Hayashi DaN
คุณพี่ชายสุดหวาน

LOVE FANTASY-02 : Triangle-Heart ตอนที่ 15 ศึกหยาดน้ำตาศักดิ์สิทธิ์

ขอบคุณครับที่ติดตาม

ตอนที่ 15 ศึกหยาดน้ำตาศักดิ์สิทธิ์

สงครามกลับมาเร็วกว่าที่ทุกคนคาดคิด...

ก่อนที่ดวงตะวันจะฉายแสงในยามเช้า...ท่ามกลางสายลมแห่งยามราตรีที่โชยพัด กองทัพปีศาจซึ่งเคลื่อนที่มาอย่างรวดเร็วก็ปรากฏให้เห็นถึงสายตาของเหล่าทหารยามที่สังเกตการณ์อยู่บนหอคอยสังเกตการณ์แล้ว

อาเรสจึงต้องนำกองทัพ 30,000 นายของตนออกไปตั้งรับทันที โดยที่พระราชานารัสก็นำกองทัพที่อีก 10,000 นาย เฝ้ารักษากำแพงเมืองไว้พร้อมกับกองกำลังสมทบอีกพันกว่าที่คนที่อาเบลและเทียร่านำมาช่วย ส่วนมีน่าก็นำเหล่าอัศวินที่เหลืออีก 15,000 นายพร้อมทั้งองค์หญิงนีน่ารักษาถึงหอคอยเวทมนตร์ทำลายล้างสุดยอดไว้

ณ บนยอดหอคอยเวทมนตร์ทำลายล้างความชั่วร้ายสุดยอด-เบื้องหน้าของบานประตูสีม่วงอ่อนที่มีรูปมังกรสีทอง วิหกสีเขียวและปีศาจสีดำนั้น...องค์หญิงนีน่าที่ยืนอยู่บนลานเหนือหอคอยชั้นบนสุดกำลังกวาดสายตาลงไปยังกองทัพทั้งสองฝ่ายที่กำลังจัดทัพเผชิญหน้ากัน

...ดวงตาสีเขียวมรกตที่จ้องมองลงไปอดที่จะแฝงไว้ถึงความกังวลเอาไว้...มิได้

...

ท่ามกลางความนิ่งเงียบที่ไร้ซึ่งสรรพเสียงใดๆนั้น...มีน่าที่ยืนอารักขาอยู่ด้านหลังก็รั้งสายตาของตนกลับมา-เธอที่หักใจจากกองทัพของอาเรสมายังองค์หญิงนีน่าทางเบื้องหน้าแล้วกล่าวออกไปว่า

"องค์หญิงนีน่าทรงเสร็จลงไปเถอะเพคะ..."

เธอที่หยุดเล็กน้อยแล้วจึงกล่าวออกไปด้วยความเป็นห่วงว่า

"...สงครามกำลังจะเริ่มแล้วล่ะ"

เพราะว่าพวกปีศาจอาจจะโจมตีหอคอยนี้ทางอากาศ-ซึ่งการยืนอยู่บนลานยอดหอคอยนี้อาจจะได้รับอันตรายได้

"ขอเราอยู่ที่นี้อีกเดี๋ยวเถอะ-มีน่า..."

องค์หญิงนีน่าที่จับจ้องมองไปยังภาพที่เบื้องหน้าอย่างไม่ละสายตายังส่งเสียงกล่าวต่อไปอีกว่า

"...สิ่งที่เราทำได้ได้ยามนี้คือรักและเคยจ้องมองให้กำลังใจอาเรสอยู่บนยอดหอคอยนี้เท่านั้น..."

เธอหันกลับมาชำเลืองยังมีน่าเล็กน้อยแล้วพลางจ้องมองกลับไปอย่างน้อยใจพร้อมหยาดน้ำตาที่รินไหลออกมาแล้วกล่าวต่อไปว่า

"...เพราะว่าคนที่อาเรสรัก...ไม่ใช่เรา"

มีน่าที่เห็นถึงสายตาขององค์หญิงนีน่าที่จ้องมองมายังตนด้วยความโศกเศร้าและตัดพร้อ-จ้องมองมายังเธอราวกับรู้ว่า"เธอคือคนที่อาเรสรักแล้ว"...ถึงกับนิ่งเงียบลงไป-ไม่ได้กล่าวอะไรออกมาอีก

"..."

เมื่อไม่เห็นมีน่ากล่าวอะไรออกมา...องค์หญิงนีน่าก็ได้รั้งสายตาของตนกลับไปจ้องมองยังกองทัพที่นอกกำแพงเมืองอีกครั้งหนึ่ง

...จ้องมองไปยังอาเรสที่ควบม้าสีดำตัวโปรดนำอยู่เบื้องหน้าของกองทัพอาเรเซียในยามนี้

"มากันเร็วจริงๆเลย"

อลันที่ควบม้าของตนมาเคียงข้างของอาเรส เควินและโมก้าที่เบื้องหน้ากองทัพแห่งอาเรเซียนั้น-จ้องมองไปยังกองทัพปีศาจที่เบื้องหน้าที่อยู่ห่างออกไปประมาณ 7-800 เมตรซึ่งสามารถยกทัพตัดผ่านทวีปไทรมีนัสมาเพียงแค่วันเดียว...ส่วนเควินที่จ้องมองไปยังเบื้องหน้ากลับกล่าวออกมาราวกับอ่านตำราว่า

"โดยปกติพวกปีศาจก็อึดกว่าพวกเราอยู่แล้ว..."

เขาที่ใช้สายตาอันหนักใจของตนจ้องมาไปยังเบื้องหน้าแล้วกล่าวออกไปว่า

"...แค่พักนิดเดียวก็เท่ากับพวกเรานอนเต็มสักตื่นหนึ่งแล้ว-ยิ่งสามารถสู้รบได้โดยไม่ต้องหลับต้องนอนวันสองวันก็ไม่มีปัญหาอะไร"

"งั้นยิ่งสู้นานพวกเราก็ยิ่งเสียงเปรียบน่ะสิ"

โมก้ากล่าวออกมาสีหน้าที่ตกใจตกใจ เพราะเธอที่ไม่เคยต่อสู้กับพวกชนเผ่าปีศาจมาก่อน-จึงไม่เคยรู้ถึงขีดความสามารถของพวกนี้

"ใช่..."

อาเรสที่จ้องมองไปยังกองทัพปีศาจที่เบื้องหน้าเพียงพยักหน้ารับแล้วจึงกล่าวต่อไปอีกว่า

"...เพราะฉนั้นศึกนี้เราจะต้องรบอย่างรวดเร็วแล้วปิดฉากให้เร็วที่สุดเท่าที่ทำได้"

"แล้วเราจะสามารถเอาชนะหรือ"

โมก้าที่พลางกวาดสายตาจ้องมองไปยังทุกคนอดที่จะส่งเสียงถามออกไปด้วยความห่วง-ไม่ได้

"เราต้องชนะอย่างแน่นอน..."

อาเรสกล่าวออกมาพร้อมทั้งควบม้าของตนก้าวเดินออกไปเบื้องหน้าในฐานะของผู้นำทัพแล้วเอามีขวาล้วกเอาเทียร์แห่งแสงสว่างที่ห้อยคอตนไว้พร้อมทั้งก้มลงไปมองดพลางกล่าวออกมาทั้งรอยยิ้มว่า

"...เพราะฉันจะต้องกลับไปหาเทพธิดาแห่งชัยชนะที่พึ่งจะมอบรอยยิ้มให้กับฉัน-ให้ได้"

"หา...เทียร์นั่น..."

อลันที่เห็นถึงเทียร์-หินหยดน้ำตาในมือของอาเรสถึงกับส่งเสียงร้องออกมาอย่างตกใจ เพราะทราบดีว่า"เทียร์นี้เป็นของใครกัน"...ในขนาดที่โมก้าซึ่งชี้นิ้วชี้ขวาไปยังเทียร์แห่งแสงสว่างในมือของอาเรสก็กล่าวออกมาอย่างตกใจเช่นกันว่า

"นั่นมันเทียร์ของท่านมีน่านี่"

"..."

แต่อาเรสกลับไม่ได้กล่าวอะไรตอบออกไป-เขาเพียงแต่ยกเอาเทียร์แห่งแสงสว่างนั้นขึ้นเตะริมฝีปากของตนอย่างแผ่วเบาเช่นเดียวกับที่มีน่ามักจะทำแล้วกล่าวออกมาว่า

"...เทียร์"

"วาว..."

สิ้นเสียงของอาเรส-เทียร์แห่งแสงสว่างในมือเขาก็เปล่งแสงสว่างสีน้ำเงิน-ขาวออกมาทันทีก่อนที่เขาจะตวัดมือขวาลงไปข้างลำตัวทันที

"พรึบ..."

พร้อมกับเปลวไฟพุ่งออกมาจากมือขวาที่กำลงไปได้ปรากฏเป็นดาบสีแดงเพลิงของอาเรสขึ้นมาทันที-ก่อนที่อาเรสจะก้มลงไปมือดูดาบในมือของตนพร้อมกับครุ่นคิดถึงมีน่าแล้วรอยยิ้มออกมาด้วยรอยยิ้มที่เต็มเปี่ยมด้วยความสุขยิ่ง

ในเวลาเดียวกันนั้น...เทียร์แห่งเปลวไฟ-หัวแหวนที่สวมอยู่บนนิ้วนางข้างซ้ายของมีน่าก็เปล่งแสงออกมาเช่นกัน...

...ราวกับกำลังตอบรับยังเสียงเรียกและความรักของอาเรสที่ส่งมา

"บ้าน่า..."

อลันส่งเสียงร้องออกมาอย่างตกใจพร้อมๆกับโมก้า เพราะในยามนี้ทั้งสองรู้แล้วว่า"ผู้หญิงที่อาเรสรักคือใครกัน"...ในขนาดที่เควินเพียงส่งเสียงตอบรับมาพร้อมรอยยิ้มที่ยินดีด้วย

"อืมม์"

เท่านั้นที่ดูเหมือนเพื่อนของตนจะสมหวังในความรักแล้ว...แต่อาเรสที่เงยหน้าขึ้นกลับมาจ้องมาไปยังเบื้องหน้านั้น-กลับกล่าวออกไปว่า

"ทุกคนเข้าประจำที่"

"กุบ...กุบ...กุบ..."

ทั้งเควิน อลันและโมก้าต่างควบม้าขึ้นมาเคียงคู่กับอาเรสพร้อมทั้งชักดาบของตนออกมาทันที-ทั้งหมดต่างหันเฉียงด้านขวาออกไปเบื้องหน้าเล็กน้อย...ในยามนั้นก็มีอัศวินสิบกว่าคนที่บาเรนฝึกสอนไว้ต่างชักดาบควบม้าก้าวเข้ามายืนเรียงเคียงข้างพวกของอาเรสทั้งที

"เตรียม"

อาเรสส่งเสียงออกมาเล็กน้อยพร้อมทั้งยกดาบในขึ้นขวาชี้ขึ้นไปสู่ท้องฟ้าเบื้องบนพร้อมที่จะตวัดลงได้ทุกเมื่อที่ต้องการ...ตามแผนของบาเรนที่เคยวาดไว้สำหรับการรับมือกับกองทัพมังกรที่ทั้งเคลื่อนที่เร็วพอๆกับม้าแต่แข้งแรงกว่า

"ปรึน...น"

ก่อนที่เสียงสัญญาณแตรของกองทัพปีศาจจะดังขึ้นมา...กองหน้าของกองทัพปีศาจที่เป็นกองทัพมังกรพสุธานับ 4,000 นายต่างวิ่งพุ่งตรงมายังกองทัพของอาเรสทันที-ส่งเสียงดังสนั่นจนราวกับพื้นพสุธาจะทลายลงไปทันที

"คลืน...คลืน..."

กองทัพปีศาจยังคงวิ่งตะลุยตรงมาอย่างรวดเร็ว...สายตาของอาเรสและทุกคนต่างจ้องมองไปยังเบื้องหน้าอย่างเคร่งขมึงตึงเครียด-ในมือของทุกคนเตรียมจับดาบกระชับแน่น

"...คลืน...คลืน..."

ยามเมื่อกองทัพมังกรพสุธาวิ่งย่นเหยียบเข้ามาในระยะ 400 เมตรสุดท้ายนั้น...อาเรสก็ส่งเสียงร้องตะโกนก้องออกไปว่า

"ระวัง"

เควิน อลันต่างกุมดาบในมือของตนแน่นทุมเทพลังทั้งหมดลงไปในดาบทันที-โมก้าและอัศวินอีกหลายคนถึงต่างเอามือซ้ายขึ้นไปจับยังปลายด้ามดาบอีกด้วยสองมือทันที

ส่วนกาแลนที่มีหน้าในการคุ้มกองทัพหลัก...ในยามนี้ได้คุ้มกองทัพจอมเวทของตนนับ 784 คนอยู่ด้านหลังของพวกอาเรสนั้นก็ได้ยินเสียงร้องตะโกนของอาเรสก็ตะโกนสั่งการเหล่าจอมเวทของตนออกไปว่า

"ร่ายเวทได้"

"ขอพระเจ้าผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานพลังของพระองค์ผ่านพื้นพิภพอันยิ่งใหญ่มาบดขยี้ศัตรูแห่งข้าด้วยเถิด..."

เหล่าจอมเวทมนตร์ร่ายเวทมนตร์ออกมาพลางจับจ้องมองไปยังกองทัพมังกรพสุธาที่วิ่งห้อเข้ามาในระยะ 300 เมตรสุดท้ายแล้วยื่นไม้เท้าหรือคทาของตนออกไปเบื้องหน้าแล้วรีบกล่าวออกไปพร้อมๆกันว่า

"...พสุธาสั่นไหว-เออธเควค"

...เออธเควค-เป็นเวทสายพสุธาขั้นที่ 7 ทำให้แผ่นดินไหวบดขยี้ศัตรูที่อยู่บนพื้นดิน

"คลืน...น"

สิ้นเสียงของเหล่าจอมเวททั้งหลาย...พื้นดินทั่วอาณาบริเวณ 2-300 เมตรที่เบื้องหน้าอาเรสที่เหล่ากองทัพมังกรพสธุากำลังเหยียบย้ำวิ่งเข้ามาอยู่นั้น-ก็สั่นไหวขึ้นมาราวกับจะบดขยี้เหล่ามังกรพสุธาและนักรบเผ่าปีศาจขี่อยู่บนหลังทันที

"โซนิดบูม"

อาเรสส่งเสียงร้องตะโกนก้องออกมาอย่างเสียงดังก่อนที่เขาจะตวัดดาบในมือลงไปสู่พื้นดินอย่างรวดเร็วและรุนแรงยิ่ง...ก่อนที่จะเกิดคลื่นดาบตัดผ่านสายลมพุ่งออกไปมากมายนับเกิน 4 สายทันที

"เฟียว...เฟียว...เฟียว...เฟียว..."

"โซนิดบูม"

เควิน อลัน โมก้าและทุกคนต่างส่งเสียงร้องออกมาพร้อมๆกันและพร้อมทั้งตวัดดาบในมือลงไปอย่างสุดแรง-เกิดคลื่นดาบตัดผ่านสายลมพุ่งออกไปอีกนับ 3-40 สายทันที

"เฟียว...เฟียว...เฟียว...เฟียว...เฟียว...เฟียว...เฟียว...ว...ว...ว…"

...โดยที่มีเพียงดาบของเควินกับอลันเท่านั้นที่คลื่นดาบพุ่งออกไป 3 สาย ในขณะที่โมก้ามีเพียงแค่ 2 สายเท่านั้น...ส่วนคนอื่นๆก็คนละสายสองสาย

อาเรสที่จ้องมองคลื่นดาบตัดผ่านอากาศพุ่งใส่โจมตีเหล่ากองทัพมังกรพสุธาที่กำลังโดนเวทเออธเควคเล่นงานอยู่นั้นนับ 3-40 สายเข้าอย่างจัง-เขาจึงส่งเสียงร้องตะโกนก้องออกไปว่า

"พวกเรารีบไปกับเถอะ"

แล้วควบม้าวิ่งพุ่งตามหลังคลื่นดาบที่ตัดผ่านสายลมของตนนำพายังเหล่าอัศวินที่บาเรนฝึกสอนนับสิบนายจะนำกองหน้าซึ่งเป็นเหล่าอัศวินบนหลังม้านับ 5,000 นายของตนออกไปตามแผนทันที

ในขณะที่เควินและอลันกับโมก้าต่างกลับไปควบคุมกองกำลังทางปีกซ้ายขวาของตนบุกโดยทางซ้ายและขวา-เพื่อล้อมกองทัพปีศาจไว้ตรงกลางเปิดทางด้านหลังไว้...สำหรับให้ถอยนี้-เพื่อที่จะไม่คิดสู้ตาย
ส่วนกาแลนนั้นก็สั่งจัดขนวบทัพใหม่ทันทีโดยให้พลทหารดาบอยู่แนวหน้าค่อยๆเคลื่อนตามหลังไป ตามพลหอกอยู่ด้านหลัง และตรงกลางเป็นกองทัพจอมเวทสำหรับสนับสนุนกองปิดท้ายด้วยทัพธนูที่ค่อยเตรียมยิงเหล่ามังกรบินที่จะโจมตีทางอากาศ

...ซึ่งแผนที่บาเรนวางไว้จะสมบุรณ์ที่สุดจะต้องมี-มีน่ารวมด้วยอีกคนหนึ่ง

"กุบ...กุบ...กุบ..."

อาเรสควบม้าพุ่งตะลุยทะยานผ่านเหล่ากองทัพมังกรพสุธานับร้อยๆพันตัวที่ล้มตายลงไปทันทีหลังจากที่โดนทั้งเวทเออธเควคและโซนิดบูมเล่นงาน...ส่วนที่เหลืออยู่ก็บาดเจ็บ

"แกตาย..."

แม่ทัพหน้ากองทัพมังกรพสุธาของชนเผ่าปีศาจ-เปกัสส่งเสียงร้องคำรามออกมาอย่างโกรธใส่อาเรส...เมื่อเห็นถึงกองทัพที่เกรียงไกรของตนซึ่งเป็นหนึ่งในสี่ขุนพลของเทดีกัสล่มสลายลงไปในพริบตา-ถึงกับควบยังมังกรพสุธาพุ่งเข้าตวัดดาบฟาดใส่อาเรสที่เบื้องหน้าทันที

"เปรี้ยง"

อาเรสตวัดดาบขึ้นรับดาบของแม่ทัพกองทัพหน้าเล็กน้อยแล้วพลางควบม้าเข้าประชิดกับมังกรของเปกัสพร้อมทั้งต่อยหมัดซ้ายที่ลุกขึ้นด้วยเปลวเพลิงของตนใส่หน้าอกของเปกัสพร้อมทั้งร้องตะโกนก้องออกไปว่า

"หมัดมังกรเพลิง"

"โครม"

เปก้าที่โดนหมัดมังกรเพลิงของอาเรสเข้าไปที่หน้าอกนั้นถึงกับกระดูกหน้าอกหักทิ่มปอดกระอักเลือดออกมาจากปากลงจากมังกรลงไปตายทันที...ในขณะที่ม้าของอาเรสควบวิ่งสวนฝ่ามุ่งหน้าต่อไป...

"กุบ...กุบ...กุบ..."

แต่กลับมีนักรบปีศาจอีกคนที่บาดเจ็บกลับควบมังกรมาขว้างหน้าของอาเรสไว้พร้อมทั้งแทงกรงยาวนับเมตร 3 อันที่สวมอยู่บนสนับมือขวาใส่ใบหน้าของชายหนุ่มทันที...อาเรสที่จับดาบในมือขวาของตนแน่นก่อนที่ดาบของตนจะลุกโชนด้วยเปลวไฟแล้วตวัดฟันตัดกรงเล็บทั้ง 3 ที่แทงออกมานั้นทันที

"พรึบ...บ"

ดาบที่ลุกด้วยเปลวเพลิงของอาเรสตัดกรงเล็บของนักรบปีศาจคนนั้นอย่างรวดเร็วแล้วจึงส่งเสียงร้องตะโกนก้องออกไปอีกครั้งหนึ่ง

"ย๊าก...ก…"

พลางแทงดาบทะลุอกปลิดชีพนักรบชนเผ่าปีศาจที่เบื้องหน้าทันทีแล้วชักดาบออกมาอย่างรวดเร็วพร้อมทั้งควบม้ามุ่งตรงออกไปและสั่งการเหล่าอัศวินของตนออกไปว่า

"...พวกเราบุก"

"ครับ"

เหล่าอัศวินบนหลังม้าทั้งหลายต่างส่งเสียงกล่าวออกมาพร้อมทั้งโจมตีบุกตะลุยผ่านกองทัพหน้าของเหล่าปีศาจที่เป็นกองทัพมังกรพสุธาต่างหลังของอาเรสออกไปอย่างรวดเร็วทันที

"กุบ...กุบ...กุบ..."

เทดีกัสที่จ้องมองเห็นถึงอาเรสที่สามารถทำลายกองทัพหน้าที่เป็นกองทัพมังกรพสุธาอย่างง่ายดายกำลังควบม้ามุ่งหน้ามายังตนจึงโบกมือซ้ายขึ้น...เหล่าจอมเวททั้ง 3,000 ตนของเผ่าปีศาจที่เรียงหน้ากระดาน 3 แถวๆละ 1,000 ตนนั้นต่างส่งเสียงตอบรับมาพร้อมเพียงกันว่า

"ครับ"

ก่อนที่จอมเวทแถวหน้าสุดจะยื่นไม้เท้าในมือออกไปเบื้องหน้าแล้วกล่าวต่อไปว่า

"ขอพระเจ้าผู้สรรคสร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานลูกไฟของพระองค์เผาแผดศัตรูแห่งข้าด้วยเถิด...ลูกไฟแผดเผา-ไฟร์"

สิ่งเสียงของเหล่าจอมเวทก็ปรากฏลูกไฟพุ่งออกมาจากไม้เท้าของเหล่าจอมเวทใส่กองทัพหน้าอัศวินทหารม้าของอาเรสนับ 1,000 ลูกทันที

...ไฟร์-เป็นเวทธาตุไฟขั้นที่หนึ่งใช้เรียกลูกไฟขนาดเล็กพุ่งออกไปโจมตีศัตรูหรือเรียกไฟให้ผุดขึ้นมาจากพื้นดินโจมตีศัตรู

"พรึบ...พรึบ...พรึบ...พรึบ...พรึบ...พรึบ...พรึบ...บ...บ...บ..."

อาเรสที่เห็นลูกไฟนับ 1,000 ลูกพุ่งมายังกองทัพอัศวินของตนที่กำลังควบบุกเข้าไป-เขาถึงกับรีบตวัดดาบฟันใส่ลูกไฟที่พุ่งใส่ตนทันที

"พรึบ"

ดาบของอาเรสฟันใส่ลูกไฟถึงฟันหายไปในพริบตา-ในขณะที่เขาร้องสั่งการออกไปอย่างรวดเร็วแข่งกับเวลาว่า

"ทุกคนระวัง"

เหล่าอัศวินที่ควบม้าตามหลังอาเรสมานั้น-ต่างไม่มีความสามารถเช่นเขาจึงได้แต่บังคับม้าหลบลูกไฟอย่างฉุกละหุกทันที

"ฮ๊าก...ก"

บางคนที่หลบไม่พ้นก็ส่งเสียงร้องออกมาอย่างโหยหวลพร้อมทั้งร่างที่ถูกลูกไฟแผดเผาใส่จนไหม้เกรียมเป็นแผลใหญ่-บางถึงขนาดถึงผาตายทั้งคนทั้งม้าที่ขี่ในพริบตา แต่กองทัพเวทมนตร์ของพวกปีศาจยังไม่หยุดแค่นั้น เพราะเมื่อแถวหน้าที่ที่ยิ่งลูกไฟ-ไฟร์ออกมาแล้วก็รีบทรุดนั่งลงไปเพื่อร่ายคาถาต่อไป...เหล่าจอมเวทในแถวที่สองกลับยื่นไม้เท้าเวทมนตร์ออกมายังเบื้องหน้าพร้อมทั้งร่ายเวทตามหลังออกมาทันทีว่า

"ขอพระเจ้าผู้สรรคสร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานสายฟ้าของพระองค์ลงมาพิฆาตศัตรูแห่งข้าด้วยเถิด...สายฟ้าฟาด-ธันเดอร์"

"เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...ง...ง...ง..."

สายฟ้าสีเหลืองทองนับพันสายฟาดลงมาจากฟ้าทันทีที่สิ้นเสียงของเหล่าจอมเวทแถวที่สอง...อาเรสที่เห็นเช่นนั้นรีบควบม้ากระโดดหลบสายฟ้าที่ฟาดลงมาทันทีพร้อมทั้งส่งเสียงร้องบอกทุกคนออกไปว่า

"ระวังสายฟ้า"

"ฮ๊าก...ก"

เหล่าอัศวินอีกหลายคนส่งเสียงร้องตะโกนออกมาพร้อมทั้งร่างที่โดนสายฟ้าฟาดใส่...ในขนาดที่อาเรสได้เพียงแต่กัดฟันควบม้านำกองทัพของทุกคนบุกต่อไปยังเบื้องเผชิญกับลูกไฟของจอมเวทแถวแรกที่ปล่อยลูกไฟนับพันโจมตีออกมาอีกครั้งทันที

"พรึบ...พรึบ...พรึบ...พรึบ...พรึบ...พรึบ...พรึบ...บ...บ...บ..."

"พรึบ"

อาเรสตวัดดาบฟันใส่ลูกไฟที่เบื้องหน้าตนอีกครั้ง...จอมเวทแถวที่สองซึ่งร่ายเวทเสร็จก็ปล่อยสายฟ้าฝ่าลงมาอีกครั้งทันทีอย่างไม่รู้ช้า

"เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...ง...ง...ง..."

อาเรสได้แต่ควบม้าหลบสายฟ้าอีกครั้งหนึ่งพร้อมทั้งฟังเสียงร้องของเหล่ากองทัพหน้าของตนล้มตายลงไปเพราะลูกไฟและสายฟ้าที่ฟาดลงมานี้

"อ๊าก...ก"

"พรึบ...พรึบ...พรึบ...พรึบ...พรึบ...พรึบ...พรึบ...บ...บ...บ..."

"เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...ง...ง...ง..."

แต่จอมเวทแถวแรกและแถวที่สองของเผ่าปีศาจยังโจมตีมาอย่างไม่หยุดยั้งจนกองทัพของอาเรสที่พุ่งจะบุกมาได้เพียงครึ่งทางเท่านั้น-กลับล้มตายไปนับเกือบพันคนแล้ว...แต่อาเรสยังคงควบม้าบุกนำต่อไปเบื้องหน้าอีกอย่างไม่หยุดยั้งท่ามกลางลูกไฟที่พุ่งมาและสายฟ้าที่ฟาดลงมาอย่างไม่หยุดยั้ง

"พรึบ...พรึบ...พรึบ...พรึบ...พรึบ...พรึบ...พรึบ...บ...บ...บ..."

"เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง...ง...ง...ง..."

"อ๊าก...ก"

และเสียงร้องของเหล่าอัศวินกองทัพหน้าของตนที่ล้มลงไปอีกครั้งหนึ่ง-ม้าของอาเรสก็พุ่งเข้าไประยะ 300 เมตรสุดท้ายแล้ว...เขาก็เห็นจอมแถวสองแถวแรกนั่งลงพร้อมทั้งทันที-ก่อนที่จอมเวทแถวที่สามจะยื่นไม้เท้าของมาออกมาเบื้องหน้า

"หา..."

อาเรสส่งเสียงร้องออกมาอย่างตกใจเล็กน้อยราวรู้สึกได้ถึงลางสังหรณ์อะไรบางอย่างที่น่ากลัว...ในยามนั้นจอมเวทแถวที่สามก็ร่ายเวทออกมาว่า

"ขอพระเจ้าผู้สรรคสร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานพรของพระองค์ผ่านสายน้ำซัดสาดศัตรูแห่งข้าด้วยเถิด...คลื่นน้ำพิฆาต-เวฟบ"

"คลื่น...น"

กำแพงคลื่นน้ำสูงร่วม 4 เมตรแต่กว้างนับ 7-800 เมตรพุ่งออกมาจากพื้นดินทันทีที่เบื้องหน้าอย่างรวดเร็วของกองทัพปีศาจหมายจะซัดทำลายล้างกองทัพของอาเรสจนหมดสิ้นไปในคราเดียว

...เวฟบ-เวทธาตุน้ำขั้นที่ 3 ใช้เรียกคลื่นน้ำโจนตีและเป็นกำแพงใส่ศัตรู

"หึ...หึ..."

เทดีกัสที่นั่งอยู่บนมังกรพสุธาที่สูง 4.5 เมตรเห็นเช่นนั้นจึงส่งเสียงหัวเราะออกมาเล็กน้อยราวกับกำยังชัยชนะเอาไว้พลางกล่าวต่อไปอีกว่า

"...อาเรส-แกจบสิ้นแค่นี้แล้วสิน่ะ"

"..."

อาเรสที่เห็นคลื่นน้ำซัดออกมาถึงกับชักม้าเพราะรู้ดีว่า”หากคลื่นน้ำสายนี้ซัดมา”-กองทัพของตนเองต้องพินาศแน่นอน-ชายหนุ่มที่ชั่งใจเล็กน้อยก็ยื่นฝ่ามือซ้ายออกไปเบื้องหน้าพร้อมทั้งกล่าวออกไปอย่างรวดเร็วว่า

"ขอพระเจ้าผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานถึงกำแพงแห่งเปลวเพลิงขึ้นมาปกป้องข้าด้วยเถิด...กำแพงพิทักษ์แห่งไฟ-กันโซโล"

"พรึบ"

สิ้นเสียงของอาเรสก็เกิดกำแพงแห่งเปลวไฟที่กว้างประมาณ 16-17 เมตรขึ้นมาเบื้องหน้าทันที-อาเรสที่ยังยื่นมือซ้ายออกไปเบื้องหน้าจะรีบกล่าวต่อไปอย่างรวดเร็วอีกทันที

"ขอพระเจ้าผู้สรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งโปรดจงประทานเปลวเพลิงของพระองค์โบยบินออกไปแผดเผาศัตรูแห่งข้าด้วยเถิด...วิหกแห่งเปลวเพลิงไฟร์เบริด์"

"เฟียว...ว"

สิ้นเสียงของเอเรสก็ปรากฏแสงสว่างสีแดงกล้าที่ฝ่ามือซ้ายของเขาก็ปรากฏมีวิหกแห่งเปลวเพลิง 5 ตัวพุ่งตรงไปยังกำแพงแห่งเปลวเพลิงทันที...ก่อนที่ดาบในมือขวาของอาเรสจะลุกโชนขึ้นด้วยเปลวไฟอีกครั้งหนึ่งก่อนที่เขาจะพุ่งร่างของตนจากหลังม้าตามวิหกแห่งเปลวเพลิง 5 ตัวแล้วแทงดาบออกไปอย่างรวดเร็วพร้อมทั้งร้องตะโกนก้องออกไปว่า

"เพลงดาบวิหกเพลิง"
--------------------------------------------------

"หึ...หึ...หึ..."

เทดีกัสสจ้องมองไปยังกำแพงแห่งคลื่นน้ำที่ซัดสายออกไปส่งเสียงออกมาอย่างพอใจ-ราชาปีศาจที่จ้องมองไปยังหอคอยเวทมนตร์แล้วจะกล่าวต่อไปอีกครั้งราวกับผู้ที่กุมชัยชนะเอาไว้แล้วว่า

"...เท่านี้ก็ไม่มีมนุษย์คนไหนสามารถหยุดยั้งข้าได้อีกแล้ว...หึ...หึ...หึ"

"..."

ก่อนที่จะปรากฏไอน้ำมากมายขึ้นปกคลุมทั่วทั้งสนามรบแห่งนี้
--------------------------------------------------

"อาเรส..."

มีน่าที่อยู่บนลานยอดหอคอยถึงกับส่งเสียงร้ำร้องออกมาในใจพร้อมทั้งร่างที่สั่นเทาจนแทบจะยืนไม่ไหวต้องใช้สองมือเท้าลงไปบนขอบกำแพงเบื้องหน้าที่เห็นถึงกองทัพหน้าของอาเรสเผชิญหน้ากับเวทลูกไฟและสายฟ้าที่โจมตีมาอย่างไม่หยุดยั้ง...ส่วนองค์หญิงนีน่าถึงกับทรุดลงไปพร้อมทั้งร่างที่หมดแรงจะยืน-ได้แต่ส่งเสียงออกมาเบาๆด้วยความหวาดกลัวเท่านั้น

"...อาเรส…"

ยิ่งเมื่อทั้งสองเห็นถึงคลื่นน้ำขนาดมหึมาขนาด 6-700 เมตรที่พุ่งออกมาหมายจะกวาดล้างกองทัพหน้าของอาเรสนั่น...ทั้งมีน่าและองค์หญิงนีน่าถึงกับส่งเสียงร้องออกมาอย่างตกใจพร้อมๆกันว่า

"...อาเรส"

ก่อนที่หินหยดน้ำตาสีแดงเพลิง-เทียร์แห่งเปลวไฟที่ประดับอยู่บนหัวแหวนที่นิ้วนางซ้ายของมีน่านั้นเปล่งสว่างสีแดงเพลิงแห่งความรักและหัวใจออกมาเล็กน้อย

"พรึบ"

มีน่าที่จ้องมองไปยังสนามรบตาไม่กระพริบถึงกับมองเห็นวิหกเพลิงขนาดมหึมาขึ้นตัวหนึ่งพุ่งออกไปทันที-เธอที่ยิ้มออกมาอย่างลืมตัวสถึงกับส่งเสียงร้องออกไปอย่างมีความหวังงว่า

"อาเรส"

"หา..."

องค์หญิงนีน่าที่ได้ยินถึงกับหันไปมองยังมีน่าด้วยความตกใจแล้วเธอที่ฉุกใจคิดอะไรได้จึงรีบรวมรวมยังความกล้าและเรี่ยวแรงที่มีทั้งหมดลุกขึ้นจ้องมาลงไปยังสนามรบด้วยประกายที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความเชื่อมั่นแห่งความรักและความหวังอีกครั้งหนึ่ง

...ราวกับจ้องมองไปหายังชายหนุ่มที่เธอรักยิ่ง
---------------------------------------------

"เพลงดาบวิหกเพลิง"

อาเรสที่ส่งเสียงร้องตะโกนก้องพร้อมทั้งพุ่งร่างแทงดาบที่ลุกเป็นเปลวไฟของตนออกไปอย่างรวดเร็วตามหลังวิหกเปลวใส่กำแพงเปลวเพลิงกันกันโซโลทันที

"พรึบ"

ก่อนที่จะปรากฏเป็นวิหกเพลิงขนาดมหึมาที่กางปึกยาวออกไปราว 4-500 เมตรตัวหนึ่งพุ่งออกไปจากกำแพงแห่งเปลวเพลิงใส่คลื่นน้ำขนาดมหึมาที่ซัดมายังเบื้องหน้าทันที...เปลวไฟอันร้อนแรงของวิหกเพลิงยักษ์ยามเมื่อกระพรือปีกโบยบินถึงกับแผดเผากำแพงคลื่นแห่งวารีที่ซัดของมาระเหยกลายเป็นไอน้ำปกคลุมทั่วสนามรบไปหมด

"ตุบ..."

แล้วอาเรสที่ทิ้งปลายเท้าลงยังพื้นดินอย่างรวดเร็วทันทีพร้อมทั้งใช้สองมือกุมดาบแล้วตวัดฟาดลงไปอย่างรวดเร็วและรุนแรงพร้อมทั้งส่งเสียงร้องตะโกนออกไปอีกครั้งหนึ่งว่า

"โซนิดบูม"
------------------------------------------

"หือ..."

เทดีกัสส่งเล็กน้อยอย่างประหลาดใจที่เห็นถึงไอน้ำปกคลุมทั่วทั้งสนามรบก่อนที่จะเห็นถึงคลื่นดาบที่ตัดผ่านสายลม 4 สาย-โซนิดบูมพุ่งตัดผ่านไอน้ำมากมายตรงมายังกองทัพของตนอย่างรวดเร็วทันที

"เฟียว...เฟียว...เฟียว...เฟียว..."

"อ๊าก...อ๊าก...อ๊าก...อ๊าก..."

คลื่นดาบที่พุ่งมานั้น-พุ่งตัดผ่านออกมาเป็นแนวตรง 4 สายตัดผ่านเหล่าจอมเวทที่อยู่เบื้องหน้าทั้ง 3 แถวยังทหารราบที่อยู่เบื้องหน้าตรงมายังเหล่ากองทัพมังกรพสุธาที่อย่างข้างกายทางด้านซ้ายขวาของเทดีกัสก่อนจะพุ่งทะลวงออกไปยังด้านหลัง...

"กุบ...กุบ...กุบ..."

เสียงฝีเท้ามาดังขึ้นมาอีกครั้งหนึ่งพร้อมทั้งละอองไอน้ำที่เริ่มจางหายปรากฏร่างของอาเรสที่กำลังจ้องมองมายังตนในสายตาของเทดีกัสที่เบื้องหน้าแล้วเหล่าทหารอัศวินบนหลังม้าของอาเรสที่เหลืออยู่ประมาณ 3,000 กว่าคนนั้นจะควบบุกผ่านร่างของเขามุ่งหน้าเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้ง

"หึ...หึ...หึ..."

เทดีกัสที่จ้องมองไปยังภาพของอาเรสที่นำยังพลอัสวินบุกมายังเบื้องหน้าถึงกับส่งเสียงกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มแล้วเสียงหัวเราะที่ชอบใจว่า

"...อย่างงี้สงครามจึงค่อยน่าสนุกขึ้นมาหน่อย…"

เขาที่ไม่รอช้ารีบโบยมือขวาขึ้นส่งสัญญาณออกไปทันทีพร้อมทั้งส่งเสียงร้องตะโกนก้องออกไปทั่วทั้งสนานรบแห่งนี้ว่า

"...ประจัญบาน"

"เฮ่..."

กองทัพปีศาจทั้งหมดส่งเสียงโห่ร้องออกมาอย่างสุดเสียง-ก่อนที่จะกระชับอาวุธในมือมั่นแล้ววิ่งออกไปประจัญบานกับกองทัพหน้าของอาเรสทันที...ส่วนเทดีกัสก็ไม่รู้ช้าควบมังกรพสุธาของตนเข้ามาทันที

...ส่วนเหล่าจอมเวทนั้นก็รีบถอยกลับมาสนับสนุนที่แนวหลังทันที

"กุบ...กุบ...กุบ..."

อาเรสที่ปล่อยให้กองทัพของตนวิ่งผ่านร่างเข้าไปเล็กน้อยคล้ายที่จะพุ่งร่างตามไปนั้น-ม้าของตนก็ได้วิ่งมาที่ข้างกายของตน-เขาที่เพียงยิ้มเล็กน้อยก่อนที่จะรีบกระโดดขึ้นบนหลังม้าสีดำของตนอย่างรวดเร็วพร้อมทั้งตบหัวมันเบาๆแล้วกล่าวออกไปว่า

"ไปกันเถอะ-ดิวราเบล"

"ฮึ..."

ม้าสีดำของอาเรสที่ชื่อว่า”ดิวราเบล”ส่งเสียงร้องออกมาเล็กน้อยพร้อมทั้งกระโจนทะยานออกไปยังเบื้องพาอาเรสเข้าไปปะทะกับกองทัพปีศาจที่พุ่งเข้ามาอย่างกล้าหาญยิ่ง...

"กุบ...กุบ...กุบ..."

"ย๊าก..."

ทหารราบชนเผ่าปีศาจสองนายแทงหอกยาวในมือใส่อาเรสบนหลังม้าทั้งด้านซ้ายและขวาอย่างรวดเร็วทันที...อาเรสได้และเอี้ยวตัวหลบหอกที่แทงมายังเขาทางด้านซ้ายพร้อมทั้งตวัดดาบของตนที่ลุกโชนขึ้นด้วยเปลวเพลิงตัดผ่านหอกเล่มที่แทงทางยังทางด้ามขวาทันที

"พรึบ"

ด้วยเปลวเพลิงที่ลุกโชนจะตัดผ่านหอกของทหารราบชนเผ่าปีศาจขาดกันพร้อมทั้งรังษีจากดาบของชายหนุ่มจะตัดผ่านร่างของทหารราบชนเผ่าปีศาจคนนั้นพร้อมๆกันแล้วอาเรสก็รีบเอียวตัวกลับมาทันทีในเวลาที่ทหารราบทางซ้ายชักหอกกลับหมายที่จะแทงมาอีกครั้งหนึ่-เขาที่ไว้กว่ารีบตวัดดาบตัดคอทหารราบตนนั้นทันที

"อาเรส..."

เทดีกัสที่ควบมังกรพสุธาของตนพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วเผชิญหน้าของอาเรสนั้นส่งเสียงกล่าวออกมาพลางแทงยังหอกยาวใส่มือของตนลงมายังร่างของอาเรสที่อยู่เบื้องล่างพร้อมทั้งกล่าวออกไปอย่างรวดเร็วทันทีพร้อมๆกันว่า

"...เรามาตัดสินกันดีกว่า"

"เปรี้ยง"

อาเรสตวัดดาบของตนฟันตัดหอกปลายของเทดีกัสขาดออกไปเล็กน้อยพร้อมทั้งจ้องมองไปยังเทดีกัสอย่างเชื่อมั่นแล้วกล่าวต่อไปอีกว่า

"ก็ดีเหมือนกัน"

...เพราะหากเขาสามารถฆ่าเทดีกัสได้-สงครามก็จบสิ้นลงเสียที

"อย่าคิดน่ะว่าฉันจะพ่ายแพ้แกเหมือนครั้งก่อน-อาเรส"

เทดีกัสกล่าวออกมาเล็กน้อยพร้อมทั้งโยนหอกในมือของตนทิ้งอย่างไม่สนใจใยดี เพราะครั้งก่อนที่ใครๆบอกว่า"อาเรสเอาชนะเทดีกัสได้นั้น"..อาเรสก็เพียงแค่ตัดดาบของเทดีกัสได้เท่านั้น

"ตุบ..."

แล้วเทดีกัสที่ตบเท้าบนหลังมังกรพสุธาของตนส่งสัญญาณทันที

"ฮ๊าก...ก"

เจ้ามังกรพสุธาพลางส่งเสียงร้องกำครามออกมาพร้อมทั้งก้มร่างที่สูงนับ 4.5 เมตของมันลงมาตะบบกรงเล็บใส่ร่างของอาเรสที่เบื้องล่างทันที

"ตุบ..."

อาเรสเพียงควบม้าให้กระโดดหลบกรงเล็บของเจ้ามังกรพสุธาตัวนั้นออกไปทางด้านข้าง-เขากล่าวตอกเทดีกัสกลับไปว่า

"แค่มังกรพสุธาเอาชนะฉันไม่ได้หรอก-เทดีกัส"

"แกคิดว่าฉันอาศัยแค่มังกรพสุธาก็สามารถปกครองโลกใต้พิภพได้หรือ...หึ...หึ...หึ..."

เทดีกัสจ้องมองมายังอาเรสอย่างดูถูกหัวเราะออกมาราวกับยิ้มเยาะแล้วกล่าวต่อไปอีกว่า

"...ช่างเป็นเด็กที่ไร้เดียวสาจริงๆ...หึ...หึ...หึ..."

เพราะถึงเทดีกัสที่เบื้องหน้าจะดูเหมือนมนุษย์ที่อยู่ในช่วงประมาณยี่สิบกว่าปี-ไม่แตกต่างไปจากอาเรสมานัก...แต่จริงๆแล้วเขาอายุ 204 ปีแล้ว

"เปรี้ยง...เปรี้ยง...เปรี้ยง..."

อาเรสยังคงจ้องมองไปยังเทดีกัสที่เบื้องหน้าตาไม่กระพริบราวกับสนามรบแห่งนี้มีเพียงตนเองและเทดีกัสเพียงสองคนเท่านั้น...เทดีกัสที่จ้องมองตอบกลับมาด้วยสายตาที่เช่นเดียวกันเพียงแต่แฝงถึงความดูถูกเอาไว้ด้วยพร้อมทั้งเลื่อนมือขวาของตนส่งไปยังเข็มขัดที่มีพลอยสีเหลืองประดับไว้ที่หัวเข็มขัด-ก่อนที่พลอยสีทองนั้นจะเปล่งประกายสีเหลืองทองเจิดจ้าขึ้นมา

"เข็มขัดนั้นหรือว่า..."

อาเรสที่เห็นพลอยหินหยดน้ำตาบนหัวเข็มขัดเปล่งแสงสีทองขึ้นมาถึงกับส่งเสียงร้องออกไปอย่างตกใจ...แต่เทดีกัสที่ไม่ได้ตอบถึงคำถามของอาเรสเพียงกล่าวออกมาด้วยสายตาที่ถูกดูอาเรสว่า

"...เทียร์"

ในยามนี้เควินกับอลันและโมก้าได้นำกองทัพเข้ามาโจมตีกองทัพปีศาจจากปีกทางซ้ายและขวาแล้ว ส่วนกาแลนก็นำทัพหลักตามเสริมด้านหลังของอาเรสแล้ว

...กองทัพอัศวินทหารม้าอาเรเซียตายประมาณ 2,000 นาย...ขึ้น

...กองทัพมังกรพสุธาชนเผ่าปีศาจตายประมาณ 4,000 นาย...ขึ้น

...แต่สงครามหยาดน้ำตาศักดิ์สิทธิ์นี้เพียงจบบทนำเพื่อโหมโรงเท่านั้น...เอง

Tags: (none)
ตั้งกระทู้เมื่อ 26 ธ.ค.53 เวลา 02:45:19 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 1 จากทั้งหมด 1 Reply

Hayashi DaN
คุณพี่ชายสุดหวาน

สิ่งที่อ่านต่อไปนี้ไม่เกี่ยวกับส่วนที่เป็นเนื้อเรื่องหลัก-เพียงแต่อยากเขียนขึ้นมาเท่านั้น

ละครโรงเล็ก ตอนที่ 15


      เมื่อรายชื่อของคนที่ผ่านเข้าร่วมยังสนามรบในสงครามเทียร์ศักดิ์ครั้งที่หนึ่งออกมาทำให้หลายคนต่างไม่พอใจ
อลัน       : ทำไมโมก้ามาได้ล่ะ
เควิน      :      โมก้าใช้เส้นเข้ามา
นีน่า       : แล้วทำไมฉันไม่ได้ล่ะ
เควิน      :      เพราะองค์หญิงไม่ควรที่จะมาแนวหน้า
อาเรส       : แล้วทำไม่มีมีน่าล่ะ...ฉันอยากรบคู่กับเธอ
เควิน      :      แล้วมีน่าอยากรบคู่กับนายหรือ
      อาเรสจึงได้แต่นิ่งเงียบไปพร้อมทั้งรายชื่อคนที่ร่วมทัพกลับเป็นโมก้าแทนมีน่าหรือนีน่า

ความคิดเห็นที่ 1 ตอบเมื่อ 26 ธ.ค.53 เวลา 02:45:50 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 1 จากทั้งหมด 1 Reply
วิธีการใช้ Function ต่างๆ