Dark Master
Masked Rider Hollow

SPOILER!!! 6 ใจรวมเป็นหนึ่ง ใน Bleach 317 - Six Hearts Will Beat As One -

ก่อนอื่นต้องขอโทษด้วยนะครับที่อาทิตย์นี้มาลงช้าไปวันนึงเต็มๆ เพราะเมื่อวันพฤหัสผมติดธุระทางบ้าน ทำให้ทำ Spoil ตอนใหม่มาลงไม่ได้

ว่าแล้วก็ไปชม Spoil กันได้เลยครับ






เปิดตอนมาต่อจากตอนที่แล้วที่โอริฮิเมะเผชิญหน้ากับเออร์ควิโอล่าผู้คุกคามโดยไม่หวาดหวั่น ขณะเดียวกัน ทางด้านอิจิโกะเองก็เร่งฝีเท้าเต็มที่เพื่อไปช่วยโอริฮิเมะให้ทัน โดยระหว่างทางก็ต้องเจอกับอารันคาร์ลิ่วล้อ 2 ตนดาหน้าเข้ามาขวาง แต่ด้วยฝีมือที่ต่างกัน เจ้าอารันคาร์สวะพวกนั้นจึงโดนอิจิโกะฟันขาด 2 ท่อนเดี้ยงไม่เป็นท่า

ตัดฉากกลับไปทางโอริฮิเมะกับเออร์ควิโอล่าที่เผชิญหน้ากันอยู่ท่ามกลางความมืดของหอคอย คำพูดของเด็กสาวทำให้ลำดับ 4 แห่งวังรัตติกาลถึงกับตอบไม่ออก ได้แต่มองอีกฝ่ายนิ่งอยู่ ด้วยสายตาที่ไม่ยอมสื่อความรู้สึกใดๆ ออกมาให้เห็น

"น่าขัน" เอสปาด้าลำดับ 4 เอ่ยปากขึ้นอย่างเฉยชาในที่สุด "เพราะพรรคพวกจะมาก็เลยไม่กลัวรึ ที่พูดมานั่นจากใจจริงรึเปล่า?

โอริฮิเมะเงียบไปครู่หนึ่งจึงตอบสั้นๆ แต่หนักแน่น

"ใช่" แล้วจึงพูดต่อไป "ครั้งแรกที่ได้รู้ว่าพวกเขามาช่วยชั้น ชั้นดีใจก็จริง แต่ก็รู้สึกเจ็บปวดมากเช่นกัน ทั้งๆ ที่ชั้นมาที่นี่เพราะอยากปกป้องทุกคนแท้ๆ ทำไมถึงต้องมาช่วยชั้นด้วย ทำไมความตั้งใจของชั้นถึงสื่อไปไม่ถึง..."

น้ำเสียงของเด็กสาวสงบนิ่ง ลึกล้ำ และนุ่มนวลราวกับกำลังเอ่ยถ้อยคำศักดิ์สิทธิ์

"แต่เมื่อได้สัมผัสถึงตอนที่คุณคุจิกิต้องล้มลง ได้เห็นสภาพที่คุโรซากิคุงต้องต่อสู้ ชั้นก็คิดได้แล้ว ว่าเรื่องแบบนั้นจะเป็นยังไงก็ช่าง แค่ไม่อยากให้คุโรซากิคุงต้องบาดเจ็บ แค่อยากให้ทุกคนปลอดภัยเท่านั้น และพอคิดได้แบบนั้น ชั้นถึงได้เข้าใจ"

ภาพบรรดาเพื่อนพ้องที่ต่อสู้หลั่งเลือดจนบาดเจ็บเพื่อตนเองพาดผ่านจิตใจของเด็กสาววาบหนึ่ง ก่อนที่เด็กสาวจะพูดต่อไป

"อา ทุกคนเองก็คงคิดแบบนี้เหมือนกันสินะ หากใครในกลุ่มพวกเราหายตัวไปเหมือนกับชั้น ชั้นเองก็คงทำแบบเดียวกับทุกคนเหมือนกัน..."


ตัดฉากกลับไปยังอิจิโกะที่ตอนนี้วิ่งมาจนถึงฐานหอคอยที่โอริฮิเมะถูกจับมาปล่อยแล้ว เด็กหนุ่มหัวส้มเงยหน้าขึ้นมองยอดหอคอยสูงลิบยิ่งกว่าตึกระฟ้าด้วยประกายตามุ่งมั่น ก่อนจะถีบเท้าทะยานขึ้นไปตามหอคอยนั้นอย่างรวดเร็ว

หากเพิ่งทะยานไปถึงแค่ระเบียงส่วนล่างติดกับฐานของหอคอยเท่านั้น ดวงตาอันไวสมกับเป็นยอดนักรบของอิจิโกะก็พบว่า บนระเบียงส่วนล่างนั้นเต็มพรืดไปด้วยทหารอารันคาร์หมู่หนึ่งยืนเข้าแถวในท่าตามระเบียบพักอยู่ ทุกตนล้วนสวมหน้ากากลักษณะคล้ายกะโหลกมนุษย์ครอบศีรษะจนมิดแบบเดียวกัน เว้นแต่อารันคาร์ตัวนำหน้าท่าทางเป็นหัวหน้าหมู่เท่านั้นที่สวมหน้ากากลักษณะคล้ายกะโหลกควายป่า

หน่วย "เอ็กซีคิวต์" (หน่วยล่าสังหาร) นั่นเอง...

อิจิโกะตะลึงพรึงเพริดต่อการปรากฏตัวอย่างไม่คาดฝันของอารันคาร์เหล่านี้ พริบตานั้นเอง...

"พบผู้บุกรุก คุโรซากิอิจิโกะแล้ว" เจ้าอารันคาร์ตัวหัวหน้าเอ่ยปากพร้อมกับชักดาบฟันวิญญาณออกจากฝัก แล้วพุ่งเข้าใส่อิจิโกะพร้อมฟาดดาบปะทะเข้าใส่เต็มแรง รวดเร็วและรุนแรงจนอิจิโกะต้องยกดาบในมือขึ้นรับไว้

"ข้า รูดโบน หัวหน้าหน่วยเอ็กซีคิวต์" เจ้าหัวคาราบาวเอ่ยแนะนำตัวเองอย่างสุภาพขณะปะทะดาบยันกัน "มาเพื่อรับชีวิตของท่านขอรับ"

ได้ยินอีกฝ่ายประกาศโต้งๆ จะเอาตายแบบนั้น อิจิโกะก็ออกแรงกระแทกสวนเข้าใส่โดยแรง ส่งผลให้เจ้าหัวคาราบาวกระเด็นออกไปตามแรงกระแทกทันที จากนั้นฉวยโอกาสที่อีกฝ่ายกำลังเสียหลัก ชาร์จพลังวิญญาณมารวมกันที่ดาบจนเปล่งประกายสีดำ แล้วเงื้อขึ้นในลักษณะเตรียมปลดปล่อยพลังเต็มที่ "เก็ทสึงะ..."

หากยังไม่ทันประกาศชื่อท่าไม้ตายจบ เหล่าลูกหมู่หน้าหัวกะโหลกที่ยืนนิ่งมาตลอดพลันขยับตัวรวดเร็วราวสายฟ้าแลบ กระจายกำลังบุกเข้าใส่อิจิโกะอย่างหนาแน่นพลางชักดาบจู่โจมก่อกวนใส่ อิจิโกะกำลังเกร็งพลังเตรียมจู่โจมเต็มกำลัง ครั้นพอโดนตอดเล็กตอดน้อยจากหลายดาบเข้าแบบนี้ก็ชะงัก ต้องหันไปรับมือกับเหล่าลิ่วล้อเอ็กซีคิวต์ที่กรูกันเข้ามาแทน เพลงดาบของอิจิโกะทั้งรวดเร็ว รุนแรงเปี่ยมด้วยพลังทำลาย ซัดเอาบรรดาลิ่วล้อที่ออกันอยู่รอบตัวจนปลิวกระเด็นไปหลายศพ แต่เหล่าเอ็กซีคิวต์มีจำนวนมหาศาลนัก หนำซ้ำยังเหมือนไม่รู้จักกับคำว่า "กลัวตาย" แม้แต่น้อย ซัดร่วงไปสิบกลับแห่กันเข้ามาอีกยี่สิบ ซัดร่วงไปยี่สิบกลับแห่กันเข้ามาอีกสี่สิบ หนุนเนื่องกันเข้ามาแน่นขนัด จนอิจิโกะทำอะไรไม่ได้ถนัด ได้แต่กวัดแกว่งดาบหมุนคว้างอยู่ท่ามกลางเหล่าปีศาจร้ายที่กรูกันเข้ามาราวกับไม่มีวันสิ้นสุด

หากขณะที่อิจิโกะกำลังเข้าตาจนนั้นเอง...

ฟวั่บ ประกายแสงสีเงินตวัดวาบราวอสรพิษสะบัดหาง กวาดเอาบรรดาอารันคาร์ลูกหน่วยเอ็กซีคิวต์หมู่หนึ่งที่กรูเข้าใส่อิจิโกะทางด้านหลังจนแตกฮือล้มระเนระนาดไปตามๆ กัน อิจิโกะหันขวับกลับไปยังทิศทางที่ประกายสีเงินตวัดมา พบกับร่างของอาบาราอิ เร็นจิ รองหัวหน้าหน่วย 6 ยืนจังก้าอยู่ ในมือกุมดาบฟันวิญญาณซาบิมารุในสภาพปลดปล่อยขั้นต้นไว้มั่น กำลังแผดเสียงหัวเราะฮ่าๆๆๆๆ อย่างสะใจ

เร็นจิเงื้อดาบฟันวิญญาณไปข้างหลังจนสุดแขน แล้วตวัดฟาดออกไปอีกครั้ง ซาบิมารุในสภาพดาบแส้พุ่งพรวดออกไปตามแรงฟาดอย่างรวดเร็วราวอสรพิษฉก ทะลวงฝ่าฝูงอารันคาร์จนกระเด็นกระดอนไปอีกกลุ่มใหญ่

จังหวะที่เหล่าเอ็กซีคิวต์กำลังปั่นป่วนจากการโจมตีของเร็นจินั้นเอง แช้ดซึ่งรักษาอาการบาดเจ็บจนหายดีแล้วก็เข้าประจำ ณ ฐานหอคอยข้างล่าง เขาเกร็งพลังกดดันวิญญาณมหาศาลเข้ามารวมกันเอาไว้ที่ "แขนขวาของยักษ์ร้าย" พลางเงยหน้าขึ้นมอง เมื่อเห็นว่าตำแหน่งที่ตนยืนอยู่ตรงกับตำแหน่งยืนของกองทัพหน่วยเอ็กซีคิวต์ทางด้านบนดีแล้ว ฝ่ามือซ้ายก็พลันรวบเป็นกำหมัด พลังวิญญาณมหาศาลถ่ายทอดจากต้นแขนไปสู่กำปั้น กระแทกเปรี้ยงเข้าใส่กำแพงเบื้องหน้าในทันที

"เอล ดีเร็กโต้" (การจู่โจมของมหายักษา)

บังเกิดเสียงครืนสนั่นปานผาถล่ม กำแพงใหญ่เบื้องหน้าพลันปริร้าวราวกับกระจกรถถูกขว้างด้วยก้อนหิน แล้วถล่มครืนลงมาทั้งแถบในทันที ส่งผลให้บรรดาหน่วยเอ็กซีคิวต์ที่ยืนอยู่ตรงกับตำแหน่งที่กำแพงถล่มพลอยเสียหลักเทกระจาดลงมาพร้อมกับเศษกำแพงทั้งกระบินั้น

"เร็นจิ!! แช้ด!!" อิจิโกะส่งเสียงเรียกอย่างดีใจเมื่อเห็นพรรคพวกที่กำลังเป็นห่วงกลับมาอย่างปลอดภัย

ฝ่ายเจ้ารูดโบนหัวหน้าหน่วยเอ็กซีคิวต์เมื่อเห็นลูกน้องของตัวเองโดนซัดจนแตกไม่เป็นขบวนจากการโจมตีผสานแค่ชุดเดียวก็เดือดจัด กระโจนเข้าจะเล่นงานอิจิโกะหมายเรียกขวัญของลูกหน่วยกลับคืนมา หากเพิ่งจะชูดาบกระโจนใส่เท่านั้น

"ระบำที่ 2 คลื่นสีขาว"

คลื่นพลังสีขาวเย็นยะเยือกดุจพายุหิมะพุ่งวาบ แช่แข็งมือข้างที่ถือดาบของเจ้าหัวคาราบาวจนขยับไม่ได้ในบัดดล มันหันกลับไปมองยังทิศที่คลื่นความเย็นพุ่งมา พบกับร่างของคุจิกิ ลูเคีย ยืนถือดาบฟันวิญญาณในท่าพร้อมสู้ ไอเย็นจากดาบแผ่ขยายจนเห็นอากาศรอบตัวลูเคียจับเป็นไอน้ำแข็งสีขาวให้เห็นอย่างชัดเจน

"ลูเคีย!!" อิจิโกะร้องอย่างดีใจ

"เรื่องทักทายเอาไว้ทีหลัง!! รีบไปเร็วเข้าอิจิโกะ" เสียงเฉียบขาดของหญิงสาวก็ดังแทรกขึ้นมาก่อนที่อิจิโกะจะทันพูดอะไรต่อ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าจะให้ไปที่ไหน เพราะนั่นคือเป้าหมายที่พวกเขาทั้ง 5 ฝ่าคมหอกคมดาบกันมาจนถึงนี่

เป้าหมายที่พวกเขาต้องไปให้ถึงให้ได้

ชั่วพริบตาที่ตาประสานตา อิจิโกะก็พยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจ แล้วโผนร่างกระโจนออกไปในทันที



ตัดฉากกลับมายังโอริฮิเมะกับเออร์ควิโอล่าภายในหอคอยอีกครั้ง

"...อาจจะจริงที่การมีความรู้สึกตรงกับอีกฝ่ายอย่างสมบูรณ์อาจจะเป็นไปไม่ได้" เด็กสาวยังคงพูดต่อไป ด้วยสีหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความอบอุ่นและโหยหา "แต่ว่า ถ้าเราให้ความสำคัญกับอีกฝ่ายแล้วละก็ หัวใจของเรากับเค้าก็จะค่อยๆ เข้าใกล้กัน"

แววตาของเด็กสาวทอประกายที่เออร์ควิโอล่าไม่อาจเข้าใจ แต่หากให้มนุษย์เราๆ ท่านๆ มาเห็นแล้ว คงต้องบอกว่าเป็นแววตาประหลาดที่แฝงทั้งความรู้สึกอบอุ่นมีความสุขและความรู้สึกเศร้าสร้อยหนาวเหน็บเข้าไว้ด้วยกัน

"ที่ว่าหัวใจเป็นหนึ่งเดียวกันน่ะ คงจะหมายถึงแบบนี้ล่ะมั้ง"

เออร์ควิโอล่ายืนนิ่งไม่พูดอะไรอยู่ชั่วขณะหนึ่ง แม้หลังจากสิ้นสุดคำพูดหลั่งไหลราวสายน้ำของโอริฮิเมะแล้วก็ตาม ดวงตาไร้อารมณ์เหมือนหุ่นโชว์หรือตุ๊กตาจ้องหน้าเด็กสาวไม่กระพริบ สีหน้าเฉยชาเหมือนรูปสลักหินไม่แสดงปฏิกิริยาอะไร

แล้วริมฝีปากบางได้รูปก็ขยับเป็นคำพูดออกมา

"หัวใจอย่างนั้นรึ?" น้ำเสียงยังคงเยือกเย็นไร้อารมณ์ส่วนตัวใดๆ เช่นที่ผ่านมา "มนุษย์อย่างพวกเจ้านี่ช่างพูดคำนั้นออกมาได้ง่ายดายเหลือเกินนะ พูดอย่างกับว่าของพรรค์นั้นมันลอยอยู่เหนือฝ่ามืออย่างนั้นแหละ"

ค่อนขอดจบ เขาก็ขยับตัวก้าวเข้าใกล้โอริฮิเมะอีกก้าวหนึ่ง แล้วจ้องหน้าโอริฮิเมะราวกับจะให้อีกฝ่ายตัวแข็งคาตาไปทั้งอย่างนั้น

"ดวงตาคู่นี้ของข้ามองเห็นได้ทุกอย่าง" ว่าพลางยกมือขึ้นชี้ที่ลูกตาของตัวเอง "ไม่มีสิ่งใดจะรอดพ้นไปได้ สิ่งที่ไม่ได้สะท้อนให้เห็นก็คือสิ่งที่ไม่มีอยู่จริง ข้าตัดสินเช่นนั้น และต่อสู้เรื่อยมา"

พูดถึงตรงนี้ เออร์ควิโอล่าก็ยกมือขวาของตนขึ้นชี้ไปยังตำแหน่งเหนือยอดอกของโอริฮิเมะ ด้วยทีท่าราวกับมือเพชฌฆาตจรดดาบประหารลงทาบกับท้ายทอยของนักโทษ

"หัวใจคืออะไรกัน" เอสปาด้าลำดับ 4 เอ่ยปากถาม "หากข้าผ่าอกเจ้าออกมาจะเห็นหรือไม่? หากข้าผ่าหัวกะโหลกเจ้าออกมาตอนนี้จะเห็นหรือไม่?"

ตูม!! บังเกิดเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นครั้งหนึ่ง เออร์ควิโอล่าชะงักนิ่งอย่างประหลาดใจไปชั่วครู่หนึ่งก็ค่อยๆ ปรับแววตาเป็นปกติ แล้วหันคอกลับไปมองยังทิศทางที่เสียงระเบิดดังมาจากด้านหลัง

ณ ตรงนั้น ร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อคลุมสีดำของยมทูตนามคุโรซากิ อิจิโกะลอยผงาดอยู่กลางอากาศในท่างอเข่ากระโดด พื้นตรงใต้ลำตัวนั้นเป็นพังยับเป็นรูโหว่ขนาดมหึมาจากแรงโจมตีที่อิจิโกะฟาดเข้าใส่เพื่อจะเปิดทางเข้ามาในหอคอย

ดวงตาสีน้ำตาลเข้มของอิจิโกะฉายแววหมายมาด ประสานเข้ากับดวงตาสีเขียวเย็นชาของเออร์ควิโอล่าเป็นหนึ่งเดียว ราวกับจะถ่ายทอดความใจใจอันร้อนแรงของตนไปสู่จิตใจอันกลวงโบ๋บนหน้าอกของอีกฝ่ายกระนั้น





ดูตอนนี้แล้วอาจจะนึกสงสัย ว่าทำไมอิจิโกะที่น่าจะจัดการกับพวกอารันคาร์สวะได้ไม่ยากถึงได้ทำท่าเหมือนกับเสียท่าพวกระดับปลาซิวปลาสร้อยอย่างหน่วยเอ็กซีคิวต์ได้ แต่สำหรับผมแล้ว วิธีสู้ของพวกหน่วยเอ็กซีคิวต์ที่เอามาใช้กับอิจิโกะในตอนนี้ทำให้ผมนึกถึงการต่อสู้ระหว่างควายป่ากับฝูงสุนัขล่าเนื้อครับ สุนัขล่าเนื้อทั้งฝูงจะล้อมกรอบควายป่าตัวเดียวไว้ตรงกลาง ให้ลูกฝูงคอยตอดเล็กตอดน้อย กัดตามลำตัวบ้าง หางบ้าง ข้อเท้าตรงเอ็นร้อยหวายบ้าง ให้ควายป่าพะวักพะวนเพราะโดนเล่นงานทุกทิศ ทำให้เคลื่อนไหวเล่นงานตัวใดตัวหนึ่งหรือฝ่าวงล้อมไปได้ไม่ถนัด จากนั้นตัวจ่าฝูงจะฉวยโอกาสที่ควายป่ามัวแต่สนใจพวกตอดเล็กตอดน้อย กระโจนเข้างับปลายจมูกไว้ ซึ่งเป็นจุดอ่อนสำคัญของควาย เพราะโดนกัดตรงนี้แล้วควายจะใช้เขาขวิดไม่ได้ เปิดโอกาสให้นายพรานมีจังหวะเลือกยิงได้ตามใจชอบ

อธิบายง่ายๆ ก็คือ ฝ่ายหน่วยเอ็กซีคิวต์นั้นกะใช้จำนวนมากเข้าว่า รุมสกรัมเบียดเข้าไปจากทางโน้นทีทางนี้ทีจนอีกฝ่ายทำอะไรไม่ได้ถนัด ซัดทางหนึ่ง อีกทางหนึ่งก็เล่น ซัดอีกทาง อีกทางก็เล่น เหมือนจงใจยั่วให้ร้อนใจมากกว่าจะเล่นเอาจริง (ซึ่งโดยสภาพของอิจิโกะในตอนนี้ก็คงร้อนใจจะช่วยฮิเมะมากอยู่แล้ว ยิ่งมาเจอแบบนี้เข้าอีก จะไม่ร้อนใจก็แปลกล่ะ) ซึ่งจริงๆ ตอนสู้กับพวกหน่วยเอ็กซีคิวต์นั้น ถ้าอิจิโกะใช้วิธีสู้แบบโจมตีกวาดทีละเยอะๆ จากระยะไกลเหมือนอย่างเร็นจิกับแช้ดแทนที่จะเข้าสู้แบบประจันบาน ก็คงได้เปรียบมากกว่านี้เยอะเลย

บทเจรจาระหว่างโอริฮิเมะกับเออร์ควิโอล่าเองก็ยังทำได้ซึ้งไม่แพ้ตอนที่แล้วเลยครับ แม้สำหรับผมแล้วจะชอบฉากประจันหน้ากันตอนที่แล้วมากกว่าก็เถอะ ว่าแต่อิเมจของดาบเออร์ตอนนี้นี่ให้ความรู้สึกเหมือนเจ้าชายที่โดนพ่อมดขโมยหัวใจไปแล้วควบคุมให้กลายเป็นทาสพ่อมด แล้วมีฮิเมะมาเป็นเจ้าหญิงที่จะช่วยนำหัวใจคืนมายังไงก็ไม่รู้แฮะ (แล้วแบบนี้อิจิโกะจะกลายเป็นอะไรไปล่ะฟระ...) ว่าแต่อ่านบทพูดแล้วกลัวใจดาบเออร์จริงๆ ได้แต่ภาวนาขออย่าให้ฮิเมะเป็นอะไรไปเลย (เรื่องจิตตกช่วงนี้น่ะแค่กีอัสตอน 13 ตอนเดียวก็พอแล้ว อย่าให้ผมจิตตกมากไปกว่านี้เลยนะครับ...อาจารย์คุโบ)

รอดูแม็ตช์แก้มืออาทิตย์หน้าโลดครับ smile

Tags: (none)
ตั้งกระทู้เมื่อ 11 ก.ค.51 เวลา 20:24:41 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 8 จากทั้งหมด 8 Reply

Johnny
Kabigon

เห็นชื่อตอนนึกว่า หัวหน้าหน่วยในโซลโซไซตี้ ทั้ง 6 รวมกันเป็น 1 (ปู่ยามะ ชุนซุย อุคิทาเกะ ซุ่ยฟง โคมามุระ ฮิทสึกายะ)

แต่คู่ดาบเออร์กับอิจิโกะก็น่าสนใจนะเนี่ย (แล้วยามี่ไปไหน ????)

ความคิดเห็นที่ 1 ตอบเมื่อ 11 ก.ค.51 เวลา 20:50:21 น.

เด็กหอฮินาตะ
นายทุน N

บทพูดเยอะแฮะตอนนี้ -3-

ความคิดเห็นที่ 2 ตอบเมื่อ 11 ก.ค.51 เวลา 21:19:15 น.

igqsan
เจ้าชายน้อย

ริมฝีปากบางได้รูป..........ใช้กับตัวผู้แล้วมันขยะแขยงชอบกลแฮะ

ความคิดเห็นที่ 3 ตอบเมื่อ 11 ก.ค.51 เวลา 22:10:11 น.

Izabelle
Oversea Student

พ่อดาบเออร์กับเจ้าหญิงสวิทกันได้อีกตอน แล้วอิจจี้ก็มาขัดคอ (ฮา~)
แล้วพ่อจักรเย็บผ้าหายไปไหน โดนมยุรีจับกดไปแล้วรึ - -"

ความคิดเห็นที่ 4 ตอบเมื่อ 11 ก.ค.51 เวลา 23:20:37 น.

ob the air
psychic devil

^
^
โดนเล่นซะเครื่องในเละเทะ ถึงเฮียโรคจิตแกจะรักษาให้แล้วแต่ก็ต้องพักฟื้นก่อน(ไม่งั้นเรนจิไม่ได้มาคนเดียวหรอก รายนี้แค่โดนตัดเส้นเอ็น)

ความคิดเห็นที่ 5 ตอบเมื่อ 12 ก.ค.51 เวลา 00:59:34 น.

winsasa
Member

สนุกต่อรอ ตอนหน้าคับ อิอิ

ความคิดเห็นที่ 6 ตอบเมื่อ 12 ก.ค.51 เวลา 13:44:19 น.

Dark Master
Masked Rider Hollow

ภาพสีเปิดตอนนี้

ฮิเมะในภาพนี้น่ารักจริงๆ




หน่วยสหบาทารอตื้บอยู่แล้ว




เร็นจิโชว์เทพกวาดหน่วยสหบาทาจนราบ




แช้ดก็มาโชว์เทพเช่นกัน หลังจากไม่ได้โชว์ซะนานเพราะคู่ต่อสู้ผิดฝาผิดตัวไปหน่อย




คาราบาวแช่แข็งฝีมือน้องลูเคีย




ช็อตเด็ดเป็นที่เลื่องลือไปทั่วในหมู่แฟนๆ ว่า "แตะโดน" หรือ "แตะไม่โดน"




ศึกแย่งฮิเมะระหว่างชาย 4 VS ชายสะตอ



ความคิดเห็นที่ 7 ตอบเมื่อ 12 ก.ค.51 เวลา 20:21:38 น.

โคม่า
ตัวประกอบผู้จืดจาง

เอาละวาคู่ล้างตาที่รอคอยหวังว่าคราวนี้คงชนะนะสตอเอ๋ยเห้ยแต่ไหงมาแต่เร็นจิ ลูเคีย แชท ฟระนี่
รึอาจารย์แกจะลืมบทหนุ่มแว่นอิชิดะไปแล้ว

ความคิดเห็นที่ 8 ตอบเมื่อ 13 ก.ค.51 เวลา 16:16:36 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 8 จากทั้งหมด 8 Reply
วิธีการใช้ Function ต่างๆ