singer
Member

[Bakuman Challenge รอบ2]: the werehouse

[Bakuman Challenge รอบ2]: the werehouse

[ตัวละครที่ได้

Lock
ไอร่า
Downget marsh

หากผิดพลาดประการใดขออภัยด้วยครับ]


ยามค่ำคืนมืดมิดที่ไร้แสงจันทร์ส่อง ท้องฟ้ายามราตรีเดือนดับเต็มไปด้วยดวงดาวที่ทอแสงประกายริบหรี่ พื้นดินเบื้องล่างคือแหล่งที่อยู่อาศัยของผู้คนที่กำลังเข้าสู่นิทรา บรรญากาศเงียบสนิทและวังเวง ภายใต้เงามืดยามราตรี กลับมีบางสิ่งกำลังเคลื่อนกาย ลัดเลาะไปตามทางที่ไร้แสงไฟ

“ที่นี่ซินะที่เขาร่ำลือ” เสียงชายคนหนึ่งกระซิบกับตนเองเบาๆ เบื้องหน้าเขาคือโกดังร้างหลังหนึ่งที่ไม่มีผู้คนใช้งานมายายมากแล้ว มือของเขาที่สั่นน้อยๆค่อยเอื้อมไปสัมผัสลูกบิดเบาๆ แต่หัวใจของเขากับเต้นรัวราวกลองที่ถูกกระหน่ำตี สถานที่ที่เขากำลังจะเข้าไปนั้นมีข่าวลือว่ามีเสียงร้องของหญิงสาว และผู้ที่เข้าไปนั้น ไม่เคยได้ออกมาอีกเลย ชายหนุ่มถอนหายใจเล็กน้อยเรียกความกล้าของตน

“ประตูไม่ได้ล็อค แปลกจัง มาตอนกลางวันก็ล็อคอยู่นี่นา” ชายหนุ่มรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เมื่อกลางวันเขาก็มาสำรวจไปแล้วรอบหนึ่ง

“ไม่เห็นมีซักหน่อย เสียงผู้หญิง เอาล่ะ เราจะต้องพิสูจน์ให้ได้” เขาพูดกับตัวเองอีกครั้งเรียกความกล้าที่จะเปิดประตูที่ไม่มีใครลงกลอน

“ โอเค! เราทำได้” ชายหนุ่มให้กำลังใจตนเองเบาๆ เมื่อประตูถูกเปิดออก สองขาก้าวเข้าไปช้าๆ

“ไม่เห็นมีอะไรซักหน่อยลือกันไป…” คำพูดทั้งหลายถูกกลืนลงลำคอ ทั้งๆที่ยังไม่จบประโยค เมื่อหูของเขาแว่วเสียงบางอย่างมาตามสายลมเย็นเยียบ

“ช่วยพา...ช่วยพาชั้น...กลับ...ไปที”

“เสียงใคร!...อะไรน่ะ!...อ๊ะ...อ๊าคคคค!!!” เสียงร้องของชายหนุ่มผู้พยายามจะหาญกล้า ดังก้องไปทั่วเมือง ก่อนที่เงียบหายไปกับความลับยามราตรี พร้อมประตูโกดังร้างที่ปิดลงอย่างเงียบเชียบ

-----------------------------------------------------------------------------------------

ตลาดยามเช้า คึกคักไปด้วยผู้คนมากมายที่ออกมาจับจ่ายซื้อของ เสียงซุบซิบคุยกัน ราวกับเสียงเรไรในป่าที่ดังเซ็งแซ่ และเรื่องที่พูดกันมากที่สุดคงไม่พ้น เหตุการณ์เมื่อคืน ที่มี เสียงร้องดังออกมาจากโกดังร้างผีสิง และร่องรอยการหายตัวไปของคนที่คิดจะบุกรุก ชายหนุ่มคนหนึ่ง ผู้มีเรือนผมสั้นสีแดงส้มสะดุดตาในชุดเสื้อวอร์มสีดำ และกางเกงยีนเก่าๆ เดินฟังคำพูดของผู้คนรายทางอย่างไม่ใส่ใจนัก มุ่งหน้ากลับที่พักของตนหลังจากที่ตนได้ทานอาหารเช้าเสร็จแล้ว สองมือเปิดประตูห้องของตนที่มีกลิ่นไม่พึงประสงค์ลอยมาทันทีที่ประตูแง้มเปิด

“ผมบอกว่าให้คุณทำความสะอาดให้เรียบร้อยไม่ใช่รึไง” ชายหนุ่ม คำรามอย่างหัวเสีย เขามองสภาพในห้องที่เหมือนหลุดมาจากอีกโลกหนึ่งก็ไม่ปาน เพราะเฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้น กลับเต็มไปด้วยดอกเห็ดจำนวนมาก งอกขึ้นจนแทบจะไม่มีที่ว่างให้อาศัย หรือแม้แต่จุดที่ไม่น่าจะขึ้นได้อย่างโทรทัศน์ก็ตามที และที่กลางห้องนั้น กลับมีหญิงสาว ในชุดหรู นอนเอกเขนกบนโซฟาที่มีดอกเห็ดขนาดใหญ่สีน้ำตาลงอกอยู่

“นี่ ยัยผีกระเทย มาร์ช บอกให้จัดการให้เรียบร้อยไม่ได้ยินเรอะ” ชายหนุ่มตวาดดด้วยหมดความอดทน

“นิดๆหน่อยๆจะเป็นไร ก็เค้าชอบของเค้านี่ ล็อค” ผีกระเทยที่ว่าตอบกลับอย่างไม่แยแส พาเอาชายหนุ่มแทบจะอาละวาดให้ห้องพัง

“ตามมาอยู่ด้วยโดยไม่ขอแล้วจะมาทำแบบนี้กับเจ้าของบ้านอีกได้ไง” ล็อคคำรามลั่นแม้จะรู้ว่าไม่มีประโยชน์ที่จะเถียงก็ตาม พาลให้นึกถึงตอนเจอกันครั้งแรก ที่เขาไปส่งของให้กับคฤหาสน์หลังหนึ่ง แล้วเผลอใช้ความสามารถพิเศษเล็กน้อยจนเป็นที่ถูกใจของวิญญาณที่สิงอยู่ในดอกเห็ดขนาดใหญ่ไม่ไกลจากบริเวณนั้น เลยบุกมาอยู่ด้วยทั้งๆที่ไม่ได้รับอนุญาต พอจะไล่ก็มาทำแอ๊บแบ้วน่าสงสาร แถมยังปลูกเห็ดจนห้องที่เคยเรียบร้อย เน่าไปหมด ไล่ก็ไม่ไป ปัดรังควานก็ไม่ได้ สุดท้ายก็ต้องยอมรับสภาพไป ชายหนุ่มถอนใจออกมาอย่างแรงเพราะความเหนื่อยหน่ายก่อนจะถอดชุดไปอาบน้ำ แต่ทันทีที่ก้าวเข้าห้องน้ำ

“ยัยมาร์ช แกมาทำอะไรกับห้องอาบน้ำ มาจัดการเดี๋ยวนี้เลย มันขยะแขยงโว๊ย”

-----------------------------------------------------------------------------------------

“นี่ล็อค จะไปทำงานแล้วเหรอ” มาร์ช หรือ ดาวเก็ต มาร์ช เอ่ยปากถามขึ้น ร่างของเธอลอยเข้ามาใกล้ชายหนุ่มที่กำลังใส่ชุดหมีสีเทา ชายหนุ่มพยักหน้ารับเบาๆ

“นี่!ล็อค เดี๋ยวคืนนี้พาเค้าไปที่ๆนึงหน่อยซิ” วิญาณ สองเพศเรียกชายหนุ่มอีกครั้ง ดวงตาสีเหลืองตวัดมามองทันที

“เค้าอยากไปโกดังร้างจัง”

“ที่กำลังเป็นข่าวอยู่น่ะเหรอ” ชายหนุ่มถาม มาร์ชพยักหน้าน้อยๆ

“ไม่ไป”

“ไปเถอะน้า เค้าอยากไป” มาร์ชอ้อน

“ไม่ไป ไม่มีสาระอะไรที่จะไปนี่” ชายหนุ่มปฏิเสธแล้วรีบออกจากห้องทันทีทิ้งให้วิญญาณ สองเพศนั่งหน้ามุ่ยกอดเห็ดประจำตัวเอาไว้

----------------------------------------------------------------------------------------

ด้านหน้าโกดังที่เป็นข่าวลือกลางแดดที่ร้อนจัด มีร่างของชายหนุ่มในชุดหมีกำลังเดินสำรวจอยู่ เขารู้สึกคาใจจนอยากพิสูจน์มาตั้งแต่เช้าแล้ว ยิ่งโดนคนที่วิสาสะมาอาศัยอยู่ด้วยแสดงความสนใจ ยิ่งทำให้เขาต้องมาสำรวจให้ได้ ล็อคเดินไปที่ประตูทางเข้า ก่อนจะบิดลกบิดเล็กน้อย แรงต้านทานที่ส่งกลับมาทำให้เขารู้ว่ามันถูกลงกลอนเอาไว้อย่างดี ล็อค แสยะยิ้มเล็กน้อย

“ล็อคเอาไว้งั้นเหรอ ไม่เป็นไร เดี๋ยวเราจะเปิดออกมาเดี๋ยวนี้แหละ” ล็อคขยับกุญแจผีและอุปกรณ์งัดแงะออกมาถือไว้ก่อนจะลงมือด้วยความชำนาญ ใช้เวลาไม่นานนัก ประตูที่ปิดตายก็เปิดออก สองขายาวก้าวเข้าไปอย่างไม่เกรงกลัว

“ไม่เห็นมีอะไรเลยนี่นา” ชายหนุ่มรำพึง พลางก้าวเข้าไปด้านใน

“ช่วย...ด้วย”

“เสียงอะไรน่ะ” ชายหนุ่มอุทานขึ้นพลางมองหาต้นเสียง”

“ช่วยด้วย...อยากกลับ...บ้าน”

“นั่นใครน่ะ”

“ฉัน...อยู่...ตรงนี้” เสียงลึกลับยังคงร้องออกมาอย่างแผ่วเบา ชายหนุ่มเดินตามเสียงไปจนพบ

“หิวน้ำ...จังเลย...อยาก....อยากลับบ้าน” เจ้าของเสียงแหบแห้งร้องขอความช่วยเหลือ มาจากด้านหลังกล่องไม้ที่สูงเทียมหลังคา ล็อคเดินอ้อมไปด้านหลัง ก่อนที่เขาจะอุทานออกมาด้วยความตกใจ

เจ้าของเสียงลึกลับนั้นเป็นหญิงสาวน่ารัก ใบหน้าที่เห็นทำให้คะเนอายุได้ว่ายังเยาว์นัก แต่ทีสะดุดตามากที่สุด คือ หนวดที่เหมือนปลาทะเลน้ำลึกงอกมาจากหน้าผาก และหางที่เหมือนงูแทนที่จะเป็นขาเหมือนคนปรกติ ราวกับว่าเธอไม่ใช่มนุษย์

“เธอเป็นตัวอะไรกันแน่” คำถามนี้เกิดขึ้นในใจ หลังจากที่เขาตกตะลึงไปพักใหญ่ สองขาที่คิดจะก้าวหนีกลับไม่สามารถขยับไปไหนได้ด้วยความกลัว กลัวในสิ่งที่เขาไม่เคยเห็น

“ช่วยด้วย...หิว...น้ำ”

“น้ำเหรอ... เอาไปซิ” หลังจากที่สติกลับมา และคำนึงได้ว่าข้างหน้าไม่ใช่ภาพลวงตา ชายหนุ่มค่อยๆหยิบขวดน้ำขนาดเล็กที่ตนพกไว้ยื่นให้ หญิงสาวครึ่งงูรับมาดื่มอย่างกระหาย จนหมดขวดในเวลาไม่กี่วินาที

“ขอบคุณ...ขอบคุณคุณมาก”

“มะ...ไม่เป็นไร...เธอ เป็นใคร แล้วเกิดอะไรขึ้น” ล็อคถาม พลางโยนชวดทิ้งออกไปทางประตูที่เขาเปิดทิ้งไว้ หญิงสาวยิ้มน้อยๆด้วยความดีใจ

“หนูชื่อไอร่า”

“ไอร่า งั้นเหรอ...ผมชื่อ ล็อคแล้วเธออยู่ที่ไหน” ชายหนุ่มถามขึ้นอีกครั้ง

“หนูอยู่ที่วิหารกลางป่า จากอีกมิตินึง หนูเห็นวงแหวนแปลกๆ เลยลองเดินทางผ่านมา อยู่ที่นี่ จะกลับก็กลับไม่ได้ คุณล็อคจะช่วยหนูหน่อยได้ไหมคะ” ไอร่าตอบเสียงเศร้า

“แล้วเหตุการณ์คนหายล่ะ”

“มีคนหลายคนมาที่นี่ แต่พอเขาเห็นหนูเขาก็ตกใจหนีไป แล้วบังเอิญประตูมิติก็เปิดออกพาพวกเขาหายไป แต่ประตูก็ปิดก่อนที่หนูจะได้เข้า...หนูอยากกลับบ้านช่วยหนูที”

“มีอะไรแปลกๆนะ ไอร่า เธอเป็นคนลงกลอนประตูรึเปล่า”

“เปล่าค่ะ! หนูก็ไม่ทราบ ประตูบานนั้น ตอนกลางวันจะเปิดไม่ได้ แต่พอตอนกลางคืนกลับเปิดได้ ประตูมิติที่หนูมาก็ปรากฏเฉพาะกลางคืน แต่มักปิดไปก่อนที่หนูจะกลับไปได้ หนูไม่รู้...ช่วยหนูด้วย” ไอร่าเริ่มร้องไห้ ทำเอาล็อคต้องถอนใจใหญ่

“โอเค! งั้นเดี๋ยวคืนนี้ผมจะมาอีกรอบ” ล็อคเอ่ยบอก หญิงสาวครึ่งงู ที่เงยหน้ามองเขาอย่างไม่เชื่อหู

“คุณล็อค คุณจะช่วยหนู จริงๆเหรอคะ” ไอร่าตะโกนออกมาด้วยความดีใจ ล็อคพยักหน้ารับน้อยๆ

“ผมสัญญา”

-------------------------------------------------------------------------------------

“ไหนว่าจะไม่มาไงจ๊ะ” มาร์ชเอ่ยปากแซวชายหนุ่ม ร่างของเธอ ลอยวนอยู่รอบๆล็อค เชิงยั่วโมโห

“ก็มาแล้วนี่ไง จะเอาอะไรอีก” ล็อคคำราม ก่อนที่จะหยุดฝีเท้าตรงหน้าโกดังเจ้าปัญหา มือของชายหน่มเอื้อมไปเปิดออกอย่างง่ายดาย

“ไอร่า! ผมมาแล้ว!” ล็อคตะโกนเข้าไปข้างใน พร้อมๆกับที่มีเสียงของบางสิ่งกำลังลากเข้ามาใกล้ ท่อนล่างที่เป็นงูของเจ้าของชื่อที่ชายหนุ่มเรียกค่อยๆเลื้อยเข้ามาหา

“ดีใจจังที่คุณมา แล้วนั่น ใครเหรอคะ” ไอร่าเอ่ยออกมาด้วยความดีใจ พลันถามขึ้นเมื่อสายตาของเธอไปเห็นวิญญาณสาวที่ลอยอยู่ไม่ไกลนัก

“มาร์ชจ๊ะ เธอคงเป็นหนูไอร่าซินะ สนใจเห็ดไหมจ๊ะ”

“หนูชื่อไอร่าค่ะ...คุณล็อค! ถอยออกมาเร็ว!” ไอร่ารีบร้องเตือนชายหนุ่ม ประจวบกับที่บรรยากาศบางอย่างอย่างเริ่มแปรปรวน

“นั่นอะไรน่ะ ไอร่า” ล็อคร้องถามขึ้น เหมือนมิติด้านหลังเริ่มบิดเบี้ยว มือของไอร่ากระชากแขนล็อคจะไหล่ชายหนุ่มแทบหลุดก่อนที่เขาจะโดนดูดเข้าไป

“นั่นแหละค่ะประตูที่หนูมาและที่พวกคนอื่นๆหายไปเพราะประตูมิติอันนี้” ไอร่าตอบ เธอรีบพุ่งเข้าใส่รอยแยกของมิติเวลา แต่ช้าเกินไป รอยแยกนั้น ปิดตัวลงอย่างรวดเร็ว

“มะ...ไม่ทัน...อีกแล้วเหรอนี่” หญิงครึ่งงูร้องออกมาด้วยความเสียดาย แต่ล็อคกลับเดินเข้ามาใกล้

“ผมจัดการเอง” ชายหนุ่มร้องบอก ก่อนจะหยิบกุญแจผีคู่กายออกมาชี้ไปยังจุดที่เคยมีรอยแยกของมิติอยู่

“ขึ้นชื่อว่าประตู มันก็ต้องมีลงกลอน และไม่มีประตูไหนที่จะปิดผมได้” ล็อคคำรามลั่นพร้อมตั้งสมาธิไปที่กุญแจในมือ

“ใช่ซิ You’re Lock. And everything can’t lock in front of you” มาร์ชที่อยู่ไม่ไกลนักกล่าวประชด

“หุบปากซะยัยผีกระเทย” ล็อคคำรามลั่น พร้อมกับสายลมที่พัดโหมแรง ทั้งๆที่ไม่มีหน้าต่าง ประตูที่ชายหนุ่มเข้ามานั้นก็ปิดสนิท กุญแจผีในมือของเขาค่อยๆส่องสว่างเรื่อๆ ก่อนที่อากาศจะเริ่มปริร้าว

“ผมคือล็อค และไม่มีสิ่งได้ที่จะลงกลอนต่อหน้าผมได้เด็ดขาด” ชายหนุ่มตะโกนเสียงดังลั่น รอยแยกของมิติก็กว้างขึ้นจนมีขนาดให้คนเข้าไปได้ ชายหนุ่มทรุดลงนั่งกับพื้น หมดทั้งแรงกายและแรงใจ

“...คุณล็อคเป็นยังไงบ้างคะ” ไอร่าปราดเข้ามาถามด้วยความเป็นห่วง

“ มะ..ไม่เป็นไร...แค่เหนื่อยนิดหน่อย ออกแรงเยอะไป” ล็อคตอบพร้อมเสียงหอบ

“เอ้าไปซะซิ บ้านของเธอใช่ไหม” ล็อคบอกไอร่า หญิงสาวครึ่งงูจึงผละออกจากเขา

“ขอบคุณ...ขอบคุณมากค่ะ...ขอบคุณคุณจริงๆ คุณล็อค หนูจะไม่ลืมบุญคุญนี้เลย”

“รีบไปซะซิ เดี๋ยวมันก็ปิดอีกหรอก” ชายหนุ่มร้องเตือน จนหญิงสาวต้องเร่งร้อนผ่านรอยแยกนั้นไป

“โอย! เหนื่อย! ไม่คิดว่าจะทำได้นะเนี่ย” ล็อคนอนแผ่กับพื้น ทันทีที่หญิงสาวผ่านประตูไป ประตูมิติก็ปิดสนิทดังเดิม

“กลับกันได้แล้วมาร์ช...มาร์ช!...เฮ้!...มาร์ช!” ชายหนุ่มร้องเรียกหาวิญญาณสองเพศที่มาด้วยกัน แต่ก็ไร้เสียงตอบกลับมา

“อย่าบอกนะว่า...”

--------------------------------------------------------------------------------------

ทางด้านเดียวกันในอีกมิติหนึ่ง

“ที่นี่อากาศดีจัง วิวก็สวย น่าอยู่จังเลย ดีกว่าห้องโทรมๆของหมอนั่นซะอีก ดีล่ะ ฉันจะอยู่ที่นี่ จะปลูกเห็ดให้ทั่วโลกเลย แค่คิดก็สุขใจแล้ว”

.........................................End……………….............................................






edit - เพิ่มเส้นแบ่งช่วงครับ พึ่งเห็นว่ากอปแล้วมันไม่มา


Edit by singer - 04 เม.ย.53 เวลา 23:30:40 น.

Edit by singer - 04 เม.ย.53 เวลา 23:40:44 น.

Tags: (none)
ตั้งกระทู้เมื่อ 04 เม.ย.53 เวลา 22:50:41 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 19 จากทั้งหมด 19 Reply

คนที่ 2 สินะ โย้วๆ
(Kul-ChaN)

Yowaneko

หักมุมแบบนี้เรอะ...

ความคิดเห็นที่ 1 ตอบเมื่อ 04 เม.ย.53 เวลา 23:10:11 น.

ดีเจคู่ขาแทรป
(ติดหนี้หมี่หยกสตาฟ)

DJNY

ปลูกเห็ด...

 

 อืม....

ความคิดเห็นที่ 2 ตอบเมื่อ 04 เม.ย.53 เวลา 23:17:15 น.

MaJooJo
มนุษย์ล่องจุ๊น

ท่านล๊อคเเกเทพเเฮะ ฮ่ะฮ่ะ...




Edit by MaJooJo - 04 เม.ย.53 เวลา 23:36:59 น.

ความคิดเห็นที่ 3 ตอบเมื่อ 04 เม.ย.53 เวลา 23:22:26 น.

Zales
Member


แอบหนีไปอีกโลกซะแล้ว ล็อคจะดีใจหรือเสียใจดีล่ะนั่น

ความคิดเห็นที่ 4 ตอบเมื่อ 04 เม.ย.53 เวลา 23:39:59 น.

BedSter
นักวาดแล้วก็วาดๆๆ

ลาก่อน มาร์ช ฉันจะคิดถึงนาย 5555+

ลงชื่ออ่านครับผม

ความคิดเห็นที่ 5 ตอบเมื่อ 05 เม.ย.53 เวลา 00:06:35 น.

Nighty
แมวสีฟ้า

ทิ้งกันซะงั้น.. ใจร้ายที่สุด

ความคิดเห็นที่ 6 ตอบเมื่อ 05 เม.ย.53 เวลา 00:51:10 น.

KirA.K
Y Stalker

ล็อคแกเมพมาก!!! =A="
คุณsinger ขอบคุณมากครับที่ปั้นลูกชายผมออกมาได้เท่ห์ขนาดนี้ ประทับใจ TwT

ว่าแต่แอบมีฉากแก้ผ้าลงอ่างนะเนี่ย (ฮา)

เสียดายที่ตัวละครอีกสองตัวไม่มีขาทั้งคู่นะเนี่ย : d
ถ้าเป็นหนุ่มน้อยสาวน้อยหลุดมิติมาอาจไม่ได้กลับบ้าน -.,-

ความคิดเห็นที่ 7 ตอบเมื่อ 05 เม.ย.53 เวลา 02:53:12 น.

c
(herosan)

Member

ล็อดนี่สุดยอดจริงๆน่ะแหละ!!

ความคิดเห็นที่ 8 ตอบเมื่อ 05 เม.ย.53 เวลา 07:00:34 น.

Alasthor
อสูรพิทักษ์ดาบ

เปิดได้ทุกสิ่งทุกอย่าง เทพจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 9 ตอบเมื่อ 05 เม.ย.53 เวลา 07:33:57 น.

xelloss
ปีศาจชุดขาว

จบในตอนได้เยี่ยม smile ถึงจะอ่านแล้วขาด ๆ บางอย่างไปแต่คิดว่าคงเพราะด้วยจำนวนหน้าที่จำกัดคงยากที่จะอฺธิบายได้สมบูรณ์

ความคิดเห็นที่ 10 ตอบเมื่อ 05 เม.ย.53 เวลา 09:13:30 น.

GGFBank
Striker

โดนแย่งตำแหน่งที่สองซะแล้ว บู่ๆ ถ้าไม่ติดว่าเสารือาทิตยืมีธุระว่าจะลุยให้จบแท้ๆนะเนี่ย her

ป.ล. Y ลำบากล่ะสิ เหอๆ

ความคิดเห็นที่ 11 ตอบเมื่อ 05 เม.ย.53 เวลา 09:38:03 น.

เม็ดบ๊วย
คนบ้าชนิดธรรมดา

แล้วโลกนั้นก็เต็มไปด้วยดอกเห็ด

เอวัง

----------ล็อคเท่แฮะ

ความคิดเห็นที่ 12 ตอบเมื่อ 05 เม.ย.53 เวลา 09:59:19 น.

singer
Member

ขอบคุณทุกท่านมากครับที่เข้ามาอ่าน + เมนต์ ^^

จำนวนวิว พุ่งเร็วมากจนผมเองตกใจ (ปรกติผมอัพฟิคช้า จนวิว กับ เมนต์น้อยจนน่าตกใจ)

ขอบพระคุณทุกท่านมากครับ

อนึ่ง Lock นั้น ผมลองไล่ๆ อ่านโปรไฟล์ แต่ละตัว รู้สึกปิ๊ง ชอบตั้งแต่แรกเห็น ดีใจสุดๆที่ได้ เขามาเล่น แต่อีก สอง ตัวละครที่เหลือ มีแอบปวดตับ เพราะมันเกือบจะผลิกกับเรื่องที่วางไว้ให้ ไอ้เสือ ปิดไม่มิดคนนี้ สุดท้ายก็ต้องเปลี่ยนเนื้อเรื่องใหม่หมด T_T

(ถ้าได้ วีร์มาแทนใครซักคน ผมจะโฮรกมาก Y กระจาย แหงมๆ)

ส่วน ไอ่ร่า กับ มารืช นั้น นึกไม่ถึงว่าจะโดนอมนุษยืทั้งคู่ เล่นยากมาก กลัวมีหลุดเหมือนกัน


ในเรื่องของเนื้อหานั้น พอโพสต์ลงไปแล้ว ย้อนกลับมาอ่าน นึกสะดุ้ง เราลืมใส่ไปท่อนนึง (เล็กๆ) นี่หว่า แก้ตอนนี้ท่าจะไม่ดี เลยปล่อยเลยตามเลย ^^ว

สุดท้ายเมนต์นี้ ขอขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านมากๆ

ขอบคุณ เจ้าของตัวละครที่ผมได้ยำ (เอิ๊ก) หากผิดพลาดยังไงก็ขออภัยอีกครั้ง (เพราะมันแก้ไม่ได้แล้ว ฮา)

แล้วจะรอดูของท่านอื่นต่อครับผม

ปล. หวังว่าคงจะไม่ง่ายและไม่ยากเกินไป สำหรับ รอบ 3 นะครับ

ปล.2 เจ้าแบงค์ ฉันเตือนแล้วว่า จะส่งให้ทันที่ 2 ปาดหน้างี้ ว่ากันไม่ได้นะ เรื่อง Y เสียดายเหมือนกัน อดสนองนี้ด ตัวเอง T_T

ความคิดเห็นที่ 13 ตอบเมื่อ 05 เม.ย.53 เวลา 12:28:53 น.

คิลน้อย[SeeG_Y]
แมวดุๆของHanan

ข้ามเวลาไปปลูกเห็ด......

ความคิดเห็นที่ 14 ตอบเมื่อ 05 เม.ย.53 เวลา 15:29:09 น.

Rosette
ปีศาจสิงบอร์ด

ล็อคเทพจริง ๆ~!!

มาร์ชข้ามมิติไปปลูกเห็ดซะแล้ว !!! ฮาาา

แต่งออกมาได้ฮาดีจริงค่ะ ..

ความคิดเห็นที่ 15 ตอบเมื่อ 05 เม.ย.53 เวลา 16:09:20 น.

Izabelle
Oversea Student

เห็ดเอ่ยเห็ด จงเต็มทั่วโลกสินะ เอิ้กๆ

ความคิดเห็นที่ 16 ตอบเมื่อ 05 เม.ย.53 เวลา 17:03:19 น.

Jammaster X
ซาตานครอส

ซีนไขกุญแจ โดนใจดี ว่าแต่ สงสารโลกที่กลายเป็นเห็ดมั้ย 555

ใช้ไอร่าน้อยไปนิดนะ แต่โดยรวมแล้ว ครบครันดีจัง

ความคิดเห็นที่ 17 ตอบเมื่อ 05 เม.ย.53 เวลา 21:05:05 น.

Monday8th
Member

Lock เท่มากกกก

แล้วเห็ดก็ฟู่ฟ่องทั่วผืนดิน

ความคิดเห็นที่ 18 ตอบเมื่อ 06 เม.ย.53 เวลา 00:23:46 น.

Knell
โจร

ล็อคใจเย็นและเก่งอย่างไม่น่าเชื่อ ประตูมิติที่เจอครั้งแรกยังอุตส่าห์เปิดได้
เมื่อลองอ่านข้อมูลตัวละครเทียบกับที่ใช้เนื้อเรื่องแล้ว รู้สึกล็อคจะไม่ใช้ลักษณะให้สมกับคำพูดติดปาก ส่วนไอร่าก็ไม่ได้ใช้เรื่องการลอกคราบ (ส่วนเรื่องกำลัง คิดว่าใช้ตอนกระชากแขนล็อคไม่ให้เข้าไปในประตูมิติ)

เนื้อเรื่องรู้สึกดำเนินเรียบเฉย และไม่กล่าวถึงรายละเอียดของประตูมิติ (ความคิดเห็นส่วนตัวแล้วอยากให้มีส่วนนี้นะ) โครงเรื่องและเป้าหมายถือว่าดีนะ

ความคิดเห็นที่ 19 ตอบเมื่อ 09 เม.ย.53 เวลา 13:07:52 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 19 จากทั้งหมด 19 Reply
วิธีการใช้ Function ต่างๆ