Dark Master
Masked Rider Hollow

SPOILER!!! ราชาแห่งนักล่า 2 ใน Bleach 310 - FOUR ARMS TO KILLING YOU -

ถือเป็นตอนสุดมันส์อีกตอนหนึ่งในช่วงนี้ เมื่อลุงเค็นโดนฟันร่วงไปในตอนที่แล้ว และทุกคนกำลังลุ้นตัวโก่งว่าลุงจะลุกขึ้นมาสู้ต่อหรือว่าจะเข้าโหมดหลับลึกดำดิ่งสู่โลกภายในไปคุยกับดาบของแกเอง (ซึ่งจริงๆ ผมก็อยากเห็นนะ เหอๆๆ)

ไม่ขอบรรยายมากดีกว่าแฮะ เอาเป็นว่าไปดูกันเองใน Spoil ละกัน เหอๆๆ

อ้อ เกือบลืมไปเลย เนื่องในโอกาสที่วันนี้เป็นวันฉลองวาเลนไทน์พอดี แฮปปี้วาเลนไทน์ผู้อ่านชาวบอร์ดทุกๆ ท่านนะครับ ขอให้มีความสุขกับคนที่รักในวันวาเลนไทน์นี้ ใครยังไม่มีคนที่รัก ไม่ว่าจะไม่มีจริงหรือแอบรัก ก็ขอให้สมหวังในรักกันทุกๆ คนนะครับ smile

อนึ่ง อ.คุโบเขียนภาษาอังกฤษผิดรึเปล่าน่ะ ถ้าจะให้ถูกไวยากรณ์จริงๆ มันต้อง "Four Arms to Kill You" ไม่ใช่เรอะ (แต่เอาเถอะ ชีวิตนักเขียนการ์ตูนรายสัปดาห์ ทุกวันคือเส้นตายอยู่แล้ว เพราะงั้นของมันพลาดกันได้ละน่า)






เปิดตอนมาต่อจากตอนที่แล้วที่เคมปาจิโดนนอยโทร่าในสภาพปลดปล่อยฟันจนร่วงลงไปกองคาที่ ภาพเหลือเชื่อตรงหน้าทำเอาทุกผู้ในที่นั้นตัวแข็งด้วยความตะลึง มีเพียงยาจิรุ รองหัวหน้าหน่วยของเคมปาจิเท่านั้นที่ยังคงยืนนิ่งไม่แสดงอารมณ์ใดๆ

ฝ่ายนอยโทร่าเมื่อจัดการเคมปาจิได้แล้ว ก็เลิกสนใจหันไปเตรียมจัดการเก็บกวาด "พวกสวะที่เหลือ" ต่อไป โดยเล็งเป้าไปจะจัดการยาจิรุที่ยืนอยู่ห่างจากคนอื่นที่สุดเป็นคนแรก โอริฮิเมะเห็นดังนั้นก็รีบผละจากพวกอิจิโกะ (ที่ตอนนั้นกำลังรักษาตัวอยู่ในม่านพลัง) เข้าไปช่วยยาจิรุทันที อิจิโกะเห็นโอริฮิเมะผลีผลามเข้าไปแบบนั้นก็ตกใจ ขยับจะลุกตามออกไปห้าม แต่ยังไม่ทันลุกออกไปได้ แค่ใช้มือแตะม่านพลังเท่านั้น ก็กลับมีแรงสะท้อนบางอย่างจากม่านพลังส่วนที่สัมผัส ดีดมือของอิจิโกะจนกระเด็นออกมา

"เมื่อกี้มันอะไรกัน!? โดนดีดกลับมางั้นรึ" อิจิโกะนึกในใจอย่างตะลึง ด้วยที่ผ่านมา โล่พลังของโอริฮิเมะนั้นมีความสามารถเพียงแค่ป้องกันการโจมตีเฉยๆ เท่านั้น ไม่ได้มีพลังถึงขนาด 'กระแทก' สิ่งที่สัมผัสโล่พลังจนกระเด็นออกไปได้อย่างที่เห็นเมื่อกี้ "6 บุปผาโล่พิทักษ์ของอิโนะอุเอะ มีความสามารถแบบนี้อยู่ด้วยรึ..."

ทางด้านโอริฮิเมะเมื่อวิ่งไปจนถึงระยะที่ตนสามารถปล่อย 6 บุปผาพิทักษ์ออกไปได้แล้ว ก็ไม่รอช้า รีบใช้วิชา "โล่พลัง 3 สวรรค์" กางเขตป้องกันไว้ข้างหน้ายาจิรุทันที แต่ไอ้หอยแครงไม่สน มันกระตุกยิ้ม จ้องมองโล่พลังของโอริฮิเมะราวกับมองฝาบ้านกระดาษบางๆ พร้อมกับเงื้อเคียวในมือข้างหนึ่งขึ้นสูงในลักษณะเตรียมฟาดฟันลงไป

"ระวังข้างหลังหน่อยดีกว่านะ" น้ำเสียงเรียบๆ ไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ ของยาจิรุพลันดังขึ้น ทำเอาทั้งโอริฮิเมะทั้งนอยโทร่าชะงักไปแว่บหนึ่งด้วยความประหลาดใจ ทั้งต่อคำพูดของแม่หนูน้อย และทีท่าเรียบเฉยไม่หวั่นเกรงอะไรเลย แม้คมเคียวของมัจจุราชมาจ่ออยู่ตรงหน้า

ตอนนั้นเอง นอยโทร่าก็สัมผัสได้ถึงรังสีฆ่าฟันอันอำมหิตสายหนึ่ง พุ่งเข้าใส่จากด้านหลังอย่างไม่ทันตั้งตัว สัมผัสของรังสีฆ่าฟันอันมืดมนและโหดเหี้ยมราวกับอสูรร้ายจากนรกภูมิ ทำเอาเอสปาด้าลำดับ 5 ถึงกับสะดุ้งวาบ

ชั่วพริบตาที่สัมผัสได้ถึงสัญญาณมรณะ กำลังขยับจะหันขวับกลับไปดูนั้นเอง...

ฉัวะ!! เสียงคมดาบชำแรกผ่านเลือดเนื้อดังเหมือนเสียงปังตอสับหยวก แขนข้างหนึ่งใน 4 ข้างของไอ้ตั๊กแตนหัวหอยแครงขาดกระจุยหมุนคว้างขึ้นกลางอากาศพร้อมกับเคียวยักษ์ในมือ ก่อนจะตกลงปักสวบลงกับปลายดาบคมทื่อที่รอรับอย่างเท่ของซาราคิ เคมปาจิ... ผู้บัดนี้เปลี่ยนจากนอนแอ้งแม้งเลือดอาบมายืนจังก้าตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้หน้าตาเฉย

นายเหนือแห่งหน่วย 11 บิดกล้ามคอไปมาจนกระดูกก้านคอดังกร๊อบๆ ด้วยกิริยาเหมือนกับบิดขี้เกียจหลังตื่นนอน ก่อนจะสะบัดดาบขวับ เหวี่ยงแขนของนอยโทร่าที่ปักคาปลายดาบจนกระเด็นไปทางหนึ่งพร้อมกับเคียว ก่อนจะหันมามองหน้าคู่ต่อสู้ด้วยสายตาวาววับ "...ก่อนอื่นก็ 1 ข้าง"

"...หนอย"
นอยโทร่าขบกรามกัดฟัน ทั้งด้วยอารมณ์เคืองแค้นที่โดนเล่นงาน ทั้งด้วยอารมณ์ประหลาดใจที่ไอ้ใหญ่พริกหยวกที่ตัวเองซัดร่วงไปตะกี้จนนึกว่าเน่าไปแล้ว กลับลุกขึ้นมาเล่นงานตัวเองซะแขนขาดได้หน้าตาเฉยเหมือนศพคืนชีพ

"ระวังหน่อยล่ะ" เสียงหวานแสบหูของยาจิรุดังมาเข้าโสตประสาทของไอ้ตั๊กแตนหัวหอย "ถ้าเล่นงานข้าละก็ ระวังเค็นจังจะโกรธเอานะ"

"จะโกรธไปทำไมฟะ ยัยโง่" เคมปาจิหันไปแหวใส่ลูกน้องตัวดีทันควัน แล้วหันกลับมาประจันหน้ากับนอยโทร่าต่อ

"แกล้งตายงั้นเรอะ" เอสปาด้าลำดับ 5 ค่อน "ขี้ขลาดนี่หว่า"

"หนวกหูจริง" เคมปาจิแก้ "แค่นอนคิดอยู่ต่างหากล่ะ เจ้ามีแขนตั้ง 4 ข้าง โจมตียังไงก็คงป้องกันไว้ได้หมดแน่ๆ แบบนั้นน่าเบื่อตายชัก ก็เลยนอนคิดว่าจะทำยังไงถึงจะให้เจ้าป้องกันตัวไม่ได้ คิดไปคิดมาก็ได้วิธีเจ๋งๆ มาซะงั้น"

"ก็แค่ตัดแขนทีละข้างจนไม่เหลือซักข้างยังไงล่ะ" ท่อนท้ายว่าพลางฉีกยิ้มสยองอันเป็นเอกลักษณ์

"ตัดแขนหมดแล้วจะสู้กันได้ไงล่ะ เคนจัง" ยาจิรุแย้ง

"หา!?" เคมปาจิร้องเสียงหลงกับคำค้านของยาจิรุ สีหน้าเหมือนเพิ่งนึกได้ถึง "ช่องโหว่" ในแผนการของตน "...เออจริงด้วย ข้าพูดผิดไปหน่อย งั้นจะเหลือไว้ให้ซักข้างก็ละกัน"

ฝ่ายนอยโทร่าได้ยินคำตอบโต้ระหว่างเคมปาจิกับยาจิรุดังนั้นก็เดือดจัดขึ้นมาอีกรอบ มันแค่นเสียงตอกกลับใส่เคมปาจิว่า "อย่าห่วง ไอ้แขนที่เจ้าตัดไปตะกี้น่ะ ข้าให้เป็นข้างสุดท้าย ไม่สิ..."

พูดถึงตรงนี้ ไอ้ตั๊กแตนหัวหอยก็ยกโคนแขนข้างที่ถูกตัดขาดชูขึ้น ฟองเนื้อโผล่ปุดๆ ตรงปากแผล ก่อนจะกลายสภาพเป็นแขนข้างใหม่งอกออกมาจากปากแผลเดิมในพริบตาเดียว

"พูดให้ถูก ต้องบอกว่าเจ้าจะตายด้วยแขนทั้ง 4 ข้างของข้า โดยที่ไม่อาจตัดแขนข้าได้เลยซักข้างมากกว่า เพราะเจ้ามันอ่อนแอกว่าข้ายังไงล่ะ เจ้ายมทูต!!!"

ท่อนท้ายไอ้หอยแผดคำรามเสียงสนั่น พร้อมถีบเท้าเข้าใส่เคมปาจิ ตวัดเคียวฟาดฟันใส่ทันที เคมปาจิเพียงกระตุกยิ้มมุมปากเรียบๆ มองการเคลื่อนไหวของนอยโทร่า แล้วขยับดาบปิดป้องรอจังหวะสวนกลับอย่างใจเย็น ทว่า แม้เคมปาจิจะป้องกันได้อย่างเหนียวแน่นสมกับเป็นหัวหน้าหน่วยทะลวงฟันแห่งโซล โซไซตี้ แต่อีกฝ่ายนั้นได้เปรียบตรงที่มีแขนมากกว่าถึง 2 ข้าง ความหลากหลายในจังหวะเคลื่อนไหวขณะโจมตีและป้องกันจึงเหนือกว่ากันมากนัก ยิ่งไม่นับว่าเคมปาจิมีดาบแค่เล่มเดียว แต่อีกฝ่ายติดอาวุธครบทั้ง 4 มือ ดังนั้น ไม่ช้าเคมปาจิจึงเริ่มพลาด โดนเคียวของไอ้หอยฟันลอดช่องว่างเข้าใส่เต็มรัก แม้จะวกดาบกลับมาป้องกันทัน แต่ก็ถูกปัดจนกระเด็นลอยหวือออกไปกระแทกเอายอดตึกขนาดกลางยอดหนึ่งในบริเวณใกล้ๆ จนทลายลงมาทั้งหลัง

"เบาจริงโว้ย!" ไอ้ดาบน้อยแผดเสียงเยาะเย้ย ขณะพุ่งตัวเข้าหมายเตรียมซ้ำขณะเหยื่อยังมึนงงตั้งตัวไม่ทัน "โดนดีดปลิวขนาดนั้นเลยเรอะ รับไม่ไหวมันก็ช่วยไม่ได้ละนะ หรือว่ากลัวหัวหดเลยจะหนีกันล่ะ หา!?"

เปรี้ยง!! ส้นตีนตันๆ ของเคมปาจิถีบเปรี้ยงฝ่ากองซากปรักหักพังที่ทับถม พุ่งสวนเคียวของไอ้ตั๊กแตนจอมปากดีหมายเอาใบหน้าอีกฝ่ายเป็นเป้า ไอ้ตั๊กแตนสะบัดคอหลบไปได้ แต่ไม่พ้นโดนเคมปาจิใช้มือจับใบหน้ากดกระแทกลงกับพื้นโครมใหญ่ แรงปะทะทำเอานอยโทร่าถึงกับมึนงง เคมปาจิไม่ปล่อยโอกาสทอง เงื้อดาบฟาดเปรี้ยงเข้าใส่เต็มเหนี่ยวทันที

แต่ไอ้ตั๊กแตนตำข้าวก็ยังอึดไม่เลิก ยกเคียวทั้ง 4 เล่มขึ้นรับการโจมตีของเคมปาจิไว้ได้ แม้จะยันไว้อยู่ แต่พลังมหาศาลที่ถ่ายทอดผ่านลำแขนขวาเข้าสู่ปลายดาบฟันวิญญาณก็ทำเอาแขนทั้ง 4 ข้างที่ยกขึ้นตั้งรับของเจ้านอยโทร่าถึงกับสั่นริกๆ

สีหน้าของเอสปาด้าลำดับ 5 ส่อแววเคร่งเครียดทันควันด้วยไม่นึกว่าขนาดแรงแขนแบบ 1 ต่อ 4 ยังต้องยักแย่ยักยันถึงขนาดนี้ ซ้ำร้าย แรงกดดันจากพลังแขนของเคมปาจิยังคงหนุนเนื่องกดดันลงมาอย่างต่อเนื่องไม่มีทีท่าว่าจะลดลงเลย ตรงกันข้าม กลับหนักหน่วงเพิ่มขึ้นกว่าปกติด้วยซ้ำ ขณะที่แขนทั้ง 4 ของตนเองกลับเริ่มชาดิกหมดกำลังลงทุกขณะ

"อะไรว้า" เคมปาจิทำเสียงทอดถอนเหมือนเสียดาย "จะจบแค่นี้แล้วเรอะ----------"

เสียงของเคมปาจิขาดห้วงอยู่แค่นั้น เมื่อ "แขนข้างหนึ่ง" ของนอยโทร่าเสียบทะลวงสีข้างของเคมปาจิจนทะลุออกหลังในพริบตา ดวงตาของนายเหนือแห่งหน่วย 11 เบิกค้างอย่างตกตะลึง ขณะที่คำถามมากมายผุดขึ้นในใจ ก็แขนทั้ง 4 ข้างของมันยักแย่ยักยันตั้งรับการจู่โจมของเราอยู่แท้ๆ แล้วไอ้แขนข้างที่เสียบทะลุตัวเราข้างนี้โผล่มาจากไหนกัน

"ไอ้หน้าโง่เอ๊ย" น้ำเสียงบีบแหลมด้วยสำเนียงเยาะเย้ยของนอยโทร่าดังขึ้น "ก็บอกแล้วไม่ใช่เรอะ ว่าเจ้าไม่มีทางฟันแขนข้าได้อีกแล้ว"

พูดพลางถอน "มือ" ข้างนั้นออกจากสีข้างของเคมปาจิ ปล่อยให้เลือดสดๆ สีแดงฉานไหลทะลักออกจากปากแผลไม่หยุด

เคมปาจิเพิ่งมีโอกาสได้เห็นตัวจริงของแขนข้างที่ทะลวงร่างของตนก็ตอนนี้นี่เอง ไม่ใช่แขนข้างใดข้างหนึ่งใน 4 ข้างที่ยกขึ้นตั้งรับการโจมตีของตนเอง เป็นเพียงแขนอีก 2 ข้างที่งอกเพิ่มมาจากแขนเดิมในสภาพปลดปล่อยที่มีอยู่ 4 ข้างเท่านั้น!!!

"ก็แค่ เจ้าจะตายด้วยแขนทั้ง 6 ข้างของข้า มันก็เท่านั้นแหละ"

เสียงเยาะเย้ยคำรบสองของไอ้ตั๊กแตนหัวหอยแครงดังขึ้น ขณะที่เคมปาจิทรุดลงกระอักเลือดออกมาคำใหญ่จนแดงฉานเต็มพื้นทราย







หักปากกาเซียนกันไปหลายคนนะครับ สำหรับใครๆ ที่เชื่อว่าตอนนี้จะได้รู้ชื่อดาบของเคมปาจิแน่ๆ (ผมก็แอบหวังนะ เพราะอยากรู้เหมือนกัน เหอๆๆ) เมื่อลุงเค็นยังรักษามาตรฐานไว้ได้เต็มเปี่ยม โดนอีกฝ่ายฟันเลือดสาดก่อนเพื่อประเมินกำลังแล้วค่อยฟันสวน (เป็นญาติกับอาร์คาร์ดเฮลซิงเรอะไงฟะลุง) เล่นเอาเดาไม่ถูกแล้วแฮะ ว่าจะมีโอกาสได้รู้ชื่อดาบของลุงในเนื้อเรื่องช่วงนี้รึเปล่า ถึงท้ายตอนจะเป็นภาพโดนเล่นท่าทางอาการสาหัสก็เถอะ (เห็นแกโดนหนักทุกครั้ง แล้วก็ลุกขึ้นมายังกับซอมบี้มันซะทุกครั้ง สมกับฉายา "เคมปาจิ" จริงๆ ฟ่ะ เหอๆๆ)

มีจุดเล็กๆ เกี่ยวกับการพัฒนาของ "6 บุปผาโล่พิทักษ์" ของโอริฮิเมะด้วยแฮะ ว่าตอนนี้นอกจากป้องกันธรรมดาแล้วยังสะท้อนสิ่งที่มาสัมผัสให้ดีดกระเด็นไปได้ ซึ่งไม่รู้จะเป็นจุดเริ่มต้นของความสามารถอะไรรึเปล่า ไงๆ ก็ต้องรอดูกันต่อไปละครับ เหอๆๆ

Tags: (none)
ตั้งกระทู้เมื่อ 16 ก.พ.51 เวลา 07:00:41 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 9 จากทั้งหมด 9 Reply

Rune
อาจารย์ที่ปรึกษาคณะกรรมการห้องสมุด

จบตอนแบบลงไปนอนกองมาสองตอนติดแล้ว แต่เชื่อว่าเดี๋ยวตอนหน้าลุงแกก็ลุกขึ้นมาซ่าต่อได้อีก...

จะมีอีกกี่ลูกไม้ลุงเคมแกก็ไม่กลัวอยู่ดี ตายๆไปซะทีเห๊อะ หอยแครงเอ๊ย

ความคิดเห็นที่ 1 ตอบเมื่อ 16 ก.พ.51 เวลา 09:22:32 น.

Zaxelox
Ha Virus Master

รอภาพอย่างเดียว เพราะไปส่องในพันธิบมาแล้ว
สุดท้าย........."ป๋านอนอีกแล้วเรอะ!!!!"

ความคิดเห็นที่ 2 ตอบเมื่อ 16 ก.พ.51 เวลา 10:12:13 น.

winsasa
Member

ทำไมนอนบ่อยจัง รีบๆจัดการเจ้าหอยแคร้ง ซะทีนะ

ความคิดเห็นที่ 3 ตอบเมื่อ 16 ก.พ.51 เวลา 10:28:08 น.

[Nosferato]Hijakk
just to be an little OTAKU

มีแต่คนลุ้นให้ตายเนอะ น่าสงสารหอยแครง
จะตายก็ไม่ว่า
แต่ช่วยอยู่จนทำให้ป๋าบอกชื่อดาบก่อนเห๊อะ

ความคิดเห็นที่ 4 ตอบเมื่อ 16 ก.พ.51 เวลา 11:29:26 น.

Johnny
Kabigon

ขอบคุณครับคุณ Drake

(อ้าวผิดที่ :P) 

ความคิดเห็นที่ 5 ตอบเมื่อ 16 ก.พ.51 เวลา 19:41:48 น.

Izabelle
Oversea Student

ยังมีลวดลายอีกแหะ...
ไม่มีเซียนคนไหนเดาว่า เคนจังจะแพ้มั้งเลยรึ เผื่อจารย์คุโบเค้าอยากหักดิบนักเดาทั่วอาณาจักร her

ความคิดเห็นที่ 6 ตอบเมื่อ 17 ก.พ.51 เวลา 00:25:31 น.

Dark Master
Masked Rider Hollow

รู้สึกว่าในบอร์ดอื่นคอมเมนต์จะลดลงไงไม่รู้แฮะ (โดยเฉพาะที่ Deathberry นี่ลดฮวบฮาบเลย) เพราะติดใกล้สอบกันรึเปล่านะ...


ภาพเปิดของตอนนี้

ให้อารมณ์ "รวมกันตายหมู่" ไงไม่รู้แฮะ




ไอ้ตั๊กแตนหัวหอยนึกว่าลุงซี้ไปแล้ว เลยจะเดินไปเล่นยาจิรุตามหน้าที่ตัวโกงที่ดี

เลยเจอยิ้มสยองของลุงเข้าทางด้านหลังจนขนลุกซู่




ลีลาบิดขี้เกียจของลุงหลังนอนกลางวันเสร็จ...




แล้วก็หวดเปรี้ยงลงไปเต็มเหนี่ยว...

เป็นตั๊กแตนทอดกรอบไปซะเหอะเอ็ง




ดูเผินๆ นึกว่าเรื่องเฟรดดี้ ครูเกอร์กลับมาฉายใหม่




ถ้าตอนหน้ามีเพิ่มมาอีก 2 แขนละก็ ข้าโอนสัญชาติเอ็งจาก "แมลง" ไปเป็น "แมง" แน่ๆ นะเว้ย ดาบน้อย





อนึ่ง สแกนดิบขาดไปหน้านึงแฮะ (หน้าที่ลุงเค็นถีบหน้าดาบน้อยน่ะ ภาพนั้นสะใจพ่อแก้วแม่แก้วจริงๆ นะ) เสียดายเหมือนกันแฮะ ว่าจะเอาหน้านั้นมาลงด้วยแล้วเชียว

ความคิดเห็นที่ 7 ตอบเมื่อ 17 ก.พ.51 เวลา 07:44:22 น.

เด็กหอฮินาตะ
นายทุน N

อ่านมาจนถึงตอนหลังๆ เพิ่งนึกได้ว่าตั๊กแตนมันมี 6 ขา...

/me จะให้ลุงเคนปลดปล่อยดาบๆๆๆๆ ฮือๆๆๆๆ

ความคิดเห็นที่ 8 ตอบเมื่อ 17 ก.พ.51 เวลา 07:48:40 น.

Jelphyr
แมวจรจัด

รวมขา 2 ข้างมันก็กลายเป้น 8 แล้วสิแบบนี้น่ะ - -"


ตั๊กแตนหรือไฮดร้าเนี่ย ตัดทิ้งแล้วงอกเพิ่ม....

ความคิดเห็นที่ 9 ตอบเมื่อ 19 ก.พ.51 เวลา 17:18:08 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 9 จากทั้งหมด 9 Reply
วิธีการใช้ Function ต่างๆ