herosan
Member

Character Captor ตอนที่ 1

บทนำ


ผมชื่อว่า มิซึริ ฮิโระ อายุ 15 ปี อยู่ ม.ปลาย
ผมได้ใช้ชีวิตแสนธรรมดามาก
ใช้เวลาในโรงเรียน อยู่กับเพื่อน
หรือใช้เวลาในบ้าน อยู่กับครอบครัว
ใช้เวลากับเรียนหนังสือ เล่นกีฬา
ไปเกมเซ็นเตอร์ เหมือนคนทั่วๆไป
แต่ว่ามีสิ่งหนึ่งที่ได้เปลี่ยน
ชีวิตประจำวันทั้งหมดของผมไปนั่นคือ
“คาแรคเตอร์ แคปเตอร์”(Character Captor)


รายชื่อตัวละครที่ปรากฏในตอนนี้
Spoiler

มิซึริ ฮิโระ อายุ 15 ปี : ชายผู้ืที่ได้เป็นคาแรคเตอร์ แคปเตอร์โดยเหตุบังเอิญ ซึ่งสายคาแรคเตอร์ที่เขานั่นได้ก็คือ ??? (ปล.อ่านตอนที่ 1 เองนะ)
จอย อายุ ?? ปี : หญิงสาวที่ปรากฏตัวพร้อมกับเหล่าตุ๊กตาเล็กๆของเธอ ไม่รู้จุดประสงค์ของเธอคนนี้...


------------------------------

ตอนที่ 1 Character Captor


เมื่อ 11 ชั่วโมงก่อนที่ฮิโระกลายเป็น คาแรคเตอร์ แคปเตอร์ เป็นช่วงเช้าเหมือนปกติทุกๆวัน.... ในเวลานั้นมีเด็กหนุ่มผมซอยสีน้ำตาล ตาสีอำพันอายุราว 15 ปีนอนอยู่บนเตียงผ้าปูสีขาว ดูเหมือนในบรรยายกาศตอนนี้เหมาะการนอนมากกับคนขี้เซาแบบ ส่วนห้องนอนของเด็กหนุ่มคนนี้จัดห้องตามสไตล์เรียบง่ายมากๆ มีแค่ตู้เสื้อผ้าไม้ โต๊ะเขียนหนังสือ และเตียงผ้าปูนสีขาวสว่างที่เขานอนอยู่เท่านั้น แต่ทว่า....

“เจ้าพี่บ้า! บ้า! บ้า! ตื่นได้แล้ว”จู่ๆมีเสียงมาจากทางนอกประตูพร้อมกับเคาะประตู

“เดี๋ยวไปโรงเรียนสายนะ!!!”

เป็นเสียงน่ารำคาญของมิซึริ ยูโนะ น้องสาวที่อายุไล่เลี่ยง 2 ปีของผม

“รู้แล้วเฟ้ย!!!”ชายวัยรุ่นตะโกนออกไปด้วยความไม่พอใจอยู่บ้าง และก็ลุกออกจากเตียงจากนั้นเปลี่ยนเสื้อแล้วก็ออกจากห้องนอนของเขาไป

ต่อ มาชายหนุ่มที่ชื่อ มิซึริ ฮิโระ นั่งกินอาหารร่วมกับมิซึริ ยูโนะ น้องสาวสาวเลือดเดียวกันอายุห่างกันแค่ 2 ปีเท่านั้นเอง แถมเป็นประเภทชอบกวนประสาทกับฮิโระเป็นอย่างมาก ส่วนพ่อแม่ทั้ง 2 คนออกไปทำงานที่ต่างจังหวัดนานๆทีจะกลับบ้านซักครั้งแทบนับนิ้วได้เลย

ในช่วงที่ระหว่างกินข้าวเช้าก็ทุ้งคู่ก็ถดเถียงกันตั้งแต่เริ่มเลย

“พี่นี่ชอบตื่นสายอยู่เรื่อยเลยนะ”สายตาของเด็กสาว

“แล้วทำไมล่ะ นี่มีนเรื่องของฉันเองนี่”

ในขณะที่ทั้งคู่เถียงกันอยู่ ระหว่างนั้นเองมีการประกาศข่าวที่ทีวีที่น้องสาวเปิดทิ้งไว้

“ขณะ นี้มีรายงานข่าวอยู่ว่า มีผู้ที่ได้รับความบาดเจ็บจากสิ่งมีชีวิตลึกลับสีดำที่ไม่อาจยืนยังได้ซึ่ง มีแนวโน้มที่สูงขึ้นเรื่อยๆแล้วครับ”ชายวัยกลางคนที่ประกาศข่าวในรายการทีวี ประกาศ เพราะว่าในตอนนี้มีคนถูทำร้ายจากสิ่งมีชีวิตลึกลับสีดำมากขึ้นเรื่อยๆเมื่อ ไม่กี่ปีก่อน ซึ่งมีบางรายเกิดบ้าเสียสติบ้าง หรือไม่ก็เสียชีวิตไปบ้างซึ่ง

“ขอให้ทุกๆท่านระวังตัวด้วยโดยเฉพาะตอนดึกนะครับ”

หลัง จากที่ข่าวพูดจนจบแล้ว...พี่น้องคู่นี้กินข้าวเสร็จพอดี ทั้งคู่ก็เดินออกจากบ้านไปโรงเรียนพร้อมกัน แถมเส้นทางเดินก็ใช้ทางเดียวกันอีก เพราะว่าโรงเรียนม.ต้น และ ม.ปลายของทั้งคู่ติดกันนี่เอง... พอทั้งคู่เดินถึงหน้าโรงเรียนม.ปลายของฮิโระแล้วก็....

“นั้นฉันขอล่วงหน้าไปก่อนนะเจ้าพี่บ้า”ยูโนะก็วิ่งจากฮิโระไป

“...ตัวจุ้นจ้านออกไปซะที”ฮิโระรู้สึกโล่งใจที่ตัวป่วนไปซะทีแล้วก็เดินไปเรื่อยๆจนถึงห้องเรียนของตัวเอง

ใน ช่วงเวลาเรียนสำหรับฮิโระแล้วรู้สึกเซ็งอย่างมาก เพราะฮิโระเป็นประเภทที่ไม่ค่อยชอบการเรียนเท่าไรนัก และก็แอบงีบในท่าที่เนียนๆไม่มีใครจับได้เพราะอยู่ริมหน้าต่างท้ายสุดของแถว ไปเรื่อยๆจนถึงเวลาข้าวกลางวัน ฮิโระนั่งกินข้าวกับเพื่อนสนิทอีก 2 คนที่ดาดฟ้าของโรงเรียน

“เฮ้ฮิโระ ฉันได้ข่าวลือเจ๋งๆด้วยนะ”ซากุราอิ เก็งคิ เพื่อนของฮิโระ ชายหนุ่มที่มีท่าทางดูเหมือนนักเลงหัวไม้ ไว้ทรงผมรีเจ้นท์สีทอง ร่างสูงโย่งประมาณ 1.9 เมตรกว่า แต่ว่าดูท่าทางเก็งคิดูใจดีกว่าผิดกับหน้าตาของเขา

“ใช่ๆ รู้สึกว่าที่เขตก่อสร้างเก่าน่ะมีสิ่งมีลึกลับที่เป็นข่าวด้วยนะ”อีกคนนึง คือ โชโรโมริ คาซาเมะ ชายผมสั้นสีน้ำตา สวมแว่นตากรอบแดง พูดออกมาอย่างตื่นเต้นน่าดู

“น่าสนุกเหมือนกันนะ”ฮิโระรู้สึกสนใจขึ้นมา ดูเหมือนเขาชอบเรื่องน่าตื่นเต้นเร้าใจมากๆ

“งั้นคืนนี้พวกเราออกไปสำรวจกันเถอะ!!!”คาซาเมะเสนอขึ้นมาด้วย

“โอ๊ส!!!”ทั้งฮิโระและเก็งคิก็ตอบตกลงทั้งคู่

“ไปเจอกันที่หน้าเขตการก่อสร้างร้างนะ”ชายผู้สวมแว่นตาก็พูดขึ้นมา

“โอเค!!!”ทั้งฮิโระและเก็งคิก็ตอบตกลงอีกรอบนึง

“เตรียมพวกอุปกรณ์ป้องกันตัวด้วยนะ”คาซาเมะพูดเสนอขึ้นมาอีกอย่าง

หลัง จากที่ทั้ง 3 คนก็ตอบตกลงแล้ว เวลาผ่านไปจนถึงตอนเย็นขึ้นมา ทั้ง 3 คนก็กลับไปเตรียมอุปกรณ์ป้องกันตัวตามที่คาซาเมะพูด จากนั้นมาที่จุดรวมพลที่นัดไว้เมื่อกลางวัน

“ดูซิว่าทุกคนเตรียม อะไรมากันบ้าง”ทั้ง3คนก็คว้าของที่อยู่ในกระเป๋าออกมา....สิ่งของที่ทั้ง 3 คนที่เตรียมมาก็คือ สร้อยไม้กางเขน(ฮิโระ) ไม้เบสบอล(เก็งคิ) คัมภีร์ไล่วิญญาณ(คาซาเมะ)

“ฮ่าๆ แค่ละคนนี่คิดได้ไงกันนะ ของแบบนั้นจะปราบมันได้ไง มันต้องเป็นไม้เบสบอลสิ”เก็งคิหัวเราะขึ้นมา คิดว่าของตัวเองน่าจะเวิร์คกว่าคนอื่นๆที่เอามาเสียอีก

“ช่างเถอะน่า”ฮิโระตอบออกมาอย่างเซ็งๆ

“ไปกันเถอะ”ฮิโระพูดออกมา ส่วนคาซาเมะกับเก็งคิก็ตอบโดยการพยักหน้าตกลง

ทั้ง 3 คนก็เดินเข้าไปในเขตการก่อสร้าง ที่นี่ไม่มีใครอยู่เลย แถมมีพวกรถเครน รถตัก และเครื่องจักรอื่นๆที่อยู่ในเขตก่อสร้างแห่งนี้ แถมมีบรรยายกาศที่รู้สึกขนลุกขึ้นมาอีกด้วย เดินเข้าไปยิ่งส่วนลึกๆมีพื้นและเพดานมีรอยแตกเหมือนโดนอะไรซักอย่างทุบแรง จนแตก

“รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ค่อยดีเลยแฮะ”ชายที่ไว้ทรงผมรีเจ้นท์เริ่มตัวสั่นขึ้นมา

“แค่นั้นกลัวแล้วเรอะ”ชายผู้สวมแว่นเริ่มแซวอีกคนนึง

“ไม่มีทางหรอกเฟ้ย!!!”เขาก็ตอบกลับทันที

จู่ๆ มีจุดแสงสีขาวโผล่ห่างจากพวกฮิโระพอสมควร มีจุดแสงสีขาวอยู่ราวๆ 4 ลูกกระจุกอยู่ใกล้ๆกัน และมีเงาลางๆอยู่กึ่งกลางจุดแสงสีขาวนั่น

“เจอแล้ว!!!”ทั้งเก็งคิและคาซาเมะวิ่งเข้าไปที่จุดประกายแสงตรงด้านหน้าทันทีก่อนที่ทั้ง 2 คนนั้นวิ่งเข้าไปถึงก็...

ฟุ่ววว~~~~!!!

จู่ๆมีลำแสงสีแดงพุ่งผ่านเหนือหัวทั้ง 2 คนไปเลยออกรวมถึงฮิโระด้วย ผ่านไปจนถึงสุดทางที่พวกฮิโระพึ่งเดินผ่านไปนั่นเอง....

ตูม!!!

“ว๊าก!!!!”เกิดเสียงระเบิดอย่างรุนแรงที่ด้านหลังของฮิโระทำให้ร่างของฮิโระปลิวไปไปด้านหน้าเพราะแรงระเบิด
เมื่อครู่นี้ ส่วนชายผมรีเจ้นท์และชายสวมแว่นกระเด็นไปคนละทิศคนละทางด้วยเช่นกัน

“อูย....เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย”ฮิโระก็ลุกขึ้นมาพร้อมกับความปวดจากการระเบิด

“เอ๋??”ชาย หนุ่มสังเกตุเห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้าได้ สิ่งที่อยู่ตรงหน้าที่เห็นคือ ผู้หญิงที่อายุราวๆเดียวกับเขา ผมสีม่วงยาวสลวยถึงพื้น ตาสีฟ้าที่ใสสะอาดน่าดึงดูด สวมชุดคล้ายๆหนังไซไฟรัดรูปสีดำรวมถึงมือและเท้าด้วย ยืนอยู่ตรงหน้าของชายหนุ่ม จู่ๆเธอก็เอาหน้าของตัวเองมาใกล้หน้าของชายที่อยู่ตรงหน้าของผู้หญิงคนนี้

“อะไรกันเนี่ย!!! คนๆนี้”ชายที่กำลังถูกผู้หญิงเอาหน้าเข้ามาใกล้ๆเริ่มกระวนกระวายขึ้นมา

“เฮ้!!จอ ย หยุดก่อน”จู่ๆมีเสียงเล็กๆที่อยู่เหนือหัวของชายหนุ่มที่กำลังถูกผู้หญิงเอา หน้าเข้าใกล้มากๆ พอฮิโระได้ยินเสียงก็หันขึ้นไปมองสิ่งที่ฮิโระเห็นคือ สิ่งมีชีวิตคล้อยๆตุ๊กตาร่างมนุษย์ตัวเล็กสีขาวสนิท4ตัว สูงประมาณครึ่งไม้บรรทัด ที่ใบหน้าของเจ้าพวกนี้มีรูปสัญลักษณ์เป็น วงกลมสีแดง(O) กากบาทสีน้ำเงิน(X) สามเหลี่ยมสีเขียว (/\) และสี่เหลี่ยมสีชมพู ([]) เหมือนปุ่มเกมกด เจ้าของเสียงนี้คือ วงกลม

“นี่มันตุ๊กตาเรอะ...”ชายหนุ่มรู้สึกตะลึงกับภาพที่เห็นตรงหน้าว่าเป็นความฝัน

“เสีย มารยาทเฟ้ย!!! พวกฉันน่ะเป็นสิ่งมีชีวิตชั้นสูงเหมือนกันนะเฟ้ย”ตุ๊กตาหน้าวงกลมตะโกนขึ้น มาด้วยความโกรธมาก พร้อมกับเอามือเล็กๆของมันเขกหัวของชายหนุ่มที่พูดเมื่อครู่นี้

“โทษทีนะที่หัวหน้าของพวกเรานี่ใจร้อนมากไปหน่อยน่ะ”จู่ๆมีเสียงของตุ๊กตาหน้าสามเหลี่ยมกระซิบบอกฮิโระ

“งั้นเหรอ...”ฮิโระรู้สึกมึนงงอยู่เล็กน้อย จู่ๆทันใดนั้นก็....มีเสียง ครืน เสียงดังขึ้นมา

“แย่ แล้วจอย!!! แบล็คคาแรคเตอร์มาแล้วนะ”อีกตัวนึงที่มีรูปสี่เหลี่ยมบอกกับผู้หญิงผมสีม่วง ในขณะนั้นเองมีจิตสังหารที่รุนแรงโผล่จากด้านบนทั้ง 2 คน

พอเธอได้ ยินคำเตือนของเจ้าหน้าสี่เหลี่ยมแล้วก็หันผลักร่างของฮิโระกระเด็นออกไปไกล ประมาณ 5 เมตร และเธอก็หันหน้าไปมองด้านบนพบสิ่งมีชีวิตก้อนกลมๆสีดำขนาดใหญ่ลอยอยู่กลาง อากาศ

“ซวยแล้วสิ มันจะเริ่มเปลี่ยนรูปร่างแล้ว!!!”เจ้าตัวหน้าสามเหลี่ยมรู้สึกสังหรณ์ไม่ดี

จู่ๆ ผิวของมันก็เปลี่ยนแปลงอออกไปเป็นรูปร่างแบบมนุษย์สวมหน้ากากยักษ์ผมยาวสีดำ สนิทมี 6 แขน และที่มือทั้งหมดของมันมีดาบโค้งไว้ในขณะที่มันลอยอยู่ จู่ๆมันก็ร่วงลงไปยังจุดที่ผ็หญิงผมม่วงยืนอยู่เพื่อโจมตีใส่จากที่สูงนั่น

“อันตราย!!!”ฮิโระตะโกนออกมาไป เพราะว่าผู้หญิงจะมาสู้สัตว์ประหลาดนี่มันบ้าชัดๆเลย

เคร้ง!!!

เกิด เสียงเหมือนดาบปะทะกันอย่างรุนแรง ภาพที่ฮิโระเห็นตรงหน้าคือ เจ้าตุ๊กตาหน้ากากบาทที่เป็นตัวสุดท้าย มันเอามือเล็กๆของมันรับดาบทั้งหมดได้ง่ายๆ จากนั้นเจ้าหน้ากากบาทก็ใช้แรงผลักดันเจ้ายักษ์ดาบ 6 เล่มนั่นกระเด็นไกลออกไป

“เอ็กคาลิเบอร์ ฟิวชั่น...”เสียงของผู้หญิงที่ชื่อว่า จอย บอกชื่อของเจ้าตุ๊กตาหน้ากากบาทนั่น

ตุ๊กตา หน้ากากบาทที่ชื่อ เอ็กคาลิเบอร์ ก็พยักหน้าตอบรับแล้วก็ที่ร่างกายของมันก็เริ่มเปล่งแสงสีฟ้าขึ้นมาจากนั้น ก็เข้าร่างของจอยเข้าไป ร่างกายของเธอก็เปล่งแสงสว่างกว่า เอ็กคาลิเบอร์ ชุดของเธอเปลี่ยนไปเป็นรูปแบบนักดาบออกมาพร้อมกับดาบคู่ และมีเครื่องหมาย X ที่ด้ามดาบด้วย ซึ่งทำให้ฮิโระคนที่อยู่ใกล้ๆตะลึงขึ้นมาเลยทีเดียว จากนั้นผู้หญิงที่ชื่อว่า จอย ก็พุ่งเข้าไปหายักษ์ดาบ 6 เล่มนั่นทันที เกิดการปะทะดาบขึ้นระหว่างจอยกับยักษ์ที่ชื่อแบล็คคาแรคเตอร์นั่น...

“เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่น่ะ...”ฮิโระอึ้งกับภาพติดตามที่เกินขอบเขตของความเป็นจริงไปแล้ว

ในขณะที่ฮิโระมัวแต่นั่งอึ้งนั่น ผู้หญิงผมม่วงก็ฟันยักษ์ดาบ 6 เล่มนั่นกระเด็นไปทางฮิโระ

“เฮ้ย ซวยแล้วไง!!!”เจ้าตุ๊กตาหน้าวงกลมเห็นฮิโระที่กำลังจะโดนร่างของยักษ์ชน ก็พุ่งเข้าไปหาฮิโระทันที แต่ระยะของทั้งคู่อยู่ห่างกันเกินไป

“นี่ฉันกำลังจะถูกไอ้ยักษ์นั่นชนเรอะ!!!” ฮิโระเพิ่งสังเกตุเห็นก่อนที่ยักษ์สีดำจะมาชนเขา

“ไม่ ไม่ ไม่ ฉันยังไม่อยากตายนะ” ฮิโระเริ่มกระวนกระวายขึ้นมา

ในชั่วเสี้ยววินาทีนั่นเองก็......

เจ้าเป็นผู้ที่ถูกรับเลือกจากทุกสรรพสิ่งแห่งโลกจินตนาการ
ข้าจะมอบพลังนี้ให้แก่เจ้า!!! จงทำภารกิจที่ยิ่งใหญ่!!!


จู่ๆ มีเสียงดังก้องในหัวของฮิโระขึ้นมา จนทำให้ฮิโระสะดุ้งขึ้นมา และภาพที่ฮิโระเห็นนั้นคือ ดวงแสงเล็กๆกำลังล่องลอยพุ่งเข้าไปหาที่ฮิโระด้วย

พอเสียงในหัวนั่น หายไป ดวงแสงนั่นเข้าไปในร่างของฮิโระ ร่างกายของเขาเปล่งแสงออกมาเหมือนของผู้หญิงที่ชื่อว่า “จอย” แสงนั่นทำให้ร่างของยักษ์สีดำสลายไปราวกับสายหมอก

“โฮ่ เจ้าหมอนั่นก็เป็นคาแรคเตอร์ แคปเตอร์ด้วยเรอะ”ตุ๊กตาหน้ากลมก็ตะลึงเล็กน้อยสำหรับภาพที่เห็น

สักพักนึงแสงสว่างที่ประกายนั่นค่อยๆลดลงจนเห็นร่างแปลงคาแรคเตอร์ของฮิโระ

“ชะเฮ้ย!!!”ตุ๊กตาหน้ากลมตกใจมากๆที่เห็นร่างแปลงคาแรคเตอร์ของฮิโระ รวมถึงคนอื่นๆที่อยู่บริเวณที่อยู่ใกล้ๆนั่นด้วย

ภาพที่ทุกคนเห็นนั่น...คือ สาวน้อยที่สวมชุดแฟนตาซีคล้ายสาวน้อยเวทมนต์ ซึ่งอยู่อยู่จุดเดียวกับฮิโระที่ยืนอยู่

“มี อะไรกันเหรอ....อุ๊ก!!!”สาวน้อยคนนี้ถามด้วยความสงสัย แล้วจู่ๆชะงักไปเพราะน้ำเสียงของตัวเอง จากนั้นเธอเองก็มองไปรอบๆตัวเห็นสิ่งที่เปลี่ยนไปของตัวเอง

“นี่มันฉันเรอะ!!!”

ตอนถัดไปแบบFail!!!
Spoiler
"ร่างจริงของนายเป็นร่างสาวน้อยเวทมนต์ในโลกจินตนาการน่ะแหละ"
"เพราะนายใช้ชีวิตอย่างหลบๆซ่อนๆ"
"โดยการใช้ร่างคาแรคเตอร์ชาย ที่ชื่อว่า มิซึริ ฮิโระ แฝงอาศัยในโลกนี้"
"ออกมาใช้ชีวิตเพื่อมาไล่ล่าพวกแบล็คคาแรคเตอร์ไงล่ะ"
"ม่าย!!!จริง!!!"
ปล.อย่าหลงเชื่อล่ะ

Tags: (none)
ตั้งกระทู้เมื่อ 07 ม.ค.54 เวลา 18:54:20 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ Last ]
ยังไม่มีใครตอบกระทู้นี้
วิธีการใช้ Function ต่างๆ