เซซาเร่
Member

(คำเตือน...yuri)ชมรมลับลับขจัดทอมเจ้าชู้ : 1.จุดเริ่มต้น

สวัสดีจ้านี่เป็นนิยายเรื่องแรกที่เขียน(และเขียนเรื่องแรกก็ Y ซะแล้ว หึหึ) จริงๆแล้วเรื่องนี้เขียนมา 3 ปีแล้วแต่มีเรื่องวุ่นๆเข้ามาเยอะประกอบกับมุขแป้กในช่วงนั้นเลยทำให้หายตัวไป ตอนนี้ทุกอย่างเริ่มโอเคมีเวลาว่างมากขึ้นก็เลยอยากจะนำเรื่องนี้มาเขียนใหม่ให้จบ ต้องขอโทษคนทีเคยติดตามผลงานด้วยนะคะ

ชมรมลับลับขจัดทอมเจ้าชู้ : จุดเริ่มต้น

"ชั้นเกลียดทอมเจ้าชู้ที่สุดในโลก..เพราะฉะนั้นชั้นจะทำทุกอย่างให้คนพวกนี้ได้เจ็บปวดมากที่สุด..ให้สาสมกับที่พวกเขาทำไว้"

..
...
....

"พี่ว่านคะ ได้มาแล้วคะ!!" เสียงใสที่แสดงถึงความตื่นเต้นของรุ่นน้องทำให้ต้นว่านต้องหันกลับไปมองในทันที ซองเอกสารสีน้ำตาลถูกยื่นมาให้สาวสวยอย่างรวดเร็ว

ต้นว่านรับมาเปิดซองออกดู ภายในมีรูปถ่าย 7-8ใบ เธอยิ้มน้อยๆ พร้อมกับลูบหัวรุ่นน้องอย่างอารมณ์ดี

"ถ่ายออกมาได้สวยมากเลยนะนา แบบนี้วันพรุ่งนี้เราคงมีหนังสือพิมพ์ให้อ่านกันทั่วมหาลัยแน่" นายิ้มอย่างดีใจที่ได้รับคำชมจากรุ่นพี่ที่ตนเคารพนับถือ

"คราวนี้เพลย์บอยโดนถอดเขี้ยวเล็บแน่ๆ เลยค่ะพี่ว่าน"

"หึหึ นั่นสินะพี่ก็รอให้ถึงพรุ่งนี้แทบไม่ไหวเลย อยากเจ้าชู้ดีนัก สมน้ำหน้า"

............................................................................................................

บรรยากาศยามเช้าของวันธรรมดาที่แสนจะน่าเบื่อ ร่างในผ้าห่มหนาขยับตัวไปมาเล็กน้อยเพื่อให้ได้ที่ เพราะตลอดเวลาหนึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา มือบางเอื้อมไปกดลงบนปุ่มนาฬิกาปลุกที่ตั้งปลุกซ้ำๆกันหลายทีแล้ว

"กริ๊ ง ง ง ...ง" เสียงดังรบกวนโสตประสาทดังขึ้นที่โทรศัพท์ข้างหัวเตียง คนบนเตียงที่มีผมสีดำยุ่งเป็นกระเซิง นอนฟังเสียงดังสักพักจึงตัดสินใจเอื้อมมือไปหยุดเสียงน่ารำคาญนั่นซะ

"....ฮัลโหล" น้ำเสียงขุ่นๆ บ่งบอกอารมณ์ของเจ้าของโทรศัพท์เป็นอย่างดี แน่ละเขาเพิ่งได้นอนตอนตีสอง เนื่องจากรายงานที่เข้ามามากมายก่อนจะถึงการสอบปลายภาค

"ไอ้ซิน! แกยังไม่ตื่นอีกหรอวะ นี่มันจะเจ็ดโมงแล้วนะว้อย" เจ้าของชื่อขมวดคิ้วเล็กน้อย

"ไอ้เอ๋นี่แกทำตัวเป็นนาฬิกาปลุกตั้งแต่เมื่อไรวะ มหาลัยเดินไปสิบนาทีก็ถึง..อย่าบอกนะว่าแกโทรมาปลุกตูด้วยเรื่องแค่นี้"

เอ๋รู้สึกถึงน้ำเสียงชวนสยองจากปลายสาย จึงรีบชิงพูดก่อน "ก็มีเรื่องใหญ่นะสิวะ ไม่งั้นใครจะกล้าโทรมาปลุกแก"

"เรื่องอะไร?"

"ไอ้นิดแย่แล้วแก มีหนังสือพิมพ์แบบนั้นออกมาอีกแล้ว แกรีบมาดูที่มหาลัยดีกว่า"

"เออๆ เดี๋ยวตูจะรีบไป" ซินลุกขึ้นมานั่งพร้อมกับส่ายหัวไปมาให้หายมึนก่อนที่จะหยิบแว่นขึ้นมาสวมและขยับให้เข้าที่

"อีกแล้วหรอ ใครกันนะที่มันทำเรื่องแบบนี้" เขาพึมพัมกับตัวเองก่อนที่จะลุกขึ้นเปิดประตูเข้าห้องน้ำไป

............................................................................................................

มหาวิทยาลัยในยามเช้าผู้คนเดินกันพลุกพล่านและส่งเสียงคุยกันจอแจและที่ส่งเสียงดังไม่แพ้กลุ่มไหนๆ ในโรงอาหารคือกลุ่มเพื่อนสาวหล่อของเขานี่เอง ร่างสูงเดินก้าวเข้าไปหากลุ่มเพื่อนๆที่กำลังกวักมือเรียก

"ไอ้ซินมาพอดี แกมาดูนี่ดิ" เอ๋ชี้ไปที่บอร์ดคณะ แต่เท่าที่เขาผ่านเข้ามาจากประตูมหาวิทยาลัย ก็เห็นมีหนังสือพิมพ์หน้าตาแบบนี้ติดอยู่บนบอร์ดทุกบอร์ดอยู่แล้วเพียงแต่ว่าเขาไม่ได้ใส่ใจจะอ่านมันเท่านั้นเอง ซินเดินเข้าไปอ่านใกล้ๆ ก่อนที่จะนึกฉุนกึกฉีกกระชากหนังสือพิมพ์ออกมาจากบอร์ด

"ใครมันทำแบบนี้วะ" เจ้าของนัยน์ตาสีดำสนิทขยำหนังสือพิมพ์แล้วโยนทิ้งขยะอย่างไม่ไยดี "แล้วไอ้นิดเป็นไงบ้าง"

เอ๋นั่งส่ายหัวแล้วทำหน้าสยดสยอง "จะเป็นไงละแก เมียหลวงเมียน้อยกิ๊กมารุมตบมันตั้งแต่เช้าแล้ว หนีเตลิดเปิดเปิงออกไปจากมหาลัยแทบไม่ทัน"

"เออ ตูก็ว่าน่าจะเป็นแบบนั้น ถ้ามันไม่โดนก็แปลกแล้ว หนังสือพิมพ์แมงเล่นลงซะแบบนั้น"

แฉเบื้องหลังคลาสโนว่าประจำคณะนิติศาสตร์

สวัสดีค่าาาา มาพบกันอีกฉบับแล้ววว ตามคำเรียกร้องงงง วันนี้เจ๊มีอะไรจะมาบอกด้วยละค่าาา หลายคนที่ขอมาและน้องๆทั้งหลายคงจะรู้จักทอมบอยรูปหล่อผู้มีตัวย่อนำหน้าว่า น. กันอยู่แล้วนะคะ

แล้วรู้รึเปล่าเอ่ย ว่ากิจวัตรประจำวันของเขาทำอะไรกันบ้างงง เจ๊จะแฉ เอ้ย จะพาไปดูค่า

(รูปที่ 1 เป็นรูปนิดกับผู้หญิงยืนกอดกันหน้าบ้าน) 6.00 น. เพิ่งกลับมาจากบ้านของนส.ป. ที่ไปเที่ยวกันเมื่อคืนค่าาา จากนั้นเขาก็อาบน้ำแต่งตัวไปรับแฟนสาว

(รูปที่ 2 นิดกับแฟนสาวกำลังนั่งรถไปมหาลัย)จากนั้นทั้งสองก็แยกย้ายกันไปเรียน แต่บังเอิญวันนั้นคุณแฟนสาวมีเรียนบ่ายด้วย นายน.ก็เลยพานส.ข ไปทานข้าวเที่ยงค่าา

(รูปที่ 3 นิดกับนส.ข ป้อนอาหารกันที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง รูปที่ 4 นิดหอมแก้มนส.ข)กุ๊กกิ๊กสมกับเป็นคลาสโนว่าจริงๆนะค๊าา จากนั้นนายน.ก็กลับไปรอรับแฟนสาวกลับบ้านค่าา แต่อ๊ะ อ๊ะ ยังไม่จบ ยังมีภาคดึกอีกจ้าาา

(รูปที่ 5 นิดเดินจูงมือกับเด็กม.ปลาย)จากนั้นเขาก็พาเด็กม.ปลายไปดูหนังรอบดึกค่าาา แหมน่าอิจฉาจังคนอะไรเสน่ห์แรงจริงๆ (รูปที่ 6 นิดจูบกับเด็กม.ปลาย)อ๊ะนั่นๆ แสนจะโรแมนติกเจ๊ละอยากจูบกับแฟนแบบนี้มั้งจังน๊า าา

(รูปที่ 7 นิดยืนคุยกับแฟนสาวที่หน้าบ้าน)แต่พอกลับมาบ้านตัวเองดันเจอแฟนสาวยืนอยู่หน้าบ้านนะซี่ พ่อคลาสโนว่าจะทำยังไงนะ อะอะ เจ๊ได้ยินแว่วๆว่าไปทำรายงานบ้านเพื่อนมา แหมม พ่อปลาไหลร้ายจริงๆ (รูปที่ 8 นิดกอดเอาใจแฟนเต็มที่)

ฮิฮิ คราวนี้ก็รู้กันหมดแล้วสิเนี่ย ว่าเขาไปทำอะไรมาบ้าง ว๊าแย่จัง แย่แน่ๆเลยคราวนี้นะพ่อรูปหล่อ เอ้า คนต่อไปจะเป็นใครกันน๊า าา ใครอยากให้เจ๊ติดตามเรื่องของใครอีกก็เสนอมาได้เลยนะจ๊ะ

E-mail :clublublub@hotmail.com รักทุกคนนะจุ๊บๆ ......ชมรมลับลับขจัดทอมเจ้าชู้

*รูปผู้หญิงทุกคนถูกเซนเซอร์หน้าไว้ยกเว้นนิด

"กูว่ามันเกินไปวะ ถึงไอนิดมันจะเจ้าชู้จริงแต่แมงเล่นแบบนี้กูว่าแรงไปนะ รับไม่ได้วะ" เอ๋ขยี้ศรีษะอย่างหงุดหงิด

"...ต้องรู้ให้ได้เลยว่าใครทำ" ซินตอบเสียงเครียดไม่แพ้กัน เขายืนกอดอกอย่างใช้ความคิดปล่อยไว้แบบนี้คงจะไม่ดีแน่ๆ "....คงต้องลงมือทำอะไรสักอย่างแล้ว"

[img]

............................................................................................................


"เจ๋ง!!" เสียงหัวเราะคิกคักครื้นเครง ดังมาจากห้องชมรมแห่งหนึ่ง ฟังดูแล้วคนในนี้คงไม่ต่ำกว่ายี่สิบคน

"เห็นหน้าพี่นิดเมื่อเช้ามั้ย จูนสะใจมากๆเลย" จูนดี้สาวหน้าใสหัวเราะคิกคัก

"ดีแล้วคนแบบนั้นเจอซะมั่ง เจ้าชู้ดีนักนี่แบบนี้ค่อยหายแค้นหน่อย" ฝนชนแก้วกับจูนที่หัวเราะอย่างสะใจ

"เห็นพวกเธอสบายใจพี่ก็ดีใจด้วย" ทุกคนหันไปมองที่ต้นเสียงที่ขึ้นชื่อว่าเป็นประธานของชมรมลับลับเลยก็ว่าได้ สาวสวยที่ตอนนี้ยิ้มให้รุ่นน้องอย่างอบอุ่น

"ขอบคุณพี่ว่านมากเลยนะคะ ที่ยอมเหน็ดเหนื่อยเป็นธุระให้พวกเรา"

ต้นว่านยิ้มน้อยๆ แล้วก็พูดอย่างถ่อมตัว "เป็นเพราะทุกคนช่วยกันมากกว่านะ ถ้าพี่คนเดียวคงทำไม่ได้แบบนี้หรอก"

รุ่นน้องต่างก็มองรุ่นพี่สาวด้วยความเคารพรัก ใช่แล้วนี่เป็นชมรมลับแห่งนี้จัดตั้งขึ้นมาเพื่อล้างแค้นทอมเจ้าชู้โดยเฉพาะ โดยที่สมาชิกแต่ละคนมีความหลังที่ไม่ดีเกี่ยวกับทอม

เจ้าชู้ทั้งนั้น รวมถึงต้นว่านเพียงแต่ต่างจากคนอื่นตรงที่เธอไม่เคยมีแฟนเป็นทอมหรือคบกับทอมมาก่อน

"นี่ๆ แล้วรายต่อไปเป็นใครละ?" จูนเดินไปเกาะไหล่เพื่อนสาวที่กำลังเช็คอีเมลอยู่หน้าคอมพิวเตอร์

"อืมม ไม่เกี่ยวกับเรื่องเจ้าชู้นะ แต่มีเสียงเรียกร้องว่าอยากรู้เรื่องของพี่ซิน" ฝนขมวดคิ้วเล็กน้อย เมลเกือบสามสิบฉบับทำให้เธอปวดสายตาน่าดูเหมือนกัน

ที่สำคัญเป็นเนื้อหาที่ได้ใจความเดียวกันว่าอยากรู้เรื่องราวของพี่ซิน หัวหน้าคณะเทคนิคคอมพิวเตอร์คนใหม่ที่เพิ่งรับตำแหน่งเมื่อเทอมที่ผ่านมา....

"จะเอายังไงดีคะ พี่ว่าน?" ฝนหันมาถามต้นว่านที่ยืนอยู่ไม่ไกลนัก สาวสวยยืนครุ่นคิดอยู่สักครู่หนึ่ง

"พี่ว่าไม่ดีกว่า ซินเขาไม่เข้าข่ายนโยบายชมรมเรา" ใช่คนคนนี้ไม่เคยมีชื่อเสียเกี่ยวกับเรื่องแบบนี้ อันที่จริงไม่มีเรื่องเสียเลยต่างหากละ

"โธ่" เสียงรุ่นน้องร้องครางอย่างเสียดาย ทำให้ต้นว่านงงเล็กน้อย

"ทำไมกัน?"

"ก็พี่ซินน่ะน่าสนใจจะตาย เป็นหัวหน้าคณะเทคนิคคอมเลยนะคะ นิสัยดี เท่ห์ เงียบขรึม ยังไม่มีแฟน" นาพูดแล้วทำสายตาชวนฝัน "และที่สำคัญ"

"หล่ออออออออ"

"ใช่หล่อสุดๆ"

"สุดจะหล่อ!!"

เสียงจ๊อกแจ๊กเริ่มดังจนอื้ออึงกระทั่งต้นว่านทนหนวกหูไม่ไหวจึงรีบปรบมือห้ามปราบรุ่นน้องที่ตอนนี้ทำหน้าวิงวอนเหมือนจะขอร้องอะไรบางอย่าง

"พอ พอเลยหารายอื่นต่อไป" ต้นว่านส่ายหัวอย่างเอ็นดูแล้วจึงกลับไปนั่งที่โต๊ะของตน โดยไม่สนใจเสียงประท้วงจากรุ่นน้องแม้แต่น้อย

"โธ่ พี่ว่านอ่ะ"

...............................................................................................................................................................................

ตึกเรียนวิชาคณะเทคนิคคอมพิวเตอร์ในยามเช้าก็ไม่ต่างอะไรจากยามอื่นมากนัก เหตุด้วยว่าคณะนี้ส่วนมากจะเป็นผู้ชายเสียส่วนใหญ่ผู้หญิงก็มีบ้างแต่เป็นจำนวนน้อยที่จะ
เป็นผู้หญิงจริงๆ ทำให้บรรยากาศรอบๆ ตึกนี้รวมถึงตึกอื่นที่เป็นคณะวิศวกรรมศาสตร์ ช่างกลและช่างอื่นๆ ช่างดูเงียบเหงาเหมือนทะเลทรายที่ไร้โอเอซิส

"ซินแกจะทำยังไงวะ" เอ๋ถามเพื่อนสาวขณะที่กำลังเดินไปเข้าชั้นเรียน

"ตูจะทำตัวเป็นคาสโนว่า" ซินตอบเสียงเรียบระหว่างเดินขึ้นบันได เมื่อได้ยินเสียงโครมครามเขาจึงหันกลับไปมองต้นเสียงแล้วก็พบว่าเพื่อนรักนอนแอ้งแม้งอยู่กับพื้นเสียแล้ว

"เฮ้ย! ลงไปนอนเล่นทำไมวะนั่น" ร่างสูงเดินลงไปดึงเพื่อนขึ้นมา "มะ เมื่อกี้แกว่าไงนะ"

คนใส่แว่นมองสีหน้าแปลกประหลาดของเพื่อนแล้วก็ตอบไปเสียงเรียบ "..เฮ้ย ลงไปนอนเล่นทำไมวะนั่น"

"ไม่ใช่ว้อย ยย ก่อนหน้านั้น!"

เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะขยับแว่นอย่างหงุดหงิดให้กับคนที่ไม่ยอมลุกขึ้นแต่ดันดิ้นขลุกขลักอยู่กับพื้นให้คนที่เดินผ่านไปผ่านมามองด้วยสายตาแปลกๆ ซิน

มองเพื่อนอย่างไม่เข้าใจว่าทำไมมันต้องตื่นเต้นด้วยฟะ

"ตูจะเป็นคาสโนว่า"

"เฮ้ย เอาจริงหรอวะซิน แกเนี่ยนะ" ซินหันไปมองหน้าเพื่อนรักแล้วก็ยืนกอดอก"ตูแล้วทำไม ตูจะเป็นไม่ได้รึไงฟะ"

"เฮ้อ มันก็เป็นได้ไม่ยากหรอกถ้าเป็นแก แต่แกจะเป็นเพื่ออะไรวะ" เอ๋เซ็งในความไม่รู้ร้อนไม่รู้หนาวของเพื่อนรักจริงๆ ก็เห็นอยู่ชัดๆ ว่าไอ้ชมรมบ้านั่นมันจ้องเล่นงานทอม
เจ้าชู้

"จะเอาลูกเสือก็ต้องเข้าถ้ำเสือ...ตูจะเอาตัวเองเป็นเหยื่อล่อ" แล้วร่างสูงก็เดินจากไปโดยไม่หันมามองเพื่อนรักที่อ้าปากกว้างจนกรามค้างไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

เวลาเที่ยงวันที่โรงอาหารของมหาวิทยาลัยเป็นที่รวมตัวกันของผู้คนหลายๆ คณะ เพราะอาหารที่อร่อยและราคาถูกทำให้ยากนักที่จะหาโต๊ะว่างสำหรับนั่งได้ทุกวัน และเหตุผลนี้

นี่เองที่ทำให้ซินต้องออกไปหากินข้างนอกเหตุเพราะเขาไม่ชอบที่จะต้องนั่งทานอาหารร่วมกับคนที่ไม่รู้จัก

"ไอ้ซิน น น ไอ้ซิน น น" เอ๋ตะโกนเรียกเพื่อนเสียงดังจนคนแถวนั้นหันมามอง คนที่ถูกเรียกหันไปมองเพื่อนอย่างเซ็งๆ แต่ก็เดินเข้าไปหาที่โต๊ะนั่งเล่นประจำกลุ่ม

"มีอะไร?"

"มีอะไร? เรอะ!! กูละเซ็งไอ้ความเย็นชาแกจริงๆ ไอ้ซิน" กีร์เพื่อนสาวหล่ออีกคนที่อยู่ต่างคณะตอบพลางถอนหายใจ

ซินขมวดคิ้ว "ถ้าแกเรียกมาด้วยเรื่องแค่นี้ ตูกลับก่อนนะ" ว่าแล้วคนพูดก็หันหลังกลับก่อนที่จะเดินดุ่มๆออกไป

"เฮ้ ยย เดี๋ยวเด๊ พ่อคนขี้รำคาญ! อยู่คุยกับพวกกูก่อนนน" เพื่อนร่วมคณะรีบวิ่งไปดึงแขนคนขี้หงุดหงิดไว้ก่อนที่จะลากกลับมานั่งที่โต๊ะ

"..มีอะไรก็ว่ามา" คนใส่แว่นนั่งอย่างเซ็งๆ ท่ามกลางกลุ่มเพื่อนที่รุมจ้องหน้าเขา

"ทำไมแกถึงแน่ใจว่าถ้าแกเป็นคาสโนว่าแล้วพวกนั้นจะมาติดกับวะ" กีร์เปิดประเด็นอย่างไม่รีรอเพราะถ้าพูดอ้อมค้อมกับคนตรงหน้ามีหวังเดินหนีไปอีกรอบแน่ๆ

คนถูกถามขยับแว่นก่อนที่จะเดินไปฉีกหนังสือพิมพ์ที่บอร์ดข้างๆ แล้วมาวางกลางโต๊ะ "ข้อหนึ่งหนังสือพิมพ์นี้ออกมาได้สามสี่ฉบับ ห่างกันฉบับละหนึ่งเดือน "ซินมองหน้าเพื่อน ก่อนจะพูดต่อ

"ซึ่งนั่นก็หมายความว่าพวกนี้มีทีมงานและทำงานกันอย่างเป็นระบบ"

"แกรู้ได้ยังไงเนี่ย" คนอธิบายกางหนังสือพิมพ์ออกแล้วชี้ไปที่รูปแทนคำตอบ

"เวลามันเรียงกัน..มันเหมาะเจาะเกินไป ตูคิดว่ามันไม่บังเอิญหรอกนะที่พวกนั้นจะไปเจอไอ้นิดควงเมียควงกิ๊กในวันเดียว"

"พวกนั้นสะกดรอยไอ้นิดหรอวะ" กีร์พูดพลางทำตาโต "โหแมงง ช่างลงทุน"เอ๋ อุทานพลางทำสีหน้าเหลือเชื่อ "ไอ้นิดมันไปฆ่าญาติพวกมันหรอว๊าาา"เล็กร้องคราง

"ใช่ลงทุน แล้วถึงขนาดทำออกมาเป็นหนังสือพิมพ์แบบนี้ ตูว่ามีเกิน10คนขึ้นไปแน่"

"ฟังแล้วช่างน่าหดหู่" "สยองสุดๆ" "สุดจะสยอง" ซินส่ายหัวกับท่าทางของเพื่อน 'พวกแกจะพูดทำไมฟะเนี่ย'

คนร่างสูงเรียกความสนใจจากผู้ฟังโดยใช้ปลายนิ้วเรียวชี้ไปที่ข้อความหนึ่งบนกระดาษยับ "ข้อสองพวกแกดูนี่ตรงท้ายสุด เห็นนามปากกามั้ย"

"..ชมรมลับลับขจัดทอมเจ้าชู้!" กีร์ เอ๋ เล็ก มองหน้ากันแล้วคราง "แล้วพวกตูจะรอดมั้ยเนี่ย ยย ย "

คนร่างสูงยังคงพูดต่อไปโดยไม่ใส่ใจการร้องโอดครวญจากผู้ฟังแม้แต่น้อย "..ข้อสามดูตรงข้อความนี้ หลายคนที่ขอมาและน้องๆทั้งหลายคงจะรู้จักทอมบอยรูปหล่อผู้มีตัวย่อนำหน้าว่า น. กันอยู่แล้วนะคะ"

"อืม แล้ว?" เสียงเรียบไม่รู้ร้อนรู้หนาวตอบกลับมาทำให้ซินขมวดคิ้วเล็กน้อย 'ตกลงพวกแกจะไม่คิดกันเลยหรอฟะ' แต่ก็ยอมพูดอธิบายให้เพื่อนฟังแต่โดยดี

"หลายคนที่ขอมา..แสดงว่าพวกนี้มีสปอนเซอร์หรือกลุ่มคนสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง" สิ้นเสียงนุ่มก็มีเสียงร้องโวยวายโอดครวญให้คนแถวๆนั้นหันมามองว่าเกิดอะไรขึ้น

"แสดด องค์กรลับช็อคเกอร์" "ความรู้สึกเหมือนกำลังแสดงเรือ่งโคนันเลยวะ" "แล้วพวกเราเป็นอะไรฟะ"

"ที่น่ากลัวที่สุดคือประโยคนี้ ใครอยากให้เจ๊ติดตามเรื่องของใครอีกก็เสนอมาได้เลยนะจ๊ะ clublublub@hotmail.com"

ซินมองหน้าเพื่อนแล้วก็ต้องขยับแว่นอย่างหงุดหงิดอีกรอบ "น่ากลัวตรงไหนฟะ"

"มันหมายความว่า พวกนี้กำลังจะขยายฐานลูกค้า!" กีร์พูดออกมาด้วยสีหน้าสยดสยอง

"ถูก สมแล้วที่เรียนการตลาด กีร์" คนร่างสูงพยักหน้าไปทางเพื่อนรักก่อนที่จะขยายความต่อ "ทั้งลูกค้าที่ต้องการข้อมูลรวมถึงข้อมูลต่างๆจากคนทั่วไปที่บอกข่าวพวกนั้น"

"แมงง อาชญากรระดับชาติ!" "พวกเราต้องกำจัดองค์กรชั่วร้ายนี่ให้ได้" เอ๋และเล็กแทบจะตะโกนประสานเสียงกัน

"แล้วแบบนี้เราจะเริ่มกันยังไงดีละ เราจะรู้ได้ยังไงว่าพวกนั้นเป็นใครทำอะไรอยู่ที่ไหน?"

กีร์พูดแล้วมองหน้าเพื่อนๆ ถึงตอนนี้ซินก็ยิ้มน้อยๆที่มุมปากทำให้เพื่อนอึ้งกันเล็กน้อย ก็เวลาหมอนี่ยิ้มแบบนี้ทีไร..

"เราจะรู้ที่ตั้งของชมรมนั่นได้..จากนี่" เขาชี้ลงไปที่ประโยคหนึ่งในหนังสือพิมพ์ "clublublub@hotmail.com"

เอ๋มองหน้าเพื่อนแล้วพึมพัมออกมา "..ip address?"

เจ้าของนัยน์ตาสีดำสนิทพยักหน้า "เราจะส่งอีเมล์ไปล่อให้พวกนั้นตอบกลับมา"

"แกจะแน่ใจได้ยังไงว่าพวกนี้มีที่อยู่ประจำหรือใช้คอมตัวเดียว" คนใส่แว่นฟังคำถามแล้วก็กอดอกไว้หลวมๆ ก่อนที่จะทำการวิเคราะห์แจกแจงออกมาให้เพื่อนรักทั้งสามฟัง

"พวกนี้ทำงานเป็นทีม ซึ่งแน่นอนต้องมีหัวหน้า ไม่ว่าจะองค์กรไหนลูกน้องก็ต้องฟังคำสั่งจากหัวหน้าอยู่แล้ว เพราะงั้นโอกาสเป็นไปได้สูงว่าเราจะสาวไปถึงหัวหน้าได้โดยวิธีนี้"

หลังจากหยุดเงียบไปสักพักหนึ่ง รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ผุดขึ้นมาบนใบหน้าคม "ถ้าเราจับนางพญานั่นได้ไอ้ชมรมบ้าๆนั่นก็จะสลายลง"

เพื่อนทั้งสามคนนั่งมองหน้าซินตาค้าง จนคนที่ถูกมองสังเกตุได้

"..พวกแกเป็นอะไร?"

"ไอ้ซินกูรักเมิงวะ" "ช่างน่าจับทำผัวเสียนี่กระไร" "แมงเท่ห์สุดๆ"

ไม่พูดเปล่าทั้งสามคนแกล้งทำท่าจะวิ่งเข้าไปกอด ซินหัวเราะแล้วถอยตัวหนี "แสดด เด๋วฟ้าผ่าไอ้พวกบ้านี่"

"ฟ้าผ่าอารายว๊าา แกไม่รู้จักทอมเกย์หยอออ ซินนจ๋าาา" เล็กพูดก่อนที่จะร้องแอ่กเพราะโดนหนังสือคอมพิวเตอร์หนาทั้งกองวางลงบนศรีษะอย่างแรง เอ๋หัวเราะคิกคักกับท่าทางของเพื่อน

"แล้วเรื่องคาสโนว่าแกจะทำยังไงซิน มันไม่ใช่นิสัยแกนา" ใช่นั่นก็เป็นปัญหาที่เขากำลังคิดอยู่ ร่างสูงยืนกอดอกนิ่งไปสักพักก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นหันไปหาเพื่อน

"นั่นสินะ ชั้นคงต้องขอความช่วยเหลือพวกแกแล้วละ"

เล็กยิ้มกว้างรวมทั้งเพื่อนแสนเจ้าชู้ทั้งสองคนด้วย "ด้วยความเต็มใจอย่างสุดซึ้งงง"

ปล.ตอนล่าสุดคือตอนที่ 24 (ไม่รวมตอนพิเศษ)
ถ้าใครอยากอ่านล่วงหน้าตอนต่อไปก็เชิญที่นี่จ้า seisarie.exteen.com
อ่านแล้วรบกวนคอมเมนต์ด้วยนะคะ จะได้นำไปปรับปรุงแก้ไขและเป็นขวัญกำลังใจต่อไป *-*

Tags: (none)
ตั้งกระทู้เมื่อ 04 ธ.ค.53 เวลา 20:45:33 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ Last ]
ยังไม่มีใครตอบกระทู้นี้
วิธีการใช้ Function ต่างๆ