Hayashi DaN
คุณพี่ชายสุดหวาน

LOVE MAGIC FANTASYตอน Magicians-Heroines : เหล่า(หญิงสาว)ผู้มีความกล้าและเวทย์มนตรา(ตอนที่2-1)

เนื่องจากไม่สามารถลงได้หมดจึงต้องแบ่งออกเป็น 2 ส่วน...ขอขอบคุณมากครับที่อ่านและติชมตอนแรกและขออภัยที่มีคำที่พิมพ์ผิดมาก...ขอบคุณครับ

ตอนที่ 2 สู่ป่าแห่งความชั่วร้าย

“ตุบ”
ทันทีที่ดิวน่าเดินมาถึงก็ทิ้งถุงใส่เหรียญทองลงบนโต๊ะพร้อมทั้งนั่งลงที่หัวโต๊ะ
“เงิน...เงิน...เงินค่าจ้าง...งานนี้เราได้ค่าจ้างเท่าไร่”
พาน่าส่งเสียงร้องถามออกมาทันทีอย่างสนอกสนใจสนุกสนาน...ดิวน่าที่อารมณ์ไม่ค่อยดีตอบกลับไปว่า
“หักค่าใช้จ่าย...กับค่านายหน้าแล้วเหลือไม่ถึงพันG”
...G = เหรียญทอง...หน่วยเงิน
“เอาน่า...ใจเย็น...”
ฟลอน่าพูดปลอบใจ...ยังคงพูดต่อไปอีกว่า
“...ยังไงเราก็มาถึงเมืองนี้โดยปลอดภัยแล้วมิใช่หรือค่ะ...ดิวน่า”
“ใช่งานสำคัญกำลังรอเราอยู่ทั้งชื่อเสียงและเงินทอง…”
เอน่าที่คว้าถุงเงินไปเก็บไว้กับตัวพูดออกมา-ก่อนจะพูดต่อไปว่า
“...ถ้าล้มจอมเวทย์ที่ชั่วร้ายนั่นพาเจ้าหญิงกลับมาได้...จะเอาอะไรก็ได้ไม่ใช่หรือ”
“เชอะ...”
ดิวน่าเค้นเสียงออกมาอย่างไม่พอใจ...ก่อนจะพูดต่อไปว่า
“...ไอ้จอมเวทย์ตัวร้ายนั่นบังอาจมีชื่อเดียวกันกับท่านผู้กล้าแห่งตำนาน...ท่านริวโน่ผู้ยิ่งใหญ่ ค่อยดูน่ะ...ชั้นจะเอาเลือดมันมาเซ่นคมดาบแห่งแสงนี้ที่ได้รับสืบทอดมาจากท่านผู้กล้าใช้ได้”
“ดาบเล่มนี้ดิวน่า...ได้มาจากท่านผู้กล้าหรือ”
พาน่าส่งเสียงถามออกมาอย่างอยากรู้อยากเห็น...บีน่าที่กำลังตักน้ำซุปเห็ดกินอยู่ก็เงยหน้าขึ้นมามองคล้ายสนใจ ดิวน่าได้แต่นิ่งเงียบยังไม่ยอมที่จะตอบออกมาดวงตาคล้ายเหม่อลอยไปยังความฝันที่สุดแสนหวัง...แคทน่าที่กำลังดื่มน้ำชาอยู่ก็ใช้สองมือยกถ้วยชาขึ้นซดพร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแทบไร้ความรู้สึกหรือจังหวะสูงต่ำว่า
“ดาบเล่มนั้นดิวน่าได้รับจากพี่สาวที่เป็นหนึ่งในนักบวชที่เดินทางไปปราบจอมมารไงล่ะ”
“ทำมัยล่ะ”
พาน่ายังถามตอบไปอย่างสงสัย...แม้แต่บีน่าก็จ้องมองไปยังแคทน่าด้วยสายตาที่ถามไถ่และร้องขอ แคทน่าที่ไม่สามารถปฏิเสธถึงสายตานี้ของบีน่าได้แต่เล่าออกมาด้วยน้ำเสียงเช่นเดิมอีกว่า
“ว่ากันว่าหลังจากที่ล้มจอมมารลงไปครั้งแล้วครั้งเล่า...จอมมารที่มีดวงวิญญาณที่เป็นอมตะก็ได้คืนชีพขึ้นมานับครั้งไม่ถ้วน ท่านผู้กล้าจึงใช้ชีวิตของตนเองสะกดดวงวิญญาณของจอมมารไว้...เลยทำให้ต้องจบชีวิตลง”
...นั่นเป็นคำบอกเล่าของพี่สาวดิวน่าที่เป็นหนึ่งในผู้ที่ร่วมเดินทางไปปราบจอมมาร
...แต่ความเป็นจริงนั้น...มัน...
“ฮือ...ฮือ...น่าสงสารจัง”
พานาส่งเสียงร้องไห้ออกมาพร้อมทั้งยกมือขึ้นเช็ดน้ำตา
“อย่าร้องไห้เลย...พาน่า...”
ฟลอน่าที่นั่งอยู่ตรงข้ามพาน่าพูดปลอบพร้อมทั้งรีบหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาจากกระเป๋าเช็ดน้ำตาในพาน่า...แล้วพูดต่อไปว่า
“...ถ้าเกิดท่านผู้กล้าริวโน่พบเห็นพาน่ากำลังเศร้าเสียใจ ท่านคงจะไม่มีความสุขอย่างแน่นอน...เพราะว่าการที่ท่านยอมเสียสละชีวิตก็เพื่อให้พวกเราทุกคนมีความสุขยังไงล่ะพาน่า”
“ใช่...ท่านผู้กล้าริวโน่...เสียสละชีวิตเพื่อพวกเราทุกคน...อย่าร้องไห้ไปแล้วพาน่า เรามีใช้ชีวิตในสนุกสนานกันดีกว่า...เพื่อท่านริวโน่ที่ยอมเสียสละชีวิตเพื่อพวกเรา…”
อายน่าพูด...ก่อนจะพูดต่อไปว่า
“...เรามาฉลองกันเถอะ...ฉลองให้กับการเสียสละที่ยิ่งใหญ่ของท่านผู้กล้า เฮ่...เฮ่...รีบยกเหล้ามาเพิ่มด่วน”
อายน่าร้องตะโกนบอกไปที่สาวเสริฟ์ประจำร้าน
“ขอเบียร์เย็นๆเหยือกนึ่งด้วย”
พาน่ารีบหยุดร้องไห้แล้วตะโกนสั่งสาวเสริฟ์ทันที่...แคทน่าที่ได้ยินเช่นนั้นจึงหันมาดุว่า
“ไม่ได้พาน่าเธอยังเด็กไป...ดื่มเบียร์ไม่ได้”
“ใช่แล้ว...ใช่แล้ว เธอยังเด็กไป...ยังดื่มเบียร์ไม่ได้ ขอน้ำส้มเย็นๆแก้วหนึ่ง...ด่วน”
เอนาพูดออกมาทันที...เมื่อสาวเสริฟ์นำเบียร์และเหล้ามาส่ง เอน่าก็หยิบเหยือกเบียร์แก้วใหญ่ประมาณสองลิตรหมายจะดื่มลงไป แต่อายน่ากลับปัดมือของเอน่าออกพร้อมทั้งพูดว่า
“ใช่...เธอก็ยังเด็กเกินไปเหมือนกันเอน่า...น้ำส้มเพิ่มเป็นสองแก้ว...ด่วน”
อายน่าหมายจะหยิบแก้วเบียร์นั้นขึ้นไปดื่ม...แต่เอน่าไม่ยินยอมจึงร้องออกไปว่า
“ฉันสิบหกแล้วน่ะ...ไม่ใช่เด็ก”
“ไว้สิบแปดก่อนค่อยมาพูดกัน”
อายน่าพูดพลางหมายจะหยิบเหยือกเบียร์ขึ้น แต่ดิวน่ากับเอื้อมมือขึ้นมาหยิบไปก่อน...พร้อมทั้งดื่มลงไปรวดเดียวหมดก่อนจะวางเหยือกเปล่าลงบนโต๊ะ
เอน่าที่เห็นเช่นนั้นคล้ายไม่พอใจอายน่าจึงส่งเสียงร้องถามออกไปว่า
“แล้วทำมัยดิวน่าถึงดื่มได้ล่ะ...อายุก็เท่ากัน”
“ฮึม”
ดิวน่ามองตาขว้างมายังเอน่าอย่างไม่พอใจ...แล้วพูดต่อไปว่า
“เพราะชั้นเป็นผู้กล้าไง...มีปัญหาอะไรมัย”
“ไม่มีอะไรค่ะ”
“...”
ดวงตาสีเงินที่เรียงงามสวยมองมายังเอน่า...คล้ายกับคมดาบอันแหลมคมทำเอาเอน่าได้แต่ตอบออกไปเช่นนั้นส่วนอายน่าได้แต่นิ่งเงียบ
...เพราะตอนนี้ดิวน่ากำลังอารมณ์ไม่ดีอยู่
“ใช่...ใช่ทั้งสองคน...อย่า...ทะเลาะกัน...เลย...”
พาน่าส่งเสียงห้ามทั้งสองออกมาอย่างเมามาย...เดินโซซัดโซเซอยู่บนโต๊ะท่ามกลางขวดเหล้าเปล่าๆมากมายพร้อมกับหยิบขวดเหล้าขึ้นไปดื่ม
“นี่พาน่า...เธอดื่มเหล้าตั้งแต่เมื่อไหร่กัน”
อายน่าส่งเสียงร้องถามออกไปอย่างตกใจ...แคทน่าที่กำลังดื่มน้ำชาอยู่ได้หยุดดื่มแล้วพูดออกมาอย่างแทบไร้ความรู้สึกว่า
“ก็ตอนที่เธอทั้งสองคนทะเลาะกันไงล่ะ”
“ฉันไม่ยอม พาน่าดื่มได้...ฉันก็จะดื่มมั่งล่ะ”
เอน่าส่งเสียงพร้อมทั้งเอื้อมมือหยิบขวดเหล้าขวดสุดท้ายไว้...แต่อายน่าที่คว้าคอขวดไว้พร้อมกันกลับไม่ยอมปล่อยพร้อมกับพูดขึ้นมาว่า
“นี่เธอคิดจะแย่งชิงกับฉันหรือ...เอน่า”
“แน่นอน ฉันไม่ยอมแพ้เธอหรอก...อายน่า”
เอน่าตอบรับกลับไปใช้สองมือยังขวดแน่ไม่ยอมปล่อยมือออก...ทั้งยังออกแรงพยายามที่จะดึงขวดเหล้าเข้ามา
“ฮึม...ฮึม”
อายน่าส่งเสียงขึ้นมาในลำคออย่างพอใจ...ใช้แขนข้างเดียวก็สามารถที่จะเอาขวดเหล้าเข้ามาดื่มได้ทุกเมื่อ เพียงแต่ในตอนนี้เธอต้องการที่จะแกล้งเอน่าเล่นเท่านั้น
“ดื่มเหล้าหน่อยมัยบีน่า”
ฟลอน่าที่นั่งอยู่ข้างส่งเสียงถามพร้อมทั้งหยิบขวดเหล้าที่พาน่าดื่มจนหมดแล้ววางกลึ้งไว้บนโต๊ะขึ้นมา...อายน่าได้ยินดังนั้นจึงหันไปหาฟลอน่าแล้วพูดว่า
“ห้ามให้บีน่าดื่มเหล้าน่ะ”
แคทน่าที่ยังยกถ้วยน้ำชาขึ้นซดอยู่พูดอย่างไม่สนใจว่า
“ไม่เป็นไรหรอก บีน่าได้รับการคุ้มครองจากวิญญาณแห่งเหล้า ไม่ว่าจะดื่มไปเท่าไหร่ก็ไม่เมาหรือมีผลเสียอะไรหรอก...ไม่ต้องห่วง”
“ฉันไม่ได้ห่วงเรื่องนั้น”
อายน่าตอบรับกลับไป...พร้อมทั้งบีน่าที่พยักหน้าลงรับคำชวนของฟลอน่า
ฟลอน่าที่หยิบขวดเหล้าที่หมดแล้วขึ้นมาเท...เหล้ารินไหลออกมาจนเต็มแก้วของบีน่าก่อนจะรินใส่แก้วของตนเองจนหมดสิ้น ทั้งเอน่าและอายน่าที่เห็นเช่นนั้นรีบปล่อยมือจากขวดทันที...เพราะเหล้าในขวดที่พวกเธอแย่งชิงกันอยู่นั้นมันได้หายไปหมดแล้ว
“อร่อยจัง”
บีนาส่งเสียงออกมาหลังจากดื่มเสร็จ ใบหน้าที่สวยงามบริสุทธิ์ของเธอแดงขึ้นเล็กน้อยเพราะฤทธิ์เหล้า ทั้งอายน่าและเอน่าต่างไม่คิดที่จะแย่งชิงเหล้าแก้วนี้จากเธอ...ได้แต่หันไปมองยังเหล้าแก้วสุดท้ายในมือของฟลอน่าหมายจะแย่งชิงมาให้ได้ ฟลอน่าถึงกับตกใจจนสั่นๆด้วยความกลัวจากสายตาของทั้งคู่ที่มองมา...อายน่าจึงรีบพูดขู่ออกมาว่า
“ฟลอน่าเธอยังเด็กไป...ดื่มไม่ได้”
“ไม่เป็นไรมั้ง...เพราะพระเจ้าท่านไม่ว่าอะไรนี่”
ฟลอน่าตอบกลับไปอย่างกล้าๆกลัวๆ แต่ทำเอาอายน่าไม่สามารถว่าอะไรออกไปได้อีก...เพราะหากพระเจ้าไม่ว่าอะไรฟลอน่า...เธอก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะว่าอะไรเช่นกัน
ส่วนเอน่ากลับไม่ยอมรอช้าหรือแม้แต่จะพูดอะไร...รีบชิงแก้วเหล้าจากมือฟลอน่าไปทันทีหมายจะยกขึ้นหมายจะดื่มลงไปทันที แต่แคทน่ากลับพูดมาด้วยน้ำเสียงที่ยังคงแทบจะไร้ความรู้สึกอยู่เช่นเดิมว่า
“เหล้าเป็นน้ำน่ะ...”
ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเช่นเดิมต่อไปอีกว่า
“...การแย่งชิงน้ำไปจากนักบวชแห่งสายน้ำ...ดื่มลงไปไม่กลัวที่จะทรมานหรือ”
พูดจบก็ยกถ้วยน้ำชาขึ้นดื่มชดต่อไปอีก
เอน่าได้แต่คืนแก้วเหล้ามองดูฟลอน่าดื่มลงไปอย่างเสียดาย อายน่าได้แต่รีบตะโกนสั่งสาวเสริฟ์ไปอีกว่า
“เหล้า...เอาเหล้ามาเพิ่มอีก”
“ใช่...เอาเหล้ามาเพิ่มอีก...แล้วของเบียร์เย็นๆอีกเหยือกด้วย”
เอน่าก็ร้องสั่งตามเช่นกัน แต่แคทน่ากลับพูดออกมาว่า
“คิดเงิน”
“ค่ะ”
“อะไร...ฉันยังไม่ได้กินอะไรเลย”
อายน่าร้องท้วงออกมา
“ใช่ๆ...ฉันก็ยังไม่ได้กินอะไรแล้วเหมือนกัน”
เอน่าก็ร้องออกมาอย่างไม่พอใจเช่นกัน
แคทน่าได้แต่กวาดสายตาที่แทบไร้ความรู้สึกไปยังทั้งสองคนก่อนจะพูดต่อไปด้วยน้ำเสียงที่แทบจะไร้ความรู้สึกเช่นเดียวกันว่า
“เงินมีเหลือไม่มากพอแล้ว...ที่เหลือต้องใช้สำหรับซื้อของเพื่อเข้าป่า...”
ก่อนจะกวาดมองไปยังน้ำส้มที่วางอยู่สองแก้ว...แล้วพูดว่า
“ยังเหลือน้ำส้มอยู่ไม่ใช่หรือ...รีบๆดื่มแล้วไปกันเถอะ-เดี๋ยวจะมืดเสียก่อน”
“ใช่...ไปกันได้แล้ว”
ดิวน่าที่อารมณ์หายเสียแล้วกล่าวออกมาพร้อมทั้งลุกขึ้น แคทน่า บีน่า ฟลอน่าหรือแม้แต่พาน่าที่เมาจนโซเซก็ลุกขึ้นตามหมายจะเดินออกไป อายน่าและเอน่าได้แต่ดื่มน้ำส้มลงไปอย่างไม่ยินยอมใจเท่าไหร่นัก
ยามเมื่อทั้งหมดลุกเดินออกไปจากร้านเจ้าอันธพาลคนแรกก็ชักชวนคนอีก 4- 5 คนเดินตามออกไปอย่างไม่ยินยอมพร้อมใจและเชื่อถึงในสิ่งที่หัวหน้าพูด เหลือไว้เพียงแค่หัวหน้ากับเจ้าอันธพาลคนที่ค่อนข้างฉลาดเท่านั้น...มันถึงกับจะลุกตามออกไปห้ามปราบ แต่หัวหน้าของมันกลับพูดออกมาว่า
“ช่างมันเถอะ”

“เฮ...น้องสาว คืนน้องเรามาหน้าอะไรทำสนุกๆกันมัย”
เจ้าอันธพาลส่งเสียงร้องเรียกกลุ่มของดิวน่าที่อยู่เบื้องหน้าแต่ไม่มีใครสักคนสนใจถึงเสียงของมัน จนมันต้องเดินเข้าไปหมายจะคว้าไหล่ของอายน่าที่เดินอยู่หลังสุด
ทันใดนั้นอายน่ากับเอน่าก็หันกลับมามองดวงสายตาที่ราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ จนมือที่ยื่นออกไปของเจ้าอันธพาลต้องชะงักลง
“ขอโทษครับ”
เจ้าอันธพาลส่งเสียงออกมาอย่างหวาดกลัว
“สายไปแล้ว”
ทั้งอายน่าและเอน่าต่างตอบพูดออกมาเป็นเสียงเดียว
หลังจากนั้นไม่นานเมื่อหัวหน้าอันธพาลเดินออกมาจากร้านเหล้ากับลูกน้องที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวของมัน...ก็พอลูกน้องของมัน 5-6 คนที่เดินออกมาก่อนนอนหมอบอยู่กับพื้นหน้าร้านเหล้าในสภาพที่ต้องนอนรักษาตัวอีกนาน

ภายในป่าแห่งความชั่วร้ายทางทิศตะวันตกของเมือง
“ตุบ...ตุบ...ตุบ...ตุบ!”
“กรี๊ด...ด!”
เอน่าวิ่งส่งเสียงกรีดร้องดังลั่นด้วยความเร็วสุดผ่านป่าจนกระต่ายป่าตัวเล็กๆต้องตกใจกระโดดหนี...ที่ด้านหลังของเธอมีหมูป่าตัวโตสีน้ำตาลเข้มขนาดประมาณพันกว่ากิโลกำลังวิ่งไล่กวดอยู่อย่างดุร้าย
เอน่าวิ่งเลี้ยวไปเลี้ยวมาตามช่องว่างของต้นไม้...ในขณะที่เจ้าหมูป่าก็ตามมาอย่างไม่ลดละ ทุกเส้นทางที่มันวิ่งผ่านราบเป็นหน้ากอง ต้นไม้ล้มราบไปทางด้านข้าง ใบหญ้าถูกถอดทิ้งขึ้นมาทั้งดินที่โค่นราก กว่า 5-600 เมตรเป็นเส้นทางยาวที่ทุกสิ่งทุกอย่างล้มระเนระนาน
“แฮก...แฮก...แฮก!”
เอน่าส่งเสียงหอบหายใจออกมาอย่างแผ่วหนักหน่วง...เร่งฝีเท้าสุดแรงเกิด ส่วนเจ้าหมูป่าก็วิ่งตามมาไม่ลดละ...ร่นระยะห่างเข้าใกล้ทุกทีๆพร้อมแรง กำลังและความโกรธที่มากมายขึ้นทุกทีๆ
ความจริงเอน่าสามารถที่จะทอดทิ้งเจ้าหมูป่าตัวนี้...ได้ในทันทีที่เธอต้องการ แต่เพื่อความอยู่รอดแล้ว...เธอมีแต่ต้องวิ่งล่อมันไปสู่จุดหมายเท่านั้น
ในขณะที่เอน่ากำลังวิ่งผ่านหว่างช่องว่างของต้นไม้อยู่นั้น...ก้นของเธอก็สัมผัสได้ถึงลมหายใจที่ร้อนจนเดือดพ่านด้วยความโกรธของเจ้าหมูป่า เธออดที่จะหันกลับไปมองถึงมันมิได้...เจ้าหมูป่ามันอยู่แทบจะประชิดกับเธอแล้ว เขี้ยวที่แหลมคมงอกงอโค้งออกมาจะริมฝีปากของมันคาดกับเสี้ยววินาทีแทบจะทิ่มแทงก้นกางเกงของเธอได้อยู่แล้ว
“ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า”
เอน่าอดที่จะหัวเราะออกมาทั้งน้ำตาไม่ได้...เมื่อเธอรู้สึกจักกะจี้ที่ก้มอันเกิดจากเขี้ยวของเจ้าหมูป่า หยาดน้ำตาที่เล็ดออกมาทำเอาเธอมองมันเห็นไม่ถนัดนัก แต่ก็พอรู้ได้ว่ามันกำลังก้มหัวลงเล็กน้อย...หมายที่จะเงยขึ้นพร้อมทั้งกระโจมฝังเขี้ยวแทงเข้ามา
เอน่าไม่รอช้ารีบเร่งฝีเท้าหันหน้ากลับมา...มองไปยังเบื้องหน้าสู่จุดหมายของเธอ ต้นไม้สูงสองต้นที่มีช่องว่างกว้างใหญ่พร้อมที่จะให้หมูป่าที่ตัวใหญ่กว่านี้สักสอง-สามเท่าตัววิ่งลอดไปได้
“ฮึ้ม”
เจ้าหมูป่าพ่นลมหายใจออก...ออกแรงที่ขาเต็มกำลังงัดหน้าแทงเขี้ยวขึ้นไปสุดแรงโกรธเป้าหมายคือก้นของเอน่า แต่ทันใดนั้นก้นที่มันคิดจะแทงกลับกายเป็นอากาศธาตุ เอน่าที่วิ่งอยู่เบื้องหน้าได้กระโดดไปซ้ายที-ขวาที่สลับกันไปขึ้นไปอยู่บนต้นไม้อย่างรวดเร็ว...ส่วนร่างของเจ้าหมูป่าได้แต่วิ่งผ่านช่องว่างของต้นไม้ไปอย่างผู้ชนะวิ่งเข้าเส้นชัย
ทันใดนั้น
“เพี้ยว”
ประกายดาบสีแดงคล้ายเปลวไฟตวัดผ่านร่างของเจ้าหมูป่าอย่างรวดเร็วเป็นเส้นโค้งสีแดงสวยงาม...ร่างของเจ้าหมูป่าถึงกับลุกเป็นไฟไปในพริบตานั้น ก่อนที่จะล้มลงไปนอนกองอยู่กับพื้นโดย...โดยไม่มีแม้แต่เสียงร้องหรือดิ้นทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวดเลยแม้แต่น้อย
ประกายดาบสีแดงที่ตวัดผ่านร่างของเจ้าหมูป่ารวดเร็วเป็นเส้นโค้งสีแดงสวยงามราวเปลวเพลิงนั้น...เป็นดาบในมือของอายน่าที่ยืนอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ทั้งสองต้น
ดาบเป็นดาบสีแดงกว้างกว่าดาบทั่วๆไปอยู่เล็กน้อย...และยาวกว่าดาบทั่วๆไปประมาณหนึ่งฝ่ามือ ตัวดาบเป็นสีแดงสนิททั้งด้ามดาบ โกร่งดาบและคมดาบราวกับเปลวไฟที่กำลังเผาผลาญทุกสิ่งอย่างร้อนแรงสุดขีด ที่โกร่งดาบด้านนอกมีโกร่งดาบสีแดงโค้งลงมาปกกันมือที่จับดาบจากอาวุธของคู่ต่อสู้ที่จะมาทำร้าย...ส่วนด้านบนเป็นปลายแหลมโค้งสูงเรียงกันจากในไปนอกคล้ายเปลวไฟที่กำลังลุกไหม้อยู่ ส่วนโกร่งดาบด้านในเป็นเพียงปลายแหลมที่เรียวเล็กลงเท่านั้น...มีเพชรสีแดงสดแห่งเปลวไฟประดับอยู่ตรงกลาง
อายน่าที่ยืนถือดาบสีแดงอยู่หลังต้นไม้สอดดาบเก็บเข้าฝักที่ซ่อนอยู่ภายใต้ผ้าคลุมพร้อมกับเดินตรงเข้าไปยังร่างของเจ้าหมูป่าที่นอนสุกอยู่ พร้อมทั้งชักมีดสั้นออกมาจากปลอกที่อยู่ตรงเกราะปกกันขาข้างขวา...แล่เนื้อบริเวณตะโพกออกมาใส่ปาก
“อืมม์...สุกกำลังได้ทุกสมเป็นดาบแห่งเปลวเพลิงจริงๆ”
อายน่าพูดพร้อมทั้งเคี้ยวเนื้อหมูป่าอยู่
“หา...”
เอน่าร้องตะโกนก้องลงมาจากต้มไม้...พร้อมทั้งกระโดดลงเมื่อเบื้องหน้าของอายน่าแล้วพูดว่า
“ฉันบอกแล้วไง...ว่าฉันชอบกินแบบสุกๆดิบๆ เนื้อออกแดงๆเล็กน้อย”
“ช่วยไม่ได้นี่...ก็ฉันชอบเป็นสุกๆนี่...”
อายน่าตอบกลับไปอย่างไม่สนใจ...ก่อนจะพูดต่อไปว่า
“...หรือว่าจะไม่กิน...”
อายน่าพูดพร้อมทั้งใช้หอกในมือซ้ายของเธอแทงเข้าไปในตัวหมูป่า...ก่อนที่จะยกขึ้นแล้วเดินออกไป แต่ยังไม่วายหันมาพูดกับเอน่าว่า
“...หรือว่าเธอจะกลับกินอาหารที่แคทน่าทำ...ฮึ้ม”
“ไม่มีทาง...ฉันไม่มีทางกลับไปกินอาหารอาบยาพิษของยัยแคทน่าเด็ดขาด...”
เอน่าพูดพร้อมทั้งก้าวเดินตามหลังอายน่ากลับไป...แล้วยังพูดไล่หลังต่อไปอีกว่า
“หมูป่าตัวนั้นมีส่วนของฉันครึ่งหนึ่งน่ะ...ฉันอุตสาห์วิ่งล่อมันแทบตาย”

Tags: (none)
ตั้งกระทู้เมื่อ 23 ก.ค.49 เวลา 12:20:27 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 1 จากทั้งหมด 1 Reply

Sm!Le Flower !!
Style coffee

ยาวจัง

ความคิดเห็นที่ 1 ตอบเมื่อ 24 ก.ค.49 เวลา 15:37:46 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 1 จากทั้งหมด 1 Reply
วิธีการใช้ Function ต่างๆ