IM&Duncoconut
(IM)
นักเรียนชาย

Nano Maiden ตอนที่ 9 ราชสีห์คำราม (fic พร้อมภาพประกอบ)


ตอนที่ 9 ราชสีห์คำราม

ในวันหยุดสุดสัปดาห์ แต่นกก็ยังต้องออกงานร้องเพลงตามที่เวทีต่าง ๆ อยู่เช่นเคย แต่ระหว่างที่เธอร้องเพลงนั้นก็มีพวกเฟล (Fail) ปรากฏออกมากลางเวทีการแสดงทำให้ผู้ชมที่มาชมการแสดงของนกตกใจแล้ววิ่งหนีกันไป จนตัวเธอเองรู้สึกโกธรมาก ที่มายุ่งกับงานแสดงของเธอ

“บ้าที่สุด นี่เป็นคอนเสิร์ตเปิดตัวอัลบั้มใหม่ของฉันเลยนะ” นกพูดด้วยน้ำเสียงโกรธ
“นก แปลงร่างเหอะ” วันตอบ
“อือ...ได้”

ระหว่างที่นกกำลังจะแปลงร่างนั้นก็มี นักรบลึกลับโผล่ขึ้นมากลางเวที พร้อมกับจัดการเฟลบนเวทีด้วยการโจมตีรูปแบบเพลงหมัดและเตะอย่างชำนาญและรุนแรง จนเฟลถูกทำลายและดูดเข้าไปเก็บที่นักรบคนนั้นจนหมด แล้วจึงหันไปคุยกับนก



“เฟล พวกนี้ฉันจัดการเองคนเดียว เธอไม่ต้องมายุ่ง” นักรบลึกลับพูดเตือน
“บ้าสิ นี่มันก็เป็นหน้าที่ฉันเหมือนกันะที่ต้องปราบพวกมัน” นกพูดกลับด้วยความโมโห
“จะยังไงก็แล้วแต่เธอละกันแต่อย่ามาขวางทางฉันก็พอ”

พอนักรบลึกลับพูดเสร็จ ก็กระโดดหนีหายไปพร้อมกับคำพูดทิ้งท้ายที่มอบให้กับนก เกี่ยวกับห้ามมายุ่งกับการปราบเฟล ทำให้ตัวเธอเองรู้สึกสงสัยว่า ทำไมคนนี้ถึงมี เกทเก็ต(Gadget) ที่สามารถแปลงร่างได้

ที่ร้านของมะรัต ซึ่งวันนี้วิลต้องรับหน้าที่เป็นเมดเพื่อบริการลูกค้า ระหว่างที่เธอกำลังทำงานตัวนกเองก็เข้ามาในร้านพร้อมกับพูดเกี่ยวกับนักรบลึกลับที่สวมชุดเกทเก็ต มาขัดขวางการปราบเฟลของเธอ

“อ้าว... นก วันนี้มีงานคอนเสิร์ตไม่ใช่หรือ ไหงถึงมาร้านได้ละ” วิลพูดด้วยสีหน้าสงสัย
“มีแหละแต่โดนพวกเฟลไปป่วนกลางเวทีเลยต้องยกเลิกงานไป” นกพูดด้วยอารมณ์ฉุนเล็กน้อย
“ไหงงั้นละ แล้วเรื่องเป็นไงมาไงละถึงมีเฟลไปโผล่กลางงานของเธอได้น่ะ”
“ไม่รู้สิ ช่างเหอะ เอาน้ำส้มเย็นมาให้ฉันแก้วละกัน”
“จ๊ะ ๆ เดียวจะมาเสิร์ฟให้นะ” วิลรับออเดอร์และเดินไปเคาเตอร์เพื่อที่สั่งน้ำส้มให้นก

ระหว่างที่นกกำลังนั่งพักในร้านนั้น ทางโทรทัศน์ก็ถ่ายทอดเหตุการณ์เกี่ยวกับตัวประหลาดที่บุกในงานแสดงของนก และรายงานข่าวว่ามีสัตว์ประหลาดไม่ทราบที่มาออกอาละวาดในงานของนก ทำให้คนในร้านรู้สึกแตกตื่นกับเหตุการณ์ที่ออกข่าวครั้งนี้อย่างมาก จากนั้นภาพก็เปลี่ยนเป็นภาพของนักรบลึกลับ ที่กล้องบังเอิญจับได้ระหว่างที่คุยกับอยู่นกอยู่ จากนั้นนกก็รีบเรียกวิลมาให้ดูทีวี

“วิล... มาดูทีวีนี่เร็ว”
“มีไรหรือ นก?”
“นั่นแหละ นักรบที่มาขัดขวางฉันตอนปราบเฟลน่ะ”
“โห... ใส่ชุดซะ ปิดหัวด้วยไม่รู้ว่าเป็นใครเลยนะนั้น”
“เออสิ... น่าแปลกนะทำไมถึงมีคนที่สามารถใช้เกทเก็ตได้อีกน่ะ”

ระหว่างที่พวกเธอคุยกัน ก็มีสาวน้อยมาเสิร์ฟน้ำส้มให้กับนกที่กำลังนั่งดูทีวี

“นี่คะ น้ำส้มที่สั่งไว้”
“จ๊ะ ขอบใจมากนะ” นกพูดต่อ “จะว่าไป เป็นพนักงานใหม่หรือน้อง”
“ใช่แล้วละ น้องคนนี้เค้าชื่อเนล มาทำงานพร้อมกับพี่ของเธอ” วิลพูดแนะนำ
“เหรอ แล้วพี่ของเค้าละอยู่ไหนละตอนนี้น่ะ”
“อยู่ในห้องครัว ตอนนี้เค้ามาทำงานพิเศษเป็นกุ๊กให้ร้านเราน่ะ”

พวกเธอคุยกับซักพัก แป้งก็ออกมาจากห้องครัวพร้อมกับชุดอาหารพิเศษที่จะบรรจุลงในเมนูแนะนำประจำร้าน

“วิล มาลองนี่หน่อยไหมเมนูใหม่ประจำร้านน่ะ” แป้งเรียกวิล
“ฉันไม่ทานละกันพึ่งทานข้าวมาน่ะ”
“เหรอ แย่จังเลยแฮะ”
“ไม่เป็นไรให้นกเค้าทานดูสิ”
“นกใครหรือ นกน่ะ”
“อ้อเพื่อนฉันเองแหละ เดียวฉันพาไปแนะนำให้รู้จักละกัน”

จากนั้น วิลก็พาแป้งไปที่โต๊ะที่นกกำลังนั่งดื่มน้ำส้มดูทีวีที่ถ่ายทอดเกี่ยวกับการปรากฏตัวของพวกเฟล ที่มาก่อกวนงานคอนเสิร์ตของเธออยู่

“นก ๆ ฉันมีเพื่อนจะแนะนำให้รู้จักนะ”
“ว่าแต่ใครละที่แนะนำให้ฉันรู้จักน่ะ”
“นี่ไง คนนี้แหละ แป้ง พี่สาวของเนลที่มาเสิร์ฟน้ำส้มให้เธอ”
“ดีจ๊ะ นก ฉันแป้งนะ” แป้งพูดทักทายพร้อมแนะนำตัว
“ดีคะ”
“เออ ถ้าไม่เป็นการรบกวนช่วยชิมอาหารเมนูใหม่ของฉันได้ไหม”
“อือ ได้สิไม่มีปัญหาหรอก”
“ขอบใจมากน้า~”

แล้วแป้งก็เสิร์ฟอาหารให้กับนกเพื่อลองทานดู แล้วยืนคอยข้าง ๆ โต๊ะอย่างใจจดใจจ่อเกี่ยวกับรสชาติอาหารที่เธอทำให้นกลองทาน

“ใช่ได้เลยอาหารฝีมือเธอน่ะ ถึงแม้จะยังไม่เท่ากับเชฟส่วนตัวของฉันหนะนะ” นกพูดชม
“เหรอขอบใจมากนะ”
“ฉันทำอาหารสู้เธอไม่ได้แน่ ๆ เลยแป้ง” นกพูดพร้อมกับหันไปคุย
“ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก เหอ ๆ” แป้งพูดต่อ “เออ... ฉันขอตัวเข้าครัวก่อนละกันนะ” แป้งพูดเสร็จก็เดินเข้าไปในครัว
“วิล ๆ จะว่าไปนะ อาหารร้านเธอก็ใช้ได้เลยนะ”
“เหรอ ขอบใจมากที่ชมน่ะ”
“ฉันไม่ได้ชมเธอ ฉันชมร้านเธอต่างหาก”
“....” วิลฉุนกับการพูดของนกเล็กน้อย
“เออนี่ลูกๆ พ่อมีข่าวดีจะบอก ตอนนี้พ่อได้ชื่อร้านแห่งนี้แล้วนะ”พ่อของวิล มารัด เดินมาด้วยท่าทีแฮปปี้อย่างแปลกประหลาด
“อะไรอีกละพ่อ ชื่อร้านของพ่อที่เสนอให้หนูฟังมา100กว่าชื่อ มันไม่เคยใช้ได้เลยหนิ...”วิลตอบแล้วจึงถอนใจ
“...ลูกไปได้นิสัยแบบนี้มาจากใครนะ หัดฟังให้จบก่อน ชื่อร้านของเราต่อไปนี้คือ House Of Maid ไงละ ลูกๆคงไม่ปฏิเสธกันนะ เพราะพ่อกำลังทำป้ายอยู่พอดี”มารัดยิ้มพลางชูนิ้วโป้ง
“ในเมื่อพ่อทำป้ายไปแล้ว...แล้วจะมาพูดให้หนูฟังทำไมละ”วิลพูดตอบ
“แต่เราว่าชื่อนี้ก็เพราะดีนะ ง่ายๆสไตล์พ่อติงต๊องของเธอคิดหละ ฮิฮิ” นกพูดพลางหัวเราะไปพร้อมกับแป้งและเนล จนทำให้วิลทำหน้างอนเพราะทุกคนหัวเราะพ่อของตน

ระหว่างนั้นทีวีก็ออกข่าวด้วยว่ามีการปรากฏตัวของเหล่าสัตว์ประหลาด ซึ่งกำลังไปทำร้ายคนในเมืองที่บริเวณห้างสรรพสินค้า ทำให้นกและวิล ตกใจเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้มากขึ้น

“ตายละ มันเล่นทำร้ายคนในเมืองเลยหรือเนี้ย!!!” วิลพูด้วยเสียงตกใจ
“จะมา ตายลง ตายละอะไร ออกจากร้านแล้วไปกันได้แล้ว” นกตะโกนเรียกอยู่หน้าร้าน
“อะ..อือ” วิลตอบและพูดต่อ “พี่เฟิร์น น้าโจ ฝากเฝ้าร้านแปปนะคะ หนูมีธุระนิดหน่อย”
“ได้ ๆ จะไปไหนน่ะเรา ข้างนอกยิ่งมีเรื่องอันตรายอยู่ด้วยนะ” โจพูดยังไม่ทันเสร็จพวกเธอก็หายจากร้านไป

หลังจากที่พวกเธอออกจากร้านไปได้ระยะหนึ่งก็แปลงร่างเป็น นากาเลี่ยนกับการูดาเลี่ยน เพื่อที่จะมุ่งหน้าไปยังห้างสรรพสินค้ากลางเมืองที่พวกเฟลปรากฏตัว

จนกระทั่งพวกเธอก็เดินทางมาถึงห้างสรรพสินค้าที่พวกเฟล นั้นมาก่อกวนพอดี

“โห ทำไมพวกเฟลมันเยอะแบบนี้เนี้ย” วิลพูดด้วยเสียงตกใจ
“มาตกใจอะไรเวลานี้มาช่วยกันปราบมันก่อนสิ”
“ดะ ได้ ๆ”

พวกเธอสองคนก็ พุ่งเข้าไปกลางฝูงของเฟล การูดาเลี่ยนรียกชิพออกมาสองอันนันก็คือ กริม(Grim) กับ กัน(Gun) ออกแล้วยัดเข้าไปในเกราะที่แขน และก็มีปืนคู่ออกมาที่มือเธอสองข้าง จากนั้นก็เรียก วิน(Wind) ชิพออกมาใส่เข้าไปอีกทำให้ปืนของเธอยิงกระสุนออกมาเป็น ก้อนลมและแตกตัวกระจายไปโจมตีพวกเฟลที่อยู่ในห้าง ส่วนทางนากาเลี่ยน เรียกชิพ เด็กเกอร์(Dagger) กับ อิเล็ค(Elect) ออกมาแล้วใส่ข้าไปในหอก ทำให้หอกของเธอกลายเป็นดาบสั้นคู่ที่มีกระแสไฟฟ้าอยู่ แล้วพุ่งเข้าไปโจมตีพวกเฟล ทั้งหมด

“ถ้ามัวแต่ปราบแบบนี้ไม่มีหมดแน่เลยแฮะ” นกพูด
“ก็ว่าแบบนั้นแหละ”
“เดียวเธอไปหลบก่อนนะ ฉันจะใช้ท่าที่ทำลายพวกมันในที่เดียวเลยละกัน”
“โอเค!!”

พอนากาเลี่ยนไปหลบ การูดาเลี่ยนก็เรียกปืนเก็บจากนั้น ก็เรียก ใช้ชิพ โฮมมิ่ง(Homing) วิน(Wind) และ คัต(Cut) ออกมา แล้วยัดใส่มีดสั้นของเธอ จากนั้นก็มีกงจักรลมจำนวนมากเกิดขึ้นรอบตัวเธอ และเธอก็ยิงเข้าไปยังกลุ่มเฟลที่อยู่ในห้าง ทำให้พวกเฟลจำนวนมากโดนตัดออกเป็นสองส่วนและหายไป

“โห พลังโจมตีรุนแรงจังเลยท่านี้น่ะ” วิลพูดชมนก
“ใช่ แต่ใช้พลังงานเยอะเหมือนกันแฮะถ้าใช้ชิพ สามอันพร้อมกันเนี้ย” นกพูดและทรุดลงเล็กน้อย
“อือ พักก่อนไหมละ”
“เชอะ...ก็ได้”

จำนวนคนที่อยู่ในห้าง ก็หายไปหมดเพราะการก่อกวนของ เฟลทำให้ในห้างมีแต่พวกเธออยู่กัน ซักพัก็มีเฟลอีกตัวปรากฏออกมา รูปร่างเหมือนกวาง คล้ายมนุษย์ผู้หญิงมากและออกมาพูดกับเธอ

“ถ้าจะใช้พลังงานจนหมดเลยนะ พวกแก” เฟลพูด
“แก... ทำไมเฟลถึงพูดได้ละ” วิลพูดด้วยน้ำเสียงตกใจ
“แปลกมากหรือที่ เฟลอย่างพวกฉันจะพูดได้น่ะ” เฟลพูดต่อ “เกือบลืมแนะนำตัวไป ฉัน ดูลอย (Doe-roid) หรืออีกชื่อตามตำนานของพวกแก อัปสรสีหะ”
“แล้วทำไมพวกแกต้องมาทำร้ายคนในห้างด้วยล่ะ”
“ก็เพื่อที่จะเรียกพวกเธอมายังไงละ”
“หา...เพื่อที่จะเรียกพวกฉันต้องทำถึงแบบนี้เลยหรือ” วิลพูดด้วยน้ำเสียงโกรธ
“ใช่แล้ว มีปัญหาเหรอไง”

ระหว่างที่ดูลอยพูดไม่ทันจบ นากาเลี่ยนก็กระโดดพุ่งเข้าไปฟันมันด้วยมีดสั้น แต่มันก็หนีโดดหลบออกพร้อมกับพุ่งเข้ามาถีบเข้าทีท้องของเธออย่างจังจนกระเด็นเข้าไปร้านในห้าง

“วิล เป็นไรมากไหม” นกตะโกนเรียกด้วยความเป็นห่วง
“นก ๆ สงสัยต้องพวกเราจัดการกันเองแล้วแฮะ” วันพูด
“อือ...”

หลังจากนั้นการูดาเลี่ยนก็เรียก กริม กับ กัน ชิพออกมา แล้วที่มือของเธอก็มีปืนคู่จากนั้นก็ยิงเข้าไปที่ตัว ดูลอยแต่ก็ไม่สามารถโจมตีมันโดยเลยซักนัดพร้อมมันกระโดดเข้ามาต่อยเธอจนกระเด็นออกไป

“พวกเธอมีความสามารถแค่นี้เองหรือ น่าผิดหวังจริงๆที่ฉันต้องมาลงมือจัดการเอง”
“บ้าที่สุด ทำไมเราทำไรมันไม่ได้เลยเนี้ย” วิลพูด
“แบบนี้มัน...แข็งแกร่งเกินไปแล้วนะ”
“สงสัยฉันต้องปิดฉากพวกแกลงเดี๋ยวนี้แล้วสินะ” ดูลอยพูดออกมาก

หลังจากที่ดูลอยพูด ที่เท้าของมันก็มีแสงสีแดงรวมกันที่ขาของมัน จากนั้นก็กระโดดขึ้นแล้วตวัดขาแล้วมีคลื่นพลังสีแดงพุ่งเป็นคลื่นรูปกากบาทสีแดงไปที่ตัวของนากาเลี่ยน

“ว้าย!!!!....” วิลอุทานพร้อมกับเอามือป้อง

ลำแสงพุ่งมาที่ตัวของนากาเลี่ยนแต่ ก็มีนักรบลึกลับมาปัดมันทิ้งออกไปด้วยการเตะ นักรบผู้มีเกราะสีทอง พร้อมกับกงเล็บที่มือและขา และมีหมวกครอบหัวไว้



“พวกเธอถอยไปนี่ปล่อยเป็นหน้าที่ของฉันเอง” เสียงนักรบลึกลับกล่าว
“อือ..ว่าแต่เธอเป็นใครกันน่ะ” วิลพูดด้วยความสงสัย
“เหอะน่า ถอยไปก่อนละกัน”

พอพูดเสร็จนักรบลึกลับก็เรียกชิพ แดช (Dash) กับ ครอ(Claw) ที่มือของเธอก็มีกงเล็บออกมา แล้วพุ่งเข้าไปสู้กับ ดูลอยกัน

“ใช้ได้เลยนี่นายัยตัวสีทอง” ดูลอยพูด
“เหรอ แต่ฉันไม่ได้มีแค่นี้นะ”

พอนักรบลึกลับพูดเสร็จ กงเล็บที่อยู่ที่มือก็ ถูกถอดออกไปเสียบที่ขาพร้อมกับเตะเข้าไปที่ตัวของดูลอย จนกระเด็นออกไป

“หนอย!!!....แก!!!!!!”
“มีน้ำยาแค่นี้หรือแกน่ะ” นักรบสีทองพูดประชดใส่
“ได้เลยมาวัดกันเลยดีกว่า”
“เอางั้นก็ได้”

จากนั้นตัวดูลอยก็มีแสงที่แดงรอบตัว เตรียมที่จะพุ่งเข้าโจมตีที่นักรบลึกลับนั้น แต่ก็เธอก็เรียกชิพออกมา 3 ชิพก็คือ ครอ, แดช และ สปีด(Speed) จนขึ้นโค้ดว่า ครอแสลชเชอร์ แล้วก็พุ่งเข้าไปโจมตีดูลอยที่กำลังชาร์ทพลังอยู่

“แก... ทำไมเร็วแบบนี้”
“ฉันหรือเร็ว แต่แกมันช้าไปต่างหากละ ยัยเต่าคลาน”

พอนักรบพูดเสร็จ ดูลอยก็ระเบิดจนหายไปเหลือแต่ ชิพที่มีโค้ดว่า จัมป์(Jump) ตกอยู่ และมันก็เข้าไปอยู่ในข้อมือของนักรบลึกลับ จากนั้นนากาเลี่ยน และการูดาเลี่ยนก็วิ่งเข้ามา

“ขอบใจมากนะ ที่มาช่วยพวกเราน่ะ” วิลกล่าวขอบคุณ
“หึ...ไม่จำเป็นต้องขอบคุณฉันหรอกนะ”
“นี่ ทำไมพวกเราพูดขอบคุณแล้วต้องพูดแบบนี้ด้วยละ!!” นกพูดด้วยเสียงโมโห
“ก็พวกเธอมัน ไม่แข็งแกร่งพอไง ถึงตองเสียท่าแบบนี้ เลิกเป็นนักรบแล้วกลับไปเป็นเด็กสาวปกติเหอะ”
“อะไรกัน ยัยนี้” นกพูด
“ไปละ หวังว่าคงได้เจอกันแล้วไม่มาขัดขวางการทำงานของฉันอีกละ” เธอพูดต่อ “ฉัน เลโอเลีย เรียกฉันแบบนี้ก็ได้ ลาละ” นักรบพูดเสร็จก็โดดหายไป
“บ้าที่สุด ทำไมคนแบบนี้ถึงมีเก็ทเก็ตได้นะ” นกพูดด้วยอารมณ์ฉุน
“เอาน่า ๆ คนเราไม่เหมือนกันหรอกน่ะ ปะพวกเรากลับกันเหอะ”
“อือ ๆ ได้”

พอพูดเสร็จพวกเธอก็กลายร่างเดิมแล้วเดินออกจากห้างทางด้านหลัง พร้อมกับความคิดในหัวของวิลว่า รู้สึกเหมือนเคยเจอนักรบลึกลับคนนี้ที่ไหนมาก่อนแต่ตัวเธอเองนั้นจำไม่ได้

ระหว่างนั้นเอง...มารัดที่นั่งดูข่าวเรื่องสัตว์ประหลาดอยู่ที่บ้านกำลังนั่งวิตกกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ด้วยสายตาที่จริงจัง เมื่อข่าวจบลง มารัดจึงเดินไปที่ห้องของตนพร้อมทั้งเปิดหน้าต่างดูท้องฟ้าช่วงพลบค่ำ โดยที่ดูเหมือนกับว่าเขาจะไม่รู้เรื่องเลยว่ามีนักรบลึกลับอีกคนหนึ่งยืนอยู่บนหลังคาร้านเมดคาเฟ่ของมารัด...


จบตอน
ตอนต่อไป วิกฤตเมืองหิมะ ช่วงต้น

--------------------------------------------------------------------------------

เรื่อง โดย IM
ภาพประกอบ โดย Duncoconut

--------------------------------------------------------------------------------


ก็ออกมาได้ซักทีนะครับสำหรับตอนที่ 9 ก็มี Gadget ปริศนาโผล่ขึ้นแต่ไม่รู้จะมาดีหรือมาร้ายสำหรับตัวละครตัวนี้ ที่อู้แล้วไม่แต่งต่อไม่มีอะไรหรอกครับผม อู้เองแหละสารภาพ (ฮา) ก็ขออภัยเพื่อน ๆ ที่ตามอ่านนะครับ

Tags: (none)
ตั้งกระทู้เมื่อ 04 ต.ค.49 เวลา 21:39:33 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 1 จากทั้งหมด 1 Reply

jews
นักเรียนสมัครใหม่ซิงๆ

โอ..ตัวละครลึกลับเพิ่มขึ้นเยอะเลย ยิ่งน่าติดตามครับ * *

ความคิดเห็นที่ 1 ตอบเมื่อ 05 ต.ค.49 เวลา 03:13:12 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 1 จากทั้งหมด 1 Reply
วิธีการใช้ Function ต่างๆ