Seki
คนพเนจร

จากความทรงจำของทหารนายหนึ่ง

6 มิถุนายน 1944
นอร์มังดี ฝรั่งเศส



ท้องฟ้าคืนนี้ดูหม่นหมองนัก แสงดาวที่เคยส่องประกายเลือนหายไปเพราะเมฆครึ้ม ปล่อยให้ฝูงอินทรีเหล็กบินผ่านน่านฟ้าเข้ามาอย่างเงียบเชียบ ผมลืมตาขึ้นแล้วหันไปรอบๆอย่างกระวนกระวาย

...เรากำลังจะเข้าสู่สงคราม

ถึงผมจะตระหนักดีว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาพวกเราล้วนถูกฝึกมาเพื่อการนี้ แต่พอลองนึกดูว่าข้างล่างนั่นมีคนมากมายซึ่งพร้อมจะฆ่าเราทันทีที่พบเห็นแล้วก็อดที่จะกลัวไม่ได้

ผมหายใจแรงขึ้นจนเพื่อนทหารที่นั่งข้างผมสังเกตเห็น เขาสะกิดผมแล้วก็ยื่นซองบุหรี่มาให้ ใจเย็นๆไว้เพื่อน หยิบไปสักมวนสิ ผมกล่าวขอบคุณพลางคาบบุหรี่ไว้ในปาก เขาจุดมันให้ผมแล้วก็เก็บไฟแช๊กลงกระเป๋าเสื้อตามเดิม

แต่บุหรี่มวนนั้นก็ไม่ได้ทำให้ผมใจเย็นลงเท่าใดนัก มือของผมยังสั่นอยู่ บรรยากาศในเครื่องเงียบกริบ ไม่มีการพูดจาหยอกล้อกันเหมือนเคย ทุกคนต่างจมดิ่งอยู่ในห้วงความคิดของตัวเอง บ้างก็สวดมนต์ภาวนาต่อพระเจ้า บ้างก็หยิบรูปครอบครัวที่ไม่รู้จะได้กลับไปหาหรือไม่ขึ้นมาดู บ้างก็หลับตาลงพยายามทำใจอยู่เงียบๆ

เสียงพูดคุยกันดังออกมาจากห้องนักบิน นักบินและผู้ช่วยกำลังพูดถึงปืนต่อต้านอากาศยานที่คาดว่าจะเจอในอีกไม่ช้า ผมก้มลงมองถุงใส่อาวุธและสลักร่มบนหน้าอก อาวุธทุกกระบอกได้รับการบรรจุกระสุนจริง นี่ไม่ใช่การฝึกซ้อมหรือฝันร้ายที่ไม่ยอมตื่น ผมคิดพลางนึกทบทวนขั้นตอนการกระตุกร่มจริงและร่มสำรองที่เคยฝึกมา

ผมเหลือบไปมองหัวหน้าชุดของเรา...ผู้หมวดวินเทอร์ เขาก็รู้สึกเหมือนพวกเราทุกคนแต่ก็ยังรักษาสีหน้าให้เป็นปกติได้ คนที่เป็นหัวหน้าไม่ควรแสดงความอ่อนแอให้ลูกน้องเห็นสินะ ผมยังจำได้ดีถึงวันแรกที่ผมไปรายงานตัวกับเขา เขาเป็นคนดี...เป็นนายทหารที่เอาใจใส่และห่วงใยลูกน้องอยู่เสมอ ถึงแม้มันจะทำให้เขาต้องมีเรื่องกับผู้บังคับบัญชาอยู่หลายครั้งก็ตาม แต่นั่นก็ทำให้ความสัมพันธ์ของเขากับนายทหารชั้นประทวนและพลทหารอย่างเราแน่นแฟ้นขึ้น หากจะให้ผมเลือกใครสักคนที่จะนำเราเข้าสู่สนามรบก็คงจะเป็นเขานี่แหละ

ผู้หมวดทอดสายตาออกไปเบื้องล่าง ผมไม่รู้ว่าเขาเห็นอะไรในความมืดมิดนั่น เขาถึงหันกลับมาแล้วพูดขึ้นว่า ยินดีต้อนรับสู่ฝรั่งเศส นั่นทำให้ผมรู้ว่าเราได้ก้าวล้ำเข้ามาในน่านฟ้าของพวกนาซีเรียบร้อยแล้ว การที่จะถูกระดมยิงก็ขึ้นอยู่กับเวลาล่ะ

จ่าเมอร์ด๊อกที่นั่งข้างๆกระซิบอะไรบางอย่างกับหมวดวินเทอร์ ตอนแรกพวกเขาทำหน้าเครียดแต่ก็หัวเราะออกมา บุหรี่ในมือผมหมดไปครึ่งมวนแล้ว เสียงระเบิดดังขึ้นหลายครั้งจนเครื่องบินสั่นไปทั้งลำ พวกเยอรมันกำลังยิงเรา! นักบินโพล่งออกมา

พวกเราได้แต่นิ่งเฉย...ภาวนาให้นักบินและผู้ช่วยพาเจ้าอินทรีเหล็กลำนี้ไปถึงจุดหมายให้ได้โดยไม่ถูกยิงร่วง ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างนอกนั่น แต่ก็พอจะรู้ว่าสถานการณ์คงจะค่อนข้างเลวร้ายเมื่อลองฟังนักบินทั้งสองพูดกัน

พระเจ้าช่วย! อินทรีสิบเอ็ด สิบหก สิบเก้า และยี่สิบแปดตกไปแล้ว

เครื่องยนต์สองไฟไหม้ ตัดน้ำมันเร็วเข้า!

ไม่มีใครยิ้มหรือหัวเราะอีกแล้ว ความสับสนและหวาดหวั่นคือสิ่งที่เข้ามาแทนที่ ผมเห็นมันได้อย่างชัดเจนจากตาของทุกคนซึ่งตัวผมเองก็คงไม่ต่างกันนัก ไฟสีแดงเหนือประตูเครื่องติดขึ้น ผู้หมวดวินเทอร์ลุกขึ้นเป็นคนแรก ยืนขึ้น! เขาสั่ง ผมรีบดับบุหรี่แล้วยืนขึ้นพร้อมคนอื่น

เราเกี่ยวตะขอเข้ากับราวเหนือหัวแล้วก็ขานเช็คอุปกรณ์ตามคำสั่ง จากนั้นก็เฝ้ารอ...รอเวลาที่จะกระโดดลงไปในแนวหลังของศัตรู ไม่มีทางถอยกลับ...พวกเราจะเป็นหน่วยแรกที่เหยียบลงไปบนผืนดินฝรั่งเศส และก็คงเป็นหน่วยแรกที่จะฝากร่างไว้บนผืนแผ่นดินนี้ พวกเราคือเป็นหน่วยเบิกทางให้กับกองทัพพันธมิตรที่จะยกพลขึ้นบกตอนรุ่งสาง

ผมมีโอกาสได้พูดคุยกับผู้หมวดก่อนที่จะขึ้นเครื่อง ผมถามเขาว่าพวกเราจะมีชีวิตรอดจากภารกิจนี้ไหม เขาก็ตอบว่า ไม่รู้สิ...ผมก็อยากจะคิดแบบนั้นนะ และหวังว่ามันจะเป็นจริงด้วย เขาตบไหล่ผม อย่าเพิ่งรีบตายก่อนสงครามจบล่ะ

ผมสลัดความคิดพวกนี้ทิ้งไปเมื่อผู้หมวดมองลงไปข้างล่างอีกครั้ง ท่าทางของเขาดูเกร็งๆ ตอนนี้เราสามารถเห็นเครื่องบินที่มีไฟลุกไหม้และกระสุนต่อต้านอากาศยานที่เฉี่ยวเครื่องของเราไป มีเสียงระเบิดดังขึ้นอีกครั้ง เครื่องเกิดสั่นอย่างรุนแรงจนพวกเราแทบล้มคว่ำยังดีที่มีตะขอรั้งเอาไว้

ผมได้ยินเสียงโวยวายดังมาจากห้องนักบินอีกครั้งแล้วไฟเขียวก็ติดขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัว หมวดวินเทอร์พูดกับเราเป็นครั้งสุดท้ายแล้วก็กระโดดลงไปคนแรก...ตามด้วยจ่าเมอร์ด๊อก เพื่อนของผมกระโจนออกไปท่ามกลางความมืดมิดคนแล้วคนเล่า ถึงแม้ผมจะเคยกระโดดลงจากเครื่องบินมาหลายครั้งแล้ว แต่มันก็เป็นแค่การฝึก ผมไม่เคยคิดว่าการกระโดดร่มจะน่ากลัวขนาดนี้เมื่อมีคนพร้อมที่จะฆ่าเรารออยุ่ข้างล่าง

ก่อนหน้าที่จะถึงตาผมเพียงครู่เดียว เพื่อนทหารคนที่ให้บุหรี่ผมดึงให้ผมหันกลับไป แล้วเจอกันข้างล่างนะ! ผมยิ้มเล็กๆแล้วก็ทิ้งตัวลงไป



จนถึงวันนี้...ผมก็ยังจำได้ดี คำพูดที่ผู้หมวดพูดกับเราก่อนที่เขาจะกระโดดลงไป



ไปกันเถอะ! วันนี้...เราจะยึดฝรั่งเศสคืน!




--------------------------------------------------------
อันนี้ก็ไม่มีอะไรมาก...อยู่ๆมันก็แว่บเข้ามาในหัว ผมก็เลยเขียนมันขึ้นมาซะ ผมไม่แน่ใจเรื่องวันที่และรายละเอียดนักเพราะเลือนๆไปแล้ว หากผิดพลาดก็ขออภัยด้วย

Tags: (none)
ตั้งกระทู้เมื่อ 04 มี.ค.48 เวลา 02:57:24 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 5 จากทั้งหมด 5 Reply

ioroid
หุ่นเหล็ก

ผู้หมวดวินเทอร์ส กับ กองร้อย E !!!!! เพื่อนตายสหายศึก !!!!!

grin

ความคิดเห็นที่ 1 ตอบเมื่อ 04 มี.ค.48 เวลา 08:36:16 น.

ปลอมตัวมา
คอสเพลย์ไม่เกี่ยว

คุณอ่าน/ดู Band of brother มากไปรึเปล่า ????

ผมสิยังทำใจซื้อ DVD ไม่ได้สักที มันแพงง่ะ แต่ผมไม่ชอบชื่อไทยชื่อนี้เลย

ความคิดเห็นที่ 2 ตอบเมื่อ 04 มี.ค.48 เวลา 11:31:27 น.

StrayCat
รถบัสแมว

อืม
..เพลินดีนะ

ความคิดเห็นที่ 3 ตอบเมื่อ 04 มี.ค.48 เวลา 14:16:17 น.

tspp
เด็กหลังห้อง

สนุกดีครับ ได้อารมณ์ดี ^ ^

ความคิดเห็นที่ 4 ตอบเมื่อ 05 มี.ค.48 เวลา 19:08:40 น.

winsasa
Member

สนุกดี กำลังลุ้นเชียวละ

ความคิดเห็นที่ 5 ตอบเมื่อ 08 มี.ค.48 เวลา 12:13:53 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 5 จากทั้งหมด 5 Reply
วิธีการใช้ Function ต่างๆ