ซึรุกิจัง
นักดาบพเนจร

[HNY] Touhou : สวัสดีปีกระต่าย(ด้ง) ~

[Touhou] Happy New Don! : สวัสดีปีกระต่าย

      *เพื่อความไม่สับสน ขออนุญาตยึดถือสภาพอากาศบ้านเราเป็นหลักนะ*

       31 ธันวาคม เวลา 22.00 น.
      เรย์เซน อุดงเกะ อินาบะ ค่ะ ตอนนี้ดิฉันกับเทอิกำลังหนีการตามล่าจากคนอื่น ๆ ทั่วเกนโซเกียว เรื่องเทอิคงจะโชคดีกว่าฉันอยู่แล้ว เพราะเป็นกระต่ายแห่งโชคลาภ แต่คนที่โชคร้ายที่สุดน่าจะเป็นดิฉันเสียมากกว่า เพราะว่าไม่ว่าจะฝ่ายศาลเจ้าฮาคุเรย์ของคุณเรย์มุ ฝ่ายคฤหาสน์ของคุณเรมิเลีย ฝ่ายฮาคุเกียวคุโรของคุณยูยูโกะ หรือแม้แต่ทางด้านท่านคางุยะเองก็ยังจะเอากะเขาไปด้วย
      เพียงเพราะว่าปีหน้าคือปีกระต่าย และดิฉันเป็นกระต่ายอย่างนั้นหรือ ถึงได้ถูกตามล่า
      เรื่องนั้นอยู่เหนือความเข้าใจของดิฉันแล้วค่ะ
แต่สิ่งที่เข้าใจก็คือถ้าดิฉันผ่านพ้นเที่ยงคืนออกไปได้ ดิฉันและเทอิก็จะรอดปลอดภัย


31 ธันวาคม 16.00 น . ศาลเจ้าฮาคุเรย์

ฮาคุเรย์ เรย์มุกำลังกวาดลานหน้าศาลเจ้าเพื่อรับงานฉลองปีใหม่ที่ทุกคน (อาจจะมา) ที่ศาลเจ้าแห่งนี้ ยิ่งงานฉลองเป้นไปได้ด้วยดีเท่าไหร่ ก็ยิ่งส่งผลกับเงินบริจาคมากเท่านั้น
แต่เธอก็กำลังคิดอยู่ว่า อะไรบางอย่างที่ขาดไป เธอคิดอยู่นานสองนานจนกระทั่งมีใครคนหนึ่งนั่งไม้กวาดบินลงมาตรงหน้าของเรย์มุจนฝุ่นทรายตลบเข้าหน้าอย่างจัง คิริซาเมะ มาริสะ นั่นเอง
“ทำหน้าเหมือนไม่มีเงินตกถึงท้องเลยนะ เรย์มุ มีอะไรเหรอ ?”
“ไม่รู้สิ … ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่างานฉลองปีใหม่ครั้งนี้มันขาดอะไร”
“งั้นเหรอ ?” มาริสะลองคิดดูเป็นเพื่อน “เหล้า ?”
“ขอแบ่งเอากับซุยกะได้” เรย์มุตอบ
“กับแกล้ม?”
“อันนั้นก็พอมีอยู่…”
มาริสะและเรย์มุยืนคิดก่อนจะนึกขึ้นมาได้พร้อมกัน
“ปีหน้ามันปีกระต่ายนี่หน่า”
“ใช่ ๆ” เรย์มุพูดขึ้นมาอย่างกังวล “ไหน ๆ ก็ปีกระต่ายทั้งที กลับไม่มีสิ่งที่บ่งบอกถึงกระต่ายเลยนี่หน่า”
“แต่ถ้าพูดถึงกระต่ายล่ะก็ …” มาริสะพูดขึ้น “ก็คงจะที่ป่าไผ่หลงทางนั่นล่ะ มีเต็มเลย”
“แต่ถ้ากระต่ายธรรมดามันก็ธรรมดาไปอีก … ถ้าอย่างนั้น”
เรย์มุสบตากับมาริสะขึ้นมาพร้อมกันราวกับว่าต่างคนต่างคิดเหมือนกันว่าหมายถึงอะไร


31 ธันวาคม 16.30 น .
คฤหาสน์มารแดงที่ทิวทัศน์ของป่าไม้สีแดงตัดกับทะเลสาบสีแดงยามเย็นอย่างสวยงาม
ซึ่งขณะนี้เรมิเลีย สการ์เลตก็กำลังจิบชาชมทัศนียภาพเหล่านั้น อันเป็นกิจวัตรประจำวันของเธอ ซึ่งอิซาโยอิ ซาคุยะก็กำลังยกถาดชาสีแดงพร้อมของว่างมาให้เหมือนเช่นเคย
“นี่ ซาคุยะ … งานเลี้ยงปีใหม่คราวนี้มันจะต้องวิเศษเลยใช่ไหม”
“ค่ะคุณหนู” ซาคุยะตอบ “ถึงแม้ว่ายัยหมวยจะบ่นมาว่าจัดทำไมอีกก็พึ่งจัดคริสตมาสไป แต่ก็โดนเอาไปเก็บเรียบร้อยแล้วค่ะ”
“แต่ว่านะ ซาคุยะ ไม่รู้ว่าทำไมถึงสังหรณ์ว่ามันยังมีอะไรบางอย่างขาดหายไปก็ไม่รู้”
“ลองคุณหนูพูดแบบนั้น กลัวว่ามันจะเป็นจริงขึ้นมาน่ะสิคะ”
แต่สักครู่หนึ่งเสียงคำตอบก็ตอบคำถามของเรมิเลียได้ในทันที โดยบรรณารักษ์พาชูลี่ที่บังเอิญเดินผ่านมาแล้วได้ยินเข้า
“ก็ปีที่จะหมดลงไปคือปีขาล ส่วนปีที่จะมาถึงปีเถอะ หรือก็คือปีกระต่าย เรมิเลียคงไม่รู้สินะ”
“สรุปที่ขาดไปคือกระต่ายสินะ … แต่กระต่ายทั่วไปคงจะธรรมดาเกินไป”
ซาคุยะจึงพูดเสนอขึ้นมา “ถ้ากระต่ายที่ไม่ธรรมดาล่ะก็ดิฉันก็พอจะนึกออกนะคะ ไว้ดิฉันจะพาตัวมาที่นี่เลยไหมคะคุณหนู”
เรมิเลียเห็นชอบดังนั้น ซาคุยะจึงมีภารกิจครั้งใหม่คือการตามหากระต่ายที่ไม่ธรรมดาตัวนั้นกลับมาที่คฤหาสน์มารแดงให้จงได้


31 ธันวาคม 17.00 น . ฮาคุเกียวคุโร
ต้นซากุระแห่งนี้ดูเหมือนจะบานสะพรั่งกว่าทุกที ซึ่งไซเงียวจิ ยูยูโกะก็กำลังชื่นชมซากุระที่บานสะพรั่งกว่าทุกทีจนกระทั่ง คอนปาคุ โยวมุนำสำรับข้าวเย็นมาให้นายหญิงของเธอ
ซึ่งภายหลังจากที่ทานเสร็จนั้นเอง ยูยูโกะก็พูดขึ้นมา
“จะหมดปีขาลแล้วสินะ รู้สึกว่าอยากกินกระต่ายฉลองปีใหม่บ้างเหมือนกันแฮะ”
“ขออนุญาตถามนะคะท่านยูยูโกะ ว่าแต่ทำไมถึงต้องเป็นกระต่ายล่ะคะ ?”
“ก็ปีหน้านี้เป็นปีกระต่ายนี่หน่า ก็เลยอยากทานอะไรรับปีกระต่ายซะบ้างเหมือนกันน่ะ”
เมื่อนายหญิงกล่าวเช่นนั้น โยวมุจึงต้องรับคำสั่งและปฏิบัติตามในทันที
ถ้าเป็นกระต่ายก็คงต้องยกให้ที่นั่นน่ะล่ะ …


31 ธันวาคม 17.00 น . ศาลเจ้าโมริยะ
“เอาล่ะ !! เพื่อไม่ให้น้อยหน้าศาลเจ้าฮาคุเรย์ เราจะต้องหาแผนการที่จะให้ศาลเจ้าโมริยะโดดเด่นขึ้นมาด้วยงานฉลองของศาลเจ้าเราให้ได้ด้วยปาร์ตี้กระต่ายหม้อไฟ”
คนที่ลุกขึ้นยืนและพูดขึ้นมาอย่างมุ่งมั่นก็คือ ยาซากะ คานาโกะ เทพเจ้าแห่งศาลเจ้าโมริยะ ขณะที่ โคจิยะ ซานาเอะ มิโกะแห่งศาลเจ้ากำลังนั่งงงในสิ่งที่ท่านคานาโกะพูด และโมริยะ สุวาโกะ เทพเจ้าอีกคนหนึ่งก็พยักหน้าขึ้นมาอย่างเห็นด้วย
“ว่าแต่ว่า ทำไมต้องกระต่ายหม้อไฟล่ะคะ” ซานาเอะถาม
สุวาโกะตอบ“แหม ๆ ซานาเอะจัง ก็ปีหน้าคือปีกระต่ายนี่คะ ”
“และแหล่งที่สามารถจับกระต่ายมาฉลองได้นั้นก้คือ ….”


31 ธันวาคม 17.30 น .
เรย์เซน อุดงเกะ อินาบะ ได้ยินสิ่งที่ทุกคนพูดชัดเจนจากพลังควบคุมคลื่นจากระยะไกลของเธอ และรู้ว่าเป้าหมายไม่ได้มีแค่กระต่ายทั้งป่า แต่ก็รวมไปถึงเธอซะด้วย เธอก็หน้าซีดขึ้นมาในทันทีและรู้ชะตากรรมได้ทันทีว่างานเข้าเธอซะแล้ว
“ด้งเกะ มีอะไรเหรอ ?” คนที่ถามขึ้นมาคือกระต่ายแห่งโชคลาภ เทอิ นั่นเอง
“เทอิ อพยพฝูงกระต่ายออกไปจากบริเวณนี้ให้หมด เดี๋ยวฉันจะไปรายงานท่านคางุยะกับท่านอาจารย์เอย์รินก่อนนะ”
เธอพูดเสร็จแล้วเธอก็วาร์ปออกไปทิ้งไว้ให้เทอิสงสัยในความรีบร้อนของอุดงเกะ จนกระทั่งปริศนาไขกระจ่างเพราะ ทั้งเรย์มุ มาริสะ ซากุยะ โยว์มุ ซานาเอะ และบรรดาโยวไคทั้งหลายกำลังบินมาตรงหน้านี้และระดมยิงดันมาคุใส่ในทันที


31 ธันวาคม 17.50 น .
อุดงเกะ มาถึงเรือนนิรันดร์ โรงเตี๊ยมอันเป็นที่พำนักพักพิงของ โฮวไรเซน คางุยะ เจ้าหญิงแห่งจันทรา ซึ่งเธอรีบร้อนจนมาถึงประตูเรือนรับแขกและรีบเปิดประตูออกมา
แต่สิ่งที่เธอพบก็คือ ท่านคางุยะ อาจารย์เอย์ริน อาจารย์คามิชิราซาวะ เคย์เนะ แม้กระทั่งฟุจิวาระ โนะ โมโคว ที่ไม่น่าจะถูกกับท่านคางุยะเลย แต่ขณะนี้ทุกคนกำลังสนใจในพัสดุที่พึ่งส่งมาของท่านคางุยะ ซึ่งสิ่งที่อยู่ในกล่องนั้นคือ “ชุดบันนี่เกิร์ล” ชุดนางกระต่ายที่มองมุมไหนก็ไม่มีทางเป็นชุดเมด หรือโกธิคแน่ ๆ
“เอาชุดนางกระต่ายมาทำไมน่ะคะ”
“ก็ไหน ๆ ปีหน้านี้ก้ปีกระต่ายก็เลยจะจัดฉลองที่เรือนนิรันดร์โดยให้เธอแต่งชุดบันนี่เกิร์ลในงานนั้นน่ะสิ ลองเลือกดูไหม ?....” คางุยะไม่ทันพูดจบ อุดงเกะก็หนีไปโดยไม่มีใครมองทันเสียแล้ว


31 ธันวาคม 23.00 น .
อุดงเกะหอบครั้งใหญ่ เธอหนีมาเกือบจะ 6 ชั่วโมงแล้วซึ่งเธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่า แม้แต่คางุยะก็ยังเห็นดีเห็นงามไปกับงานนี้เสียด้วย แถมไม่ว่าใครก็กำลังตามล่าตัวเธออยู่ เธอรู้สึกได้ถึงทุกคนที่มุ่งหวังในตัวเธออย่างชัดเจน เรย์มุต้องการให้เธอมาเป็นมาสคอร์ตของศาลเจ้า ซาคุยะก็น่าจะต้องการเลือดเธอไปทำชาให้คุณเรมิเลีย โยวมุก็ต้องการเธอกับพวกกระต่ายไปทำอาหารให้ท่านยูยูโกะ (ซึ่งกระต่ายทั้งป่าคงไม่พอแน่ ๆ )ส่วนซานาเอะก็คงต้องการเหมือนกับเรย์มุอยู่แล้วและก็ต้องการกระต่ายมาทำอาหารด้วย ซึ่งฟังดูจากด้านของเทอิก็คงไม่น่าจะรอดแน่อยู่แล้ว
จะหนีไปทางไหน ในเมื่อทั้งเกนโซวเกียวก็ต้องการเธอในแบบนั้น
เธอวิตกอยู่มากท่ามกลางป่าไผ่ที่ยังคงเติบโตออกไป จนกระทั่ง
“ดูท่าทางเธอจะลำบากอยู่สินะ เรย์เซน อุดงเกะ อินาบะ”
เสียงใครคนหนึ่งพูดจากต่างมิติ ก่อนที่ตรงหน้าของอุดงเกะจะแยกมิติออกมา และ “ยาคุโมะ ยูคาริ”โยวไคแห่งห้วงมิติ ก็ก้าวออกมาจากประตูมิตินั้นด้วยความสง่างาม
“จริงสิ ถ้าใช้พลังของคุณยาคุโมะล่ะก็ เราก็สามารถข้ามมิติหลบคนกลุ่มนั้นได้ !! ขอความกรุณาด้วยนะคะท่านยูคาริ”
ยูคาริยังเหมือนงง ๆ อยู่ ก่อนที่เธอจะตอบว่า “เอาอย่างนั้นก็ได้” แล้วเธอก็ใช้ร่มกรีดมิติตรงหน้า
“ขอบคุณค่ะ !!” อุดงเกะพูดขอบคุณยูคาริก่อนจะกระโดดเข้าไปในประตูมิตินั้นและหายไปพร้อมกับประตู พอดีกับที่กลุ่มของผู้ไล่ล่าจะแหวกกอไผ่และมาพบกับยาคุโมะ ยูคาริยืนอยู่ ณ ที่แห่งนั้นเข้า
“ยูคาริ !! เห็นยัยด้งเกะแถวนี้บ้างไหม !?” เรย์มุถามขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
“ไม่รู้สิ…” ยูคาริตอบ ซึ่งดูเหมือนว่าจะไม่มีใครเชื่อคำตอบของยูคาริเลยซักคน
“ก็คุณยูคาริมีพลังมิติแบบนั้น ก็คงเป็นไปได้ที่จะใช้พลังมิติแอบซ่อนคุณเรย์เซนเอาไว้เหมือนกัน” ซาคุยะยิงคำถามขึ้นมา
“ถ้าไม่ส่งตัวด้งมาล่ะก็ จบไม่สวยแน่เฟ้ย !!” มาริสะโวยกับยูคาริขึ้นมา
ซึ่งเมื่อยูคาริมองสาว ๆ กว่าทั้งเกนโซวเคียวก็ถอนหายใจออกมา
“เอางั้นก็ได้ …” เธอเรียกประตูมิติออกมาจากข้างบน “เดี๋ยวยัยกระต่ายนั่นก็ตกมาเองนั่นล่ะ”
ยูคาริพูดเสร็จก็เดินเข้าประตูมิติส่วนตัวออกไปอย่างไม่สบอารมณ์
ซานาเอะถามทุกคนขึ้นมาว่า “ทุกคนก็ต้องการตัวคุณเรย์เซนหมดเลยเหรอคะเนี่ย”
“ก็ปีกระต่ายนั่นล่ะ” คางุยะตอบ "คนที่จะเป็นกระต่ายได้ก็คงมีแต่เทอิ กับ อุดงเกะ นั่นล่ะ"
ทุกคนมองไปที่ประตูมิตินั้น ก่อนที่มีใครบางคนตกลงมา
เป็นหญิงสาวมัธยมต้นในชุดคอซองและกระเป๋าทรงกระต่าย นามว่า “วิริยา” นั่นเอง
ซึ่งทุกคนคิดเป็นเสียงเดียวกันว่า
(ใครล่ะเนี่ย)


31 ธันวาคม 23.59 น .
อุด้งเกะตกลงมาที่สถานที่หนึ่งซึ่งดูประหลาดมาก เพราะดูเหมือนเป็นห้องโรงแรมหนึ่งที่ไฟสลัว แต่มีอุปกรณ์ทรมานทั้ง เทียนไข โซ่ แส้ กุญแจมือ ม้าไม้ อุปกรณ์ SM จำนวนมากอยู่ ซึ่งนอกจากอุดงเกะแล้วเธอยังเห็น "ฮินะนาอิ เทนชิ"ในชุดบันนี่เกิลถูกมัดขึงไว้กับกำแพง (ดูท่าเธอจะมีความสุขนะ) ทำเอาอุด้งเกะเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาได้ในทันที
ประตูของห้องก็เปิดมาอีกครั้งหนึ่ง เป็นยูคารินั่นเอง แต่คราวนี้เธออยู่ในชุดหนังรัดรูปสีม่วงเข้มพร้อมกับเทียนไขและแส้ในมือของเธอ
“จะ .. จะทำอะไรน่ะคะคุณยูคาริ ?” อุดงเกะถามขึ้นมา
ยูคาริยิ้มขึ้นมา “ถามได้ “ฉลอง”ปีใหม่น่ะสิ แต่ไหน ๆ ปีใหม่ทั้งทีเป็นปีกระต่าย ก็เลยจะลองใช้กระต่ายเป็นเยื่อดูบ้างคงน่าจะสนุกน่าดูเลยล่ะ ~ ว่าไหม ด้ง ~”
ยูคาริแสยะยิ้มให้กับอุดงเกะ และเดินเข้าไปใกล้ ๆ ยิ่งทำให้เธอหน้าแดงและสั่นกลัวยิ่งขึ้นกว่าเก่าจนเธอต้องร้องออกมาว่า
“อย่าน๊า ~~~~~”

====================สุขสันต์วันปีใหม่จ้า ~ =====================







Edit by ซึรุกิจัง - 01 ม.ค.54 เวลา 00:04:12 น.

Edit by ซึรุกิจัง - 01 ม.ค.54 เวลา 00:40:27 น.

Tags: (none)
ตั้งกระทู้เมื่อ 01 ม.ค.54 เวลา 00:01:00 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 2 จากทั้งหมด 2 Reply

โพสแรกของปี
(Kul-ChaN)

Yowaneko

กระต่ายกล้ามตกลงมาจากฟ้า orz

ความคิดเห็นที่ 1 ตอบเมื่อ 01 ม.ค.54 เวลา 08:39:25 น.

Red_Star
Knight

อุดงเกะ ไม่ว่าใครก็อยากได้ตัวเธอทั้งนั้นเลยนะ

ความคิดเห็นที่ 2 ตอบเมื่อ 01 ม.ค.54 เวลา 23:48:40 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 2 จากทั้งหมด 2 Reply
วิธีการใช้ Function ต่างๆ