Jin จอมเวทย์มารยาทดี
นักแต่งฟิค

Garden Secret ตอนที่ 9 "ในฐานะที่ผมเป็นผู้ชายเต็มตัวครับ"

ว่ากันว่า น้ำฝนคือน้ำทิพย์
หากพืชพรรณใดได้ต้องน้ำฝน จะเจริญงามหลังจากที่ฝนซาลงไป
คนเราก็เหมือนกัน


Garden Secret ตอนที่ 9 "ในฐานะที่ผมเป็นผู้ชายเต็มตัวครับ"


"กลับกันไปหมดแล้วเหรอเนี่ย?"
จ๊อบรำพันออกมาเมื่อกลับมาถึงห้องชมรมที่ว่างเปล่า จะว่าไปมันก็ไม่แปลกหรอก เพราะตอนนี้มันเย็นจนค่ำแล้ว แถมเป็นเย็นวันศุกร์อีก ไม่ว่าใครก็คงอยากกลับให้เร็วขึ้นเพื่อใช้เวลาพักผ่อนรวบไปถึงวันเสาร์-อาทิตย์อยู่แล้ว
เมื่อคิดดังนั้น เขาจึงคิดจะวางซองจดหมายที่ได้จากพี่ลิลลี่ลงบนโต๊ะซึ่งกว่าจะถึงมือของผู้รับก็คงเป็นวันจันทร์นั่นแหละ

ช่วยไม่ได้ อยากไม่อยู่รับนี่หว่า เขาเองก็ไม่รู้จักบ้านของแคทลียาซะด้วย จะให้บึ่งมอเตอร์ไซค์ไปส่งก็ไม่ใช่ธุระกงการอะไรของเขาซะด้วย

ขณะที่กำลังจะวางซองสีน้ำตาลนั้นบนโต๊ะของแคทลียา สายตาของเขาก็สังเกตุเห็นว่าคอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊คเครื่องเก่งของแคทลียายังวางอยู่บนโต๊ะแถมยังเปิดค้างไว้อีก ไม่ใช่ว่าเขาจะเป็นคนไร้มารยาทขนาดแอบดูของในคอมของคนอื่นเขาหรอกนะ แต่หน้าจอสว่างๆท่ามกลางความมืดของห้องที่ไม่ได้เปิดไฟนั้น มันกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นไม่ใช่น้อยๆเลย

เดี๋ยวสิ! คอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊คนั่น?!?

ความจำของจ๊อบเริ่มหมุนกลับไปยังวันที่เขาจำใจสมัครเข้าชมรมนี้ ใช่แล้วหละ
วิดีโอคลิป! สาเหตุที่ทำให้เขาต้องเข้าชมรมนี้ตามคำขู่ของแคทลียาก็เพราะวิดีโอคลิปที่ถูกแอบถ่ายไว้ ในคืนนั้นแคทลียาเปิดคลิปนั้นให้เขาดูด้วยโน๊ตบุ๊คเครื่องเดียวกันนี่แหละ!
และในเวลานี้ โน๊ตบุ๊คเครื่องนั้น ก็ได้มาอยู่ต่อหน้าเขา กำลังเปิดอยู่ และดูท่าจะไม่ได้ใส่รหัสล็อคเครื่องไว้ด้วย!


--------------------------------------------------


ณ สวนดอกไม้ด้านหลังของอาคาร
แสงสลัวๆของยามเย็นหลังจากพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปนั้นยังคงสว่างพอที่จะเห็นความสวยงามของดอกไม้ในแปลงแห่งนั้น หญิงสาวเจ้าของผมสีน้ำตาลแดงเดินตามเด็กหนุ่มผู้จูงมือเดินนำมาอย่างไม่ห่าง

แคทลียาสงสัยว่าทำเด็กหนุ่มหน้าสวยผู้เป็นเหมือนน้องชายข้างบ้านของเธอถึงได้พาเธอมาที่นี่กันแน่ ในขณะที่ทางฝ่ายเด็กหนุ่มก็ไม่พูดอะไรตอบมา ทั้งคู่หยุดเดินเมื่อมาถึงต้นไม้ต้นใหญ่ที่สุดในบรรดาต้นไม้ซึ่งขึ้นเรียงรายข้างแปลงดอกไม้

"บัว พาพี่มาที่นี่ทำไม?"

เขาหันกลับมาหาเธอด้วยรอยยิ้มที่แสนอ่อนโยนก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า

"ผมเห็นว่าช่วงนี้ฝนตกหลายวันเลยกลัวว่าน้ำจะขัง เมื่อตอนกลางวันก็เลยมาไล่ดูไล่เซาะร่องระบายน้ำตามแปลงกับจ๊อบน่ะครับ ถึงได้เห็นว่าพวกดอกไม้เจริญงามขึ้นมากจากที่น้ำฝนมาหลายวันเลยหละครับ"
บัวกวาดมือไปตามแปลงซึ่งก่อขึ้นจากอิฐประมาณ3-4ชั้นซ้อนกัน
"พอมาคิดว่าหมู่นี้พี่มัวแต่ขลุกอยู่ในห้องก็เลยรู้สึกเสียดาย ถึงได้พามาดูด้วยกันไงล่ะครับ"

"จริงด้วยสินะ..."

"ก็ช่วงนี้พี่ดูซึมๆไปนี่ครับ"

เธอสะดุ้งน้อยๆ ไม่นึกมาก่อนว่าตัวเองจะออกอาการถึงขนาดทำให้เขาสังเกตได้

"ไม่มีอะไรมากนักหรอก แค่มีเรื่องให้คิดนิดหน่อยเท่านั้นหละ"

รอยยิ้มที่พยายามปั้นขึ้นกลับทำให้ผู้รับมีริ้วรอยแห่งความกังวลปรากฏออกมาจางๆ

"พี่แคทครับ ผมจะช่วยอะไรพี่ได้บ้างมั้ย? อย่างน้อยๆถ้ารู้สาเหตุละก็ ผมอาจช่วยได้ก็ได้นะครับ"


สาเหตุจริงๆก็มาจากเธอกับน้องเธอไงเล่า...
เธอคิดในใจ เพราะไม่ว่ายังไงเธอก็ไม่อาจบอกได้ว่า สาเหตุจริงๆนั้นมาจากน้องสาวฝาแฝดของเขาเองนั่นแหละ แต่ถ้าบอกไปแล้วอาจเกิดเรื่องไม่ดียิ่งขึ้นไปอีก นั่นทำให้แคทลียาต้องเก็บความกังวลไว้ในใจกว่าสัปดาห์ และยิ่งเห็นใบหน้าซึ่งเปื้อนด้วยความกังวลของบัว ยิ่งทำให้รู้สึกผิดยิ่งเพิ่มขึ้นมาอีก

"ไม่เป็นไร๊ ไม่เป็นไร! อีกนิดเดียวก็เรียบร้อยแล้วหละ"
แคทลียากอดอกขมวดคิ้วแบบทีเล่นทีจริง
จริงอยู่ที่เรื่องค้างคาใจยังคงอยู่ แต่เธอก็ไม่อยากให้ความซึมเซาของตนเองทำให้บัวต้องเป็นห่วงอีกแล้ว

...ใช่สิ อย่างน้อยก็เพื่อไม่ให้ต้องทำผิดกับพวกเธอสองพี่น้องมากไปกว่านี้


แหมะ!
สัมผัสอันเย็นเยียบของน้ำแข็ง แตะเข้าที่แขนของแคทลียาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัวจนสะดุ้งโหยง
บัวยื่นแก้วน้ำหวานใส่น้ำแข็งให้กับแคทลียาพร้อมรอยยิ้มบางๆที่ดูแล้วผ่อนคลาย

"น้ำซักหน่อยนะครับ"

"อะ ขอบใจจ้ะ"
แคทลียารับแก้วนั้นมา นิ้วมือของเธอแตะถูกนิ้วของบัวอย่างไม่ได้ตั้งใจ ใบหน้าของเธอมีสีเลือดขึ้นมาอีกแล้ว
เธอรีบใช้หลอดดูดน้ำจากแก้วนั้นเพื่อกลบเกลื่อนอาการของตัวเองทันที ความเย็นของน้ำแข็งและอากาศช่วงหัวค่ำหลังฝนปรอยๆหยุดลงประกอบกับรอยยิ้มอันใสบริสุทธิ์ของบัว ช่วยให้อารมณ์ที่ขมุกขมัวของเธอสงบลงไปด้วยความรู้สึกผ่อนคลายเหลือเกิน
เมื่อหัวเย็นลง แคทลียาจึงคิดพินิจพิจารณาดู ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา เธอทำตัวไม่ได้เรื่องเลยจริงๆนั่นแหละ ไม่ได้สังเกตุรอบตัวเลยแม้กระทั่งตอนที่บัวไปซื้อน้ำจากบูธสหกรณ์ย่อยตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้สึก แม้กระทั่งเรื่องที่มีคนเป็นห่วงก็ไม่รู้สึก...ทั้งที่สาเหตุมาจากแค่คำพูดสั้นๆไม่กี่คำแท้ๆ


"ขอบใจมากนะ รู้สึกโล่งหัวลงเยอะเลย"

"สบายใจขึ้นแล้วใช่มั้ยครับ"

"แน่นอน"
แคทลียามองไปรอบๆและเดินคู่กันไปยังม้านั่งริมทางเพื่อนั่งพัก
เวลานั้นเป็นเวลาเริ่มค่ำแล้ว ในขณะเดียวกันก็เป็นเวลาเริ่มเรียนสำหรับนักเรียนภาคค่ำเช่นกัน นักเรียนภาคค่ำหลายคนเริ่มเร่งเดินอย่างรวดเร็วเพื่อเข้าห้องเรียนให้ทัน

"จริงสิ ช่วงนี้น้องโบว์เป็นไงบ้างล่ะ?"
แคทถาม

"เรื่อยๆครับ เพียงแต่หมู่นี้ดูเขาเงียบๆไป ไม่รู้ทำไมถึงเป็นพร้อมกับที่พี่ซึมไปเลยนะครับ"

"ฮะๆ ง้านเหรอ..."
แคทยิ้มแหยๆ ก่อนจะหาคำถามต่อไป
"แล้วเคยคุยกันบ้างหรือเปล่าว่าทำไมโบว์ถึงเปลี่ยนมาเรียนภาคค่ำตั้งแต่ม.4นี่หล่ะ?"

"เห็นเค้าบอกว่าไม่อยากมาตอนกลางวันน่ะครับ เขาว่าภาคค่ำจะสอนแบบสั้นให้เข้าใจง่ายกว่า"
บัวตอบ
"เขาเลือกของเขาเองนี่ครับ"

"ก็จริงอยู่นะ แต่เวลากลับบ้านมันอันตรายนะ ถึงจะกลับกันสองคนก็เถอะ"

"ถ้าเรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วงหรอกครับ เพราะโบว์บอกว่าจะปกป้องผมเอง"

จริงๆแล้วมันต้องหน้าที่ของคนเป็นพี่ชายไม่ใช่เหรอ?
แคทคิดอย่างนั้น แต่ก็ไม่ได้พูดเอ่ยปากออกไปทำได้เพียงป้องปากหัวเราะเบาๆ

"ลองนึกๆดู พวกเราก็ไม่ได้มานั่งเล่นกันแบบนี้มานานพอดูเลยนะครับ"
บัวยิ้มรับกับการหัวเราะของแคท
"ไว้คราวหน้า เรามาหาเวลาว่างนั่งเล่นกันสามคน ผม น้อง แล้วก็พี่อีกนะครับ"

"คราวหน้างั้นเหรอ คงไม่มีคราวหน้าสำหรับพวกเราสามคนแล้วหละ..."
แคทหยุดหัวเราะ บัวมองหน้าเธอด้วยสีหน้าแปลกใจ

"เพราะถ้าจะมีคราวหน้า ต้องชวนพวกเพื่อนๆไปด้วยสิ ต้องมีหลายๆคนจะได้สนุกไปเลย เลยเฉพาะเจ้าเด็กใหม่นั่นน่ะ แค่คิดก็น่าสนุกแล้วว่าจะเล่นอะไรกับหมอนั่นดี"
แคทแสยะยิ้มยวนๆ ส่วนบัวก็แสดงสีหน้าโล่งใจออกมา
ใช่แล้วหละ ท่าทางว่าบัวจะได้พี่แคทคนเดิมที่สดใสร่าเริงกลับมาแล้ว


"เอ้อ ใช่! ค่าน้ำนี่เดี๋ยวพี่ใช้คืนให้ละกันนะ"

"ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมเลี้ยงเอง"

"ไม่ได้ ม่ายด้าย พี่ต้องออกให้ในฐานะที่เป็นพี่สิ"

"ไม่เป็นไรจริงๆครับ ผมออกให้ในฐานะที่เป็นผู้ชายครับ"


...ออกให้ในฐานะที่เป็นผู้ชาย
อ๊ายยย! นี่เธอคิดอะไรของเธออยู่กันแน่เนี่ย?!?
พอมาลองพิจารณาดูสภาพของตัวเองและบัวดูดีๆ นักเรียนหญิงกับนักเรียนชาย ยังไม่กลับบ้านหลังเลิกเรียน นั่งม้านั่งเดียวกัน ดื่มน้ำแก้วเดียวกันอี๊ก! นี่มัน...นี่มัน...
...ยังกะคู่รักที่กำลังเดทกันหลังเลิกเรียนเลย


"หงะ! งั้นเดี๋ยวพี่ซื้อของอย่างอื่นจากสหกรณ์มากินอีกซักอย่างละกันนะ..."
แคทลียารีบเปลี่ยนเรื่องโดยด่วน ก่อนที่จะฟุ้งซ่านมากไปกว่านี้ เธอรีบตบกระเป๋ากระโปรงเพื่อหากระเป๋าสตางค์
"...เอ๊ะ? ตายละวา ลืมกระเป๋าตังค์ไว้ที่ห้อง แล้วก็เครื่องโน๊ตบุ๊คด้วย"

"งั้นพวกเราก็กลับไปที่ห้องกันก่อนก็แล้วกันครับ"
บัวจูงมือของแคทลียาอีกครั้ง และเดินเคียงคู่กันไป


--------------------------------------------------


ฝนหยุดตกแล้วหละ บัว
ต้นไม้ที่ถูกฝนจากฟ้าแม้จะเปียกปอนก็จะเติบโตอย่างเจริญงาม
เช่นเดียวกันกับมนุษย์ เมื่อถูกฝนสาดราดลงในใจ แม้จะเปียกปอนเท่าไร หากฝนหาย หัวใจของมนุษย์ก็จะเจริญงามด้วยความแช่มชื่นเช่นกัน

ตอนนี้ฝนที่สาดลงในใจพี่ ถึงแม้มันจะยังไม่หยุดสนิท แต่มันก็ซาลงแล้ว
ถึงแม้ว่าความสงสัยจะยังไม่มีคำตอบในวันนี้ ก็ใช่ว่าจะต้องครุ่นคิดตลอดเวลา

ซักวันหนึ่ง จะต้องมีวันที่พวกเราสามคนจะมานั่งเล่นคุยกันอย่างพร้อมหน้าได้อีกแน่นอน


--------------------------------------------------


กว่าที่ทั้งสองจะมาถึงห้องชมรมก็ใช้เวลาอีกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

"พวกเราเนี่ย รีบร้อนจนลืมปิดห้องกันเลยนะครับ"

"นั่นสิน้า~ นี่ถ้าเปิดประตูเข้าไปแล้วมีใครรออยู่ข้างใน คงได้ตกใจกันแน่ๆ"
แคทลียาว่าแล้วก็เปิดประตูเข้าไปในห้อง และก็ต้องตกใจกับห้องที่ควรจะร้าง แต่มีใครบางคนรออยู่

"อ๊ะ!"
จ๊อบเงยหน้าขึ้นจากหน้าจอของคอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊คพร้อมด้วยอาการเหงื่อแตกซิ่ก


แม้จะยังไม่รู้ว่าวันไหนที่แคทลียาจะแก้ปัญหาระหว่างเธอกับโบว์ได้ แต่ที่แน่ๆ วันที่เธอจะกลับมาเป็นคนเดิมที่ถล่มจ๊อบจนอ่วมนั้น...ดูท่าจะมาถึงซะแล้วหละ


--------------------------------------------------

โปรดติดตามตอนต่อไป

--------------------------------------------------


บันทึกท้ายตอน

ที่คราวก่อนมีคนถามมาว่า บัวอยู่ในฐานะเพื่อนพระเอกหรือเป็น...นางเอก นั้น ตอนนี้บอกได้แค่ว่ายังเป็นแค่เพื่อนพระเอกอย่างแน่นอน แต่ในอนาคต...จะได้เลื่อนสถานะเป็นอย่างอื่นครับผม ฮุๆๆ
ของแถมเล็กน้อย กับสิ่งที่จะเกิดขึ้นในตอนหน้าครับผม
ตัวอย่างตอนต่อไป




แคทลียา Higurashiโหมด!!! (อะจ๊าก!)

คำถามเล่นๆ คุณคิดว่า แคทลียาจะทำอะไรกับจ๊อบในตอนต่อไป?
1. ตบแบบนางเอ๊กนางเอก
2. คว้าปังตอออกมาเชือดออกเป็น17ชิ้น
3. คว้าอะไรต่อมิอะไรเขวี้ยงใส่แบบที่เคยทำ
4. จับ H (เฮ๊ย!)
5. ปล่อยไปอย่างปลอดภัยอาการครบ32



22 กรกฎาคม 2549

Tags: (none)
ตั้งกระทู้เมื่อ 22 ก.ค.49 เวลา 21:07:50 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 2 จากทั้งหมด 2 Reply

ฮานารุท
นักอ่านฟิคพเนจร

คราวนี้เปลี่ยนคนดำเนินเรื่องเป็นแคทลียาช่วงซึมเศร้าเลยไม่ค่อยรู้สึกบ้าบอเหมือนตอนจ๊อบสักเท่าไร ต้องตอนต่อไปสินะ ตอนต่อไป... เราหวังความไม่ธรรมดาจากเธอแบบในรูปข้างบนอยู่นะแคทลียา ฆ่าจ๊อบซะแล้วแย่งเอาบทตัวเอกมาแทนเลย!
.
.
.

ในฐานะพระเอกแนวฮาเร็มทั้งทีจ๊อบจะได้สกิลอมตะมามั้ยเนี่ี่ี่ย

**จะว่าไปจ๊อบกำลังทำอะไรอยู่
-หาจุดอ่อนของแคทลียา
-เซฟคลิปวีดีโอ"ช่วงเวลาแห่งความทรงจำ ณ ทุ่งดอกไม้"เก็บเอาไว้ดูคนเดียว
-หาทางใช้เนตจากโน๊ตบุ๊ตเพื่อเข้าเวปโป๊
-สร้างโฟดเดอร์ขึ้นมาแล้วลบทิ้ง เพราะใช้คอมไม่เป็น

Edit by ฮานารุท - 23 ก.ค.49 เวลา 01:14:11 น.

ความคิดเห็นที่ 1 ตอบเมื่อ 23 ก.ค.49 เวลา 00:37:37 น.

Anithin
นักตระเวนแดนฝัน

ขอตอบ 2 เป็นคำตอบสุดท้ายครับ ^^;;; สุดยอดภาพในสปอยเลอร์จริงๆ ^^b

ปริศนาเจ๊แคทกับสองแฝดนี่น่าสงสัยจริงๆ ว่าแต่ตกลงเจ๊จะชอบบัวหรือโบว์กันล่ะ กลิ่นม่วงๆ แอบมาลางๆ หรือเขาจะได้เลื่อนขั้นเป็นเด็กของแคท???

ตอนหน้า...แขวนพระรอดล่ะจ๊อบเอ๊ย

ปล. เจอพิมพ์ตกเล็กน้อยครับ
แคทลียาสงสัยว่าทำเด็กหนุ่ม <-- ทำไม

ความคิดเห็นที่ 2 ตอบเมื่อ 27 ก.ค.49 เวลา 22:08:19 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 2 จากทั้งหมด 2 Reply
วิธีการใช้ Function ต่างๆ