Hayashi DaN
คุณพี่ชายสุดหวาน

LOVE MAGIC FANTASY-04 : 501-Division ตอนที่ 20 อาชาเพลิงพิโรษ

ภาคนี้อาจมีฉากที่ไม่เหมาะสม และการบรรยายตัวละครที่มากไปหน่อย ถ้าไม่ชอบก็อ่านข้ามๆไปได้น่ะครับ เพราะไม่อยากที่จะตัดออกครับ...ขอบคุณที่ติดตามครับ

ตอนที่ 20 อาชาเพลิงพิโรษ

ภาพเบื้องหน้าทีทุกคนอยู่ในยามนี้...แม้จะเตรียมใจไว้แล้วก็ยังอดที่จะตกตะลึงไม่ได้

...ภาพของแม่ทัพหมื่นอาชา-ฮอร์ส มาสเกอร์

ร่างของฮอร์สที่เบื้องหน้าของทุกคนคล้ายเป็นสัตว์ประหลาดขนาดมหึมาที่สูงนั้น 7 ถึง 8 เมตรทึ่มีร่างท่อนบนเป็นร่างของมนุษย์แต่หันเป็นม้า-ส่วนท่อนร่างกลับเป็นม้าที่มี 4 ขา...แต่สิ่งที่เลวร้ายที่สุดคือตลอดทั่งร่างของมันกลับกำลังลุกโชกด้วยเปลวเพลิงสีแดงราวกับจะเผาแผดยังทุกสิ่งทุกอย่างให้หมอดไหม้ไป

“โครม...”

ฮอร์สยังคงตวัดดาบที่ยาวนับ 4 เมตรฟาดลงมาใส่ยังพื้นพสุธาให้แยกแตกกระจาย-ดวงตาที่แดงเพลิงของมันถึงกับจ้องมองไปยังร่างของซีน่อนที่กระโดดหนีลอยไปกลางอากาศทันที...ซีน่อนก็ไม่รอช้ารีบตวัดความดาบลงมาอย่างรุนแรงพร้อมทั้งส่งเสียงร้องออกไปว่า

“ซีน่อนเวบฟ”

“เฟียว...ว”

คลื่นคมดาบของซีน่อนที่ตวัดลงไปถึงฟันผ่านอากาศตัดยังเปลวไฟพุ่งตรงไปยังร่างและหน้าอกของฮอร์สกรีดออกมาเป็นบาดแผลทันที

...แต่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

“พรึบ...”

แต่หยาดเลือดที่ซาดกระเด็นออกมาถือกับถูกความร้อนของเปลวเพลิงจากร่างของฮอร์สแผดเผาไปจนหมดสิ้นราวกับมันไม่เคยมีเลือดสาดกระเซ็นออกมาเลย

“หึ...หึ...หึ...”

ฮอร์สที่ส่งเสียงหัวเราะออกมาเล็กน้อยพร้อมทั้งกวาดสายตาจ้องมองไปยังซีน่อนที่ลงพื้นห่างออกไปประมาณ 3 ถึง 4 เมตรแล้วส่งเสียงกล่าวออกไปว่า

“...มีฝีมือแค่นี้เองหรือ...วันฮันเดอร์ไนท์-ซีน่อน”

“เฟียว...เฟียว...เฟียว...”

ฟรอเดียที่เหล่าพลธนูที่ไม่รอช้ารีบต่างรีบยิงลูกธนูออกไปทันที...แต่

“พรึบ...”

ลูกธนูนับร้อยๆที่พุ่งเข้าไปยังร่างของฮอร์สจากทุกสิ่งทุกทางกลับถูกเปลวเพลิงที่ลุกโชนอยู่บนร่างของมันแผดเผาไปจนหมดสิ่งในพริบตา...มีเพียงแค่ลูธนูไม่กี่ดอกที่จะจากเหล็กของเมลเฮนหน้าหน้าไม้ของบิลฟอร์ดเท่านั้น

...แต่มันก็ไม่เพียงพอที่จะจัดการอะไรกับฮอร์สได้

“ฮี้...”

ฮอร์สส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังก้องกังวานไปทั่วสมรภูมิแห่งนี้พร้อมทั้งพุ่งร่างเข้าหาซีน่อนโดยแทบจะไม่สนใจยังพลทหารแห่งป้อมฟลอคอนมากมายที่เข้าอยู่-มันย่ำขาทั้ง 4 เหยียบใส่ร่างอย่างไม่หยุดยั้ง

“ย๊าก...ย๊าก...”

พลทหารมากหมายส่งเสียงร้องออกมาอย่างเจ็บปวดหลังจากที่ถูกเท้าอันมหึมาของมันเหยียบใส่...ฮอร์สที่ไม่สนใจยังสิ่งใดยังตวัดคมดาบของมันตัดเอาร่างของเหล่าทหารมากมายและร่างของมันซึ โทมัสจนขาดกลางไปในพริบตา

“เฟียว...ว”

ส่วนไคลสกับคริสตี้เพียงแค่โดนปลายดาบตวัดกระเด็นออกไปได้รับบาดเจ็บเท่านั้น...ซีน่อนที่เห็นเช่นนั้นจึงส่งเสียงสั่งการออกไปอย่างรวดเร็วว่า

“ชิน-เมริเอลรีบใช้เวทมนตร์โจมตีเร็ว”

“ครับ”

“ค่ะ”

ทั้งส่งต่างส่งเสียงตอบรับออกไปมาพร้อมทั้งชูไม้เท้าไปยังฮอร์สที่เบื้องหน้าพร้อมทั้งส่งเสียงกล่าวร่ายเวทออกมาอย่างรวดเร็วทันที

“ขอพระเจ้าโปรดประทานพลังอำนาจของพระองค์ผ่านราชันย์แห่งสายลมมาเป่าปัดลมหายแห่งความเย็นยะเยือกด้วยเถอะ...สายลมเย็นจงโชยพัด-คูล”

“ขอให้พระผู้เป็นเจ้าโปรดประทานพรของพระองค์ผ่านสายน้ำศักดิ์สิทธิ์ซัดชำระความชั่วร้ายด้วยเถิดด้วย...คลื่นน้ำซัดสาด-เวฟบ”

“เฟียว...”

“ครืน...”

สิ้นเสียงของทั้งสองก็ปรากฏยังสายลมและไอเย็นพุ่งตรงไปยังร่างของฮอร์สทันทีก่อเกิดเป็นน้ำแข็งแช่งแข็งยังร่างของฮอร์สและเปลวไฟของมันที่เบื้องหน้าของทุกคนทันที...ฟรอเดียและเหล่าพลธนูที่เห็นเช่นนั้นไม่รอคำสั่งต่างยิงถูกธนูออกไปทันที

“เฟียว...เฟียว...เฟียว...”

“ปัก...ปัก...ปัก...”

ท่ามกลางลูกธนูมากมายที่พุ่งไปปักยังร่างของฮอร์ส...ราเมลที่ไม่รอช้ารีบวิ่งออกไปพร้อมๆกับรัลเรย์ รอยและโซฟาลร่าทันที

“ย๊าก...”

ราเมลส่งเสียงร้องออกมาอย่างสุดแรงพร้อมทั้งตวัดคมดาบอย่างรุนแรงฟันใส่ยังขาหน้าซ้ายของฮอร์สทันที...ในขนาดที่รัลเรย์และทุกคนที่เหลือก็ตวัดดาบฟันใส่ยังขาที่เหลือของมันทันที

“ราเมล...”

เทลน่าที่ไม่รอช้าส่งเสียงร้องตะโกนก้องออกมาพร้อมทั้งวิ่งตามหลังราเมลมาอย่างรวดเร็วอีกคนแล้วกระโดดเหยียบหัวไหล่ขวาของชายหนุ่มลอยขึ้นไปกลางอากาศพร้อแมทั้งแทงคมดาบเลเบียในมือใส่ยังกลางอกของฮอร์สทันที

“...ย๊าก”

“เปรี้ยง...”

แต่คมดาบของทั้ง 5 ที่โจมตีเข้าสไปถึงกับกระเด็นออกมาทันที...ซีน่อนที่เห็นเช่นนั้นจึงส่งเสียงร่างตะโกนออกมาว่า

“ทุกคนหลบเร็วเข้า...”

“ตุบ...ตุบ...ตุบ...”

เขาที่ไม่รอช้ารีบวิ่งมาอย่างรวดเร็วแล้วกระโดดขึ้นไปยังท้องฟ้าพร้อมทั้งตวัดยังคมดาบฟันลงมาอย่างสุดแรงพร้อมทั้งส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นไปทั่วทั้งสนามรบแห่งนี้ว่า

“ซีน่อนแฟรช”

“เปรี้ยง”

คมดาบที่ฟันลงมาอย่างสุดแรงถึงกับฟันร่างของฮอร์สให้ลอยทรุดลงไปยังพื้นในพริบตาราวกับพื้นพสุธาและโลกหล้าใบนี้จะถล่มลงไป

“โครม”

“ไชโย-สำเร็จแล้ว”

เรนนี่ที่เห็นซีน่อนและทุกคนช่วยกันล้มยังฮอร์สลงไปได้ถึงกับส่งเสีรยงร้องออกมาอย่างดีใจ...แต่ซีน่อนที่จ้องมองไปยังเบื้องหน้าด้วยสายตาที่เคร่งเครียดถึงกับส่งเสียงกล่าวออกมาทันทีว่า

“ไม่...”

“เฟียว...”

ยังไม่ทันสิ้นเสียงของซีน่อน...ฮอร์สที่ตวัดยังคมดาบของมันมาฟาดใส่ยังร่างของซีน่อนทันที-จนเขาต้องรีบตวัดยังคมดาบมาตั้งรับอย่างรวดเร็วทันที

“...เปรี้ยง”

“โครม”

แต่ร่างของซีน่อนถึงกับกระเด็นถอยหลังไปท่ามกลางฝูงอัศวินทันทีพร้อมๆกับร่างของฮอร์สที่ค่อยๆลุกขึ้นมาท่ามกลางหยาดน้ำแข็งที่เกาะยังตัวมันค่อยๆแยกกระจายออก

...ราวกับการโจมตีของทุกคนเมื่อครู่ไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆเลย

“พรึบ...”

เปลวเพลิงถึงกับลุกโชนขึ้นมาอาบยังร่างของฮอร์สอีกครั้งหนึ่ง-มันเพียงก้มลงมากวาดสายตาจ้อมองยังทุกคนที่เบื้องหน้าราวกับใจเย็น...วินดี้ที่เห็นเช้นนั้นจึงส่งเสียงร้องออกมาอย่างตกใจว่า

“เราจะทำยังไงดีล่ะ”

...เพราะเวทมนตร์สายไฟที่เธอเรียนมาไม่สามารถใช้โจมตียังฮอส์ทได้

“ทุกคนไม่ต้องกลัว...”

เทลน่าที่ยืนอยู่เคียงข้างของราเมลส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่น-เธอที่ตวัดยังคมดาบชี้ไปยังเบื้องหน้าพร้อมทั้งส่งเสียงร้องสั่งการออกมาทันทีว่า

“...พวกเราบุกเข้าไป...”

เธอยังออกคำสั่งแทนซีน่อนออกไปอีกว่า

“...ชิน-เมริเอลโจมตีอีกครั้งแล้วตามด้วยพลธนูทันที”

“ครับ”

“ค่ะ”

ทุกคนต่างส่งเสียงตอบรับออกไปทันที...ฟรอเดีย ซันเต้ ราชีก้า เจราล์ด ริน ชาชา ราเครุ ซารอน บิลฟอร์ด ครีซินู เมลเฮนและบั๊ดที่ไม่รอช้าต่างรีบยิงลูกธนูใส่ยังร่างของฮอร์สทันที

“เฟียว...เฟียว...เฟียว...”

เพื่อเปิดโอกาสให้กับชินและเมริเอลได้ร่ายเวทมนตร์อีกครั้งหนึ่ง...ทั้งสองที่ไม่รอช้าจึงส่งเสียนงกล่าวออกไปพร้อมทั้งชูไม้เท้าไปยังเบื้องหน้าทันที

“...สายลมเย็นจงโชยพัด-คูล”

“...คลื่นน้ำซัดสาด-เวฟบ”

“เฟียว...”

“ครืน...”

คลื่นน้ำและไอเย็นก่อเกิดเป็นประกายน้ำแข็งจับยังร่างของฮอร์สอีกครั้งหนึ่งในพริบตา...เทลน่าที่เห็นนั้นจึงรีบส่งเสียงสั่งการออกไปอย่างรวดเร็วทันทีว่า

“ทุกคนประจัญบาญ”

“ได้...”

รามเลส่งเสียงตอบรับออกไปพร้อมทั้งทุกคนที่เป็นเหล่านักรบต่างรีบวิ่งพุ่งตรงไปยังฮอร์สที่เบื้องหน้าทันทีแม้แต่ตัวของเทล่า...ทุกคนต่างตวัดยังอาวุธในมือของตนพุ่งใส่ร่างของฮอร์สทันที

“เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...”

เทลน่าที่ตวัดคมดาบแทงใส่ยังร่างของฮอร์สยังสั่งการออกมาอีกว่า

“เรนนี่ พลัน ดาวิชรีบไปดูอาการซีน่อนด้วย”

“ค่ะ”

“ครับ”

ทั้ง 3 ต่างส่งเสียงร้องออกมาทันทีพร้อมทั้งวิ่งตรงไปยังซีน่อนที่ค่อยๆลุกร่างขึ้นมาจากกองซากของเหล่านับรบและอัศวินมากมาย...เรนนี่รีบส่งเสียงร้องออกมาทันที่ว่า

“เป็นยังไงบ้างค่ะ-ท่านแม่ทัพ…”

เธอยังรีบหันไปกล่าวกับพลันว่า

“...รีบใช้เวทรักษาท่านแม่ทัพเร็วเข้า”

“อืมม์”

พลันส่งเสียงกล่าวออกมาพร้อมทั้งยื่นคทาไปยังศีรษะที่หัวแตกของซีน่อนพร้อมทั้งจะร่ายเวทเพื่อรักษาเขาทันที...แต่ซีน่อนกลับยื่นมือมาปัดยังไม้เท้าของพลันทันที-เขาที่ส่งเสียงกล่าวออกมาทันทีว่า

“ไม่ต้อง...”

ทั้งยังกล่าวต่อไปอีกว่า

“...ฉันไม่เห็นไร”

เขาที่กวาดสายตาจ้องมองไปยังพวกของเทลน่า ราเมล รัลเรย์และเหล่านักรบมากมายที่ตวัดยังคมดาบฟันใส่ยังร่างของฮอร์สทันที

“เปรี้ยง...เปรี้ยง...”

ท่ามกลางประกายน้ำแข็งที่ปกคลุมยังร่างของฮอร์สที่ค่อยๆปริแตกออกมา...ซีน่นอนที่ไม่รอช้ารีบวิ่งตรงไปยังเบื้องหน้าอย่างรวดเร็ว

“ควับ...”

เขาที่คว้าเอาหอกที่ตกอยู่ท่ามกลางสมรภูมิขึ้นมาตวัดปาใส่กลางหน้าผากของฮอร์ทออกไปอย่างสุดแรงพร้อมทั้งส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นว่า

“...ซีน่อนสแมส”

“เปรี้ยง...ง”

คมหอกที่พุ่งออกไปอย่างสุดแรงของซีน่อนถึงกับทะลวงใส่ยังกลางหน้าผากของฮอร์สจนร่างของมันถึงกับพุ่งกระเด็นไปตามความรุนแรงลอยออกไปชนยังกำแพงและป้อมที่อยู่ด้านหลังจนพังทะลายลงไปทันที

“โครม”

…จบแล้วใช่มั้ย

ทุกคนที่กวาดสายตาจ้องมองไปยังร่างของฮอร์สที่ล้มลงไปยังป้อมทั้งพังทลายราวกับถามยังคำถามนี้ขึ้นมาในหัวใจ...แต่ซีน่อนที่จ้องมองไปกลับส่งเสียงกล่าวออกมาอย่างชัดเจนว่า

“ยังไม่จบหรอก”

“ครืน...”

สิ้นเสียงของซีน่อน...ท่านกลางฝุ่นควันและกองอิฐที่พังทะลายลงไปก็ค่อยปรากฏยังร่างของฮอร์สที่ค่อยๆลุกขึ้นมาอย่างแจ่มชา

“ฟู่...”

มันที่พ่นยังลอยหายใจออกมาจากรูจมูกที่ใหญ่โตประมาณครึ่งเมตรอย่างรุนแรงเพียงใช้มือซ้ายที่ว่างเปล่าชักเอาหอกที่ปักอยู่กลางหน้าผากออกมาราวกับไม่รู้สึกอะไรแล้วกวาดสายตาจับจ้องมองมายังร่างของซีน่อนแล้วส่งเสียงกล่าวออกมาอย่างชัดเจนว่า

“...สมกับเป็นซีน่อน อีจีส-ผู้เอาชนะร้อยอัศวินได้จริงๆที่สามารถทำให้ข้าในร่างนี้ต้องล้มลงไปนอนกองอยู่กับพื้นได้ถึงสองครั้งสองครา”

“...”

ซีน่นอนที่นิ่งเงียบไม่กล่าวอะไรออกไป...ฮอร์สที่จับจ้องมองมายังร่างของซีน่อนยังส่งเสียงกล่าวออกมาอีกว่า

“เรามาต่อยกที่สามกันเถอะ...”

มันที่มองไปยังบาดเจ็บที่เลือดไหลรินของซีน่อนจึงส่งเสียงกล่าวออกไปอีกว่า

“...แต่ดูเหมือนว่าแกจะบาดเจ็บไม่น้อยน่ะ

“เชอะ...”

ซีน่อนที่กวาดสายตาจ้องมองไปยังฮอร์สที่มันในยามนี้ร่างมิได้ปรากฏยังเปลวไฟขึ้นมาอาบร่างเช่นเดียวกับทุกครั้งแล้วส่งเสียงกล่าวออกไปว่า

“...แกก็เหมือนกันไม่ใช่หรือ”

“หึ...”

ฮอร์สส่งเสียงร้องออกเล็กน้อยก่อนที่ทั้งสองจะส่งเสียงออกมาพร้อมๆกัน

“ย๊าก...”

“ฮี้...”

“ตุบ...ตุบ...ตุบ...”

แล้ววิ่งเข้ามากันอีกครั้งพร้อมทั้งตวัดยังคมดาบทั้งสองเล่มฟันใส่กันจนดังลั่นไปทั่วสมรภูมิแห่งฟลอคอน...แห่งนี้

“เปรี้ยง...”

แต่ด้วยพลังกำลังที่มากกว่าของฮอร์สกลับทำให้ร่างของซีน่อนถึงกับเผลอก้าวถอยหลังออกมาถึง 4-5 ก้าวทันที...ฮอร์สที่เห็นเช่นนั้นจึงรีบพุ่งเข้ามาหมายจะตวัดยังคมดาบใส่ยังร่างของซีน่อนทันที

“เปรี้ยง...”

ฮอร์สที่ตวัดยังคมดาบฟาดลงมาใส่ซีน่อนอย่างรุนแรงจนเขาที่ยกยังคมดาบขึ้นรับถึงกับทรุดลงไปยังพื้นทันที-มันที่ออกแรงกดหมายจะบดขยี้ยังร่างของเขายังส่งเสียงกล่าวออกมาอย่างว่า

“แรงของมนุษย์ไม่มีทางเอาชนะข้าในร่างนี้ได้หรอก...ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า”

“...”

ซีน่อนได้แต่กัดฟันแน่นไม่สามารถส่งเสียงตอบอะไรได้ออกไป...เทลน่าที่เห็นเช่นนั้นจึงรีบวิ่งพุ่งออกไปเคียงข้างรามล รัลเรย์ โซฟาลล่าและรอยทันที

“เฟียว...”

ราเมลที่ตวัดคมดาบฟันออกไปอย่างสุดแรงใส่ยังขาหน้าซ้ายของมันอีกครั้งพร้อมทั้งรัลเรย์ที่และทุกคนที่ยังคมตวัดดาบฟันใส่ร่างของมันอย่างสุดแรงเช่นเดียวกัน...เทลน่าที่กระโดดเหยียบหัวไหล่ของราเมลแทนแท่นเหยียบอีกครั้งหนึ่งยังส่งเสียงร้องออกมาทันทีว่า

“พวกเราบุก...ย๊าก”

พร้อมทั้งแทงยังคมดาบใส่ยังกลางหน้าผากของฮอร์สอย่างสุดแรงทันที

“เปรี้ยง...”

“เฟียว...เฟียว...เฟียว...”

พวกทั้งพวกฟรอเดีย ซันเต้และเหล่าพลธนูทั้งหลายที่ต่างระดมยิงธนูใส่ยังร่างของฮอร์สจากทุกทิศทุกทางที่มีโอกาส

“ปัก...ปัก...ปัก...”

“ฉับ...ฉับ..ฉับ...”

และเหล่านักรบมากมายที่พุ่งเข้ามาโจมตีผสานกัน...ฮอร์สที่ได้รับบาดเจ็บถึงกับเงยหน้าขึ้นฟ้าส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นด้วยความเจ็บปวดว่า

“อ๊าก...”

“ย๊าก...”

ซีน่อนที่สบยังโอกาสที่ฮอร์สผ่อนแรงลงไปถึงกับรีบพลิกยังคมดาบของตนให้เงยขึ้นพุ่งแทงใส่ยังท้องของฮอร์ทและกระโดดขึ้นพร้อมทั้งตวัดยังคมดาบกรีดผ่านยังร่างของฮอร์สออกมาอย่างสุดแรงทันที

“เฟียว”

“อ๊าก...”

ฮอร์สส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นพร้อมทั้งทรุดลงไปยังพื้นอีกครั้งหนึ่งท่ามกลางทุกคนที่หยุดโจมตีลงในเวลาที่ร่างของซีน่อนทิ้งลงไปยังพื้น-เขาที่กวาดสายตาจ้องมองไปยังอีกฝ่ายราวกับผู้ชนะแล้วส่งเสียงกล่าวออกมาเล็กน้อยว่า

“ถึงฉันจะไม่มีพลังที่มากมายอย่างแก...”

ซีน่นอยังส่งเสียงกล่าวออกมาอย่างชัดเจนว่า

“...แต่ฉันมีเพื่อนพ้องที่เชื่อถือได้”

...เพื่อนพ้องที่สามารถร่วมแรงร่วมใจกันฟันฝ่าต่อทุกสิ่งทุกอย่างได้...ไงล่ะ

...ไม่ว่าอุปสรรค์จะมากมายยิ่งใหญ่แค่ไหนก็ตามที

“งั้นหรือ...หึ...หึ...หึ...”

ฮอร์สที่ส่งเสียงออกมาพร้อมทั้งทรงกายขึ้นมาอีกครั้งหนึ่งในสภาพที่บอบช้ำ-มันที่กวาดสายตาจ้องมองไปยังซีน่อนที่เบื้องหน้าแล้วส่งเสียงกล่าวออกมาอีกว่า

“...เพราะแกยังอาลัยอาวรณ์สิ่งนี้อยู่ไม่มีทางเอาชนะข้าได้หรอก...”

ตวัดทั้งตวัดยังคมดาบฟันใส่ยังร่างของซีน่อนอีกครั้ง...ซีน่อนที่ไม่รอช้ารับกระโดดขึ้นไปเหยียบยังคมดาบของฮอร์สที่ฟันลงมาและรีบวิ่งไปตามตัวดาบและลำแขนของฮอร์สอย่างรวดเร็วแล้วตวัดคอดาบออกมาอย่างรุนแรงฟันใส่ยังลำคอของมันพร้อมทั้งพุ่งทะยานร่างออกไปอย่างไม่หยุดยั้ง

“เฟียว...”

“ตุบ...”

ยามเมื่อร่างของซีน่อนพุ่งลงไปยังพื้นอีกครั้งหนึ่งพร้อมทั้งกับหยาดเลือดที่ไหลกระเซ็นออกมาจากลำคอด้านขวาของฮอร์สพร้อมทั้งร่างของมันที่ล้มลงไปอีกครั้งหนึ่งทันที

“โครม”

ท่ามกลางสายตาทุกคนที่จ้องมองไปยังซีน่อนที่ราวกับผู้ที่ชนะแล้วในการศึกครั้งนี้...ฮอร์สที่ไม่ยอมแพ้กลับทรงกายขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง-มันส่งเสียงหัวเราะออกมาอีกว่า

“ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า...”

ฮอร์สที่กลับตัวหันไปมองยังซีน่อนอีกครั้งหนึ่งยังส่งเสียงกล่าวออกไปอีกว่า

“...ข้าขอยอมรับว่าแกเก่งจริงสมกับที่เคยเอาชนะฮันเดอร์ไนท์(ร้อยอัศวิน)แห่งเฟลริวได้...”

มันที่หยุดเล็กน้อยยังส่งเสียงกล่าวออกมาอย่างดังลั่นอีกว่า

“...แต่เพื่อนายท่าน-แกจะต้องตายที่นี่...ย๊าก...”

พร้อมทั้งพุ่งร่างเข้าใส่ยังซีน่อนที่อยู่เบื้องหน้าอย่างไม่หยุดยั้งด้วยการโจมตีอย่างสุดแรงครั้งสุดท้ายนี้...เทลน่าที่เห็นเช่นนั้นจึงรีบส่งเสียงร้งสั่งการออกมาทันทีว่า

“พลธนูยิง”

“เฟียว...เฟียว...”

ฟรอเดียและทุกคนต่างระดมยิงธนูเข้าใส่อย่างไม่หยุดยั้งทันที...แต่ฮอร์สที่ยังคงวิ่งต่อไปอย่างไม่หยุดยั้งตรงเข้ามายังซีน่อนราวกับไม่สนใจยังความเจ็บปวดต่างๆทันที

“แกตายซ่ะ”

ฮอร์ทส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นพร้อมทั้งตวัดยังคมดาบฟันใส่ซี่อนอีกครั้งหนึ่ง...ซีน่อนจึงได้แต่กระโดดหลบยังคมดาบอีกครั้งพร้อมทั้งแทงยังคมดาบออกไปอย่างสุดแรงใส่ยังหัวใจของฮอร์สราวกับจะปลิดชีวิตยังฝ่ายตรงข้ามทันที

“ฉึก...”

“หึ...หึ...หึ...”

ฮอร์สที่คล้ายกับไม่รู้สึกเจ็บปวดเพียงส่งเสียงหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั้ง-มันที่ไม่รอช้ารีบตวัดยังคมดาบหมายจะฟันใส่ยังร่างของซีน่อนทันที

“เฟียว...ว”

“....”

ซีน่อนที่คิดจะชักดาบออกมาฟันใส่ยังคมดาบของฮอร์ท...แต่...

...

กลับไม่สามารถชักอกมาจากหัวใจของฮอร์สได้-เขาถึงกับส่งเสียงร้องออกมาอย่างตกใจว่า

“บ้าน่า”

“ตายซ่ะเถอะ”

ฮอร์สส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นหมายที่จะขยี้ร่างของซีน่อนให้ตายลงไปในคมดาบนี้...ในขนาดที่ซีน่อนตัดสินที่ที่จะละทิ้งยังคมดาบนั้นกลับมาเสียงร้องของรัสเรย์ดังขึ้นมาว่า

“ฝันไปเถอะ”

พร้อมทั้งร่างของรัลเรย์ที่กระโดดเข้ามาตวัดยังคมดาบของเธอฟันใส่ยังลำแขนของฮอร์สจนขาดสะปั้นออกมาทันที

“อ๊าก...”

ฮอร์สที่แขนขวาขาดส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นเงยหน้าขึ้นไปมองยังท้องฟ้าและดวงตะวันที่ท่อแสงอยู่ราวกับมองเห็นยังใครบางคน...พร้อมๆกับรอยและกาเบลที่ไม่รอช้ารีบพุ่งร่างเข้ามาอย่างรวดเร็วใช้ยังคงดาบและคมขวานของตนตวัดใส่ขาทั้งสองของฮอร์สทันที

“เปรี้ยง”

ร่างของฮอร์ทถึงกับทรุดลงไปทันทีพร้อมทั้งขาดที่หักลง...ราเมลที่ไม่รอช้ารีบกระโดดขึ้นไปยังบนหลังของมันแล้วแทงยังคมดาบใส่กลางหลังของมันทันที

“ฉึก”

“อ๊าก”

ฮอร์สส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นพร้อมทั้งลุกขึ้นแล้วสะบันยังร่างของราเมลให้หลุดออกไปทันที...ซีน่อนที่ไม่รอร้อนรีบบิดยังคมดาบของตนแล้วออกไปแรงตวัดฟันออกมาจากหน้าอกของมันทันที

“อ๊าก...”

ฮอร์สที่ส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นไม่สนใจยังความเจ็บปวดรีบพุ่งวิ่งออกมาทันทีหมายจะวิ่งไปบดขยี้ยังร่างของราเมลที่พยายามทรงกายลุกขึ้นมาอย่างทันที-ทุกย่างก้าวที่ดังลั้นของขาที่หักราวกับย้ำลงไปในหัวใจองทุกผู้คนอย่างไร้ความรู้สึกใดๆ...เทลน่าที่เห็นเช่นนั้นจึงพุ่งเข้ามาขว้างยังเบื้องหน้าของราเมลไว้พร้อมทั้งส่งเสียงร้องบอกทุกคนทันทีว่า

“รีบช่วยราเมลเร็วเข้า”

“ค่ะ”

เรนนี่กับลูนส่งเสียงร้องออกมาพร้อมทั้งเข้ามาช่วยพยุงร่างของราเมลขึ้น...แต่ราเมลที่ยืนขึ้นมากลับเห็นยังฮอร์สที่พุ่งเข้ามาหมายที่จะโจมตีใส่ร่างของเทลน่าที่ขว้างยังเบื้องหน้าไว้แทน

“ปล่อย...”

ราเมลส่งเสียงร้องพร้อมทั้งสะบัดยังร่างของเรนนี่และลูนที่เข้ามประคองตนไว้วิ่งเข้าไปหายังเทลน่าที่กำลังโดนฮอร์สพุ่งหมัดซ้ายต่อยมา

“ย๊าก...”

รัลเรย์ส่งเสียงร้องออกมาอย่างดังลั่นพร้อมทั้งตวัดยังคมดาบของเธอฟันออกมาอย่างรุนแรงอีกครั้งหนึ่งตวัดตัดขาซ้ายของมันจากขาดสะบั้น

“โครม”

ร่างของฮอร์สถึงกับทรุดล้มลงไปในพริบตา-แต่หมัดที่ใหญ่โตของมันยังพุ่งใส่ยังร่างของเทลน่าอย่างไม่หยุดยั้ง

“เปรี้ยง...”

ร่างของเทลน่าถึงกับกระเด็นลอยพุ่งมายังราเมลที่ด้านหลังทันที...ราเมลที่รับเอาร่างของเทลน่าไว้ถึงกับล้มลงไปส่งเสียงถามออกไปด้วยความเป็นห่วงว่า

“เป็นไงบ้าง-เทลน่า”

“ไม่เป็นไร”

เทลน่าส่งเสียงกล่าวออกมาพร้อมทั้งทรงกายขึ้นอย่างรวดเร็วราวกับไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรเลย-ทั้งๆที่โดนหมัดของฮอร์สต่อยมาใส่ยังเกราะที่ปกป้องยังหน้าอกอย่างรุนแรง

...ราวกับได้รับการปกป้องอะไรอะไรเช่นเดียวกับทุกครั้ง

ก่อนที่ทั้งสองจะกวาดสายตาจ้องมองไปยังร่างของฮอร์สที่ทรงกายขึ้นมาอย่างไม่ยอมแพ้ที่เบื้องหน้าของทั้งสอง...แต่ซีน่อนที่ไม่รอช้ารีบพุ่งตามาอย่างรวดเร็วพร้อมทั้งกระโดดตวัดยังคมดาบฟันใส่หัวไหล่ของมันจนแขนซ้ายที่เหลืออยู่ขาดกระเด็นออกไปในพริบตา

“อ๊าก...”

ฮอร์สส่งเสียงร้องออกมาอย่างครั้งหนึ่งพร้อมทั้งลุกขึ้นมาส่งเสียงร้องออกมาด้วยความโกรธแค้นว่า

“...ฮี้”

มันที่ชูขาหน้าทั้งขึ้นยังหมายที่จะใช้ขาของมันเหยียบย้ำให้ทุกคนที่อยู่ ณ สนานรบแห่งนี้ให้ตายไปมากที่สุดเท่าที่ทำได้...ฟรอเดียแล้วเหล่าพลธนูที่เห็นไม่รอช้ารีบเร่งกับยิงธนูออกไปใส่ยังร่างของมันอย่างไม่หยุยั้งทันที

“เฟียว...เฟียว...เฟียว...”

กาเบลที่ไม่รอช้ารีบพุ่งเข้าไปใช้ขวานในมือสับไปยังขาซ้ายด้านหลังที่อยู่ใกล้อีกทันที

“ฉับ”

จนร่างของฮอร์สล้มลงมาอีกครั้ง-แต่มันที่เหลือขาที่สมบูรณ์เพียงแค่สองข้างยังไม่ยอมแพ้กลับลุกขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง...เทลน่าที่เหยียบหัวไหล่ของราเมลกระโดดลงไปบนท้องฟ้าแทงคมดาบใส่ยังดวงตาซ้ายของมันทันที

“ปัก...”

ส่วนราเมลก็พุ่งแทงดาบไปเบื้องหน้าพร้อมทั้งกระโดดขึ้นกรีดคมดาบตัดยังกลางลำตัวของผ่านขึ้นไปบนท้องฟ้าก่อนที่ร่างของเทลน่าและราเมลจะพุ่งลงมายังพื้นอีกครั้ง

“ตุบ”

แต่ฮอร์สที่กวาดสายตาที่แดงเพลิงขึ้นมันจับจ้องลงมามองดูราเมลกับเทน่าที่เบื้องหน้าเพียงส่งเสียงร้องออกมาอย่างครั้งหนึ่ง

“ฮี้”

มันที่จดจำได้ว่าเทลล่าเป็นใคร”แล้วอ้าปากก้มลงมาหมายที่จะใช้ฟันของของมันขบกัดลงไปยังร่างของทั้งสองทันที

“เฟียว...”

แต่รัลเรย์ที่พุ่งกายออกอย่างรวดเร็วกับไรก้าทางด้านซ้ายและขวากลับตวัดยังคมดาบของพวกเธอฟันใส่ยังลำคอของฮอร์สจนขาดกระเด็นทันที

“โครม”

ท่ามกลางเสียงของร่างฮอร์สที่ล้มลงไป...ไรก้าจึงหันไปถามเทลน่าว่า

“ท่านเทลน่าเป็นอะไรมั้ยค่ะ”

“ไม่เป็นไร”

เทลน่าส่งเสียงกล่าวออกไปพร้อมทั้งกวาดสายตาจ้องมองไปยังรัลเรย์เป็นเชิงที่ขอบคุณ...รัลเรย์ที่เห็นเทลน่ามองมาจึงส่งเสียงกล่าวออกมาเล็กน้อยว่า

“ฉันใช้หนี้คืนให้เธอแล้วน่ะ”

...หนี้ที่ช่วยจับการกับฟ็อก์ว

“เชอะ”

เทลน่าเค้นเสียงออกมาเล็กน้อยอย่างไม่พอใจ-ก่อนที่จะกวาดสายตาหันไปมองยังฮอร์สแล้วราเมลที่เบื้องหน้าเล็กน้อย...ราเมลที่ทรุดร่างลงไปอย่างหมดแรงพรอมกับความเจ็บปวดเพียงส่งเสียงกล่าวออกมาอีกว่า

“ถ้ามันลุกขึ้นมาอีก-ฉันยอมตายเลย”

“บ้าน่า...”

เทลน่าที่เลิกคิ้วด้วยความไม่พอใจ-เธอยังกล่าวต่อไปอีกด้วยใบหน้าที่แดงขึ้นมาเล็กน้อยว่า

“...ไหนนายสัญญากับฉันแล้วว่าจะช่วยปกป้ององค์หญิงไง”

“ฉันลืมไป”

ราเมลส่งเสียงกล่าวออกมาพร้อมทั้งรอยยิ้มที่ไม่คิดอะไรของตน...เทลน่าเพียงแค่เค้นเสียงออกมาอย่างไม่พอใจอีกครั้งหนึ่ง

“เชอะ”

“จบเสียที”

เรนนี่ส่งเสียงกล่าวออกมาพร้อมทั้งยิ้มให้กับราเมลและทุกคน...ราเมลเพียงยิ้มตอบรับกลับไปกับหญิงสาวเล็กน้อยอย่างที่ไม่คิดอะไร

“เฮ้ย...”

แต่ซีน่อนที่กวาดสายตาจ้องมองไปยังรอบๆอาณาบริเวณสมรภูมิแห่งฟอลคอนนี้เล็กน้อยแล้วเพียงส่ายหน้ากับการต้อนรับสู้ปราการแห่งนี้ เพราะนี่เป็นเพียงแค่การทักทายเท่านั้น...

“...”

เขาที่กวาดสายตาไปยังป้อมปราการสีครามเฟวรัลที่เบื้องหน้าอย่างหนักใจเท่านั้น

แม่ทัพหอกมังกรพสุธาทมิฬที่ร้ายกาจที่สุดในสิบสองขุนพลแห่งเฟลริวยังรอคอยอยู่ที่นั้น-รอคอยการเผชิญหน้าในวันรุ่งขึ้นที่กำลังจะมาถึงพร้อมแสงตะวันนี้...

Tags: (none)
ตั้งกระทู้เมื่อ 10 เม.ย.55 เวลา 03:46:11 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 1 จากทั้งหมด 1 Reply

Hayashi DaN
คุณพี่ชายสุดหวาน

สิ่งที่อ่านต่อไปนี้ไม่เกี่ยวกับส่วนที่เป็นเนื้อเรื่องหลัก-เพียงแต่อยากเขียนขึ้นมาเท่านั้น

ละครโรงเล็ก ตอนที่ 20

ราเมล      : มื้อค่ำวันนี้เป็นอะไรหรือเรนนี่

เรนนี่      : เป็นเนื้อม้าค่ะ

ราเมล      : หา(ร้องออกมาอย่างตกใจด้วยสีหน้าที่เหมือนไม่อยากทาน)

เรนนี่      : มีอะไรหรือ

ราเมล      : ทำไมถึงเป็นเนื้อม้าล่ะ

เรนนี่      : ก็มันทำง่ายนี่แถมยังย่างไฟมาลุกแล้วด้วย

ราเมล      : งั้นหรือ(เขาไม่อยากคิดเลยว่าหญิงสาวเอาเนื้อม้าที่ลุกแล้วมากไหน)

เรนนี่      : แล้วอีกอย่างเห็นเอนเต้บอกว่าม้านี้ทั้งแรงดีทั้งอึดด้วย พวกรอยที่ได้ยินถึงกับรีบทานกัน
ใหญเลยล่ะ...ราเมลล่ะเอาเพิ่มอีกมั้ย(พลางตักยังเนื้อส่วนพิเศษให้กับชายหนุ่ม)

ราเมล      : ไม่ล่ะ...ขอผ่าน

เรนนี่      : ทำไมล่ะ

      ราเมลนิ่งเงียบพลางจ้องมองไปยังส่วนพิเศษที่เรนนี่เก็บไว้ให้เป็นพิเศษยังเนื้อที่มีเพียงชิ้นเดียวนั้นที่บรรลงตามที่เอ็นเต้ชอบ

ความคิดเห็นที่ 1 ตอบเมื่อ 10 เม.ย.55 เวลา 03:48:02 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 1 จากทั้งหมด 1 Reply
วิธีการใช้ Function ต่างๆ