Digimon Tamer
จอมเวทย์รัตติกาลแห่งห้องสมุด

Y(aoi) Note (ล้อ Death Note ฮา)

Y(aoi) Note

      เหตุการณ์ทุกอย่างมันเริ่มต้นขึ้นในเช้าอันสดใสวันหนึ่ง...
      “พัสดุครับ!!!”
      “ครับ” แมวดำในชุดผ้ากันเปื้อนสีขาวสะอาดออกมารับกล่องพัสดุจากคุณบุรุษไปรษณีย์ไก่กล้าม หลังจากรับของเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แมวดำพิจารณากล่องพัสดุอย่างละเอียด “อะไรกัน ชื่อคนส่งก็ไม่มี คงไม่ใช่ระเบิดหรอกนะ” และก่อนที่แมวดำจะทันได้แกะกล่องปริศนากล่องนี้ออกมาดู ก็มีเสียงเรียกดังขึ้นมาจากหลังบ้าน
      “เทเมอร์ฮะ! ช่วยมาดูนี้ให้หน่อยสิฮะ!”
      “จ้า!” แล้วแมวดำก็วางกล่องปริศนาไว้บนเคาร์เตอร์ แล้วรีบกลับไปทำงานที่ยังค้างอยู่ต่อ...

      ไม่ค่อยบ่อยนักที่โรงเรียนพ็อคเก็ตสคูลแห่งนี้จะมีเช้าอันสดใส แสงแดดจ้าเหมือนเป็นใจให้เทเมอร์ ผู้ใช้เวทย์รัตติกาลเจ้าของร้านเวทย์มนต์ “คุณขอมา เราจัดให้” ให้รู้สึกอยากจะเอาของเก่าที่เก็บไว้ในโกดังหลังบ้านออกมาทำความสะอาดและตากแดดเพื่อกำจัดความชื้น ต้นเหตุของราที่จะมาทำลายของเก่าอันมีค่า (แต่เจ้าตัวมองยังไงก็ “ขยะ”)
      “เทเมอร์ฮะ กล่องอันนี้จะให้วางไว้ตรงไหนฮะ?” คุมะจัง ดิจิมอนลูกหมี ถามแมวดำในขณะที่ในมือแบกกล่องใบใหญ่ที่ใหญ่ยิ่งกว่าตัวของหมีน้อยเองได้อย่างง่ายดาย
      “ตามชาร์โดว์ไปละกัน...” แมวดำตอบอย่างไม่ค่อยจะใส่ใจเท่าใดนัก อันเนื่องมาจากกองหนังสือโบราณที่กองกันยิ่งกว่าภูเขาเบื้องหน้าที่แค่เห็นก็รู้สึกเหนื่อยแล้ว
      “ฮะ!” คุมะจังตอบอย่างฉะฉานตามแบบฉบับเด็กร่าเริงแล้วเดินตามชาร์โดว์ มังกรรัตติกาลผู้เงียบขรึมในชุดผ้ากันเปื้อนสีขาวที่ตัดกับสีเกร็ดสีดำทมิฬน่าเกรงกลัว ในมือถือไม้ปัดฝุ่นคอยปัดทำความสะอาดของเก่าที่วางตากแดดอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย มังกรดำผู้นี้คือพี่เลี้ยงและคนงานของร้าน เนื่องจากพันธะสัญญาที่เขาทำไว้กับพ่อของแมวดำ ทำให้เขาถูกพันธนาการไว้ ณ ที่ร้านแห่งนี้ในฐานะ “ภูติรับใช้” แต่สำหรับเทเมอร์และคุมะแล้ว กลับเห็นเขาเป็น “ครอบครัว” ซึ่งถือเป็นเกียรติอย่างมากสำหรับ “ภูติรับใช้” เช่นเขา
      “..... วางตรงนี้...” ชาร์โดว์ตอบสั้นๆอันเป็นสไตร์ของเขา แล้วหมีน้อยของเราก็เดินแบกกล่องตามมังกรดำไปวางไว้อย่างเรียบร้อย และช่วยชาร์โดว์เปิดกล่องของเก่า หยิบเอาทั้งไหและถ้วยชามของเก่าออกมาปัดฝุ่นทำความสะอาด
      เวลาครึ่งวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว ตอนนี้บุคคลทั้งสามได้หยุดพักทานอาหารเที่ยงฝีมือชาร์โดว์กันอย่างเอร็ดอร่อย
      “เทเมอร์ฮะ ทำไมของในโกดังถึงได้มากมายมหาศาลอย่างนี้ละฮะ?” หมีน้อยถามขึ้นมาอย่างใสซื่อเมื่อเห็นกองของเก่าตากอยู่เต็มสวนหลังบ้าน และยังเหลือกองหนังสือเก่าอีกมากมายที่ยังขนออกมาไม่หมด ตั้งให้ถ่อใจเล่นอยู่ในโกดังอีกเพียบ
      “ก็เพราะพ่อกับแม่นะสิ... ชอบหาของประหลาดๆมาไว้ในร้าน พอขายไม่ออกก็มาหมกอยู่ในโกดังอย่างนี้ละ” แมวดำทำเสียงเซ็งๆเล็กๆน้อยๆพร้อมกับคิดถึงพ่อกับแม่ที่ทิ้งบ้านทิ้งร้านไว้ให้กับชาร์โดว์และออกเดินทางไปรอบโลก สรรหาของประหลาดๆ(แต่ขายไม่ออก)มาไว้ในร้านเสมอๆ
      “..... แต่ของประหลาดพวกนั้นก็เป็นของหายากจริงๆนะครับ” ชาร์โดว์พูดขัดขึ้นมา ซึ่งค่อนข้างหายากมากที่มังกรดำจะพูดออกมาอย่างนี้ ที่จริงถ้าจะพูดให้ถูก ของพวกนี้ที่ไม่ถูกทิ้งก็เพราะชาร์โดว์เอง เนื่องจากเขาเป็นมังกร เขาจึงชอบสะสมพวกสมบัติต่างๆ โดยเฉพาะของเก่าและหนังสือนี้ เป็นของโปรดเลยทีเดียว
      “มันก็จริงอย่างที่นายพูดนะ” แมวดำพูดพร้อมกับหันไปมองมังกรดำ และหันกลับไปมองหนีน้อยที่กำลังจัดการกับมื้อเที่ยงอย่างไม่วางมือ พร้อมกับยิ้มเล็กๆ ซึ้งชาร์โดว์รู้ดีว่า หากแมวดำยิ้มเล็กๆอย่างนี้ ต้องคิดวางแผนจะแกล้งทำอะไรอีกแน่ๆ “เพราะของเก่าแบบนี้นะ ชอบมีพวกของแถมติดมาด้วยประจำ”
      คุมะจังถึงกลับสะดุ้งขึ้นมาทันทีเลย “ขะ ของแถมอะไรฮะ? เทเมอร์” หมีน้อยมองหน้าแมวดำ มีร่องรอยความหวาดกลัวปรากฏบนดวงตากลมๆของหมีน้อย ซึ่งทำให้แมวดำยิ่งอมยิ้มเล็กๆมากขึ้นไปอีก
      “ก็พวกเวทย์มนต์แปลกๆ ไม่ก็...” แมวดำมองหน้าหมีน้อยอีกครั้ง “พวกวิญญา~~~ณ” แมวดำลากเสียงให้ฟังดูน่ากลัว คุมะถึงกลับโยนมื้อเที่ยงที่ถืออยู่ทิ้งแล้วรีบวิ่งไปแอบอยู่ข้างหลังมังกรดำทันที
      “ไม่เอา! ผมจะไม่เข้าไปในโกดังนั้นอีกแล้ว!!!” คุมะตะโกนเสียงดังลั่น ทั้งเทเมอร์และชาร์โดว์อดหัวเราะเบาๆไม่ได้เมื่อเห็นหมีน้อยที่กล้าหาญอย่างคุมะจัง กลับมีจุดอ่อนอันน่ารักน่าชังอย่างนี้
      “หึหึหึ คุมะ มันไม่ได้น่ากลัวอย่างที่นายคิดหรอก” มังกรดำอุ้มหมีน้อยที่แอบอยู่ข้างหลังตนเองมานั่งบนตักของตน “ก่อนจะเอาเข้ามา ข้าตรวจสอบเรียบร้อยแล้วว่าไม่มีของแถมน่ากลัวๆแบบนั้นปนมาด้วยหรอก”
      “จริงนะ...” หมีน้อยมองหน้าของมังกรดำอย่างใสซื่อ
      “จริงสิ เทเมอร์แค่แหย่นายเล่นเท่านั้นเอง” คุมะหันมามองตาขวางใส่เทเมอร์ทันที!
      “เทเมอร์บ้า!!!” หมีน้อยรีบวิ่งเข้าไปทุบตีเทเมอร์ทันที แมวดำหัวเราะเบาๆและวิ่งหลบหมีน้อยไปรอบๆอย่างสนุกสนาน มื้อเที่ยงอันแสนสงบและสนุกสนานจบลงด้วยดี
      “เอาละ หายเหนื่อยกันแล้วก็ลุยงานต่อเถอะ” “โอ้ว!!!” งานยามบ่ายเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง...

      งานช่วงบ่ายเป็นไปอย่างด้วยดี การจัดเก็บก็ทำได้อย่างรวดเร็วเกิดความคาดหมาย และทุกอย่างจึงเสร็จสิ้นอย่างสมบูรณ์ก่อน 4 โมงเย็น ซึ่งเร็วกว่าที่พวกเขาคาดไว้มาก ทำให้พวกเขามีเวลาว่างเกือบ 2 ชั่วโมงกว่าจะถึงเวลาอาหารเย็น ทุกคนจึงต่างแยกย้ายกันไปทำงานอดิเรกของตนที่ตนชื่นชอบ ชาร์โดว์หยิบหนังสือเล่มโปรดที่อ่านค้างไว้มาอ่านต่อใต้ต้นไม้อย่างสงบ คุมะหยิบตุ๊กตาตัวโปรดออกไปซ้อมต่อสู้ กอดรัดฟัดเหวี่ยงอย่างสนุกสนาน เทเมอร์ก็ตั้งใจว่าจะฆ่าเวลาด้วยการเช็คของในร้านก่อนจะเปิดให้บริการตามปรกติในวันรุ่งขึ้น แต่ก็สะดุดเอาเจ้ากล่องพัสดุปริศนาที่ตนวางลืมทิ้งไว้เมื่อเช้านี้
      จริงสิ ลืมเจ้ากล่องนี้ซะสนิทเลย เทเมอร์ยกกล่องขึ้นมาดูอีกครั้ง แม้จะไม่มีชื่อคนส่งแต่ในใจของแมวดำคิดว่าคงไม่พ้นของประหลาดๆที่พ่อกับแม่ส่งกลับมาแน่นอน แมวดำแกะกล่องพัสดุออกมา ปรากฏว่ามีสมุดโน้ตสีม่วงเล่มหนึ่งอยู่ในกล่องพัสดุใบนั้น
       สมุดโน้ตสีม่วงเล่มนี้ก็เหมือนสมุดโน้ตทั่วไปที่สามารถหาซื้อตามร้านค้าทั่วไปได้ จะมีแตกต่างก็ตรงที่หน้าที่สอง ซึ่งบอกวิธีใช้งานสมุดเล่มนี้เป็นภาษาอังกฤษอยู่ด้วย (ขอพิมพ์เป็นภาษาไทยนะ เพื่อท่านผู้อ่านที่มีปัญหาเรื่องกำแพงแห่งภาษา ร่วมทั้งความสบายของผู้เขียนด้วย ฮา)

‘      Y(aoi) Note
‘      เขียนชื่อบุคคลที่คุณอยากให้เป็น “ผู้กระทำ” ในบรรทัดแรก ซึ่งอาจมากกว่า 1 คนก็ได้
‘      เขียนชื่อบุคคลที่คุณอยากให้เป็น “ผู้ถูกกระทำ” ในบรรทัดต่อมา ซึ่งอาจมากกว่า 1 คนก็ได้
‘      ระบุเวลาและสถานที่ที่จะเกิดเหตุการณ์ในบรรทัดต่อมา ถ้าหากไม่ระบุภายใน 30 วินาที เหตุการณ์จะดำเนินทันทีหลังจากเขียนเสร็จ 5 นาที
‘      ระบุรายละเอียดของเหตุการณ์ หรือเทคนิคต่างๆที่จะใช้ในเหตุการณ์ในบรรทัดต่อมา ถ้าหากไม่ระบุภายใน 30 วินาที เหตุการณ์จะดำเนินตามสถานที่และเวลาที่ได้ระบุไว้หรือทันทีที่เขียนเสร็จ 5 นาทีในกรณีที่มิได้ระบุเวลาเกิดเหตุการณ์
‘      หากไม่ได้ระบุรายละเอียดของเหตุการณ์ สิ่งที่จะเกิดคือ “การสัมผัส” ไม่ทางใดก็ทางหนึ่งเท่านั้น
‘      มีผลเฉพาะกับบุคคลที่ผู้เขียนรู้จักทั้งชื่อและหน้าตาเท่านั้น จะไม่มีผลกับบุคคลที่ผู้เขียนไม่รู้จักหน้าตาของผู้ที่ถูกเขียนชื่อลงไป

      ..... สินค้าหลอกขายแบบใหม่หรือนี้? แมวดำโยนสมุดโน้ตสีม่วงลงถังขยะอย่างแม่นยำ และตั้งหน้าตั้งตาเช็คของในร้านต่อไป แต่ทว่า... สมาธิของเทเมอร์หาได้อยู่กับสินค้าภายในร้านของตนซะแล้ว แต่กลับไปอยู่กับสมุดโน้ตสีม่วงเล่มนั้นซะเอง ถ้าหากมันเป็นเรื่องจริงละ? แมวดำเดินไปหยิบสมุดโน้ตขึ้นมาจากถังขยะพร้อมกับคิดว่า ลองเล่นซักครั้งคงไม่เป็นไร...
      เทเมอร์เดินกลับมาที่สวนหลังบ้าน เห็นมังกรดำยังคงนั่งอ่านหนังสืออยู่ใต้ต้นไม้ ในขณะที่หมีน้อยดูท่าทางจะเบื่อตุ๊กตาซะแล้ว จึงนอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนทุ่งหญ้าภายในสวนอย่างเบื่อหน่าย แมวดำมองคนทั้งสองอยู่ครู่หนึ่ง รอยยิ้มเล็กๆปรากฏขึ้นบนใบหน้าของแมวดำ

‘      ชาร์โดว์
‘      คุมะ

      เขาเขียนชื่อของชาร์โดว์ลงไปในบรรทัดแรก และเขียนชื่อของคุมะลงในบรรทัดถัดไป.......... ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย ของหลอกลวงจริงๆด้วย! แมวดำรู้สึกเสียอารมณ์เล็กน้อย ที่ว่าตนถูก “ของอย่างนี้” หลอกเอาได้ แต่ก่อนที่สมุดโน้ตสีม่วงเจ้าปัญหาจะลงไปอยู่ในถังขยะอีกครั้ง เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นต่อหน้าเทเมอร์แบบเต็มๆตา
      ชาร์โดว์วางหนังสือลงหลังจากสังเกตเห็นว่าใกล้ได้เวลาอาหารเย็นแล้ว เขาจึงเดินตรงกลับไปยังประตูหลังบ้านเพื่อเตรียมมื้อค่ำ และเหตุการณ์ที่ไม่อาจแม้แต่จะคิดได้ก็ได้บังเกิดขึ้น เมื่อจู่ๆคุมะจังที่กำลังเบื่อหน่ายอย่างหนัก นอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนพื้นหญ้า ได้บังเอิญไปเตะเอาตุ๊กตาที่ตนใช้ซ้อมการต่อสู้เมื่อครู่นี้เข้า ตุ๊กตาพุ่งกระเด็นไปถูกขาของชาร์โดว์จนทำให้มังกรดำเสียหลัก และล้มลงไปทางที่คุมะกำลังนอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่พอดี! เหตุการณ์เกิดขึ้นเร็วมากจนคนทั้งสองไม่อาจตั้งตัวได้ทัน! สิ่งที่แมวดำเห็นก็คือ... ชาร์โดว์จูบคุมะ!!! ในจังหวะที่คุมะกำลังกลิ้งมานอนหงายมองท้องฟ้าอยู่นั้น เป็นจังหวะพอดีกับที่ชาร์โดว์ล้มลงไปพอดี! ริมฝีปากของทั้งคู่จึงประกบกันอย่างลงตัว!
      “แหวะ!!!” คนทั้งสองรีบแยกออกจากกันอย่างรวดเร็ว! แล้ววิ่งแข่งกันกลับเข้าไปในบ้าน! ตามมาด้วยเสียงแปรงฟันและเสียงบ้วนปากนับครั้งไม่ถ้วน! ต่อด้วยเสียงทะเลาะกันอึกทึกครึกโครมลั่นบ้าน!
      .....บังเอิญ ต้องบังเอิญแน่ๆ!!! แมวดำยังคงแทบไม่อยากเชื่อสิ่งที่ตัวเองเห็นกับตาเมื่อครู่นี้ สิ่งที่เขาเขียนลงไปได้เกิดขึ้นจริง! และก่อนที่เทเมอร์จะเดินกลับเข้าไปในบ้านเพื่อสงบศึกมังกรดำกับหมีน้อยที่มีทีท่าว่าจะบานปลายใหญ่โต แมวดำก็สังเกตเห็นหมาป่าขาวกำลังเดินตามแมวสีน้ำตาล ที่มีก้อนขนสีขาวตรงปลายหางอันเป็นเอกลักษณ์ แมวดำแสะยิ้มอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ดูแฝงความเจ้าเล่ห์ไว้อย่างมาก พร้อมกับเปิดสมุดโน้ตสีม่วงขึ้นมาอีกครั้ง

‘      หางฟู
‘      อั้น
‘      วันที่ X เดือน Y ปี 20XX (ก็วันนี้นะละ) เวลา 22.00 น. อั้นดันเจี้ยน
‘      หางฟูเดินทางไปหาอั้น แล้วจากนั้น..........
      .
      .
      .
      “ไม่อยากเชื่อจริงๆว่าเมื่อสัปดาห์ก่อน หางฟูจะกล้าทำอย่างนั้นกับอั้นได้”
      “นั้นสิ เห็นปรกติจะเฉยๆแท้ๆ ร้ายลึกนิหว่า เจ้าหางฟูเนี้ย”
      “ว่าแต่... ช่วงนี้แกว่ามันแปลกๆเปล่าวะ?”
      “เรื่องอะไรหรือ?”
      “ก็ช่วงนี้ มีเหตุการณ์จับ Y รายวันเลยนะ”
      “จริงด้วยแฮะ! อย่างนี้มันเหมือนกับว่า...”
      “ว๊าก!!!” เสียงๆหนึ่งดังขัดจังหวะการสนทนาจนคู่สนทนาต้องหันไปมองทันที เจ้าของเสียงไม่ใช่ใคร ไทน่า ยู (Thaina Yu) นั้นเอง ภาพที่ตามมาหลังจากเสียงเล่นเอาผู้พบเห็นไม่มีทางลืมได้เลยตลอดชีวิต เพราะหนุ่มน้อยกำลังโดนไก่กล้ามตัวมหึมาอุ้มวิ่งฝุ่นตลบผ่านหน้าพวกเขาไปตามสนามอย่างรวดเร็ว
      “ใครก็ได้! หยุดมันที! ไก่กล้ามตัวนี้ติดเชื้อไวรัส Y!” ผอ.เซลอสวิ่งตามหลังมาติดๆพร้อมกับตะโกนขอกำลังนักเรียนให้ช่วยหยุดมันที แต่ใครจะกล้าต่อกรกับไก่กล้ามละ แถมยังติดเชื้อไวรัส Y อีก อย่างนี้จ้างก็ไม่มีใครเล่นด้วยหรอก
      “ปล่อยข้านะโว้ย! ไอ้บ้า! ข้าบอกให้ปล่อย!!!” ไทน่าพยายามดิ้นให้หลุดจากอ้อมกอดของไก่กล้ามที่กำลังลักพาตัวเขา แต่ดูท่าจะไม่เป็นผลเลยแม้แต่น้อย...
      “กะต๊าก! กะต๊าก! กะต๊าก!” ไก่กล้ามขันอย่างมีชัย พร้อมกับเร่งฝีเท้าของตนเองให้มากยิ่งขึ้น จนไม่มีใครสามารถตามมันได้ทันอีกแล้ว
      “..........” นักเรียนที่เห็นเหตุการณ์ต่างรู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับไทน่า ทุกคนได้แต่ภาวนาให้หนุ่มน้อยคนนี้กลับมาได้อย่างปลอดภัยเท่านั้นเอง

      ณ มุมหน้าต่างมุมหนึ่งของห้องเรียนที่สามารถมองเห็นสนามได้อย่างชัดเจน แมวดำมองดูนาฬิกาบนข้อมือซ้ายของตนพร้อมกันแสะยิ้ม
      “13 นาฬิกา 13 นาทีพอดี Y Note ไม่มีพลาด”
      .
      .
      .
      ในขณะเดียวกันนั้นเอง ณ อีกฝากหนึ่งของโรงเรียน
      “ท่านรีน่าคะ มีพัสดุมาส่งคะ”
      “ขอบใจนะหางไฟ .....หือ? อะไรเนี้ย? Y(uri) Note?”

END?



เรื่องนี้คิดได้ตอนระหว่างนั่งทำงานอยู่ ก็เลยจัดการแบ่งสมองออกเป็นสองส่วน 25% ทำงานไป ส่วนที่เหลือ 75% วางโครงเรื่องอยู่ในสมองกว่า 2 ชั่วโมง ฮา จากนั้นก็นั่งพิมพ์นั่งเกาเรื่องอยู่กว่า 4 ชั่วโมงกว่าจะเสร็จ พอกำลังจะโพสท์ก็เจอหนังสือพิมพ์ของท่าน Ferrick เข้าไปอีกก็เลยแก้ไขนิดให้เข้ากับสถานการณ์ ฮา หวังว่าคงจะสนุกกันนะฮะ

อั้นโนะหกหนึ่ง : แก๊งเดียวกันทั้งหมดน่ะแล่ะ <--- ใครแก็งเดียวกันไม่ทราบ ท่านอั้น - _ -*
เราออกจะแมน ไม่ Y ซะหน่อย คนเขียนฟิค Y ได้ไม่ได้หมายความว่าจะต้องเป็น Y ซะหน่อยนะ - _ -*

me/ เขียนชื่อท่านอั้นอีกครั้ง
'      หางฟู , มูมู่ , สีอิฐ
'      อั้น
'      วันที่ X เดือน Y ปี 20XX เวลา 24.00 น. ห้องนอนของอั้น
'      อั้นถูกจูโจมอย่างไม่ทันตั้งตัวโดย 3 หนุ่ม 3 มุม แล้วจากนั้น..........

ยังไงเราก็ขอยืนยัน นั่งยัน (แต่ไม่นอนยันนะ เสี่ยงกับแก็งสิงโตเผือกมากเกินไป) ว่าเรานะ
ไม่ Y นะ!!!

อีกนิดป้องกันการเกิดปัญหา เรื่องนี้ทั้งหมดเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นมาเองทั้งนั้น ไม่ได้เกี่ยวข้องกับบุคคลที่ถูกกล่าวถึงในเนื้อเรื่องแต่อย่างใด

Edit : เนื่องจากทั้งอ่านทั้งคิดดูแล้ว มันไม่น่าเกลียดนัก ก็เลยเอาดาวออกนะ แต่หากเห็นว่าไม่สมควร จะติดดาว(อีกครั้ง)ก็ได้นะฮะ

Edit by Digimon Tamer - 23 มี.ค.48 เวลา 18:14:58 น.

Tags: (none)
ตั้งกระทู้เมื่อ 22 มี.ค.48 เวลา 00:27:43 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 9 จากทั้งหมด 9 Reply

Dr.Cid
อาจารย์ห้องพยาบาล

เขียนเป็นซีรีส์เลยดีกว่านะ น่าสนใจ Y โน๊ตเนี่ย
เอาแบบซับซ้อนซ่อนเงื่อนตายแกะยังไงก็ไม่ออกเลย XD

ความคิดเห็นที่ 1 ตอบเมื่อ 22 มี.ค.48 เวลา 00:59:04 น.

Dashmon
ช่างปั้นตุ๊กตา

นี่เป็นแผนการขั้นต่อไปขอเทมเมอร์สินะ ก๊าก!! ระเบิดหัวเราะ!!

ความคิดเห็นที่ 2 ตอบเมื่อ 22 มี.ค.48 เวลา 01:07:21 น.

Lylac
มังกรฉบับกระเป๋า

Y Note.....ขำๆน่า XD!

ความคิดเห็นที่ 3 ตอบเมื่อ 22 มี.ค.48 เวลา 01:31:23 น.

Thaina Yu
หมาเขียวรักกระต่าย

...ทำไมเป็นผมล่ะ - -"

เทมเมอร์ นายมัน Y!!!


....แต่อยากรู้จริงๆ .....นั่น หางฟูทำอะไรพี่อั้นอะ

ความคิดเห็นที่ 4 ตอบเมื่อ 22 มี.ค.48 เวลา 12:00:06 น.

Nyotaro
แม่บ้านขนาดพกพา

เฮือก........

ว่าแต่ หางฟูไม่ใช่ฝ่ายรับหรอ =_=???

ความคิดเห็นที่ 5 ตอบเมื่อ 22 มี.ค.48 เวลา 12:07:20 น.

รีน่าจัง
เจ้าของโรงอาบน้ำ

Y สิ้นดีเลยเทมคุง เมี๊ยว...

ความคิดเห็นที่ 6 ตอบเมื่อ 23 มี.ค.48 เวลา 22:54:20 น.

Mu~mu.
อยู่ป่าอยู่ดง

555 ตลกวาโดว์กะคุมะ ^[]^
ถ้ามีจริงนะ... หึหึหึ ( อันสุดท้ายนั้น น่าสนใจแฮะแต่งต่อๆ!!! )

ความคิดเห็นที่ 7 ตอบเมื่อ 23 มี.ค.48 เวลา 23:02:39 น.

Ravelle
2+2=5

tamer.. นายนั่นล่ะ Y
กลิ่นดอกไม้ในตัวนายมันแรงมากเลยนะ ไปทำดีทอกซ์ที่สปาเหอะ tongue

ความคิดเห็นที่ 8 ตอบเมื่อ 23 มี.ค.48 เวลา 23:11:56 น.

Mahoro
Maid

เออ ขอซื้อได้ไหมงะพี่เทมเมอร์ เหอะๆ (จะเอามาใช้เป็นอาวุธนะ อย่าคิดอย่างอื่นกันสิ)

ความคิดเห็นที่ 9 ตอบเมื่อ 25 มี.ค.48 เวลา 00:26:29 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 9 จากทั้งหมด 9 Reply
วิธีการใช้ Function ต่างๆ