IM&Duncoconut
(IM)
นักเรียนชาย

Fic:Nano Maiden ตอนที่ 6 การประชันสาว Maid Cafe พนักงานใหม่ประจำร้านคือ... (พร้อมภาพประกอบ Fic)



ตอนที่ 6 การประชันสาว Maid Cafe พนักงานใหม่ประจำร้านคือ...

เช้าวันเสาร์ตรูวันเสาร์อันสงบสุขของวิลที่นอนอยู่บนเตียงที่แสนนุ่ม จนกระทั่งพ่อของเธอก็ได้ทำเสียงดังโครมคราม ด้านล่างของบ้านที่เปิดเป็นร้าน เมด คาเฟ่ จนทำให้ตัวเธอไม่สามารถนอนหลับต่อได้ แล้วเธอก็เดินลงมาดูด้านล่างของร้านว่าเกิดไรกันขึ้น

“อรุณสวัสดิ์ลูก ตื่นแล้วหรือ” มะรัตทักทายด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม
“อรุณสวัสดิ์ค่ะ ว่าแต่ทำไรกันน่ะตั้งแต่เช้าแบบนี้เลย?”
“ก็มาจัดร้านไง นี่อย่าบอกนะลูกว่าลืมไปแล้วนะว่าวันนี้มีงานประกวดสาวเมดน่ะ”
“หา... วันนี้เลยเหรอ ลืมไปเลยละ”
“เออ... ใช่ช่วงนี้พ่อได้ยินเสียงลูกพูดอะไรในห้องน่ะ ยังกับพูดอยู่กับใครแหนะ”
“ปะ ปะ!! เปล่าไม่มีอะไรคะ ไม่ได้คุยกับใคร” วิลพูดด้วยน้ำเสียงตกใจพร้อมส่ายหน้า “งั้นหนูขอตัวไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดก่อนละกันนะคะ” เธอพูดเสร็จก็พร้อมกับวิ่งขึ้นชั้นบน

เฟิร์น ก็เดินเข้ามาในร้านกับ โจ ซึ่งเป็นน้องชายฝาแฝดของภรรยาของมะรัตที่เสียชีวิตไป เพื่อมาช่วยมะรัตในการจัดร้าน และตัวเฟิร์นเองก็เป็นผู้ร่วมประกวดในวันนี้ด้วยเช่นกัน

“อรุณสวัสดิ์คะ ลุงมะรัต” เฟิร์นยิ้มด้วยใบหน้าแจ่มใจหลังจากทักทายยามเช้า
“อรุณสะ....” โจยังไม่ทันพูดจบมะรัตก็กระโดดเข้ากอดโจ
“โอ้ว... จุน เมียรักคิดถึงจังเยยยย”

โจได้เอาหมัดต่อยเข้าทีท้องของมะรัตจน เค้าลงไปจุกกับพื้น

“โธ่เว้ย... นายนี่นะ ยังไม่เข็ดอีกหรือไง เป็นพี่เขยภาษาไรเนี้ย มากอดผู้ชายด้วยกัน”
“โอ... โอย... แค่กอดนิดกอดหน่อยเองไม่ สึกหรอหรอกน่า”
“น่าเบื่อจริง ๆ ทำไมพี่สาวฉันถึงมาแต่งงานกับนายได้เนี้ย”
“เค้าคงเห็นความดีฉันแหละ แล้วเธอไม่เห็นความดีในตัวฉันบ้างเลยหรือ”
“....” โจไม่พูดตอบพร้อมกับเดินไปที่เคาเตอร์ร้าน
“ฮิ ฮิ พวกคุณลุง ๆ นี่ตลกดีเนอะ งั้นหนูของตัวไปแต่งชุดให้หนูวิล ก่อนละกันนะคะ”
“อือ ๆ ได้ขอบใจมากนะ หนูเฟิร์น”

เฟิร์นก็เดินขึ้นไปชั้นสอง และเดินตรงที่ห้องของวิล แล้วเคาะประตูห้องของวิล

“ก๊อก ๆ”
“น้องวิล ๆ พี่ขอเข้าไปหน่อยได้ไหมจ๊ะ”
“คะ ค่า~ เข้ามาได้เลยค่ะ”
“รบกวนหน่อยนะจ๊ะ” เฟิร์นพูดต่อ “อ้าวยังแต่งตัวไม่เสร็จอีกหรือเนี้ย”
“ยังเลยค่ะ ตรงโบว์ด้านหลังมันผูกยากมากเลย เจ้าตัวคนที่ออกแบบชุดทำไมมันต้องออกแบบให้ใส่ยากแบบนี้ด้วยนะ”

ขณะนั้นเองที่บ้านของต่อ “ฮัดชิ้ว~” ต่อจาม “ใครนินทาฉันแต่เช้าเนี้ย"

“งั้นพี่ช่วยผูกให้ละกันนะ จะได้เสร็จเร็ว ๆ น่ะ”
“คะ ขอบคุณคะ แต่จะว่าไปช่วงนี้พี่หายไปไหนบ่อยจังน่ะ บางทีกลับร้านก็ไม่เจอพี่เลย”
“อ่อ... ช่วงนี้รายงานพี่เยอะน่ะ ช่วง ม.ปลายก็งี้แหละงานเยอะเป็นธรรมดา”
“เหรอคะ งั้นดูแลรักษาตัวเองด้วยนะค่ะพี่ หนูกลัวพี่จะทำงานมากไปจนไม่สบาย”
“จ้า... อะเสร็จละ เดียวพี่แต่งหน้าให้เลยละกัน”
“รบกวนพี่อีกแล้วนะคะ”

เฟิร์นแต่งหน้าพร้อมกับหวีผมให้วิล ปกติแล้วเธอก็ช่วยวิลแต่งตัวแบบนี้มาตั้งแต่สมัยเด็ก ซักพักพอแต่งตัวเสร็จเธอก็ขอตัวไปแต่งร้านละแต่งตัวใส่ชุดเมด ซักพักก็มีรถมาจอดหน้าร้านของมะรัต นักร้องสาวที่ก็เดินลงมาจากรถ พร้อมกับเดินมาที่หน้าร้านของเค้า

“เนี้ยเหรอ ร้านที่ยัยวิลทำงานอยู่ ทำไมมันเล็กแบบนี้เนี้ย”
“เป็นร้าน Maid Café ครับ เจ้าเดียวในเมืองนี้เลยแถมเป็นที่โด่งดังมากในช่วงนี้เลยครับ” ผู้จัดการตอบ
“เหรอ”

นก ก็เดินเข้าไปร้านพร้อมกับเจอวิลที่ใส่ชุด เมด กำลังจัดร้านอยู่เพื่อที่จะทำการประกวดสาวเมดประจำร้าน

“ไง วิล มาทำงานซะเหมือนคนรับใช้เลยนะ แต่ก็เหมาะกับเธอดีแหละ”
“ดีนก ไงถึงมาที่นี้ได้ละ”
“เอ้อ เห็นได้ข่าวว่าเธอทำงานอยู่ที่นี่ พร้อมกับร้านมีประกวดสาวเมดก็เลยมาเข้าแข่งด้วย”
“หา....”

ซักพัก มะรัตก็เดินออกมาจากหลังร้านก็พบกับนกที่กำลังยืนคุยกับวิลอยู่ในร้าน พร้อมกับเดินเข้าไปทักทาย

“สวัสดีครับ”
“สวัสดีค่ะ คุณผู้จัดการร้าน”
“เอ๋!!!... เสียงนี่มัน เสียงของนางเอกเรื่อง Magical Ronia นิ”
“ใช่คะ หนูเป็นคนพากษ์นางเอกของเรื่องนั้นเอง”
“โอ้ว... นักพากษ์ตัวเป็น ๆ เป็นสิ่งที่หายากจริง ๆ ขอถ่ายรูปหน่อย” มะรัตพูดเสร็จก็วิ่งไปเอากล้องมาถ่าย
“ว่าแต่ วิล ตาแก่นี่ใครน่ะ”
“เออ... ออ... พ่อฉันเองแหละ”
“หา... พ่อเธอ นี่สินะเค้าบอกว่าพ่อเป็นยังไงลูกก็มักจะเป็นแบบนี้”
“บ้าสิ ฉันไม่เหมือนพ่อฉันนะ หยาบคายมากเลยเธอเนี้ย...” เธอก็พูดต่อ “ว่าแต่เธอคิดไงถึงอยากมาประกวดงานนี้น่ะ”
“เปล่า แค่กิจกรรมยามว่างของฉันเอง และก็อยากแข่งกับยัยเฉิ่มแถวนี้ด้วยหนะ”
“เหรอ จริงเหรอ” วิลตอบด้วยใบหน้าที่ไม่พอใจ

จากนั้น โจ ก็เดินลงมาจากชั้นสองของร้านก็มาพบกับพวกเธอทั้งสองคนพอดี

“ไง วิลแต่งตัวเสร็จแล้วเหรอ”
“เสร็จแล้วคะ คุณน้า”
“เหรอ อะนั้นใครน่ะ เพื่อนหนูเหรอ”
“ใช่คะ เพื่อนหนูเองแหละ ชื่อ นก น่ะคะ”
“เอ๋... ใช่ นก ที่เป็นนักร้องที่กำลังดังช่วงนี้หรือเปล่าน่ะ”
“คะ ๆ ใช่คะ” นกตอบด้วยเสียงตะกุกตะกัก
“ใช่จริง ๆ ด้วย งั้นน้าของตัวไปห้องครัวก่อนละกัน กะว่าจะไปดูเฟิร์นเค้าหน่อยน่ะ”
“ได้คะ”

หลังจากที่โจเดินเข้าไปในครัวของร้าน นกก็ถามวิลว่าคน ๆ นั้นเป็นใคร

“วิล ๆ คนนั้นเป็นใครเหรอ”
“น้าฉันเองน่ะ น้องชายแม่ฉันน่ะ มีไรหรือ”
“เหรอ” นกตอบพร้อมกับหน้าแดง
“นั้นเธอ หน้าแดงแล้ว อย่าบอกนะว่า...ชอบน้าของฉันน่ะ”
“ใช่... เอ้ย!!! เปล่า ๆ ไม่ใช่แบบนั้น”
“จะว่าไป เธอไปเปลี่ยนชุดที่ห้องฉันก่อนละกัน”
“เอางั้นก็ได้”

วิลพานกไปที่ห้องของเธอ และยื่นชุดเมดให้เธอ พร้อมกับบอกนกว่าต้องลงไปช่วยเค้าจัดร้านข้างล่างต่อ

“ใช้ห้องฉันแต่งตัวไปก่อนละกัน ฉันต้องลงไปจัดร้านต่อน่ะ”
“ห้องเล็กๆนี่หนะเหรอ...แต่เอาเถอะก็สมเป็นห้องเธอดีแล้วละ”

วิลถอนหายใจกับนิสัยปากเสียของนกแล้วเดินออกจากห้อง พอวิลลงมาชั้นล่างของร้านก็เจอมะรัตกำลังคุยกับทิพย์และมินท์



“เพื่อน ๆ ลูกมาหาแนะ”
“อ้าว มินท์ ทิพย์ มาทำไมหรือวันนี้”
“ก็วันนี้มีงานประกวาดสาว เมด นิ ฉันก็เลยมากะจะถ่ายรูปเธอซะหน่อย” มินท์ตอบ
“เออ ใช่จะว่าไป พวกเธอทั้งสองคนไม่คิดจะประกวดหน่อยหรือ” มะรัตพูดแนะนำไป
“ประกวดได้เหรอคะ คุณลุง” ทิพย์ตอบ
“ได้สิ วิลก็ประกวดด้วยนะวันนี้น่ะ” มะรัตหันหน้าไปคุยกับวิล
“หา!!! หนูต้องประกวดด้วยหรือ คุณพ่อไหงงี้แหละ”
“เออสิ ต้องประกวดเป็นการบังคับ หรือลูกจะทิ้งเพื่อนสองคนให้เป็นเป้าสายตาคนพวกนั้นละ”
“ง่า....ก็ได้ ๆ หนูประกวดก็ได้”
“ให้มันได้แบบนี้สิ ถึงจะสมเป็นลูกพ่อ”

ช่วงสาย ๆ คนก็เริ่มเข้ามาในร้าน และต่อก็เข้ามาแล้วด้วยเช่นกัน ในร้านก็เต็มไปด้วยคนที่ถือกล้องแบกเป้และคนทั่วไป จำนวนมากมานั่งดื่มกับทานอาหารรอการประกวด Maid Café และมะรัตซึงเป็นพิธีกร พร้อมกับเรียกต่อให้มาเป็น พิธีกรด้วยเช่นกันก็ ขึ้นไปกล่าวเปิดงาน

“สวัสดีครับ เหล่าผองเพื่อน พวกเรามีจิตใจเดียวกันใช่ไหมคร้าบ...” มะรัตตะโกน
“ใช่!!!” เหล่าคนในร้านขานตอบ
“เราชอบ สาวเมด กันใช่ไหม” ต่อพูด
“ใช่!!!!” คนในร้านขานตอบอีกครั้ง
“งั้นพวกเราก็มา เชิญชมการประกวด Maid Café กันได้เลยครับ”



หลังจากที่มะรัตและต่อกล่าวเสร็จ พวก วิล นก และเฟิร์นก็ขึ้นไปบนเวทีของร้าน เหล่าผู้ใครก็ ยกกล้องมาถ่ายพวกเธอ ตัววิลก็พึ่งจะเคยโดนคนถ่ายรูปเยอะขนาดนี้จึงมีท่าทีอายอยู่บ้าง แต่นกนั้นก็รู้สึกชินชากับเรื่องแบบนี้แล้ว ส่วนเฟิร์นก็คอยส่งยิ้มให้กับลูกค้าในร้านตามภาษาคนที่มีประสบการณ์ทำงานต้อนรับลูกค้ามาตลอด และมินท์กับทิพย์ขึ้นไปประกวดด้วยอาการเขินอายเช่นกัน จากนั้นซักพักก็มีหมอกปริศนากระจายทั่วเมือง ทำให้คนในเมืองเริ่มหลับกันเรื่อยๆ ไม่เว้นแม้แต่ในร้านของเธอ

“เฮ้ ไหงทุกคนหลับกันหมดได้เนี้ย” นกพูดด้วยสภาพที่กำลังงัวเงียใกล้จะหลับ
“พี่เฟิร์น มินท์ ทิพย์ ตื่นสิ โธ่....” วิลฝืนตัวเองปลุกพี่เฟิร์น
“ถ้าจะไม่ดีแล้วแฮะ แล้วสองตัวนั้นหายไปไหนละเนี้ย”

ในห้องครัวของหลังร้าน Maid Café

“นี่ที่พวกเราแอบหนี ออกมาคงไม่โดนว่าอะไรหรอกนะ” วันพูด
“ไม่หรอกวิลใจดีจะตาย แต่ว่าขนมแอลแคร์อร่อยจริงเลยแฮะ” นาคพูด
“ใช่ ๆ จะว่าไปใครทำน่ะ”
“พี่เฟิร์นน่ะ เค้าชอบมาทำขนมในห้องครัวนี้ ฉันชอบแอบมากินประจำเลย แหะ ๆ”
“สมแล้วที่ เป็นงูดิน ขี้ขโมยจริงนะ เธอเนี้ย”
“นี่ ยัยนกกระจอก ไม่คิดจะพูดไรสร้างสรรค์กว่านี้แล้วหรือไง”
“วัน นาค อยู่ไหนน่ะ” เสียงวิลตะโกนออกมาจากหน้าร้าน
“อะ วิลเรียกพวกเราละ ออกไปหากันเถอะ”

พวก Gadget สองตัวก็บินออกมา จากหลังร้านพร้อมกับตกใจทำไมคนในร้านถึงหลับกันหมด

“วิล เกิดไรขึ้นน่ะ ทำไมคนในร้านหลับกันหมดง่ะ หรือว่า!!!” นาคถาม
“ฉันก็คิดว่าน่าจะเป็นฝีมือ Fail นะ”
“เพราะพวกเธอแหละหายไปไหนกันมา ไม่จับสัญญาณ Fail กันเลย” นกดุ gadget ทั้งสองตัว
“เออ พวกเราขอโทษนะ” นาคกับวันพูด
“อือ อย่าไปดุพวกเค้าเลยน่ะ ตอนนี้พวกเราแปลงร่างออกตามหา Fail ก่อนที่เราจะหลับไปเหมือนคนอื่นเหอะ”
“ได้ ถ้าใครเจอก็ติดต่อมาด้วยละกัน ชั้นจะได้จัดการเจ้าตัวที่มาขัดขวางงานประกวดของชั้นเอง” นกตอบด้วยเสียงโกรธ

หลังจากที่พวกเธอแปลงร่างกันเสร็จก็เดินทางออกจากร้านเพื่อที่จะหา Fail แต่ระหว่างทางก็เห็นคนในเมืองหลับกันหมด ส่วนการูดาเลี่ยนก็บินหาจากท้องฟ้าแต่วิสัยทัศน์นั้นแย่มาก เพราะเต็มไปด้วยหมอกจึงทำการหาได้ลำบาก ส่วนทางด้านนากาเลี่ยนก็โดดไปตามตึกก็ได้รับสัญญาณ Fail จากด้านบนดาดฟ้าห้างสรรพสินค้า Big-B ที่อยู่กลางเมือง จึงได้ติดต่อไปหา การูดาเลี่ยนว่าพบเจ้า Fail ตัวนี้ที่บนดาดฟ้าห้างสรรพสินค้านั้น บอกให้ไปเจอกันที่นั้น

“นก ฉันพบ Fail แล้วอยู่ที่ห้าง Big-B”
“เหรอ อือเดียวฉันจะไปหานะ”
“โอเค ฉันมุ่งหน้าไปก่อนนะ”

นากาเลี่ยนเดินทางมาถึงดาดฟ้าของห้าง ก็พบกับกลุ่ม Fail รูปร่างต่างๆรูปแบบจำนวนมากอยู่ด้านบน

“ทำไมพวก Fail มันเยอะแบบนี้ละเนี้ย” วิลตกใจถึงจำนวนศัตรูที่มากกว่าที่เจอมา
“พวกนี้มัน Fail ไม่สมประกอบน่ะ ถ้าจะโดนควบคุมอีกทีนะ”เสียงของนาคออกมาจากเกราะนากาเลี่ยน
“คงต้องไปกำจัดมันจะเป็นการดีแฮะ ถ้าปล่อยให้ลงจากดาดฟ้าไปได้จะลำบากคนทั้งเมือง” ซักพักการูดาเลี่ยนก็มาถึงดาดฟ้าของห้างก็ตกใจกับเหล่า Fail จำนวนมาก
“หยึ่ย ทำไมมันมากแบบนี้เนี้ย”นกทำหน้าขยะแขยง
“มาแล้วหรือนก ก็ไม่รู้เหมือนกันทำไมมันมารวมกันบนนี้น่ะ”
“เหรอ... งั้นฉันเปิดการโจมตีก่อนละกัน"

การูดาเลี่ยน เรียก Chip Homing และ Wind ออกพร้อมกับใส่เข้าไปที่ข้อมือของเธอ พร้อมกับที่ข้อมือบอกรหัสโค้ด Homing Wind ลูกกระสุนมิไซล์จำนวนมากพุ่งไปยังพวก Fail ที่อยู่บนดาดฟ้าของตึก จากนั้นตัวเธอก็เรียกใช้ Chip Grim และ Gun พร้อมกันจนมีอาวุธออกมาเป็น Dual Gun ตัวเธอก็กระโดดลงไปกลางวงของพวง Fail และทำการจัดการ Fail บนดาดฟ้านั้น

“นก เค้าไปแล้ว พวกเราก็ไปกันบ้างสิ”
“ได้เลย รอเวลานี้มานานแล้วละ”

นากาเลี่ยนก็ กระโดดเข้าไปพร้อมกับเรียก Chip Slash กับ Shield ขึ้นมา แล้วยัดลงไปที่หอก ทำให้ บริเวณหอกที่แสงออร่า สีน้ำเงิน และมือซ้ายก็มี โล่ห์ที่เธอใช้อยู่เป็นประจำขึ้นมา พร้อมกับโดดเข้าไปใช้หอกของฟาดเค้าไปพวก Fail จนมีคลื่นพลังทะลุไปโดนพวก Fail ที่อยู่ด้านหลังอีกพอควร และพวกเธอก็สู้กับพวก Fail ไปซักพักใหญ่

“จะว่าไปทำไมมันยังไม่หมดซักทีเนี้ย” การูดาเลี่ยนพูดขึ้น
“ฉันว่าต้องหาแกนกลางตัวที่ควบคุม เจ้าพวกนี้ให้เจอนะ นาคช่วยหาที”
“ได้จ๊ะ” นาคตอบรับ

พวกเธอก็สู้กับพวก Fail กันอยู่ซักพัก อยู่ ๆ ก็มี Fail มาโจมตีด้านหลังของนากาเลี่ยน และการูดาเลี่ยนเห็นพอจึงเข้าไปช่วย

“ฉัวะ” เสียงโดนฟัน
“อะ นกเป็นไรมากไหม ขอโทษด้วยนะ”
“เธอ... นี่มันไม่ระวังตัวบ้างเลยหรือไงเนี้ย”
“อา... ฉันขอโทษนะ”
“ช่างมันเหอะ รีบ ๆ หา แกนกลางมันให้เจอก่อน”

ซักพัก นาคก็พบแกนกลางของ Fail ตัวที่ควบคุมพวกนี้ อยู่บนเสาอากาศของห้าง

“วิล เจอแล้วมันอยู่บนเสาอากาศน่ะ” นาคพูด
“ขอบใจมากนะ นาค”
“วิล.. ฉันก็ไม่อยากจะขัดเธอนะ แต่พวกเราจะฝ่าไปหามันได้ไงน่ะ”
“ก็ฝ่ามันไปเลยสิ” วิลตอบโดยไม่คิด
“จะบ้าหรือไง!!! เธอเนี้ยไม่ดูเลยหรือจำนวน Fail มันไม่ลดลงเลยนะ” นกดุวิลที่คิดอะไรง่ายๆ
“จริงด้วย”
“เธอนี่มันสุดจะบ้าเลยนะ” นกปิดตาถอนหายใจหลังพูดเสร็จ
“ฉันไม่ได้บ้านะ คนที่เรียกคนอื่นว่าบ้าแหละที่บ้าที่สุด”
“จะเอาไงก็เรื่องของเธอ ฉันจะเปิดทางแล้วฝ่าไปละกัน”

จากนั้นก็การูดาเลี่ยนก็ เรียก Chip Grim และ Cut ออกมา ทำให้มีอาวุธกรรไกรแบ่งเป็นสองอัน พร้อมกับปาเข้าไปในวงของพวก Fail ทำให้ Fail บางส่วนหายไป และต่อจากนั้น นากาเลี่ยนก็ เรียก Chip Electric และ Stab ขึ้นพร้อมกับใส่เข้าไปในหอก หอกของนากาเลี่ยนเกิดประกายไฟฟ้าขึ้นมาพร้อมพุ่งเข้าไปโจมตีแกนกลางของ Fail ด้านบนเสาอากาศ แต่ใม่สามารถไปถึงได้

“บ้าที่สุดเลย ฝ่าเข้าไปไม่ถึงมัน แล้วพวกเราจะทำไงดีเนี้ย”

ระหว่างที่พวกเธอทั้งคู่เข้าตาจนก็มีเสียงลึกลับตะโกนออกมาจากด้านหลังในหมอก

“Gravity Shake!!!!” เสียงลึกลับ

ทำให้พวก Fail ทั้งหมดไม่สามารถเคลื่อนไหวได้และล้มลงไปกองกับพื้น

“ตอนนี้แหละ พวกเธอทั้งสองโจมตีที่แกนกลางเลย” นักรบลึกลับที่สวมหมวกครอบหัวกล่าว
“ค่ะ ๆ นก ฉันจะ Break มันไว้นะแล้วเธอจัดการมันได้เลย”
“อื้อได้เลย”

นากาเลี่ยนเรียกใช้ Chip Electric พร้อมกับ Break ทำให้บริเวณนิ้วของเธอมี กระแสไฟรวมกันเป็นก้อน พร้อมกับหอกก็บอก โค้ดกว่า Thunder Beat เป็นสายฟ้าพุ่งเข้าไปยังแกนกลางของ Fail ทำให้ตัวมันมีกระแสไฟฟ้าล้อมรอบพร้อมกับขยับไปไหนไม่ได้ จากนั้นการูดาเลี่ยนก็เรียก Chip ขึ้น Grim Saber และ Cut ใส่เข้าไปทีข้อมือของเธอ พร้อมกับขึ้นโค้ดว่า Dual Victory จากนั้นเธอก็บินขึ้นไปฟันที่แกนกลางของ Fail เป็นตัว V สองตัว จน Fail สลายกลายเป็นชิพ Mist Chip แล้วถูกดูดเข้าไปในข้อมือของนากาเลี่ยน



“ในที่สุดก็ปราบได้แล้ว ขอบใจมากนะ นก”
“ฮึ ~ เรื่องแค่นี้เอง ไม่เห็นจะยากอะไรเลย”
“จะว่าไป เรายังไม่ขอบคุณ คนนั้นเลยแฮะ”
“ไม่ต้องขอบคุณเค้าหรอกเค้าหายไปตั้งแต่ ปราบมันได้แล้วละ”
“งะ จริงดิ แย่เลย แต่ว่าเค้าเป็นใครน่ะ”
“ช่างเหอะ รอบนี้ฉันชนะเธอนะ”
“ชนะอะไรหรือ??”
“ก็ครั้งนี้ฉันปราบ Fail ที่นี่ได้เยอะกว่าเธอน่ะสิ และก็เป็นคนได้เจ้าตัวหมอกนั่นด้วย”
“หา นี่เราแข่งกันด้วยหรือ”
“เธอนี่มันบื้อเหมือนพ่อเธอจริง ๆ แล้วก็ต๊องพอ ๆ กัน”
“ง่า.... พูดจาหยาบคายจริง”

หลังจากที่ปราบ Mist Fail สำเร็จพวกเธอก็มุ่งหน้ากลับบ้าน และหมอกที่ปกคลุมเมือง มัทนะ ก็หายไปผู้คนในเมืองก็ ตื่นจากการหลับ พอพวกเธอถึงร้านก็ขึ้นเวที จากนั้นคนในร้านก็ตื่นขึ้นพร้อมกับสงสัยว่าเกิดไรขึ้น แต่มะรัตและต่อก็ ไม่อยากให้เกิดเรื่องขึ้นก็บอกว่าจะมีการประกวดต่อไปอีกครั้ง จะเป็นโหวตให้คะแนน ให้กับเมดที่พวกท่านชอบ ซักพักหลังจากที่ในร้านทำการโหวตเสร็จ มะรัตก็ประกาศผลผู้ชนะ พวกของวิลก็ยืนขึ้นไปบนเวที

“ฉันชนะแน่ๆ เพราะฉันมั่นใจ” นกกระซิบวิล
“อือ... ฉันก็หวังแบบนั้นแหละ”
“ถ้าชนะรอบนี้อีกครั้งละก็ หึ ๆ ไม่อยากจะคิดเลย” นกคิดในใจ

จากนั้นมะรัตก็ประกาศผลผู้ชนะเมดงามประจำร้านขึ้นมา

“ผู้ชนะการประกวด สาวเมดประจำร้านเราก็คือ!!!”
“ฉัน ฉัน” นกคิดในใจ
“หนูเฟิร์น ครับ ผู้ซึ่งใช้รอยยิ้มพันล้าน และพลังสาวแว่นครับ”
“หา!!!... เป็นไปได้ไง” นกท้วงมะรัต
“ผลมันประกาศมาแบบนี้นะหนู ให้ทำไงละครับ”
“ไม่จริง น่ามันต้องผิดพลาดแน่ ๆ”
“หนูนก อาว่าไม่เป็นไรหรอก การแข่งแบบนี้มีบ่อย ๆ อยู่แล้วน่ะ ถ้ามาทำงานในร้านนี้นะ” โจพูด
“จริงหรือค่ะ อาโจ”
“ใช่ครับ”
“อาฮะ ถ้าฉันทำงานที่นี่ก็อยู่กับอาโจได้ตลอดเลย” นกคิดในใจ “งั้น... หนูขอสมัครทำงานที่ด้วยละกัน”
“จริงหรือครับ ดีใจมากเลย”

จากนั้น นก ก็เป็นสมาชิกใหม่ประจำร้านของมะรัต หลังจากที่พวกวิลลงเวที วิลก็เดินไปหาพ่อของเธอ

“พ่อ พ่อคะ หนูมีเรื่องอยากถามมานานแล้ว”
“มีไรหรือ ลูก”
“คือว่า ร้านของพวกเราชื่อร้านอะไรคะ เปิดมาเกือบเดือนแล้วนะ”
“เออใช่ ลืมไปเลย ตายหองแล้ว”
“พ่อ.... แบบนี้ทุกทีเลย”

มะรัตก็นั่งกุมหัวตัวเองพร้อมกับนึกชื่อร้านที่จะตั้ง แต่ก็นึกไม่ออกซักทีว่าจะใช้ชื่อร้านอะไรดี

จบตอน
ตอนต่อไป ความจริงที่มองไม่เห็น


--------------------------------------------------------------------------------
เรื่อง โดย IM
ภาพประกอบ โดย Duncoconut

--------------------------------------------------------------------------------
ในที่สุดก็จบตอนที่ 6 กันแล้วนะครับสำหรับ Nano Maiden ตอนที่มีการแข่งขัน Maid Cafe แต่ผู้ชนะนั้นก็ คือ เฟิร์น นั้นเอง คงถูกใจคนที่ชอบสาวแว่นกันทุกคนนะครับ ตอนนี้เรามีกิจกรรมเสริมให้เพื่อน ๆ มาร่วมครับ นั้นก็คือ ตั้งชื่อ ร้าน Maid Cafe ให้ใน fiction ของพวกเรา หมดเขต ตอนหน้าครับ มีเวลาให้คิดอีกเยอะครับผม smile

สามารถอ่านตอนเก่า ๆ ได้ เว็บข้างล่างนะครับ สามารถไปโพสฝากไว้ที่ บอร์ดของเว็บได้ครับ เรื่อง ชื่อร้าน Maid

http://loginth.zapto.org

Tags: (none)
ตั้งกระทู้เมื่อ 23 ส.ค.49 เวลา 22:26:23 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 4 จากทั้งหมด 4 Reply

FAZZ010c
ลุงแกลบ

มะรัตก็นั่งกุมหัวตัวเองพร้อมกับนึกชื่อร้านที่จะตั้ง แต่ก็นึกไม่ออกซักทีว่าจะใช้ชื่อร้านอะไรดี ------ มะรัตนี่อดีตเคยเรียนที่คุโรมาตี้สินะ.......

ความคิดเห็นที่ 1 ตอบเมื่อ 24 ส.ค.49 เวลา 01:06:35 น.

กระดาษหลากสี
เศษกระดาษข้างถังขยะ

ว่าจะคอมเม้นหลายทีแล้วแต่รอดูท่าทีอยู่ว่าจะเขียนนานขนาดไหนจนถึงตอนที่ 6 เราคิดว่าผู้เขียนน่าจะจริงจังกับงานของตัวเองพอสมควรจึงกล้าคอมเม้น
ข้อแรก อยากแนะนำให้เขียนภาษาอังกฤษเป็นทับศัพท์ภาษาไทยจะทำให้การอ่านลื่นไหลขึ้นได้บ้าง สำหรับข้อความที่สำคัญอาจจะวงเล็บภาษาอังกฤษไว้

ข้อที่สอง การถ่ายทอดออกมาเป็นสำนวนภาษายังมีปัญหา อ่านแล้วไม่สร้างภาพขึ้นมาเท่าไร
ขอให้ลอง อ่านการ์ตูนเรื่องล่าล้างกางเขนเลือด ดูแล้วลองเขียนกลับมาเป็นนิยาย แล้วพิจารณ์ฝีมือในการถ่ายทอดภาพออกมาเป็นตัวหนังสือดูว่าสมบูรณ์พอเพียงหรือยัง

ที่เราให้ตัวอย่างเรื่อง ล่าล้างกางเขนเลือด เพราะว่าเป็นการ์ตูนที่เขียนมาจากนิยายแล้วเราเห็นว่าถ่ายทอดอารมณ์และภาษาแบบนิยายได้ดี

สุดท้ายสำหรับบ้านเราการออกมาวิจารณ์งานเขียนอาจจะโดนตำนิจากผู้เขียนเสียเองเนื่องจาก ผู้สร้างสรรค์ผลงานในบ้านเรานั้นมีอีโก้สูงมาก หากทำให้ขุ่นข้องหมองใจกรุณาบอกกันตรงๆ เราจะได้ไม่วิจารณ์อะไรคุณอีก

ความคิดเห็นที่ 2 ตอบเมื่อ 24 ส.ค.49 เวลา 12:48:27 น.

IM&Duncoconut
(IM)

นักเรียนชาย

ต้องการ หาคนมา ment แบบนี้มานานแล้วครับ (นาน ๆ จริงนะพี่น้อง ออกมาตอน 1 มีคนมาเมนต์ จากนั้นไม่มีมาอีกเลยครับ)
หาคนมาแนะนำเรื่องการใช้สำนวนมานานแล้วครับ เพราะตรงนี้พวกผมรู้ตัวเองดีว่า ยังไม่ลื่นพอ ส่วนตรง ทับศัพย์ บางที ก็พิมพ์ไทยทับไปน่ะครับ แต่บางช่วงนี่เผลอใช้ Eng บ้าง แต่ต่อไปจะ ใช้ภาษาไทยแล้วจะมี วงเล็บด้วยภาษา Eng แทนครับผม

ผมไม่ใช่นักเขียนอาชีพ จึงแต่งได้ตามความสามารถทีมีของผม ดังนั้นใครมา comment เรื่องการใช้ สำนวนภาษา ก็ดีใจมากครับ

ความคิดเห็นที่ 3 ตอบเมื่อ 24 ส.ค.49 เวลา 15:19:05 น.

Temp
(Temp Nightflare)

แฟนของใหม่ รักใหม่ที่สุด

Quote : กระดาษหลากสี
ว่าจะคอมเม้นหลายทีแล้วแต่รอดูท่าทีอยู่ว่าจะเขียนนานขนาดไหนจนถึงตอนที่ 6 เราคิดว่าผู้เขียนน่าจะจริงจังกับงานของตัวเองพอสมควรจึงกล้าคอมเม้น
ข้อแรก อยากแนะนำให้เขียนภาษาอังกฤษเป็นทับศัพท์ภาษาไทยจะทำให้การอ่านลื่นไหลขึ้นได้บ้าง สำหรับข้อความที่สำคัญอาจจะวงเล็บภาษาอังกฤษไว้

ข้อที่สอง การถ่ายทอดออกมาเป็นสำนวนภาษายังมีปัญหา อ่านแล้วไม่สร้างภาพขึ้นมาเท่าไร
ขอให้ลอง อ่านการ์ตูนเรื่องล่าล้างกางเขนเลือด ดูแล้วลองเขียนกลับมาเป็นนิยาย แล้วพิจารณ์ฝีมือในการถ่ายทอดภาพออกมาเป็นตัวหนังสือดูว่าสมบูรณ์พอเพียงหรือยัง

ที่เราให้ตัวอย่างเรื่อง ล่าล้างกางเขนเลือด เพราะว่าเป็นการ์ตูนที่เขียนมาจากนิยายแล้วเราเห็นว่าถ่ายทอดอารมณ์และภาษาแบบนิยายได้ดี

สุดท้ายสำหรับบ้านเราการออกมาวิจารณ์งานเขียนอาจจะโดนตำนิจากผู้เขียนเสียเองเนื่องจาก ผู้สร้างสรรค์ผลงานในบ้านเรานั้นมีอีโก้สูงมาก หากทำให้ขุ่นข้องหมองใจกรุณาบอกกันตรงๆ เราจะได้ไม่วิจารณ์อะไรคุณอีก


หะหะ ย่อหน้าสุดท้ายโดนใจผมมาก grin

แต่ในบอร์ดนี้ไม่ค่อยมีอีโก้สูงหรอกครับ ถล่มตนกันทั้งนั้น ติกันเลยนะครับ

ความคิดเห็นที่ 4 ตอบเมื่อ 02 ก.ย.49 เวลา 16:41:53 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 4 จากทั้งหมด 4 Reply
วิธีการใช้ Function ต่างๆ