพิทักษ์โจมตีศัตรูข้าด้วยเถิด...กำแพงพิทักษ์แห่งไฟ-กันโซโล”

“ขอพระเจ้าผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานถึงเปลวพระเพลิงแห่งความมืดมิดขึ้นมาผลาญเผายังศัตรูแห่งข้าด้วยเถิด...เปลวเพลิงสีดำ-ดาร์ชไฟร์”

“ขอให้พระผู้เป็นเจ้าโปรดประทานพรของพระองค์ผ่านสายน้ำศักดิ์สิทธิ์ซัดชำระความชั่วร้ายด้วยเถิดด้วย...คลื่นน้ำซัดสาด-เวฟบ”

“ขอพระเจ้าผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานถึงมือแห่งพสุธาโจมตีศัตรูแห่งข้าด้วยเถิด...หมัดแห่งพสุธา-ร็อดแฮนด์”

ยามเมื่อสิ้นเสียงของทุกคนก็ปรากฏยังระเบิดแห่งเปลวเพลิง พายุหมุนโชยพัด เปลวเผาแผด ไอเย็นพุ่งแผ่ ปราการแหงไฟลุกโชน เปลวไฟสีดำ สายน้ำสัดสาดและกำปั้นหางกำแพงขึ้นมาทำลายร้างยังกองทัพของเฟลริวที่กำลังบุกเข้ามาในพริบตา

“บรึม...”

“เฟียว...”

“พรึบ...”

“ฟู่...”

“ครืน...”

“โครม...”

ท่ามกลางฝุ่นควันที่ยังคงบดคลุมทุกสิ่งทุกอย่างอย่างไม่หยุดยั้ง...ซีน่อนที่ยังรู้สึกได้ยังพื้นพสุธาที่กำลังสั่นไหวยังกองทัพของฝ่ายตรงข้าทมี่กำลังมุ่งหน้ามาอย่างไม่หยุดยั้ง-เขาส่งเสียงสั่งการออกมาอีกอย่างรวดเร็วแข่งกับเวลาว่า

“พลธนูยิง”

“ค่ะ...”

“ครับ...”

ฟรอเดีย ฟรานและเหล่าพลธนูทั้งหลายต่างขึ้นศรและยิงลูกธนูออกไปอีกอย่างไม่หยุดยั้ง-มุ่งตรงไปยังกลุ่มฝุ่นดินที่ยังวบดบังทุกสิ่งที่เบื้องหน้า

“เฟียว...เฟียว...เฟียว...”

ซีน่อนที่ไม่รอช้ารีบควบม้าของตนพุ่งทะยานตามลูกธนูที่นำหน้าออกไป-เขาที่ชูดาบในมือขวาขึ้นพร้อมทั้งส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นไปทั่วสนามรบแห่งนี้ทันทีว่า

“ทุกคนประจัญบาน”

“เฮ่...”

ราเมล เทลน่า รัลเรย์ โซฟาลล่าและเหล่านักรบทั้งหลายต่างส่งเสียงตอบรับออกมาทันทีพร้อมทั้งควบม้าทะยานตามร่างของซีน่อนที่พุ่งนำออกไปเผชิญหน้ากับกองทัพของเฟลริวที่กำลังมุ่งหน้าเข้ามาทันที...

...สงครามได้เริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริงแล้ว
-------------------------------------

“กุบ...กุบ...”

ชิเกนซึ่งควบม้าพุ่งนำหน้าของทุกคนขึ้นไปยังเบื้องหน้าพุ่งใส่กลุ่มควันที่อยู่เบื้องหน้าทันที...ซีน่อนที่เห็นเช่นนั้นจึงส่งเสียงร้องออกมาทันทีว่า

“ระวัง”

“หือ...”

ชิเกนหันกลับมาส่งเสียงร้องเล็กน้อยพร้อมทั้งกระแสลมอันคมกริบที่โชยพัดพุ่งใส่ร่างชของเขาอย่างรุนแรง

“เปรี้ยง...”

กรงเล็บอันมหึมาราว 5 ถึง 60 เซนพุ่งตะปบใส่หัวม้าของชิเกนจะขาดกระจุยหายไปในพริบตาพร้อมทั้งกวาดใส่ยังร่างของชิเกนจนขาดใจตายกระทั่งลอยกระเด็นไปชนยังร่างของคาโทริท่ขวบม้าตามหลังมาจนกระเด็นตกไปจากหลังของม้าในพริบตา

“โครม”

“อ๊าก...ก”

เสียงร้องคำรามดังก้องขึ้นมาพร้อมทั้งฝุ่นควันที่จางหายลงไปปรากฏยังร่างกอันสูงใหญ่มหึมาของมังกรสีเหลืองตัวหนึ่งที่สูงนับ 7 ถึง 8 เมตร-มันถึงกับใช้สายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความเกรียวกราดจากร่างที่เต็มไปด้วยบาดแผลจากลูกธนูและเวทมนตร์จับจ้องมองไปยังทุกคน-ที่ด้านหลังของมันยังมีมังกรตัวขนาด 5 ถึง 6 เมตรอีกนับสิบๆตัวกำลังส่งเสียงร้องคำรามออกมาอย่างดังก้องท้องฟ้า

“อืมม์...”

ซีน่อนที่อยู่บนหลังม้าเพียงส่งเสียงออกมาเล็กน้อยแล้วควบม้ามุ่งตรงไปยังเบื้องหน้าอย่างรวดเร็วรีบส่งเสียงร้องสั่งการออกมาทันทีว่า

“...ทุกคนบุก”

“ครับ...”

“ค่ะ...”

ราเมล เทลน่า รัลเรย์และโซฟาลล่าต่างส่งเสียงร้องออกมาทันที-รีบมุ่งหน้าทำหน่อวยของตนแยกย้ายเข้าไปปะทะกับเจ้ามังกรที่รออยู่ยังเบืองหน้าทันที

“ย๊าก...”

ราเมลส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นพร้อมทั้งควบม้าพุ่งตรงไปยังเบื้องหน้าพลางตวัดยังคมดาบออกไปอย่างสุดแรงใส่ยังเจ้ามังกรที่อยู่ใกล้ที่สุดทันที

“ฉึก...”

คมดาบของราเมลถึงกับแทงเข้าใส่ยังท้องของเข้ามังกรจนสุดด้าม...เจ้ามังกรเพียงส่งเสียงร้องคำรามของมาเล็กน้อยอย่างดังลั่น

“กรร...”

มันถึงกับก้มหน้าลงมามองยังราเมลที่อยู่ด้านล่างและอ้าปากหมายจะงับใส่ร่างของเขาทันที...เทลน่าที่เห็นเช่นนั้นจึงส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นว่า

“ระวัง...”

เธอที่ไม่รอช้ารีบพุ่งทะยานแทงดาบเลเบียในมืออกไปอย่างสุดแรง

“เฟียว...”

คลื่นคมดาบที่พุ่งแทงฝ่าอากาศของเทลน่าถึงกับทะลวงตรงไปยังใต้ริมฝีปากบนของเจ้ามังกรตัวถึงถึงกับฉีกขาดจนเขี้ยวบนข้างซ้ายของมันถึงกับหลุดกระเด็นออกมาในพริบตา

“อ๊าก...”

เจ้ามังกรที่เงยหน้าขึ้นไปบนท้องฟ้าถึงกับส่งเสียงร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด...รอยที่ไม่รอช้ารีบพุ่งร่างกระโดดขึ้นไปตามสันหลังของมัน-เขาวิ่งขึ้นไปจากสันหลังสู่ลำคอและหัวของมันอย่างรวดเร็วในพริบตา

“ตุบ...ตุบ...ตุบ...”

เขาที่ไม่รอช้ารีบตวัดยังคมดาบแทงลงไปยังกลางกระโหลกของเจ้ามังกรอย่างสุดแรง

“ฉึก...”

“อ๊าก...ก”

เจ้ามังกรส่งเสียงร้องคำรามออกมาอย่างดังลั่นพร้อมทั้งเหวี่ยงหัวของมันเหวี่ยงไปเหวี่ยงมาอย่างม่หยุดยั้งเพื่อสะบัดยังร่างของรอยให้กระเด็นหลุดออกไป-หางของมันยังฟาดใส่ทุกสิ่งทุกอย่างที่กีดขว้างอยู่อย่างไม่สนใจยังสิ่งใดๆ

“เปรี้ยง...”

หางของมันถึงกับตวัดกวาดไปยังม้าของราเมลจนเขาต้องรีบกระโดดลงมาจากหลังมาทันที..ฟรอเดียที่อยู่บนรถม้าที่แล่นตามมาถึงกับรีบเอาลูกธนู 3 ดอกพาดยังคันศรแล้วเล็งยิงออกไปในพริบตา

“เฟียว...เฟียว...เฟียว...”

ลูกธนูทั้ง 3 ดอกวิ่งพุ่งผ่านอากาศออกไปในพริบตา-ตรงไปยังดวงตาขวาของเจ้ามังกรอย่างแม่นยำดับยังแสงสว่างของดวงตาข้างนั้นไปอย่างชั่วกาล-ยิ่งทำให้เจ้ามังกรสะบัดหัวอย่างรุนแรงยิ่งขึ้น...รอยที่ยังจับดาบแน่นเหยียบอยู่บนหัวของเจ้ามังกรถึงกับส่งเสียงร้องออกมาทันที

“โอ๊ย...”

จนกระทั่งดาบหลุดพร้อมทั้งร่างของรอยที่ลอยกระเด็นล่วงลงไปยังบนซากม้า-แต่ยามที่เขากำลังจะลุกขึ้นมานั้นกลับถูกเงาอันดำทมิฬของเจ้ามังกรร้ายเข้ามาบดบังไว้

“กรร...”

มันส่งเสียงร้องคำรามออกมาเล็กน้อยเมื่อดวงตาซ้ายที่เหลืออยู่จับจ้องมองไปยังร่างของรอยพร้อมทั้งตะปบยังกรงเล็บซ้ายลงมาอย่างรุนแรงยิ่ง

“เฟียว...”

...หมายจะพิฆาตฆ่ายังรอยให้ตายลงไปในพริบตา

“ย๊าก...”

ราเมลที่ไม่รอช้ารีบกระโดดพุ่งผ่านมาอย่างรวดเร็วแล้วรีบตวัดเอาคมดาบที่รับมาจากพ่อตวัดฟันออกไปอย่างสุดแรงทันที

“เฟียว...ว”

คมดาบของเขาถึงกับตัดยังกรงเล็บซ้ายของเจ้ามังกรร้ายตัวนั้นจนขาดกระเด็นออกไปในพริบตา...เทลน่าที่ไม่รอช้ารีบกระโดดลงมาจากม้าสีขาวตัวโปรดของเธอเหยียบลงไปยังหัวหล่ของราเมลและพุ่งทะยานร่างขึ้นไปกลางหน้าผากของเจ้ามังกรและแทงยังคมดาบพุ่งผ่านหว่างกลางดวงตาทั้งสองของมังออกไปอย่างสุดแรง

“เปรี้ยง...ง”

คมดาบของเทลน่าถึงกับแทงทะลวงสมองของเจ้ามังกรออกไปจนร่างที่ใส่โตมหึมาของมันถึงกับล้มครืนลงไปในพริบตา...ไรก้าที่เห็นยังร่างของเทลน่าล่วงหลุนลงมาจึงรีบควบม้าพุ่งเข้าไปพร้อมทั้งรับยังร่างของเธอไว้ทันที

“เป็นอะไรมัยค่ะ-ท่านเทลน่า”

ไรก้าส่งเสียงถามออกไปพร้อมทั้งรับร่างของเทลน่ามานั่งบนหลังม้า...เทลน่าที่ทรงกายลุกขึ้นเพียงส่งเสียงกล่าวออกมาว่า

“ไม่เป็นไร...”

แล้วรีบกระโดดข้ามกลับไปยังเครสเซ็นด์แล้วควบม้าออกไปเผชิญหน้ายังมังกรอีกตัวที่กำลังมุงหน้าตรงมายังทางนี้ทันที
------------------------------------------------

“โครม...”

เสียงก้อนหินดังลั่นขึ้นมาทางดานของโซฟาลล่า-เมื่อเจ้ามังกรถึงกับโยนเอาก้อนหินเหวี่ยงมายังรถม้าของหน่วยเธอพังทลายลงไหในพริบตา...ทำเอาพวกซาซา เจนด้า เซเรน ริน นอตันที่อยู่บนรถม้ากระโดดหนีกันแทบจะไม่ทัน

“ทุกคนปลอดภัยมั้ย”

โซฟาลล่าส่งเสียงร้องถามออกไป...ซาซาจึงรีบส่งสียงร้องตอบออกมาทันทีว่า

“พวกเราไม่เป็นอะไร”

แต่เจนด้าที่กวาดสายตาไปมาท่ามกลางสมรภูมิถึงกลับรีบส่งเสียงร้องถามออกมาทันทีว่า

“มานล่ะ-มานอยู่ไหน”

“หา...”

ทุกคนแทบจะส่งเสียงร้องออกมาอย่างตกใจยิ่ง...ก่อนที่จะได้ยินเสียงของมานดังลั่นขึ้นมาจากใต้ก้อนหินว่า

“ฉันไม่เห็นไร”

“เฟียว...ว”

พร้อมทั้งยกยังก้อนหินที่เจ้ามังกรขว้างมาถึงกับถูกเหวี่ยงยันกลับไปยังกลางอกของเจ้ามังกรอย่างรุนแรงยิ่ง

“โครม”

จนร่างของเจ้ามังกรถึงกับล้มแทบจะล้มลงไปในพริบตาทำให้ทุกคนทราบถึงพลังอันมากมายของมานได้-แต่ฉุกใจคิดได้ว่า”เธอที่นอกจะเป็นนักบวชแล้วยังเป็นนักสู้ด้วย”

“รี...”

อากีสที่เห็นเช่นนั้นจึงส่งสัยงร้องออกมาเล็กน้อยพร้อมทั้งหันไปจ้องมองยังนักดาบสาวที่อยู่ด้านข้างทันที...รีหันไปสบยังสายตาของฝ่ายตรงข้ามเล็กน้อย

“อืมม์”

ก่อนที่ทั้งสองจะพุ่งร่างขึ้นไปหายังเจ้ามังกรที่เบื้องหน้าและตวัดยังคมดาบฟันออกไปใส่กลางหน้าอกของมันที่สูงนับ 3 ถึง 4 เมตรทันที

“เฟียว...”

เกิดเป็นรอบแผลรูปกากบาดที่กลางหน้าอกของมันพร้อมทั้งหยาดโลหิตที่สาดกระเด็นออกมาอย่างมากมายในพริบตา...รินกับนอตันต่างระดมยิงธนูออกไปอย่างไม่หยุดยั้ง

“เฟียว...เฟียว...”

อากีสที่กระโดดเหยียบยังหลังม้าของตนเองลอยขึ้นไปกลางอากาศถึงกับตวัดยังคมดาบฟาดลงมาใส่ยังหน้าผากของฝ่ายตรงข้ามอย่างรุนแรง

“เปรี้ยง...”

จนร่างของเจ้ามังกรถึงกับล้มลงไปนอนกองอยู่กับพื้นในพริบตา...พร้อมทั้งโซฟาลล่าที่กระโดดขึ้นไปแทงดาบที่เรียวแหลมของเธอใส่ยังบาดแผลกลางหน้าผากปลิดชีพมันในพริบตา

“เรียบร้อยแล้ว...”

โซฟาลล่าส่งเสียงกล่าวออกมาเล็กน้อยพร้อมทั้งกวาดสายตาจ้องมองไปยังหน่อยของเทลน่าที่สามารถล้มเจ้ามังกรลงไปได้แล้วกำลังมุ่งหน้าเข้าไปจัดการมังกรอีกตัวหนึ่ง-เธอรีบส่งเสียบงกล่าวต่อไปอีกว่า

“...พวกเราบุกต่อไปเร็วเข้า”

“ครับ”

“ค่ะ”

ทุกคนส่งเสียงตอบรับออกมาพร้อมทั้งมุ่งหน้าเข้าไปหายังเจ้ามังกรที่กำลังมุ่งหน้าเข้ามาอีกอย่างไม่มีท่าทางหวั่นเกรงใดๆ
-----------------------------------------------

“ย๊าก...”

รัลเรย์ส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นพร้อมทั้งตวัดยังคมดาบของตนออกไปอย่างสุดแรงฟันใส่ยังลำตัวของเจ้ามังกรตัวหนึ่งขาดกลางออกมาอย่างง่ายๆ...จูเรียที่อยู่ไม่ห่างออกไปนัก-เห็นเช่นนั้นจึงเค้นเสียงออกมาอย่างไม่พอใจว่า

“เชอะ...

แล้วพุ่งทะยานตรงใส่เจ้ามังกรที่พุ่งมายังเบื้องหน้าและกระโดดเหยียบไปยังหัวเข่าของมันและเอาคมดาบสีแดงของเธอแทงใส่กลางหน้าอกของมันในพริบตาแล้วเหยียบหัวเข่าข้างนั้นของเจ้ามังกรกระโจมกรีดผ่านคมดาบตัดเป็นทางยาวผ่านลำคอขึ้นไปจนผ่าหัวของเจ้ามังกรออกเป็นสองซีกในพริบตา

“โครม”

ร่างของเจ้ามังกรทั้งสองตัวตามถูกหญิงสาวทั้งคู่ล้มลงได้อย่างง่ายดายในพริบตาดียว-ทำเอาหนุ่มหลายคนที่อยู่ใกล้พวกเธอทั้งสองต่างนิ่งเงียบลงไปในพริบตา

“สำเร็จแล้ว”

“ไชโย”

ชาชากับมินท์ต่างส่งเสียงโห่ร้องออกมาอย่างดีใจ...แต่รัลเรย์ในยามนี้ที่อยู่บนหลังม้าต่างไม่มีเวลามาสนใจ-รีบควบม้านำหน้าทุกคนมุ่งตรงไปยังเจ้ามังกรสองตัวที่กำลังมุ่งหน้ามาทางนี้โดยไม่กล่าวอะไร

“...”

“เชอะ...”

จูเรียเค้นเสียงออกมาอย่างไม่สบอารมณ์เล็กน้อย-เธอที่ยังยืนอยู่บนยอดอกที่ไร้วิญญาณของเจ้ามังกรเพียงกระโดดกลับไปยังหลังม้าของเธอแล้วควบตามหลังของรัลเรย์ออกไปทันทีอย่างไม่รอช้า

“...กุบ...กุบ”

...ราวกับไร้ยังความหวาดกลัวใดๆ

ทุกคนที่เห็นตามสบสายตากันเล็กน้อยแล้วรีบตามหลังยังหัวหน้าหน่อยที่แสนเก่งกาจของพวกตนออกไปทันทีอย่างไม่ย่อท้อ...
-------------------------------------------

“โครม...”

ท่ามกลางเหล่าทหารกับอัศวินมากมายและเจ้ามังกรร้ายนับสิบๆตัวที่ล้มลงไปตายในสมรภูมิแห่งนี้...ซีน่อนที่กำลังเผชิญหน้าเพียงลำพังกับเจ้ามังกรตัวที่ใหญ่ที่สุด-ซึ่งเป็นหัวหน้าของทุกคนต่างไม่รอช้า

“เฟียว...”

เขารีบพุ่งทะยานออกไปยังเบื้องหน้าพร้อมทั้งตวัดยังคมดาบของมาอย่างรวดเร็วยิ่งกว่าทันที...เจ้ามังกรที่ไม่รอช้ารีบตวัดยังกรงเล็บของมันสวนกลับมาทันที

“...เฟียว”

แต่คมดาบของซีน่อนถึงกับสามารถตวัดตัดยังกรงเล็บของมันขาดกระเด็นออกไปใฝนพริบตา...เจ้ามังกรที่ชะงักเงยหน้าขึ้นไปลบนท้องฟ้าเพียงส่งเสียงร้องคำรามออกมาอย่างดังลั่นก้องท้องฟ้าทันที

“กรร...”

ก่อนที่มันจะก้มหน้าลงมาแล้วพ่นยังเปลวเพลิงลงมาแผดเผายังร่างของซีน่อนที่อยู่เบื้องหน้าจนหายลับไปในพริบตา

“ฟู่...”

เปลวเพลิงถึงกับเผาผลาญทุกสิ่งทุกอย่างที่เบื้องหน้าของเจ้ามังกรจนหมดสิ้นลงไปทันที...แต่...

“ย๊าก...ก”

เสียงตะโกนก้องของซีน่อนดังขึ้นมาท่ามกลางเปลวเพลิงอย่างชัดเจนพร้อมทั้งร่างของเขาที่พุ่งทะลวงผ่านเปลวเพลิงออกมาในพริบตาแล้วแทงยังคมดาบของตนแทนใส่หน้าผากของเจ้ามังกรเด็ดชีพของมันลงไปในพริบตา

“โครม”

ร่างของเจ้ามังกรล้มลงไปนอนกองอยู่กับพื้นในพริบตา...ซีน่อนที่เหยียบยังหัวของเจ้ามังกรเพียงกวาดสายตาจ้องมองไปยังรอบๆเล็กน้อยแล้วส่งเสียงถอนหายใจออกมาเล็กน้อย

“เฮ้ย...”

เพราะถึงมังกรตัวหัวหน้าจะตายไปแต่สงครามยังไม่จบสิ้นลง เพราะแม่ทัพยังไม่ปรากฏออกมา...เขาที่ไม่รอช้ายังรีบหยิบเอาหอกของอัศวินคนหนึ่งที่ล้มตายอยู่ใกล้ปาใส่กลางหน้าอกของเจ้ามังกรอีกตัวที่พุ่งมาใส่เขาทันทีอย่างสุดแรงแล้วรีบพุ่งทยานตามไปตวัดยังคมดาบฟันตัดลำคอของมังกรอีกตัวที่อยู่ใกล้ๆอย่างง่ายดาย

“เฟียว...”

มังกรทั้ง 2 ตัวต่างถูกสังหารอย่างง่ายดาย-แต่มังกรที่เหลืออยู่ที่นับสิบๆตัวยังคงมุ่งหน้าตรงมาหน้าเขาอย่างไม่หยุดยั้ง...ซีน่อนเพียงเค้นยิ้มออกมาเล็กน้อยแล้วตวัดยังคมดาบพุ่งฟันต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง
เพราะสงครามมิใช่กำลังจะจบสิ้น-แต่มันยังพึ่งเริ่มเท่านั้นเอง...

Tags: (none)
ตั้งกระทู้เมื่อ 24 เม.ย.55 เวลา 01:18:20 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 1 จากทั้งหมด 1 Reply

Hayashi DaN
คุณพี่ชายสุดหวาน

สิ่งที่อ่านต่อไปนี้ไม่เกี่ยวกับส่วนที่เป็นเนื้อเรื่องหลัก-เพียงแต่อยากเขียนขึ้นมาเท่านั้น

ละครโรงเล็ก ตอนที่ 22
      
      เมื่อเห็นยังเทลน่ากำลังสั่นๆอยู่

โซฟาลล่า      : เธอกลัวหรือ...เทลน่า

เทลน่า      : เธอต่างหากล่ะที่กลัว...โซฟาลล่า

โซฟาลล่า      : เธอต่างหาก

เทลน่า      : เธอต่างหาก

รัลเรย์      : เงียบๆหน่อยได้มั้ย

      เมื่อเห็นยังมือของรัลเรย์สั่นอยู่เหมือนกัน

โซฟาลล่า เทลน่า      : เธอก็กลัวเหมือนกันหรือ...รัลเรย์

รัลเรย์      : ฉันก็คนเหมือนกันน่ะ

โซฟาลล่า เทลน่า      : นั่นสิ

รอย      : แน่นอนอยู่แล้วต่อให้เก่งแค่ไหน ผู้หญิงทุกคนถ้ากำลังเข้าหอก็ต้องกลัวต้องตัวสั่นทุกคนนั่นแหละ...อ๊าก

      หลังจากที่รอยโดนยังเหล่าหญิงสาวจัดการไปแล้วความกลัวที่ต้องเผชิญหน้ากับศึกครั้งสำคัญจึงหายไปจนหมดสิ้น

ความคิดเห็นที่ 1 ตอบเมื่อ 24 เม.ย.55 เวลา 01:19:41 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 1 จากทั้งหมด 1 Reply
วิธีการใช้ Function ต่างๆ